Müzik, insanların düşüncelerini sesle ifade etme sanatıdır. Daha iyi anlayabilmek için müzikte kullandığımız SES kavramına değinmek gerekir. Müzikte kullandığımız seslerin belirli özellikleri vardır. Bunlar;

• Gürlük (Sesin Çok ya da az olması)

• Süre (Sesin uzunluğu)

• Tını (Sesin rengi-karakteri)

• Diklik (Kalın-İnce ya da Tiz-Pes)

Tabi her sese müzik demek yanlış olur. Eğer sesler düzenli ve belirli bir ritim eşliğinde sıralanırsa müzik olabilir. Yoksa etrafımızda duyduğumuz bir çok ses gürültüdür.

Müzik yaparken temel amaç, kullandığımız seslerin estetik kaygılarla daha güzel hale gelmesini amaçlamaktadır. Yani güzel ses bulabilmek ve bu güzel sesleri belirli sıralarla arka arkaya dinleyiciye sunabilmektir müzik.

Müziğin ana özelliği sestir ve insan beynini ve ruhunu etkileyen bir yapıya sahiptir. Bir sonu yoktur ve hayal edebildiğimiz ölçüde sınırsızdır. Çalgılarla ve sesimiz ile (ki sesimiz de bir çalgıdır) düşüncelerimizi sınırsız aktardığımız müthiş bir sanattır.

Müziğin en önemli özelliklerinden bir tanesi insanları bir araya getirici özelliğinin olması ve dili, dini, ırkı ne olursa olsun herkes tarafından ortak bir dil olarak kullanılabilmesidir. Kısaca müzik evrensel bir sanattır.

Müzik yapan insanlara müzisyen adı verilmektedir. Müzikle uğraşan anlamındadır.

Müzikle ilgili her türlü bilgiyi araştıran bilim dalına MÜZİKOLOJİ adı verilir. Müzik konularını bilimsel yöntemler kullanıp araştırarak çıkardığımız sonuçlar oldukça detaylı ve buraya sığmayacak kadar geniştir.

Örnek olması açısından Vivaldi’nin şu eserlerini dinlemelisiniz.

Daha sonra sırasıyla “bilim, bilgi ve öğrenilmesi gereken şey” gibi anlamlara gelen “μάθημα (máthema)” sözcüğünden türemiştir. “Μαθηματικός (mathematikós)” “öğrenmekten hoşlanan” anlamına gelir. “Matematik” sözcüğü Türkçeye Fransızca “mathématique” sözcüğünden geçmiştir.

Matematikteki yenilikler kültürel değişiklikleri yön­lendirmiştir. Kültürel gereksinimler matematikteki gelişme­lerin yönünü çizmiştir. Bunun sonucunda tarih boyunca matematik ve kültür birlikte gelişmiştir. Yunan, Arap ve Hintli matematikçilerin trigonometrideki buluşları olmasaydı, ünlü denizcilerin engin okyanusları aşarak altı kıtaya açılması çok daha tehlikeli olurdu. Çin’den Avrupa’ya ya da Endonezya’dan Yeni Dünya’ya uzanan ticaret yollan, gözle görülmeyen matema­tiksel ipliklerle birbirine bağlanmıştı.

Matematiksel bir açıdan baktığımızda da ses dediğimiz şey aslında sinüs dalgalarının bir karışımından oluşur. Ancak bir sesin parmak izini temelinde bazı şeyler belirler. Bunların en başında da frekans gelir. Dalgaların bir saniyede ileri geri gitme sayısı, o sesin frekansıdır. Sesin frekansı, sesin ne kadar yüksek veya alçak olduğunu belirleyen perdesini belirler.

Bir ses dalgası 1 saniyede 10 salınımı tamamlarsa, frekansı 10 Hz olacaktır. Her frekans için farklı bir sesimiz (farklı bir nota) vardır. Örneğin, La notası 440 Hz’lik bir frekansa karşılık gelmektedir.

Bir nesneye vurursanız, doğal frekansında titreştirildiği için oluşan bir ses duyarsınız. Bu, nesnenin şekli ve yapıldığı malzemeyle ilgilidir. Müzik aletleri, hoş sesler üreten malzemeler ve şekiller kullanarak, bu olgudan yararlanılarak yapılırlar. Aynı nedenle de aynı notayı farklı enstrümanda çalarsak farklı ses duyarız.

Bir tel titreştiğinde duyduğumuz şey tek bir saf ses değil, frekansları temel frekansın katları olan birkaç sesin üst üste gelmesidir. Temel frekans en çok katkıda bulunan ana frekanstır ve diğer çoklu frekanslara 
harmonikler denir. Temel bir frekansa harmoniklerin eklenme oranı, her enstrümanın karakteristik tınısının üretilmesine katkıda bulunur. Bu nedenle, örneğin mızıka flütten farklı bir sese sahiptir.

https://www.muzikogretmenleriyiz.biz/muzik-nedir/

https://www.matematiksel.org/muzigin-icindeki-matematik-matematigin-icindeki-muzik/