Parte do meu alumnado ten dificultades coa lectoescritura así que a ver se relacionando ideas con imaxes conseguimos avances.
Saúdos!

Penso que con este curso de VT ampliarei ferramentas e xurdirán novas ideas para abordar a información de xeito máis visual, atractivo e lúdico. 

Comezo así un novo curso, con moita ilusión por todo o que vou aprender aquí!

Son Xoel, mestre de 2º de Educación Primaria no CEIP Plurilingüe Lagostelle de Guitiriz (Lugo).

Escoitei por primeira vez o concepto “visual thinking” o ano pasado na conferencia de Clara Megías no curso Educación Dixital. Quero aprender estratexias novas de microaprendizaxe e creo que o resumo de ideas mediante procedementos relacionados co pensamento visual pode ser moi interesante.

Saúdos.

Utilizo o blog como ferramenta de axuda para potenciar a información, formación e comunicación co conxunto da comunidade educativa. Teño realizado esquemas con distintas aplicacións e uso tamén algúns servizos para tratar imaxes e textos.

Farei o posible para aprender sobre o pensamento visual e levar adiante -con máis recursos- o meu traballo de orientación educativa. Saúdos!

Son Mariña, mestra no CEIP Plurilingüe Celso Emilio Ferreiro (A Silva - Cerceda) e levo a titoría dun grupo mixto de 4º e 5º de Educación Primaria. Como a todos nós, tócame facer fronte a moitos aspectos diversos da labor educativa: competencias, materias, proxectos, plans... que por forza deben estar ben organizados e conectados entre si para que a aprendizaxe do noso alumnado sexa efectiva. A miña imaxe de presentación, quédase só en parte destes aspectos, pois quixen evitar recargala... Con todo, agardo aprender con este curso a organizar as miñas ideas dun xeito visual e poder transmitir ao meu alumnado todo o aprendido.

Desexando comezar!

Mi nombre es Raquel Fernández Abella, soy maestra de Educación Infantil en el CEIP Plurilingüe de Nétoma-Razo. Me interesa este curso para formarme en este ámbito y poder mejorar el proceso de enseñanza-aprendizaje de mi alumnado.

Un saludo.

Son Lara, profe de inglés nun CEIP en Santiago de Compostela. Nas miñas clases falo en inglés o 90% do tempo, por iso fago uso constante de recursos visuais, tratando deste xeito axudar ó alumnado a entender as miñas explicacións sen ter que recorrer ó galego. 

Debuxar non é o meu forte, pero internet está cheo de imaxes ás que lle boto man moi a miúdo para completar as miñas presentacións. Deste curso espero afondar un pouco máis nesta técnica e seguir aprendendo para logo levalo á aula.

 Na imaxe que adxunto pretendo plasmar un pouquiño quen son eu, os meus gustos e intereses. 

O meu nome é Yolanda, son mestra de inglés de Primaria en Verín (Ourense), e tamén imparto a materia de plástica en inglés (Arts and crafts).

Cando era nena fun a escola de artes e oficios durante moitos anos pero non calou moito en min, porque non é que teña grandes aptitudes artísticas, pese a que o intento.

Tentei reflexar un pouco nesta "masterpiece" as materias que imparto. A localidade na que traballo, con ese castelo de Monterrei que me saiu tirando a fatal, e o río Támega.
Así como as cousas que me atraen do día a día: bailar, ler, viaxar e o cinema. 

Un saúdo

Tiña gañas hai tempo de comezar a utilizar esta técnica, xa que creo que lle pode facilitar moito as cousas aos pequenos dos ciclos medios, tamén vai resultar moi interesante o seu uso no proceso creativo que se fai no plan de empresa en EIE.

Debuxando son básica, pero sen intentar non ha quedar.  Non son usuaria de redes sociais, acabo de abrirme un twitter para seguir o cancelo, pero non o domino nadiña.

A ferramenta do "Pensamento Visual"  é moi interesante tanto a nivel persoal como profesional.

Porque e penso que o PV pode darme a oportunicade de centrar e axudar a priorizar e planificar.

A nivel profesional, elaborar contidos que podan resultar atractivos para o alumnado e ofrecerlle o PV como outra posibilidade de organizar e clasificar os contidos ou de buscar solucións a propostas, problemas...

Coñezo moi pouco desta ferramenta, así que poida que dar moitas alegrías.

Ainda que intento empregar ferramentas dixitais son máis de lapis e cuadreno.

