Ο Βαν Γκογκ ζωγράφισε μία σειρά με πίνακες που απεικονίζουν τη βλάστηση του δάσους, κυρίως θάμνους και χαμόκλαδα ανάμεσα σε πανύψηλα δένδρα κατά τη διάρκεια της περιόδου 1887-1890, όταν βρισκόταν στο Παρίσι και στη συνέχεια στο Saint-Rémy και το Auvers. Οι εικόνες από τα σκιερά δάση ήταν αγαπημένο θέμα των Γάλλων ζωγράφων της Σχολής του Barbizon, που συνἠθιζαν να ζωγραφίζουν τοπία της περιοχής του δάσους του Fontainebleau

Ο κισσός που αγκάλιαζε τους κορμούς των πανύψηλων δένδρων ήταν αγαπημένο θέμα του Van Gogh. Σε επιστολές του ζωγράφου προς τον αδελφό του Τεό καταγράφονται αναφορές στο ποίημα Πράσινος κισσός του Κ. Ντίκενς. Ο Van Gogh θυμόταν το ποίημα αυτό, όταν στους περιπάτους του στην εξοχή έβλεπε τον κισσό να αναρριχάται στα δένδρα του δάσους.   

Όταν ο Van Gogh νοσηλευόταν στο νοσοκομείο του Ασύλου του  Saint-Rémy ζωγράφισε μια σειρά έργων που απεικονίζουν τα δένδρα του κήπου του Ασύλου και την πυκνή βλάστηση που φύεται κάτω από αυτά.

Ο Van Gogh ζωγράφιζε συχνά θέματα από τον κήπο με τα δένδρα του νοσοκομείου του Ασύλου του Αγ. Παύλου στο Saint-Rémy όπου νοσηλευόταν. Η ταραχή της ψυχής του και το αίσθημα του εγκλεισμού ίσως απεικονίζονται στους πίνακες με τα σκιερά δάση και τους κορμούς των πανύψηλων δένδρων που περικλείουν τη χαμηλή βλάστηση

Κατσιμίχας Ιωάννης Γ3

Οι πρότερες νύμφες των αρχαίων κόσμων και οι νυν νεράιδες των αλαφροΐσκιωτων του σήμερα συνδέθηκαν εξ ολοκλήρου με την ομορφιά των δασών, των κάμπων, των ποταμιών, των λιμνών και των θαλασσών. Αποτυπώθηκαν σε αμέτρητους μύθους και διηγήσεις, αποκτώντας ζωή από τους ανθρώπους που εξυμνούσαν και εξηγούσαν τη φύση με το να δίνουν παραμυθικές διαστάσεις σε οτιδήποτε τους περιέβαλλε.

Οι Δρυάδες ή αλλιώς, οι νύμφες των δασών, αποτελούσαν ένα από τα πιο ονομαστά τάγματα νυμφών της Ελληνικής Μυθολογίας. Πανέμορφες γυναικείες μορφές των πυκνών δέντρων, και κυρίως των βελανιδιών που ζούσαν κάτω από τους κορμούς θεόρατων δέντρων.

Οι Νύμφες των Δασών διαχωρίζονταν στις ακόλουθες κατηγορίες: τις Αμαδρυάδες,  που ήταν θνητές και προστάτευαν τα ιερά δάση, καθώς και συγκεκριμένα δέντρα. Τις  Δαφναίες, που ήσαν οι νύμφες των δαφνών. Τις Μελιάδες, που ήταν οι προστάτιδες των καρποφόρων δέντρων. Οι Μέλιες νύμφες ήταν εκείνες από τις οποίες προήλθε το ανθρώπινο γένος, και εμφανίστηκαν από τα ακρωτηριασμένα μέλη του Ουρανού. Τέλος, οι Οθρείδες και Ορειάδες ήσαν Δρυάδες με ορεινή υπόσταση, καθώς προστάτευαν τα ορεινά δάση. Λέγεται μάλιστα ότι ο Δίας ανατράφηκε στα βουνά της Κρήτης από δύο Δρυάδες.

Παρουσιάζονταν κυρίως ως συνοδοί των Ολυμπίων Θεών, και πιο συγκεκριμένα της Αρτέμιδος, της θεάς του κυνηγιού και των δασών, καθώς και του θεού Πάνα. Οι Νύμφες των Δέντρων γίνονταν συχνά θύματα της ερωτικής μανίας των σατύρων, αλλά και των ανώτερων θεών, όπως παρουσιάζεται στην ελληνική γραμματεία ο  άτυχος έρωτας του θεού Απόλλωνα για τη Δρυάδα Δάφνη.

Παπαμιχαήλ Χρύσα Γ2

Ο Ερυσίχθονας ήταν γνωστός για την ασέβειά του. Μια ημέρα πήρε μαζί του 20 δούλους του και πήγε στο άλσος που είχαν αφιερώσει οι Πελασγοί στη θεά Δήμητρα. Εκεί διέταξε τους δούλους να κόψουν τα δέντρα για να μπορέσει να χτίσει εκεί παλάτι στο οποίο θα γλεντούσε με τους φίλους του. Ανάμεσα στα άλλα δέντρα βρισκόταν και μία πανύψηλη λεύκα που ήταν το αγαπημένο δέντρο της Δήμητρας. Γύρω από τη λεύκα αυτή οι Δρυάδες Νύμφες έψελναν τα όμορφα τραγούδια τους και χόρευαν τους μαγικούς χορούς τους. Ο ασεβής Ερυσίχθονας δεν σταμάτησε το καταστρεπτικό του έργο ούτε μπροστά στο ιερό αυτό δέντρο. Με την πρώτη όμως τσεκουριά που του έδωσε παρουσιάσθηκε ενώπιόν του η ιέρεια της Δήμητρας Νικίππη, που δεν ήταν παρά η ίδια η θεά μεταμορφωμένη. Η ιέρεια προσπάθησε να σταματήσει το κόψιμο των δέντρων, αλλά ο Ερυσίχθονας την απείλησε με την αξίνα του. Η θεά τότε πέταξε τη μεταμφίεση της ιέρειας και εμφανίσθηκε με όλη της τη θεϊκή μεγαλοπρέπεια. Οι δούλοι σκόρπισαν από δω και από κει, και ήταν έτοιμοι να πεθάνουν από τον φόβο τους. Η Δήμητρα όμως τους λυπήθηκε και τους άφησε να φύγουν χωρίς να τους βλάψει, ενώ τον ασεβή Ερυσίχθονα τον τιμώρησε με ακράτητη πείνα.

