bütün  hayallerimin peşinden sonuna kadar gideceğimi düşünüyordum..

hayatın çok uzun olduğunu düşünüyordum..

öfkem bitmeyecek sanıyordum..

bir şeyi mantıklı gerekçelerle anlattığımda anlaşılacağını düşünüyordum..

o kadar da acı çekmem diye düşünüyordum..

çocukluk evimden uzaklaşırsam çoğu şey düzelir zannediyordum…

dünyada pek çok zorluğu yenebilecek kadar güçlü olduğumu düşünürdüm…

yaşlanmama daha çok zaman var diye düşünüyordum..

40 yaşıma geldiğimde çoluğa çocuğa karışmış olurum diye düşünürdüm..

büyüyünce daha mutlu ve güçlü olabileceğimi düşünmüştüm..

40 yaşıma geldiğimde bütün varoluşsal dertlerimin biteceğini ve her şeyi anlamış olacağımı düşünmüştüm…

30 lu yaşların çok büyük olduğunu düşünürdüm…

bütün dertlerin sınavlar bitince sona ereceğini düşünüyordum ..

sevdiğim insanların ölümünün çok uzak olduğunu düşünüyordum..

çocuklarım olursa onlara savaşsız bir dünya bırakacağımı düşünüyordum..

başka bir dünyanın mümkün olduğunu düşünüyordum…