Un saúdo e boa sorte para todas, todos e todes.

Juanjo.

Escollín apuntarme a este curso porque nas materias de idiomas o apoio visual é imprescindible, polo que mergullarme no Visual thinking penso que me aportará ferramentas e habilidades para pulir e ir mellorando á miña metodoloxía de aula.

Normalmente intento utilizar as TICs para o deseño de carteis/presentacións/actividades para o alumnado e, aínda que sempre me gustaron bastante as artes plásticas, hoxe debo recoñecer que teño o lápis e o papel un pouco esquecidos.  Mais nunca é tarde para seguir aprendendo así que empezo con moitas ganas!

Ao longo da miña etapa como mestra de Primaria, empreguei o VT dun xeito moi básico principalmente para a realización en gran grupo de brainstormings visuais e de mapas mentais de diferentes partes dun tema ou ben de temas enteiros (principalmente nas materias de Ciencias Sociais e Ciencias da Natureza). Mais dun tempo a esta parte atópome cada vez con máis alumnado con necesidades específicas de apoio educativo e, cando as dificultades de comunicación, atención ou memoria se ven acentuadas, a ferramenta do Visual Thinking pode facilitar non só a comprensión de contidos, senón tamén a expresión de ideas por parte destes nenos e nenas. Co pensamento visual dariamos un paso máis na liña do traballo con pictogramas, favorecendo a conexión de conceptos abstractos e non tan abstractos que poden resultar complicados para certos alumnos.

En mi opinión la metodología de Visual Thinking favorece cuatro grandes pilares del proceso de enseñanza-aprendizaje que son los siguientes:

1.- Favorece los procesos cognitivos básicos de atención, de síntesis y de estructuración de información y, por tanto, facilita la asimilación de conceptos. Además, permite el desarrollo de diferentes habilidades de pensamiento.

2.- Mejora la motivación del alumnado al ser el protagonista de su propio proceso de aprendizaje.

3.- Permite que el alumnado sea capaz de estructurar la información de forma más sencilla.

4.-Favorece el desarrollo de la creatividad porque estimula a la investigación autónoma.

Un cordial saludo,

Raquel Fernández Abella

Chámome Chus Rodríguez Fernández e son profesora de Lingua Galega e Literatura no IES Lauro Olmo do Barco de Valdeorras. Este ano imparto aulas en 1º de Bach, 3º ESO e FPBásica.

Como docente de lingua estou moi interesada en afondar noutros modos de expresión que non sexan os verbais. Paréceme un reto introducir o pensamento visual, nunha materia como a miña.

Debuxo desde sempre de maneira inconsciente, esborrancho máis ben, cando tomo notas, cando falo por teléfono, cando estudo…. A miña mente é -creo- fundamentalmente verbal, pero ten parte de visual, talvez un pouco das dúas, non sei...

Inicio o curso con moitas ganas de aprender e de abrir novas perspectivas, coas mans dispostas e os ollos abertos. Alá imos!

Síntome con ganas pero un pouco perdido no inicio desta aventura, máis ou menos como un rotulador amarelo, por iso me debuxei desa cor e lendo, que é unha das miñas aficcións.

Un saúdo a tod@s

Soy Pilar Barros, profesora de EF en el IES Praia Barraña de Boiro. Este curso además impartiré la optativa de Investigación y tratamiento de la información en 1º de ESO.

Hace tiempo que me interesa el visual thinking, me parece una herramienta didáctica muy potente, pero me cuesta dar el paso e incorporarlo a la creación de mis propios materiales. Espero con este curso pasar a la acción definitivamente.

Un saludo a tod@s, 

Pilar 

Chámome Loreto e son profe de inglés. Dende 2019 estou dando os módulos de Comunicación e Sociedade I e II no CIFP A Granxa (Ponteareas),  ao alumnado de FP Básica en Agroxardinaría e Composicións Florais, e tamén son titora de 1º-

Anoteime a este curso xa que vexo que podo sacar moito xugo e aplicalo a inde estou agora. Co tipo de alumnado que temos no centro, tratar de buscar alternativas dinámicas e variadas á ensinanza é algo moi atractivo, a verdade. Coido que vou aprender moitas cousas novedosas e interesantes que poderei aplicar nas miñas clases e compartir co resto do equipo docente.