Από τη στιγμή εκείνη ο Ερυσίχθων άρχισε να τρώει ό,τι έβρισκε μπροστά του. Αφού έφαγε ό,τι φαγώσιμο βρισκόταν στο σπίτι του και όλα του τα ζώα, άρχισε να γυρίζει στους δρόμους και να αρπάζει τις προσφορές από τους βωμούς. Οι δυστυχισμένοι οι γονείς του δεν ήξεραν πώς να τον βοηθήσουν. Ο πατέρας του κατέφυγε στον Ποσειδώνα, ο οποίος όμως ήταν εξίσου ανίκανος να θεραπεύσει τον εγγονό του από το κακό που τον βρήκε. Στο μεταξύ ο Ερυσίχθονας βασανιζόταν όλο και περισσότερο από την πείνα. Πούλησε την κόρη του Μήστρα για να αγοράσει τρόφιμα. Αλλά η Μήστρα, που ήταν μάγισσα, επέστρεψε στο σπίτι της και παρεκάλεσε και πάλι τον Ποσειδώνα. Ο θεός, μη μπορώντας να βοηθήσει τον Ερυσίχθονα, έδωσε στη Μήστρα την ικανότητα να

μεταμορφώνεται σε διάφορα ζώα και να ξεφεύγει από τον πατέρα της. Μία εκδοχή αναφέρει ότι η Μήστρα, από δική της πρωτοβουλία, εκμεταλλεύθηκε το χάρισμα της μεταμορφώσεως για να πουλιέται ως δούλα συνεχώς και να βοηθά έτσι τον πατέρα της. Αλλά στο τέλος, ο Ερυσίχθονας, μη έχοντας να φάει τίποτα πια, άρχισε να τρώει το ίδιο του το κρέας μέχρι που πέθανε.

Παπαμιχαήλ Βασιλική Γ΄2

Στην αρχαία Ελλάδα τα δέντρα και τα δάση έπαιζαν σημαντικό ρόλο στην καθημερινή ζωή των Ελλήνων. Οι αρχαίοι Έλληνες λάτρευαν πολλές διαφορετικές θεότητες που σχετίζονταν με τη φύση, όπως η θεά Άρτεμη, που συχνά απεικονιζόταν με τόξο και βέλη, και η θεά Αθηνά, η οποία συχνά απεικονιζόταν να φορά ένα στεφάνι από φύλλα και να κρατά ένα κλαδί ελιάς. Οι αρχαίοι Έλληνες έδιναν επίσης μεγάλη σημασία στον φυσικό κόσμο και πίστευαν ότι ήταν σημαντικό να διατηρηθεί μια ισορροπία μεταξύ των ανθρώπινων δραστηριοτήτων και του φυσικού περιβάλλοντος.

Ένας από τους πιο γνωστούς αρχαιοελληνικούς θρύλους είναι η ιστορία του Δούρειου Ίππου, που λέγεται ότι στεγαζόταν μέσα σε μια κουφωμένη βελανιδιά. Η ιστορία λέει ότι οι Έλληνες έχτισαν το άλογο και το άφησαν ως δώρο στους κατοίκους της Τροίας, αλλά ο Δούρειος Ίππος ήταν στην πραγματικότητα ένα τέχνασμα και οι Έλληνες το χρησιμοποίησαν για να μπουν στην πόλη και να νικήσουν τους Τρώες.

Στη σύγχρονη εποχή, η Ελλάδα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει πολλές περιβαλλοντικές προκλήσεις που σχετίζονται με τα δάση. Με τα χρόνια, η αποψίλωση των δασών έχει μειώσει το μέγεθος πολλών δασών της χώρας και η απειλή των δασικών πυρκαγιών εξακολουθεί να αποτελεί σοβαρή ανησυχία. Επιπλέον, η παράνομη υλοτομία ήταν ένα σημαντικό ζήτημα και πολλά δάση έχουν υποστεί ζημιές από την υπερβόσκηση και άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες.

Σήμερα, η ελληνική κυβέρνηση εργάζεται για την προστασία και την αποκατάσταση των δασών της. Μία από τις μεγαλύτερες πρωτοβουλίες είναι η Εθνική Στρατηγική για τα Δάση, η οποία στοχεύει στην προστασία και διαχείριση των δασών της Ελλάδας με βιώσιμο τρόπο, προάγοντας παράλληλα την αειφόρο χρήση των δασικών πόρων. Άλλες πρωτοβουλίες περιλαμβάνουν το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Δάση, το οποίο στοχεύει στην προστασία και αποκατάσταση ορισμένων τύπων δασών, και το Εθνικό σχέδιο πρόληψης δασικών πυρκαγιών, το οποίο στοχεύει στη μείωση του κινδύνου πυρκαγιών στα δάση.

Συμπερασματικά, τα δέντρα και τα δάση έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ελληνική ιστορία, από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή. Ενώ η Ελλάδα αντιμετωπίζει πολλές περιβαλλοντικές προκλήσεις που σχετίζονται με τα δάση, η κυβέρνηση λαμβάνει μέτρα για την προστασία και την αποκατάσταση αυτών των βασικών πόρων.

Σοφία Μουταφτσή Γ'2

Πηγούλες:

http://appliedmaths2.ee.duth.gr/TO%20PHYSIKO%20PERIVALLON%20STIN%20ARCHAIA%20ELLADA.pdf

https://www.liberal.gr/epikairotita/oi-progonoi-mas-ekaigan-kai-ekoban-ta-ellinika-dasi

Το δάσος

Ω δάσος μεγαλόπρεπο βασιλικό και μ’ όλητης πράσινης χιλιόδιπλης πορφύρας σου τη δόξα,τη δόξα σου την άκουσα· δε σε είδα, δε σε ξέρω.—Εγώ από τ’ ακρογιάλι σου κι εγώ από τη ρηχιά σου5γνωρίζω, ω λιμνοθάλασσα, το στοιχειωμένο δάσοςπου το φυτεύει αποβραδίς και που το ξεφυτεύειστα πλάγια του ακροούρανου και στ’ ουρανού τους κάμπουςο γήλιος ο αυτοκράτορας που πάει να βασιλέψειγια μια νυχτιά στα τάρταρα, τον κόσμο απαρατώντας,10και η θάλασσα του γίνεται φρεγάδα, και τον πάει!

ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΜΑΛΑΚΑΣΗ

Τὸ δάσος

 Τὸ δάσος ποὺ λαχτάριζες  ὥσπου νὰ τὸ περάσεις, τώρα νὰ τὸ ξεχάσεις

διαβάτη ἀποσπερνέ. Μιὰ αὐγινή, τὸ κούρσεψαν  ἀνίδρωτοι λοτόμοι,

κι ἐκεῖ εἶναι τώρα δρόμοι διαβάτη ἀποσπερνέ. Τὸ τρίσβαθο ἀναστέναγμα

ποὺ ἄγγιζε τὴν καρδιά σου κι ἔσπαε τὰ γόνατά σου δὲ θὰ τ᾿ ἀκούσεις πιά,

τὸ πήρανε στὰ διάπλατα περίτρομα φτερά τους καὶ τό ῾καμαν λαλιά τους

τὰ νύχτια τὰ πουλιά. Καὶ κάτι ποὺ βραχνόκραζε  μὲ μιὰ φωνὴ ἀνθρώπου,

στὸ ἡμέρωμα τοῦ τόπου βουβάθηκε κι αὐτό.

ΝΤΙΝΟΣ  ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Το Δάσος

Δεν ξεριζώνονται οι νύχτες από μέσα μας,
βλασταίνουν φύλλα και κλαδιά
κι έρχονται τα πουλιά του έρωτα και κελαηδούνε.

Δεν ξεριζώνονται οι νύχτες από μέσα μας,
οι σπόροι τους φυτρώνουν δάσος σκοτεινό,
στις λόχμες του ο φόβος ενεδρεύει.

