Ja, ik heb ooit iemand gekend wiens pijn mijn emoties volledig overnam.

Nee, ik kan me moeilijk inleven in de pijn van anderen zonder een duidelijke emotionele afstand.

Ik probeer altijd zo objectief mogelijk te blijven, zelfs als ik me verbonden voel.

Ja, ik denk dat zelfs in de donkerste tijden de kracht van de menselijke geest kan helpen om waardigheid en hoop te behouden.

Ik denk dat het bijna onmogelijk zou zijn om je menselijkheid te behouden in zo’n situatie; survival zou prioriteit zijn.

Misschien, maar alleen als er een netwerk van steun is om je heen om niet te bezwijken.

Ik zou proberen om de verhalen te delen, zodat anderen zich bewust worden van het onrecht en misschien kunnen helpen.

Ik zou proberen zoveel mogelijk te helpen, ook al weet ik dat ik de situatie niet direct kan veranderen.

Het zou me misschien verlammen, en ik zou niet zeker weten hoe ik zou kunnen handelen.

Ja, soms is het moeilijk om complexe situaties op een manier uit te leggen die anderen volledig begrijpen.

Nee, ik denk dat ik altijd wel begrijpelijke verhalen vertel die mensen snel kunnen begrijpen.

Ik probeer altijd verhalen te vereenvoudigen zodat ze gemakkelijker te begrijpen zijn, maar soms is dat niet mogelijk.

Ik zou proberen te overleven en het beste uit elke situatie te halen, zelfs als dat betekent dat ik moeilijke keuzes moet maken.

Ik zou me waarschijnlijk angstig voelen, maar proberen te vechten voor een betere toekomst.

Ik zou me verlamd voelen door de angst en het idee dat er geen uitweg is.

Ja, ik denk dat het belangrijk is, omdat we dan de waarheid begrijpen en verantwoordelijkheid kunnen nemen voor onze daden.

Soms kan het te pijnlijk zijn en leidt het alleen maar tot meer angst en verwarring.

Ik geloof dat er altijd een balans moet zijn tussen het vertellen van de waarheid en het beschermen van de emoties van anderen.

Ik zou geduldig zijn en proberen hen op hun gemak te stellen, zodat ze zich veilig genoeg voelen om hun verhaal te delen.

Ik zou proberen hen te begrijpen, maar ook respecteren als ze ervoor kiezen hun gevoelens niet te delen.

Het zou me frustreren, omdat ik geloof dat praten over pijn de eerste stap is naar genezing.

(dit is een meisje die haar ouders is verloren)

Ik zou proberen een balans te vinden en mijn professionele verantwoordelijkheid boven mijn persoonlijke gevoelens stellen.

Ik zou mijn emoties niet kunnen negeren, omdat mijn betrokkenheid als mens boven mijn werk staat.

Ik denk dat het afhankelijk zou zijn van de situatie; soms kan ik mijn emoties niet controleren en andere keren moet ik mijn werk boven alles stellen.

(foto is van de documentaire van Katrien Vanderschoot)

Ik denk dat sommige wonden altijd blijven, maar dat er manieren zijn om te genezen, zelfs als dat tijd kost.

Het zou moeilijk zijn om volledig te herstellen, maar het is mogelijk om weer verder te gaan met de steun van de gemeenschap.

Ik geloof dat sommige wonden nooit genezen, en dat het altijd een onderdeel van wie je bent zal blijven.

Oorlog verandert de manier waarop je de wereld ziet, maar ik denk dat je nog steeds hoop kunt behouden door te zoeken naar de kleine momenten van goedheid.

Ik geloof dat oorlog alles overhoop haalt, en het zou moeilijk zijn om hoop te behouden als alles verloren lijkt.

Misschien zou ik na de ervaring van oorlog anders naar de wereld kijken, maar ik zou proberen mijn menselijkheid en hoop te behouden.

(dit zijn kinderen net na een periode van vechten in Congo)