Gústame formarme en aspectos varios do ensino e deste xeito tratar de mellorar cada día como profe. Hai moitísimas cousas que aínda non sei, e moitas veces, sobre todo dende que estou dando clase na básica, atópome en situacións nas que me faltan recursos para poder chegar ao alumnado, e sobre todo, mantelos interesados/as.

A dicir verdade, non controlo moito do tema de programas de edición de imaxes ou montaxes, sempro ando a pedir axuda por aí no centro. Ademais de que debuxar se me da fatal, tratarei de esforzarme e que se entenda o que fago ;)

Soy Begoña, profe de inglés en la Escuela de Idiomas de Villagarcía. Este curso impartiré niveles básicos. 

Me he animado a participar en este curso por varios motivos. Primero por perderle el miedo a utilizar las nuevas tecnologías en el aula y experimentar nuevas oportunidades de aprendizaje. Y segundo, la mayoría de mis alumnos son adultos, con poco tiempo para dedicar al estudio pero con ganas de aprender, y creo que el Visual Thinking me ayudará a plantear los conceptos de una forma mas atractiva para ellos y, a su vez, creo que el aprendizaje será más directo, más visual, más rápido.

 Comezamos,...

Son José Roca, e son mestre de Primaria (Ed. Musical) aínda que na actualidade estou impartindo matemáticas e plástica a 1º, 5º e 6º de Educación Primaria no CEIP de Caión ( A Laracha), na provincia da Coruña.

Coa miña participación neste curso agardo iniciarme no mundo do Pensamento Visual no que estou tan perdido.

Eu son unha persoa á que lle gusta expermientar e buscar novas cousas que me poidan axudar na miña práctica docente e coido que este sistema comunicativo pódeme axudar a facer que as crianzas comprendan mellor aqueles contidos que estamos a traballar. Gústame estar en contacto coas TIC co alumnado e emprego os ordenadores (EDIXGAL) do alumnado e aplicacións de deseño (tipo Canva ou Genialy) para as miñas ilustracións. Coido que con este curso poderei enfocar mellor o meu "embarullamento"... 

O dito, quen dixo medo? ;-P

José. 

As palabras son unha vía de expresión moi útil, pero non a única. Creo que a aplicación do Visual Thinking no día a día escolar pode axudar a que os contidos curriculares e os valores que se imparten desde a aula cheguen a unha parte moito maior do alumnado, mediante o emprego de pictogramas, esquemas visuais ou apoios pictóricos para lectura fácil, por exemplo.

Actualmente conto con un alumno de 14 anos con TEA que non pode ler nin escribir, mais ten un gran talento para o debuxo. Creo que estratexias como o VT poden axudarme a darlle ao alumnado o lugar na escola do que a miúdo se ve privado.

Debemos tratar de dotar ao alumnado dunha multiplicidade de recursos variados para que cadaquén descubra cales son os seus puntos fortes e débiles no ámbito académico. Penso que o VT vén a ser unha ferramenta máis e, eu diría que canto máis pequen@ é @ estudante, máis importante no seu desenvolvemento coma tal. Digo isto porque o visual é algo que poden entender dende o inicio e ser complementado pol@ docente, mais en idades temperás, o soporte escrito pode ser moi dificultoso ou "incomprensible autónomamente" para o alumnado.

Unha vez familiarizad@s coas técnicas de creación e comprensión do VT, probablemente @s alumn@s, e nós coma docentes, aforraremos moito tempo e moito papel, o cal tamén repercutirá positivamente no noso medio.

Un saúdo!

Adán.

Neste contexto, creo que as ferramentas visuais son bastante efectivas (xunto cos xogos de palabras) para facilitar a asimilación dos contidos base sobre os que desenvolver as prácticas. Considero que as imaxes poden converterse no andamio sobre o que soster eses coñecementos teorico-prácticos que van adquirir na unidade didáctica.

Pero creo que este proceso, como cualquier otro, necesita sus momentos… entre los que debe estar la formación y la practica activa.

Por último, me parece necesario trabajar mediante procesos como los que defiende el VT, ya que si queremos proponernos como meta un aprendizaje significativo (Ausubel), es necesario un desarrollo sistemático de reflexión, asimilación y producción, principios generales de esta metodología. 

 O pensamento visual facilita  e potencia a atención e a escoita activa, dúas habilidades básicas para realizar aprendizaxes de calidade. Tamén desenvolve a capacidade de síntese, polo que axuda e reforza a aprendizaxe de conceptos.