Ζώα μικρά και ζώα άγρια το κατοικούν,
όχεντρες έρπουν και ρημάζουν τις φωλιές μας,
λιοντάρια ετοιμάζονται να μας ξεσκίσουν.

Δεν ξεριζώνονται οι νύχτες από μέσα μας,
έγιναν δάσος σκοτεινό και μας πλακώνουν.

ΜΙΧΟΥ ΘΕΟΔΩΡΑ Γ3΄

.Κυρίαρχο αυτοφυές είδος είναι η υβριδογενής ελάτης ενώ σποραδικά βρίσκονται σε μικρές συστάδες η οξιά, η δρυς, το σφενδάμι, η οστρυά, ο άρκευθος, ο κέρδος η φλαμουριά ή ίτια κ.α. Τεχνητά έχουν εγκατασταθεί η μαύρη η δασική και λευκόδερθμος πεύκη καθώς και η ερυθρελάτη και η τούγια. 

Η πανίδα της περιοχής επίσης είναι πλούσια.Κύρια ζώα είναι το ζαρκάδι, ο λαγός, ο λύκος, η αλεπού αλλά και η καφέ αρκούδα. Από πλευράς φτερωτών βλέπουμε την ορεινή πέρδικα, την μπεκάτσα, το γεράκι κ.α.  που αποτελούν πόλο έλξης για τους κυνηγούς .

Στη περιοχή θα

συναντήσουμε το μεγαλύτερο χω-

ριό του Κόζιακα, την Ελάτη ή Τύρνα,

όπως ήταν το παλιό του όνομα, χτι-

σμένη στα 900μ. Απέναντι διακρίνει

κανείς τα χωριά Βροντερό και Καλό-

γηροι. Η Ελάτη αποτελεί σύγχρονο

τουριστικό κέντρο της περιοχής με

πολύ καλές υποδομές για όλες τις

εποχές του χρόνου.

Το χωριό που έχει γνωρίσει τη με-

γαλύτερη ανάπτυξη κατά το παρελθόν, που ήταν και παραμένει ξακουστό

και έδωσε το όνομά του στην ευρύτερη περιοχή είναι το Περτούλι.

Απειλή για τα δάση αποτελούν τα φυσικά φαινόμενα (κεραυνοί που ευθύνονται για

την πρόκληση πυρκαγιάς, σεισμοί, κατολισθήσεις) και η ανθρώπινη παρέμβαση. Τα φυ-

σικά φαινόμενα βέβαια είναι μεμονωμένα, τοπικά και προκαλούν καταστροφές μικρής

έκτασης, σε αντίθεση με τις παρεμβάσεις του ανθρώπου που αλλοιώνουν το περιβάλλον

σε παγκόσμιο επίπεδο και ευθύνονται για τη σημερινή κατάστασή του

οι απειλες

-Πυρκαγιές

-Οικοπεδοποίηση

-Παράνομη υλοτομία

-Όξινη βροχή

-Υπερβόσκηση

-Κλιματική αλλαγή

Μαρία Ευσταθοπουλου Γ'1

ΠΗΓΕΣ

https://blogs.sch.gr/kpepertoul/files/2020/03/%CE%91%CE%95%CE%99%CE%A6%CE%9F%CE%A1%CE%9F-%CE%95%CE%9B%CE%91%CE%A4%CE%9F%CE%94%CE%91%CE%A3%CE%9F%CE%A3-%CE%A0%CE%95%CE%A1%CE%A4%CE%9F%CE%A5%CE%9B%CE%99%CE%9F%CE%A5.pdf

Ας μάθουμε να δεχόμαστε ότι έρχεται καιρός που τα δέντρα είναι γυμνά και να προσδοκούμε την εποχή που θα δρέψουμε τους καρπούς.

Άντον Τσέχωφ

Τα μεγάλα δέντρα κάνουν περισσότερη σκιά παρά καρπό.

Γερμανική παροιμία

Η επανάσταση δεν είναι ένα φρούτο που θα πέσει όταν είναι ώριμο. Πρέπει να κουνήσουμε το δέντρο για να το κάνουμε να πέσει.

Τσε Γκεβάρα

Μ’ αρέσουν τα δέντρα επειδή φαίνονται πιο συμβιβασμένα με τον τρόπο που πρέπει να ζουν από ό,τι άλλα πράγματα.

Willa Cather

Πηγές:Αποφθέγματα, αφορισμοί, γνωμικά και σοφά λόγια με θέμα τα δέντρα (sofa-logia.com)

Γεννήθηκε μισός άνθρωπος και μισός ''τράγος'' το σώμα του ήταν γεμάτο χοντρές τρίχες, είχε ουρά, πόδια και κέρατα τράγου, γένι και μυτερά αυτιά.

Λέγεται, ότι όταν τον είδε η μητέρα του, τρόμαξε και τον εγκατέλειψε. Ο Ερμής όμως, όταν το είδε αυτό, έτρεξε να τον βοηθήσει. Έτσι, τον πήρε στον Όλυμπο και μαζί με τους υπόλοιπους θεούς, τον ανέθρεψαν. Όταν ενηλικιώθηκε, ο Παν έφυγε από τον Όλυμπο και πήγε στα βουνά της Αρκαδίας. Εκεί, ο Παν ήταν γνωστός για την αγάπη τους προς τις νύμφες, το γλέντι και τον χορό. Μία μέρα, όμως έβαλε στο μάτι την νύμφη Σύριγγα και την κάλεσε να κοιμηθεί μαζί του, εκείνη το έβαλε στα πόδια και ο Πάνας με την σειρά του την κυνήγησε. Όμως η νύμφη έπεσε στον ποταμό Λάδωνα και πνίγηκε. Ο Παν, στενοχωρημένος, παρακάλεσε τον θεό του ποταμού να την σώσει, έτσι, την μεταμόρφωσε σε καλαμιά. Τότε, ο Παν, άκουσε τον ήχο που βγήκε από την κούφια καλαμιά όταν ανέπνευσε και γοητεύτηκε. Έτσι, άριζε να κόβει καλαμιές και να τις ενώνει και έφτιαξε μια ένα όργανο που ονομάστηκε σύριγγα προς τιμή της νύμφης. Από τότε, ο Παν κυκλοφορούσε παντού με την σύριγγα του και γοήτευε τις νύμφες παίζοντας τους διάφορα όμορφα τραγούδια.

Ο Παν ήταν λατρευτός θεός, και μάλιστα του είχαν φτιάξει και τιμητικό ναό στον βράχο της Ακρόπολης, επειδή λέγεται πως στην μάχη του Μαραθώνα είχε βοηθήσει τους Αθηναίους να νικήσουν φωνάζοντας συνέχεια "παν παν" , με σκοπό να σπείρει πανικό στους εχθρούς.

Άννα Μπασιάκου Γ'2

Πηγές:

https://www.alfavita.gr/koinonia/431846_i-istoria-toy-theoy-pana-ti-shesi-ehei-me-ti-lexi-panikos

ΠΟΤΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΘΗΚΕ;

The Bodmer Oak, Fontainebleau Forest" είναι ένας πίνακας που δημιουργήθηκε από τον Γάλλο ιμπρεσιονιστή καλλιτέχνη Claude Monet το 1865. Ο πίνακας απεικονίζει μια μεγαλοπρεπή βελανιδιά στο δάσος του Fontainebleau.

ΓΙΑΤΙ Ο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΔΙΑΛΕΞΕ ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΜΕΡΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΖΩΓΡΑΦΙΣΕΙ;

Γενικά το συγκεκριμένο δάσος αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλλους καλλιτέχνες οι οποίοι πήγαιναν εκεί πέρα για να ζωγραφίσουν το μαγευτικό τοπιο ή να κάνουν ένα πίνακα που να σχετίζεται με τη φύση. Το ίδιο συναίβει και με τον Κλοντ Μονέ

Ο ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΙΝΑΚΑ

Το Bodmer Oak, το οποίο είναι το επίκεντρο του πίνακα, ξεχωρίζει απέναντι στα πιο απαλά, πιο σιωπηλά χρώματα του δάσους. Ο τεράστιος κορμός και τα εκτεταμένα κλαδιά του δημιουργούν μια αίσθηση μεγαλείου και μεγαλοπρέπειας, ενώ η θέση του στο κέντρο του πίνακα τραβάει το βλέμμα του θεατή και δημιουργεί μια αίσθηση ισορροπίας και αρμονίας.

Η χρήση χρώματος και πινέλου από τον Μονέ στον πίνακα είναι χαρακτηριστική του ιμπρεσιονιστικού στυλ, με χαλαρές, εκφραστικές πινελιές και εστίαση στην αποτύπωση των εφέ του φωτός και της ατμόσφαιρας. Ο πίνακας αντικατοπτρίζει επίσης τη βαθιά ευλάβεια του Μονέ για τη φύση και την πίστη του στη σημασία της άμεσης παρατήρησης στη δημιουργία της τέχνης.

ΠΗΓΕΣ: https://www.artst.org/forest-paintings/

Aθανάσιος Φώτης

Γ3

Κάθε καλοκαίρι η χώρα ταλαιπωρείται από πυρκαγιές. Εκατομμύρια στρέμματα γίνονται στάχτη, αφού όσο μεγαλύτερες είναι οι δασικές εκτάσεις τόσο περισσότερη καύσιμη ύλη συσσωρεύεται. Τα καμένα του καλοκαιριού, τροφοδοτούν τις πλημμύρες του χειμώνα. Ο μόνος τρόπος να περιοριστούν οι καλοκαιρινές φωτιές και οι χειμωνιάτικες πλημμύρες, είναι η διαχείριση των δασών αφενός και των καμένων εκτάσεων αφετέρου. Δηλαδή ο τακτικός και έγκαιρος καθαρισμός τους.

Η χώρα έχει πρόβλημα ρύπανσης. Η εποχή του λιγνίτη τελειώνει, πρέπει κατεπειγόντως να παράξουμε καθαρό ρεύμα από φωτοβολταϊκά, ανεμογεννήτριες και καύση βιομάζας (ξύλου και κλαδιών δηλαδή). Παραλλήλως, είναι μέγα περιβαντολλογικό στοίχημα να σταματήσει η καύση ξύλου στα εκατομμύρια τζάκια των μεγάλων πόλεων και να αρχίσει η καύση pellet που δίνουν τριπλή θερμική ενέργεια και μηδενική ρύπανση.

Η ελληνική βιομηχανία ξύλου ψάχνει απεγνωσμένα για πρώτη ύλη. Σε μια χώρα που τα δυο τρίτα της είναι δασική έκταση, η βιομηχανία της ξύλο ψάχνει και ξύλο δεν βρίσκει για να δουλέψει. Για να φτιάξει έπιπλα, πατώματα, κουζίνες, κουφώματα ή pellets. Καύσιμη ύλη ψάχνουν και οι μονάδες παραγωγής ρεύματος, οι οποίες στηρίζονται κυρίως στα απομεινάρια της βιομηχανίας ξύλου.
ώρα μπαίνουμε σε αντιπυρική περίοδο. Και παραλλήλως προσπαθούμε να δώσουμε ώθηση στην οικονομία. Και είμαστε και υπέρ της οικολογίας. Και θέλουμε και την απολιγνιτοποίηση. Και ψάχνουμε νέες θέσεις εργασίας. Για να δούμε το λοιπόν, πόσες εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δασών θα καούν φέτος και πόσα εκατομμύρια τόνους ξύλο θα εισάγουμε από το εξωτερικό.

Βαγγέλης Μπεκρής Γ1

ΠΗΓΕΣ

https://www.vimaonline.gr/20/article/40935/mia-istoria-me-dasi-kai-prostithemenes-axies

https://www.liberal.gr/epikairotita/oi-progonoi-mas-ekaigan-kai-ekoban-ta-ellinika-dasi

Aναστασία Μαργαρίτη Γ3

https://craftfineart.com/renoir-auguste-lestaque-ido-2186?hl=el_GR

Βίβιαν Δεληκωνσταντή Γ3

ΤΟ ΔΡΥΟΔΑΣΟΣ ΤΗΣ ΦΟΛΟΗΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΠΟΔΕΣ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΕΡΥΜΑΝΘΟΥ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΠΑΝΙΟΤΕΡΑ ΔΡΥΟΔΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ.

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΔΙΟΔΩΡΟ ΗΤΑΝ Ο ΤΟΠΟΣ ΟΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣΑΝ ΟΙ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ ΑΦΟΤΟΥ ΝΙΚΗΣΑΝ ΤΟΥΣ ΛΑΠΙΘΕΣ. ΟΙ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ ΕΙΧΑΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΕΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΕΠΕΙΔΗ ΤΟΥΣ ΛΗΣΤΕΥΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣΑΝ. ΩΣΤΟΣΟ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΘΕΙ ΠΩΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΚΑΛΟΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ, Ο ΦΟΛΟΣ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΦΥΛΑΚΑ ΤΟΥ ΠΙΘΑΡΙΟΥ ΜΕ ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΠΟΥ ΕΙΧΕ Ο ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΣ. ΒΕΒΑΙΑ, ΥΠΗΡΧΕ Η ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ ΝΑ ΤΟ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΜΟΝΟ ΕΑΝ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ Ο ΗΡΑΚΛΗΣ.'

ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ, ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ Ο ΕΥΡΥΣΘΕΑΣ (ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΜΥΚΗΝΩΝ) ΖΗΤΗΖΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΡΑΚΛΗ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΕΙΣ ΠΕΡΑΣ ΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟ ΑΘΛΟ ΤΟΥ. ΔΗΛΑΔΗ, ΝΑ ΠΙΑΣΕΙ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ, ΑΓΡΙΟ ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΑΓΡΙΟΓΟΥΡΟΝΟ, ΤΟΝ ΕΡΥΜΑΝΘΙΟ ΚΑΠΡΟ. ΜΑΛΙΣΤΑ, ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΧΑΡΙΣΕΙ Η ΘΕΑ ΑΡΤΕΜΙΣ ΣΤΟΝ ΕΥΡΥΜΑΝΘΟ. ΤΟ ΕΝ ΛΟΓΩ ΖΩΟ ΚΙΝΟΥΤΝΑΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΥΡΕΣΗΣ ΤΡΟΦΗΣ ΚΑΙ ΝΕΡΟΥ ΕΦΤΑΝΕ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΗΣ ΦΟΛΟΗΣ. ΑΚΟΜΗ, Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΕΝΟΧΛΟΥΣΕ ΤΟΣΟ ΤΟΥΣ ΝΤΟΠΙΟΥΣ ΔΙΟΤΙ ΠΡΟΚΑΛΟΥΣΕ ΖΗΜΙΕΣ ΣΤΙΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ.