No traballo de titoría grupal e tamén individual -así como no traballo xeral de orientación educativa- o pensamento visual facilita o noso traballo (engadido motivacional)  e potencia o papel activo do estudante na súa aprendizaxe.

Aínda despois de ler os “padlets” dos meus compañeiros non sabería como explicar exactamente o que entendo por “Visual Thinking” ou Pensamento Visual pero vexo que é un bo xeito de presentar temas ou conceptos dado que aumenta y transmite mellor os teus coñecementos e ideas favorecendo a posibilidade de lembralos coa memoria visual que é a que empregamos con maior frecuencia. 

Non importa si o definimos como unha teoría, técnica, ferramienta, metodoloxía, estratexía, modalidade, proceso creativo, capacidade, modo de aprendizaxe, de divulgación, arte peculiar, tendencia pensamento, moda empresarial, forma de presentación… 

O importante é que si se entende pódese debuxar y se se pode debuxar pódese empregar para trasmitir a información de xeito eficaz, dado que somos animais eminentemente visuais. 

Ainda que o VT serve precisamente para ver as cousas máis claras, e organizar os teus pensamientos… Eu sigo sen ser capaz de facer unha definición… E como non sei explicalo con palabras intentoo con Debuxos. 

- Principalmente a capacidade para expresarnos e comunicar ideas dunha maneira mais visual e concreta.

- Pódese empregar con todos os tipos de contidos e en todas as áreas.

- Axuda á concentración e desenvolve a creatividade.

- Para empregar o VT debemos comprender detenidamente o que imos plasmar no papel, así que axuda á desenvolver a capacidade de síntese.

- É un instrumento motivador.
En educación primaria podemos emperrar o VT en case todas as áreas pero eu destacaría o seu uso nas ciencias: por exemplo para plasmar as etapas da historia e os seus datos máis importantes, para aprender os sectores primario, secundario e terciario ou para procesar a información sobre os tipos de seres vivos e as seas características principais.

1) Se adecúa a todos los niveles del alumnado.

2) Estimula la creatividad y supone un incentivo para los creativos y visuales.

3) Ayuda a retener los conceptos y a vislumbrar la estructura subyacente a productos creados en otro tipo de lenguajes (textuales, cinematográficos...)

4) Ayuda a percibir y retener de manera más clara las relaciones cronológicas y/o lógicas de diversos eventos y problemas.

Las posibilidades son casi infinitas y dependerán en gran medida de la materia y los objetivos propuestos. Como imparto Lengua Castellana y Literatura mencionaría las siguientes:

* Actividades de síntesis: resumir un texto, un libro, una película, un corto, una época literaria determinada o la unidad didáctica que se esté trabajando 

* Actividades de creación:  realizar un borrador antes de presentar la redacción final de una historia (los borradores les suelen dar algo de pereza y creo que podría ser motivador)

* Actividades de ampliación de vocabulario: trabajar el vocabulario pasivo mediante V.T, definir mediante V.T. las palabras desconocidas de un texto tras haberlas buscado en el diccionario.

* Actividades de evaluación: pienso que sería interesante pedirles que se autoevaluaran o coevaluaran mediante V.T. Seguro que una evaluación grupal por parte del profesor mediante V.T. también serviría para clarificar sus progresos de una manera más desenfadada.

Por poner ejemplos de actividades más concretas me encantaría dominar el V.T. para estas dos: la temida REUNIÓN DE PADRES (creo que proporcionarles un V.T. sería una alternativa mucho más cercana y amigable que un listado de normas y/o consejitos) y trasladar a V.T. el soneto de Quevedo "Érase un hombre a una nariz pegado", porque es muy gráfico y así me ahorro explicar de nuevo lo que es el "espolón de una galera" (bastante fácil de dibujar por otra parte).

Reading (aprendemos el 10% de lo que leemos) - Listening (10%) - Writing (30%) - Speaking (aprendemos el 90% de lo que explicamos a otros)

Mi gran descubrimiento del VT es que retenemos un 90% de lo que vemos. Así que sin duda, será una prioridad en mis clases: motiva, es accesible a todo el mundo, fomenta la escucha activa, resume los puntos importantes y ayuda con la atención en clase.  

As posibilidades que ofrece son múltiples, nas aulas de lingua e literatura pode empregarse para a adquisición de vocabulario, a organización en mapas mentais dos contidos máis teóricos ou pode servir como ferramenta para traballar a lingua oral contando historias.