ΕΠΟΜΕΝΩΣ, Ο ΗΡΑΚΛΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΘΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΠΙΑΣΕΙ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΕ ΠΡΩΤΑ ΤΗΝ ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΦΟΛΟΥ. ΕΚΕΙΝΟΣ ΤΟΝ ΚΑΛΟΣΩΡΙΣΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΟΣΕΦΕΡΕ ΓΕΥΜΑ. ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ, Ο ΗΡΑΚΛΗΣ ΤΟΥ ΖΗΤΗΣΕ ΕΝΑ ΠΟΤΗΡΙ ΚΡΑΣΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΙΘΑΡΙ ΑΛΛΑ Ο ΦΟΛΟΣ ΦΟΒΟΤΑΝ ΟΤΙ ΑΝ ΤΟ ΑΝΟΙΓΕ ΘΑ ΞΕΣΗΚΩΝΕ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ. ΩΣΤΟΣΟ, ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΙΕΣΕΙΣ ΠΑΡΑ ΤΟΥΣ ΑΡΧΙΚΟΥΣ ΔΙΣΤΑΓΜΟΥΣ ΤΟΥ, ΤΟΥ ΕΔΩΣΕ. ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΠΕΙΑ, ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΕΝΤΟΝΗΣ ΜΥΡΩΔΙΑΣ ΤΟΥ ΚΡΑΣΙΟΥ ΟΙ ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΤΗΚΑΝ ΚΑΙ ΕΤΡΕΞΑΝ ΣΤΗΝ ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΦΟΛΟΥ ΝΑ ΤΟ ΚΛΕΨΟΥΝ. ΚΑΘΩΣ ΕΦΤΑΣΑΝ ΞΕΣΠΑΣΕ ΣΥΜΠΛΟΚΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΗΡΩΑ. ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΤΟΝ ΛΙΘΟΒΟΛΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΞΥΛΟΚΟΠΟΥΣΑΝ ΑΛΛΑ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ ΥΠΕΡΤΕΡΟΥΣΕ. ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ, Ο ΗΡΑΚΛΗΣ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΗΝ ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΦΟΛΟΥ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΧΕ ΑΥΤΟΤΡΑΥΜΑΤΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΜΕΝΟ ΒΕΛΟΣ ΤΟΥ ΗΡΩΑ, ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΟΥ ΕΘΑΒΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥΣ. ΕΝΤΕΛΕΙ, Ο ΗΡΑΚΛΗΣ ΤΟΝ ΕΘΑΨΕ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΣΕ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΥΟ ΔΑΣΟΣ ΦΟΛΟΗ. ΤΟΤΕ, ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΟΥ ΕΡΥΜΑΝΘΙΟΥ ΚΑΠΡΟΥ, ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΤΟΝ ΠΑΓΙΔΕΥΣΕ ΣΤΟ ΔΙΧΤΥ ΤΟΥ ΣΤΟ ΦΑΡΑΓΓΙ ΤΗΣ ΦΟΛΟΗΣ.

ΠΗΓΕΣ: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CF%82

https://www.mixanitouxronou.gr/to-mythiko-dryodasos-tis-folois-opoy-o-iraklis-exolothreyse-ton-epikindyno-erymanthio-kapro-pos-ena-potiri-krasi-egine-aitia-na-sygkroystei-me-toys-kentayroys-drone/

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΩΡΑΪΤΗΣ Γ2

Όταν βρίσκεσαι σε ένα δάσος συνειδητοποιείς οτι οι παροιμίες και τα γνωμικά έχουν ένα ιδιαίτερο νόημα όταν αντιλαμβάνεσαι τις παρομοιώσεις που χρησιμοποιούνται.

-Αν θέλεις ξύλα το χειμώνα πότιζε τα δέντρα σου το καλοκαίρι

-Βλέπει το δέντρο και δεν βλέπει το δάσος

-Δεν με αφήνει σε χλωρό κλαρί

-Δεν υπάρχει δέντρο όσο καλό και να είναι που να μην έχει ρόζους

-Θέλει να ανθίσει το δεντρί και η πάχνη δεν το αφήνει

-Μήτε δέντρο χωρίς ξεράδι μήτε άνθρωπος χωρίς ψεγάδι

-Όταν γεράσει το δεντρί ξεράδια δεν του λείπουν

-Πετροβολούν πάντα το δέντρο που είναι γεμάτο καρπούς

-Τα δέντα κάνουν καρπό όταν έρθει ο καιρός τους

Πηγή www.sansimera.gr/proverbs/categories/223

Η  ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ  ΤΩΝ  ΔΑΣΩΝ  ΚΑΙ  Ο ΜΥΘΟΣ  ΤΟΥ  ΕΡΥΣΙΧΘΟΝΑ

Στην αρχαία Ελλάδα, οι νόμοι απαγόρευαν την ξύλευση στα ιερά δάση και όριζαν ότι τα άγρια ζώα κυκλοφορούσαν ελεύθερα σε αυτά. Τα πρόστιμα για τους παραβάτες ήταν «τσουχτερά».
Έτσι, πολλά ιερά άλση απέκτησαν γρήγορα τη μορφή παρθένων δασών: μεταξύ αυτών, τα ιερά άλση Άργους, Αρτέμιδος στη Σκυλούντα, Δέσποινας στην Αρκαδία, Δωδώνης, Ευμενίδη στον Κολωνό, Διός στην Ολυμπία, το οποίο ανακηρύχθηκε από τον Ηρακλή και ονομάστηκε «Άλτις» κ.α.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, σε πολλές περιοχές, ακόμη και εκτός ιερών δασών, απαγορευόταν η κοπή περισσότερων από δυο δέντρων  ετησίως για κάθε ιδιοκτήτη.
Οι ίδιοι οι μύθοι των αρχαίων Ελλήνων, συχνά με μεγάλη σκληρότητα και ωμότητα, «κυοφορούν» διδαχές για την προστασία του περιβάλλοντος και παραβάλουν παραδείγματα προς αποφυγήν.

Δρυάδες

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία οι Δρυάδες ήταν Νύμφες των δασών. Το όνομά τους προέρχεται από τη Δρυς. Σύμφωνα με την παράδοση, ήταν νύμφες των δέντρων, ειδικά των βελανιδιών, κάτω από τις οποίες ζούσαν, Οι αρχαίοι τις διέκριναν από τις Αμαδρυάδες, οι οποίες ήταν οι ψυχές των φυτών και ζούσαν όσο και αυτά, ενώ οi Δρυάδες ήταν αθάνατες^.

^{Πηγές : https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CF%81%CF%85%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CF%82 https://www.youtube.com/@sotiriakitsiou9191 https://dasarxeio.com/2023/04/08/124268/}

Τοποθεσία

Ανήκει στο ελληνικό κράτος.Βρισκεται στην κεντρική Πίνδο και εκτείνεται μεταξύ των ορεινών όγκων Κόζιακα και μποντούρα.

Διαχείριση του δάσους

Το δάσος διαχειρίζεται από την διοίκηση δάσους Περτουλίου η οποία υπάγεται στο ταμείο διοίκησης και διαχείρισης πανεπιστημιακών δασών του ΑΠΘ.Εχει διαιρεθεί σε 9 ορθογραφικές μονάδες.

Κυρίαρχα είδη χλωρίδας

Κυρίαρχο αυτοφυές είδος είναι η υβριδογευίς ελάτης. Όμως βρίσκονται σποραδικά η οξιά ,η δρυς ,το Σφενδάμη οστρύα,η ιτιά,ο αρκεθος,η φλαμουριά.Υπαρχουν όμως και φυτά που είναι τεχνητά.Για παράδειγμα,η λευκοδερμος Πεύκη και η ερυθρελάτη.

Κυρίαρχα είδη πανίδας

Υπάρχουν ζωικοί οργανισμοί όπως το ζαρκάδι ,ο λαγός,ο λύκος,η αλεπού,η καφέ αρκούδα,η ορεινή πέρδικα,η μπεκάτσα και το γεράκι.

Παραδασοβιοι οικισμοί

Ένας από τους παραδασοβιοι οικισμούς είναι η Ελάτη και το Περτούλι που είναι 2 παραμυθένια χωριά.

Ελάτη

Η Ελάτη βρίσκεται στον ορεινό όγκο του Κόζιακο που είναι ένας από τους δημοφιλέστερους προορισμούς .Είναι αμφιθεατρικά χτισμένη των Τρικάλων σε ύψος 950 μέτρων στο νότιο τμήμα της Πίνδου στο βουνό κοζιακος ,απέναντι από τα μετέωρα.

Περτούλι

Το Περτούλι βρίσκεται σε ύψος 1.100

Μέτρων και στο πέρασμα του μπορεί να δει κανείς, γραφικά πέτρινα σπίτια με κόκκινες στέγες.

Απειλές

-Το δάσος κινδυνεύει από τα ιδιωτικά συμφέροντα (οικοπεδοποιηση)

-δηλητηριάζονται ζώα από φόλες

-πυρκαγιές που προκαλούνται από το 90% από ανθρώπους και το 10% από φυσικά αίτια. (Π.χ , κεραυνοί)

-παράνομη υλοτομία λόγω της αύξησης της ξυλείας.

-υπερβόσκηση, κυρίως από τα κατσίκια.

-όξινη βροχή

-κλιματική αλλαγή.

Μαρία Δανάη αλχαζιδη

Γ1

Σχολικό έτος....2023-2024

Πηγές

forest.office.pertouli@gmail.com

παροιμίες και γνωμικά για δάση και δέντρα

Το δένδρο από τον καρπό γνωρίζεται.

Τα μεγάλα δέντρα κάνουν περισσότερη σκιά παρά καρπό.

Το δάσος από τα ίδια του τα ξύλα καίγεται.

Μόνο τα δέντρα που έχουν καρπούς πετροβολούν.

Κάθε δεντράκι με τον ίσκιο του.

Ο χαρακτήρας είναι σαν το δέντρο και η φήμη σαν τη σκιά του. Η σκιά είναι αυτό που λαμβάνουμε υπόψη. Το δέντρο είναι αυτό που υπάρχει πραγματικά.

Τα δέντρα είναι η ατελείωτη προσπάθεια της γης να μιλήσει στον ακούοντα ουρανό. Ραμπιτρανάθ Ταγκόρ

Αυτός που φυτεύει δέντρα αγαπά και τους άλλους πέρα από τον εαυτό του. Τόμας Φούλλερ

Βλέπει το δέντρο και δε βλέπει το δάσος (ουσία)

Η αειφορία αναφέρεται στη βιώσιμη διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος, με σκοπό τη διατήρηση των φυσικών πόρων για τις μελλοντικές γενιές. Απαιτεί ισορροπία μεταξύ της ανάγκης για ανάπτυξη και της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος.

Ρόλος του Ελατοδάσους

Το ελατοδάσος αποτελεί ουσιαστικό μέρος του φυσικού οικοσυστήματος. Λειτουργεί ως προστατευτικός παράγοντας του εδάφους και των υδάτων, ενώ συμβάλλει στη διατήρηση της βιοποικιλότητας.

Συνεισφορά στο Θέμα

Το ελατοδάσος συμβάλλει στην απορρόφηση του διοξειδίου του άνθρακα, συμβάλλοντας στη μείωση του φαινομένου του θερμοκηπίου και στη διατήρηση του κλίματος

Οικολογικές Προσεγγίσεις

Η βιώσιμη διαχείριση του ελατοδάσους περιλαμβάνει την εφαρμογή οικολογικών προσεγγίσεων, όπως τη διατήρηση του ενδιαιτήματος και την προστασία των ειδών

Προστασία του Εδάφους

Η αποψίλωση του ελατοδάσους μπορεί να οδηγήσει σε διάβρωση του εδάφους και αύξηση του κινδύνου πλημμύρων και κατολισθήσεων

Προστασία των Ειδών

Η απώλεια του ελατοδάσους μειώνει τον φυσικό τους βιότοπο, επηρεάζοντας την εξάπλωση της άγριας ζωής

Χλωρίδα και πανίδα

Το δάσος Αειφόρο Τρικάλων είναι ένα βιοποικιλιακό οικοσύστημα με μεγάλη ποικιλία χλωρίδας και πανίδας. Φιλοξενεί σχεδόν 500 είδη δέντρων, θάμνων και άλλων φυτών. Οι πιο κυρίαρχοι τύποι χλωρίδας περιλαμβάνουν πεύκα, βελανιδιές και έλατα.

Όσον αφορά την πανίδα, το δάσος φιλοξενεί μεγάλο αριθμό ειδών σπονδυλωτών και ασπόνδυλων, συμπεριλαμβανομένων των θηλαστικών, των ερπετών, των αμφιβίων και των πτηνών. Μερικά από τα πιο κοινά είδη θηλαστικών περιλαμβάνουν την καφέ αρκούδα, την αγριόγατα, τον λύκο και την κόκκινη αλεπου.