En definitiva o VT poderá facer máis atractiva e motivadora a nosa práctica docente.

Boa tarde!

Tralo lido estes días nos documentos achegados, ademais do que estiven investigando un pouco pola miña parte, quedoume claro que o pensamento visual é unha ferramenta moi potente, capaz de axudarnos a redeseñar a nosa vida profesional, así coma todo o que temos ao noso redor. Co visual thinking podemos tomar decisións coma se foramos deseñadores, ofrece a posibilidade de amosar ideas e pensamentos a través de debuxos, pictogramas, formas, cores, lettering… e faino todo máis comprensible. 

Considero que este tipo de acercamento é factible en calquera etapa educativa, e o único que faría falla sería adaptalo ao nivel de formación do estudante.

Estou impaciente por ler as vosas achegas sobre o VT e as súas posibilidades.

Un saúdo e boa fin de semana longa a todo o mundo.

Loreto

O profesorado, ademais de ter á súa disposición estes productos audiovisuais que nos facilitan tanta a nosa labor e que enganchan ao alumnado (videos do tipo “draw my life”, por exemplo), podemos utilizar o VT para elaborar esquemas e mapas visuais, e simplificar moito a aprendizaxe do noso alumnado. Levo anos no mundo da ensinanza, e non fai nin un par de anos que descubrin que había diferentes tipos de aprendizaxe (xa a compañeira Irene mencionou os estilos kinestésico, visual e auditivo), e isto o deberíamos ter en conta á hora de atender á diversidade do noso alumnado. O VT é perfecto para aqueles alumnos/as nos que predomina a aprendizaxe de tipo visual. Por outra banda, para todo o alumnado en xeral, o feito de crear mapas visuais utilizando o VT axudaríalles a sintetizar ideas e organizar o seu pensamento. Eu imparto cases na etapa de secundaria, e así como os nenos/as pequenos lánzanse sen medo a mergullarse no mundo do debuxo, aos rapaces e rapazas da ESO cóstalles un mundo plasmar ideas a través do debuxo porque xa están condicionados con ideas de “perfección e realismo”. O VT permite lanzarse ao debuxo dunha maneira simplificada, e os resultados son tan “agradecidos” que animan e motivan!

Na miña experiencia ,en infantil adoito traballar con pictogramas tanto para os espazosda aula coma para as normas e accións que desenvolvemos neles. Así pois, cuns simples debuxos todos e todas poden saber o que imos a facer e onde o facemos,promovemos ademáis así a súa autonomía e autoestima. En canto as actividades en concreto axudalles moitísimo a ordear ideas e accións así como executalas con éxito. Tamén traballo cunhas tarxetas de boca e orella que permítenos de xeito visual establecer os turnos de intervención e escoita-tan complicado cos pequenos-;

En primaria onde sustituín un curso completo a mestra de sociais e naturais ,sen sabelo,tamén o puxen en práctica xa que os temas de historia ó comezo trazabamos unha liña común do tempo, sinalando os acontecementos que íamos estudar,e algúns temas por grupos explicábanse uns os outros so utilizando unha esquema visual,empregando mais debuxos que letra.

O VT ten tantas posibilidades que marea!jejejej

O meu labor educativo desenvólvese en educación infantil, os nenos e nenas destas idades comunícanse máis facilmente cos debuxos, sempre debuxan o que queren facer, o que fixeron en vacacións, o que senten nese momento.... 

O Visual  Thinking creo que para o meu traballo vai ser de gran axuda, para poñer carteis na clase, pequenas infografías e mapas mentais dos proxectos que vaiamos desenvolver, como instrucións para tarefas... e, especialmente,  para o alumnado con  NEAE.

Debemos tratar de dotar ao alumnado dunha multiplicidade de recursos variados para que cadaquén descubra cales son os seus puntos fortes e débiles no ámbito académico. Penso que o VT vén a ser unha ferramenta máis e, eu diría que canto máis pequen@ é @ estudante, máis importante no seu desenvolvemento coma tal. Digo isto porque o visual é algo que poden entender dende o inicio e ser complementado pol@ docente, mais en idades temperás, o soporte escrito pode ser moi dificultoso ou "incomprensible autónomamente" para o alumnado.

Unha vez familiarizad@s coas técnicas de creación e comprensión do VT, probablemente @s alumn@s, e nós coma docentes, aforraremos moito tempo e moito papel, o cal tamén repercutirá positivamente no noso medio.