Χρυσαυγη Λυγγου

ΜΙΧΑΛΗ ΕΥΓΕΝΙΑ Γ'2

 Ο Ερυσίχθονας ήταν γνωστός για την ασέβειά του. Μια ημέρα πήρε μαζί του 20 δούλους του και πήγε στο άλσος που είχαν αφιερώσει οι Πελασγοί στη θεά Δήμητρα. Εκεί διέταξε τους δούλους να κόψουν τα δέντρα για να μπορέσει να χτίσει εκεί παλάτι στο οποίο θα γλεντούσε με τους φίλους του. Ανάμεσα στα άλλα δέντρα βρισκόταν και μία πανύψηλη λεύκα που ήταν το αγαπημένο δέντρο της Δήμητρας. Γύρω από τη λεύκα αυτή οι Δρυάδες Νύμφες έψελναν τα όμορφα τραγούδια τους και χόρευαν τους μαγικούς χορούς τους. Ο ασεβής Ερυσίχθονας δεν σταμάτησε το καταστρεπτικό του έργο ούτε μπροστά στο ιερό αυτό δέντρο. Με την πρώτη όμως τσεκουριά που του έδωσε παρουσιάσθηκε ενώπιόν του η ιέρεια της Δήμητρας Νικίππη, που δεν ήταν παρά η ίδια η θεά μεταμορφωμένη. Η ιέρεια προσπάθησε να σταματήσει το κόψιμο των δέντρων, αλλά ο Ερυσίχθονας την απείλησε με την αξίνα του. Η θεά τότε πέταξε τη μεταμφίεση της ιέρειας και εμφανίσθηκε με όλη της τη θεϊκή μεγαλοπρέπεια. Οι δούλοι σκόρπισαν από δω και από κει, και ήταν έτοιμοι να πεθάνουν από τον φόβο τους. Η Δήμητρα όμως τους λυπήθηκε και τους άφησε να φύγουν χωρίς να τους βλάψει, ενώ τον ασεβή Ερυσίχθονα τον τιμώρησε με ακράτητη πείνα.

Από τη στιγμή εκείνη ο Ερυσίχθων άρχισε να τρώει ό,τι έβρισκε μπροστά του. Αφού έφαγε ό,τι φαγώσιμο βρισκόταν στο σπίτι του και όλα του τα ζώα, άρχισε να γυρίζει στους δρόμους και να αρπάζει τις προσφορές από τους βωμούς. Οι δυστυχισμένοι οι γονείς του δεν ήξεραν πώς να τον βοηθήσουν. Ο πατέρας του κατέφυγε στον Ποσειδώνα, ο οποίος όμως ήταν εξίσου ανίκανος να θεραπεύσει τον εγγονό του από το κακό που τον βρήκε. Στο μεταξύ ο Ερυσίχθονας βασανιζόταν όλο και περισσότερο από την πείνα. Πούλησε την κόρη του Μήστρα για να αγοράσει τρόφιμα. Αλλά η Μήστρα, που ήταν μάγισσα, επέστρεψε στο σπίτι της και παρεκάλεσε και πάλι τον Ποσειδώνα. Ο θεός, μη μπορώντας να βοηθήσει τον Ερυσίχθονα, έδωσε στη Μήστρα την ικανότητα να μεταμορφώνεται σε διάφορα ζώα και να ξεφεύγει από τον πατέρα της. Μία εκδοχή αναφέρει ότι η Μήστρα, από δική της πρωτοβουλία, εκμεταλλεύθηκε το χάρισμα της μεταμορφώσεως για να πουλιέται ως δούλα συνεχώς και να βοηθά έτσι τον πατέρα της. Αλλά στο τέλος, ο Ερυσίχθονας, μη έχοντας να φάει τίποτα πια, άρχισε να τρώει το ίδιο του το κρέας μέχρι που πέθανε.

Με τον μύθο του Ερυσίχθονα ασχολήθηκαν πολλοί αρχαίοι ποιητές και μυθογράφοι, όπως ο Καλλίμαχος στον έκτο του ύμνο προς τη Δήμητρα, ο Λυκόφρων, ο Νίκανδρος και ο Οβίδιος.

νεράιδες

Nαταλία Γκιζέλη

• Οι νεράιδες, οι

αγαπημένες προστάτιδες

του δάσους

αναλαμβάνουν δράση

μετά την καταστροφή. Το

καμένο δάσος πρέπει να

σωθεί.

Το δάσος στη λαϊκή μας παράδοση

• Παροιμίες για το δάσος

• "Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται"

• " Βλέπει το δέντρο και χάνει το δάσος

• " Δεν τον αφήνουν σε χλωρό κλαρί

Το δάσος στη λαϊκή μας παράδοση

Το δάσος μέσα από το τραγούδι

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

τα περισσότερα τραγούδια μιλούν υπαινικτικά

για το περιβάλλον. Σε πάρα πολλά επίσης

εξυπακούεται η έκπτωσή του - τα θέματά

τους είναι αυτά που είναι γιατί υπόκειται ο

παντοίος βιασμός του περιβάλλοντος:

Πηγούλες

https://blogs.sch.gr/gymlampe/files/2014/06/THE-FOREST-AS-AN-INSPIRATION-FORM.pdf?x64960

Αποστόλης Αγγελής

Όμως η χώρα μας κάθε χρόνο για τουλάχιστον τα τελευταία 20 χρόνια είναι σε συνεχή πόλεμο με υπερπυρκαγιές κάθε καλοκαίρι. Πρόσφατα παραδείγματα είναι η φωτιά στη Βαρυμπόμπη, στο οποίο δάσος καταστράφηκαν πάνω από 10.000 δέντρα, ενώ πληθώρα ζώων είτε χρειάστηκαν να μεταναστεύσουν, είτε κάηκαν μαζί με το υπόλοιπο δάσος, και η τεράστια πυρκαγιά στην Εύβοια.

Η Ελλάδα είναι καλυμμένη ως και το 64% από δάση. Ένα συγκλονιστικό ποσοστό αν το συγκρίνεις με άλλα ποσοστά από χώρες τα οποία δε ξεπερνούν το 40 και το 50%.

Αυτή η τρομερά μεγάλη δασοκάλυψη της Ελλάδας καταστρέφετε και έρευνα του 2023 έδειξε πως έπεσε -5% πανελλαδικός. Έχουμε δάση που χρονολογούνται στα 20.000.000 έτη ζωής και καταστρέφονται από αυτή την "επιδημία" που έχει πλήξει τη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες. Καταστρέφονται τα μοναδικά είδη χλωρίδας και όλες οι μοναδικές ράτσες αυτών των σπάνιων ζώων, η κυβέρνηση μας εκμεταλλεύεται όλο αυτό το ολοκαύτωμα, θα έλεγε κάποιος για τη κατασκευή ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (πχ. ανεμογεννήτριες).Σε αντίθεση με άλλες χώρες όπως είχε συμβεί το 2022 στην Αυστραλία που την είχε πλήξει και αυτή υπερπυρκαγιές, η οποία έκανε προσπάθειες αναγέννησης όλων των φυτών που κάηκαν με δεντροφυτέψεις και δεν εκμεταλλεύτηκε όλο αυτό το περιβάλλον για σκοπούς τελείως διαφορετικούς. Και παρόλα όσα έγιναν τις περασμένες χρονιές, φέτος θα δούμε μια διαφορετική Ελλάδα, μια Ελλάδα που αυτό το καλοκαίρι θα τυλιχτεί στις φλόγιες όπως απέδειξε έρευνα του πανεπιστήμιου του Cambridge.