Un saúdo!

Adán.

É interesante referenciar todo a nivel visual, facilitando a todo o alumnado, teña ou non a lecto-escritura adquirida, a compresión das diferentes aprendizaxes; as rutinas no alumnado con TEA, a comprensión por parte do alumnado con dificultades de acceso á lecto, a comprensión de normas para o alumnado de infantil ou con problemas para acceder a linguaxe escrita, o alumnado con TDAH que poderían entender as autointrucións dunha maneira global a partires dun conxunto de "debuxos" ou apoios visuais que facilitarían a súa comprensión evitando os innumerables textos que, ás veces, non lles dicen nada, apoiar con estes nas ciencias para favorecer as aprendizaxes significativas, o acceso a información que nos centros aportamos con diferentes carteis ou murais...
Realmente vexo esta como beneficio para a integración de todas/os para a vida diaria que sendo visualmente atractivo para todo o alumnado facilitaría a inclusión de tod@s na vida do centro.
Este traballo presentado está feito con CANVA unha boa ferramenta, segundo a miña experiencia para elaborar e crear material, dípticos, mapas mentais....

Non sei vós, mais eu, cando vou cansa e teño que escoitar ou atender, axúdame un lapis e pintar espirais ou borranchos. É unha axuda para manter a concentración. Tamén copio palabras ou ideas que me parecen interesantes. Isto facilita a miña memorización. E, polo que lin, pásalle a grande maioría das persoas! O debuxo e o garabato funcionan a nivel mundial!

Despois de ler as propostas das participantes, o Visual Thinking ten moitas posibilidades e todas moi creativas. Destaco estes aspectos que para min son importantes:

Despois de ler moitos dos comentarios do foro, chego á conclusión de que tod@s pensamos un pouco na mesma liña. Temos unha visión moi ampla de tódalas posibilidades que o visual thinking nos permite desenvolver na aula. Nesta imaxe intento reflexar as ideas clave que máis se comparten.

Todos podemos participar y formar parte de un grupo, hacer aportaciones valiosas que ayuden a los demás y valernos de las de las suyas. No importa el punto de partida, juntos avanzamos en la construcción de conocimientos, adaptándonos a las necesidades y ritmos de cada uno.

Motivador y potenciador de la creatividad y la reflexión.

Considero que este tipo de ahega é factible en calquera etapa educativa, e o único que faría falla sería adaptalo ao nivel de formación do estudante.

Estou oimpaciente por ler as vosas achegas sobre o VT e as súas posibilidades.

Un saúdo e boa fin de semana longa a todo o mundo.

Loreto

Hoxe en día as aulas están plagadas de diferentes ritmos e formas de aprendizaxe debido a heteroxeneidade e diversidade do noso alumnado. Segundo van pasando os anos creamos e forzamos unha diminución da capacidade innata na infancia de pensar e comprender o mundo a través das imaxes antes que das palabras. Contido que me chamou a atención despois da súa lectura. Por que facemos iso? Xera algún beneficio?Considero que non. Simplemente forzamos a que o noso alumnado se acostume ao mundo das palabras por riba do das imaxes, cando non sempre ten que ser así. Cada persoa, polo tanto cada alumno/a ten una serie de potencialidades e talentos por descubrir e explorar no que o mundo da imaxe pode estar totalmente incluido e que pode axudalos como método de estudo. Debuxar é unha magnífica forma de constatar o que sabemos (Dan Roam).Visualizar as túas ideas axuda a pensar e a comunicarse dun xeito máis eficiente. máis claro e, por qué non, máis divertido!

Como mestra de educación primaria, este ano escolar titora de 6º EP, gustaríame aplicar o VT nas materias de tipo máis teórico ou nas que os rapaces non alcancen a imaxinar ou memorizar; para sintetizar a información e crear vínculos entre as distintas ideas. Por exemplo: algo que lles soe costar é a historia, pois plantexar esta técnica para o estudo das etapas da historia ou para os acontecementos máis importantes da Idade Contemporánea.
Non todos os nenos/as teñen as mesmas capacidades memorísticas para o estudo, polo que esta técnica pode servirlles de gran axuda.
Outra actividade que se me ocurre é usar o VT para as exposicións orais dun tema. Están acostumados a seguir un guión, ler da pantalla o memorizar un texto sin sentido. Co VT poden facer unha exposición oral dun tema que lles permitirá ter unha guía visual e ao mesmo tempo aos seus compañeiros amosarlles de que trata.

Para rematar, quero parafrasear a Rudolf Arneheim e a Albert Einstein "Quen debuxa, pensa dúas veces" e "Se non o sabes debuxar é que non o entendes". Dúas oracións que invitan á reflexión.

Coa VT a representación gráfica, simbólica, icónica, etc., vense sumar, xunto co texto e ás palabras faladas, para achegarnos á comprensión de conceptos relacións, procesos, eventos, etc.. Por outra banda, sabido é que mediante a vista captamos moita información e, consecuentemente, nunha única imaxe, composta de varios elementos concectados entre si, podemos resumir ou sintetizar os contidos facilitando a súa memorización.  

Unha das vantaxes que saliento entre o aportado polas miñas compañeiras e compañeiros deste curso é o eficaz que pode ser o VT co alumnado ANEAE, por exemplo, alumnado inmigrante que non coñece o noso idioma.

Ademais a VT é fácil de implementar no noso traballo diario como docentes, non precisa de moitos medios ou destrezas, aínda que podemos mellorar na súa práctica mediante o exercicio, o exemplo, e o consello dos expertos. Deste xeito propoño aquí como referente a Ramón Besonías, profesor de filosofía, precisamente a mesma materia que eu imparto.

Sen dúbida algunha, a aportación do Visual thinking no meu caso facilita e incita a creatividade na aula, sobre todo a hora de xerar chuvia de ideas ou incluso na aparición de proxectos empresariais, para tratar de vender precisamente dita idea como unha campaña de marketing.

En resumo, axuda a inmiscuir o alumnad@ no funcionamiento do sistema empresarial, sendo capaces de identificar oportunidades de negocio e como aproveitalas, mediante recursos tecnolóxicos e captando a atención do público.

Un saudiño

As palabras lévaas o vento e ante unha secuencia de tarefas a realizar, facilita a autonomía un simple guión no que aparezan de esquerda a dereita (incluso numerados) unha serie de accións enmarcadas. Cando a persoa que debe realizalas se desvía, basta con apuntar co dedo sobre a tarefa que debe rematar ou sobre o seguinte  paso.

Se as persoas titoras perderan o medo a "debuxar mal" e se decataran de que un mal debuxo só é aquel que non fas ante o alumnado e, por tanto non o comprende. 

     Xa nunha escala superior chega a creación para aquel@s que dominan os procesos de comprensión, análise e aplicación e que poden axudar moito aos demais.
 Na miña tarefa diaria con aquel alumnado no que a súa aprendizaxe é diferente ou máis lenta o VT é unha ferramenta moi potente para a organización temporal das súas actividades diarias, semanais, mensuais..... Tamén nos facilita moito a comprensión na área de matemáticas o debuxado dos problemas e das secuencias temporais (días, horas, minutos......reloxos e asociacións con actividades diarias). Creo que na educación especial e unha ferramenta moi potente.

Dende o meu traballo diario, como mestra de PT, concordo coas miñas compañeiras de especialidade no foro na importancia da ruta visual para a maioría do noso alumnado, co que xa utilizamos habitualmente pictos, imaxes e outros sistemas alternativos de comunicación. 

O VT permite focalizar a atención do alumnado nos aspectos relevantes de cada contido ou proceso.

No meu caso concreto, o VT semella idóneo para a elaboración de historias sociais para a modificación de certas condutas ou para a introdución de novas rutinas na aula, especialmente co alumnado con TEA, pero non só con eles.

No meu traballo dentro das aulas de referencia do meu alumnado, o VT permite aplicacións en todalas asignaturas, reforzando conceptos e secuenciando procesos. Moi apropiado tamén para a metodoloxía cooperativa.

Por outra banda, pensando no noso proxecto de cinema, o VT tería tamén múltiples aplicacións: secuencia de elementos a observar nun visionado (imaxe, tipo de plano, son, luz, encadre…); elaboración do protocolo de uso do equipo cinematográfico (trípode, cámara, micro…); creación da escaleta para a rodaxe; encadres e disposicións de elementos no plano a filmar; planificación da secuencia de planos para a montaxe…

Un mundo de posibilidades!

Por unha banda, o VT obriga ao profesor a facer un bo ordeamento e síntese dos contidos. Por outra, cando se aplica ao alumnado, promove a fileira de capacidades que reflicte Garbiñe Larralde na imaxe dos 10 beneficios do VT.

Por todo isto, pode ser recomendable aplicarmos o VT na preparación da aula ou nas tarefas do alumnado.

Un saúdo

Para a súa utilización na aula, verémonos na obriga de analizar que é o que queremos dicir, cales son os elementos máis importantes da mensaxe, a quen llo queremos contar (tendo en conta as súas capacidades e nivel de compensión) e como representalo para que chegue a todos os receptores; todo o anterior axudará a non deixar a ninguén atrás e cumplir coa nosa responsabilidade, como docentes, de xerar unha integración real e unha igualdade de oportunidades para todas e todos.

En definitiva, mi impresión es que se está exagerando bastante el tema del VT. En mi opinión habría que cambiar el nombre de Pensamiento Visual, por el de “Lenguaje Visual”. Yo lo veo como una herramienta muy útil para organizar y aclarar ideas, relaciones entre conceptos, etc.Y en este sentido este curso y las aportaciones de la gente me están ayudando bastante. Espero aprender más.

Como profesora de materias teóricas e de práctica instrumental, o meu primeiro impulso é aplicar as técnicas de VT ás materias teóricas, para sintetizar información e crear vínculos entre as distintas ideas. Pero vendo o exemplo do mapa do proceso creativo de  Ferrán Adriá, penso que se podería representar de xeito eficiente os procesos de estudo e preparación  dunha peza instrumental para ser interpretada en público. No proceso de preparación dunha obra entran en xogo moitos aspectos como poden ser a lectura, a memoria auditiva, a memoria espacial, a comprensión estilística ou a análise textural/harmónica/tímbrica. Sería unha boa axuda para os intérpretes poder 

ver todos os aspectos claramente expostos e relacionados entre si dun xeito visualmente claro e atractivo.

Polo que levo visto ata agora, creo que o VT beneficia tanto aos deseñadores e creadores de mapas como aos observadores das mesmas. A lámina na que Garbiñe Larralde expón os 10 principais beneficios do VT parece estar deseñada para aclara conceptos ao observador: cunha análise rápida da lámina podemos ter claros os 10 puntos que Garbiñe mostra. Por outra banda, deseños como os denominados “rollos visuales” de Ramón Besonías parecen estar pensados para beneficiar aos deseñadores e executantes, que no proceso creativo ordenan ideas e buscan o mellor xeito de expresalas. 

Por último, gustaríame comentar unha expresión que polo menos ao compañeiro Jose Antonio Maño e a min, nos chamou a atención. Trátase da “necesidade de alfabetización visual dos individuos”.  Quere isto dicir que para que un debuxo se comprenda ten que pasar por certos convencionalismos? De ser así, parece máis un prexuízo que un beneficio.

Creo que Garbiñe Larralde no seu mapa visual deixa patentes todas as posibilidades que nos ofrece o VT. Gustaríame salientar,como xa fixeron algúns compañeiros, a idoneidade do seu uso para todos os niveis educativo así como a adaptabilidade para calquera materia.

No meu campo, a representación dos riscos laborais como xa fixeron os compañeiros de VTFOL, a posibilidade de representar algo tan complexo como é un modelo de negocio nunha páxina a través da estrutura CANVAS, identificación dos pensamentos dos clientes, a representación das relacións no ámbito laboral, realizar un currículo... Pódese utilizar en todos os contidos.

Ademáis a conxugación do VT coa gamificación fan que unha materia que se considera teórica sexa moito máis atractiva e doada de asimilar para o alumnado.

Pero creo que este proceso, como cualquier otro, necesita sus momentos… entre los que debe estar la formación y la practica activa.

Por último, me parece necesario trabajar mediante procesos como los que defiende el VT, ya que si queremos proponernos como meta un aprendizaje significativo (Ausubel), es necesario un desarrollo sistemático de reflexión, asimilación y producción, principios generales de esta metodología. 

     Xa nunha escala superior chega a creación para aquel@s que dominan os procesos de comprensión, análise e aplicación e que poden axudar moito aos demais.
 Na miña tarefa diaria con aquel alumnado no que a súa aprendizaxe é diferente ou máis lenta o VT é unha ferramenta moi potente para a organización temporal das súas actividades diarias, semanais, mensuais..... Tamén nos facilita moito a comprensión na área de matemáticas o debuxado dos problemas e das secuencias temporais (días, horas, minutos......reloxos e asociacións con actividades diarias). Creo que na educación especial e unha ferramenta moi potente.