ΠΗΓΕΣ

https://greenagenda.gr/%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%B1-%CE%B4%CE%B1%CF%83%CF%8E%CE%BD-%CF%84%CE%B1-%CE%B4%CE%AC%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B1/

Λευτέρης Πανουργιάς

Γ1

Η αρκούδα είναι ζώο παμφάγο με προτίμηση στις τροφές φυτικής προέλευσης, τις
οποίες για να εξασφαλίσει διανύει καθημερινά μεγάλες αποστάσεις που φτάνουν, ανά-
λογα με την εποχή, ακόμα και δεκάδες χιλιόμετρα. Στην αρχή του χειμώνα αποτραβιέται
σε σπηλιές και κουφάλες δέντρων, όπου πέφτει σε χειμέριο ύπνο. Κατά τη διάρκειά του
η θερμοκρασία του σώματός της μειώνεται κατά 1 με 2 βαθμούς περίπου σε σχέση με
τους 38 που είναι η φυσιολογική, ενώ παράλληλα μειώνονται και οι καρδιακοί παλμοί
και ο αναπνευστικός της ρυθμός περίπου κατά 40%. Το βάρος της αρκούδας διαφορο-
ποιείται ανάλογα με την εποχή. Γίνεται μέγιστο το φθινόπωρο, που έχει συσσωρεύσει
μεγάλες ποσότητες λίπους για να αντιμετωπίσει τις αντίξοες συνθήκες του χειμώνα,
και ελάχιστο την άνοιξη, όταν το περισσότερο λίπος της έχει καταναλωθεί.
.Κάθε δύο με τρία χρόνια το θηλυκό γεννάει ένα έως δύο και σπανιότερα τρία μικρά
στα μέσα του χειμώνα και ενώ βρίσκεται σε κατάσταση χειμέριου ύπνου. Τα μικρά
μένουν για ενάμισυ με δύο χρόνια κοντά στη μητέρα τους, η οποία αναλαμβάνει απο-
κλειστικά την ευθύνη για την επιβίωση και την ανατροφή τους. Η αρκούδα δεν είναι
ζώο επιθετικό προς τον άνθρωπο, αντίθετα προτιμά να τον αποφεύγει. Ωστόσο, η πιο
επικίνδυνη περίοδος να τη συναντήσει κανείς είναι όταν ξυπνά από τον λήθαργο και πε-
ριπλανιέται στο δάσος με τα μικρά της προς αναζήτηση τροφής. Η αρκούδα απειλείται
από το παράνομο κυνήγι και τα δηλητηριασμένα δολώματα.

Λύκος (Canis lupus)

Το ελατόδασος Περτουλίου αποτελεί
επίσης βιότοπο και για τον λύκο, ο οποίος,
όπως και η αρκούδα, ανήκει στα είδη ζώων
που απειλούνται με εξαφάνιση. Τα τελευ-
ταία άτομα του είδους ζουν στην περιοχή
της Πίνδου, όπως και σε ορεινές και ημιο-
ρεινές περιοχές της κεντρικής και βόρειας
Ελλάδας
Η κοινωνική οργάνωση των λύκων αποτελεί απόδειξη της ευφυΐας που τους διακρί-
νει. Ζουν σε αγέλες των 6-13 ατόμων με καθορισμένη ιεραρχία -αρχηγός σε καθεμιά
είναι το κυρίαρχο αρσενικό- και συνεργάζονται για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα
στο κυνήγι. Εκτός αυτού, η αγέλη φροντίζει και για την ανατροφή των μικρών που γεν-
νιούνται την άνοιξη και παραμένουν για ένα χρόνο κοντά στους γονείς τους. Τα μέλη
μιας αγέλης επικοινωνούν μεταξύ τους αλλά και με άλλες αγέλες με διαφόρων ειδών
κραυγές.
Σημαντική απειλή για τον λύκο, αν και πιθανώς με μικρότερη ένταση από ότι για την
αρκούδα, παραμένει και σήμερα η χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων από κτηνοτρό-
φους ύστερα από περιπτώσεις επίθεσης σαρκοφάγων στα κοπάδια τους, καθώς και η
χρήση παγίδων, δόκανων κλπ.

Αγριόχοιρος ή αγριογούρουνο (Sus scrofa)

Ο αγριόχοιρος ή αγριογούρουνο είναι είδος
δασόβιο. Ζει στα πυκνά θαμνώδη δάση
πλατύφυλλων φυλλοβόλων αλλά και σε
μεικτά δάση σε όλες σχεδόν τις περιοχές της
ηπειρωτικής Ελλάδας και σε κάποια νησιά.
Τρέφεται κυρίως με διάφορα φρούτα και
καρπούς του δάσους, αλλά και με ρίζες και
βολβούς από το έδαφος, συχνά όμως
αναζητά τροφή και σε γειτονικές καλλιέργειες.
Επιπλέον, ως παμφάγο, τρώει και έντομα
και μικρά ή μεσαία ζώα αλλά και πτώματα.
Ζει περίπου δέκα χρόνια και το βάρος του σε πλήρη ανάπτυξη φτάνει τα 170-200 κιλά.
Είναι πολύ δυνατό ζώο και όταν τρέχει μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα έως 40 χιλιόμετρα
την ώρα παρασύροντας τα πάντα στο πέρασμά του. Οι πιο ανεπτυγμένες αισθήσεις
του είναι η όσφρηση και η ακοή, ενώ η όρασή του είναι περιορισμένη.

Οι αγριόχοιροι είναι ζώα κοινωνικά και διαβιούν σε μικρές ή μεγαλύτερες ομάδες με
ιεραρχική οργάνωση και καλή συνεργασία μεταξύ των μελών τους. Οι ομάδες αυτές
αποτελούνται από ένα έως έξι θηλυκά ακολουθούμενα από τα μικρά τους έως δύο ετών
(γεννούν τρία έως δέκα μικρά κάθε χρόνο ή εξάμηνο) και αρχηγός είναι το γηραιότερο
θηλυκό που μεριμνά για την ασφάλεια και την τροφή της αγέλης. Τα αρσενικά βρίσκονται
γύρω από τις ομάδες σε μια σχετική απόσταση.

Ζαρκάδι (Capreolus capreolus)
Το ζαρκάδι είναι επίσης ένα είδος ζώου που
απαντάται στην περιοχή που μελετάμε, αλλά
και γενικότερα στα ορεινά και ημιορεινά της
ηπειρωτικής Ελλάδας εκτός της Πελοποννήσου.
Ζει, τρέφεται και αναπαράγεται συνήθως
σε αραιά δάση πλατύφυλλων φυλλοβόλων με
θαμνοσκεπείς εκτάσεις, τα οποία τού χρησιμεύουν
για κάλυψη και από τους εχθρούς και
από τις καιρικές συνθήκες. Φυτοφάγο θηλαστικό
, όχι ιδιαίτερα μεγαλόσωμο, συχνά αποτελεί
βορρά στα σαρκοφάγα και παμφάγα του δάσους
, κυρίως στον λύκο αλλά και στην αρκούδα
και στο αγριογούρουνο. Το ίδιο τρέφεται με πόες, καρπούς, θάμνους και φυλλοβόλα
δέντρα, χωρίς όμως να τους προκαλεί ζημιές αφού δεν παρουσιάζει φλοιοφαγία.
Ζει σε μικρές ομάδες και ο μέσος όρος ηλικίας του φτάνει τα οκτώ με δέκα χρόνια.
Κερατοφυΐα παρουσιάζουν μόνο τα αρσενικά άτομα. Τα κέρατά τους πέφτουν μεταξύ
Οκτωβρίου και Νοεμβρίου και αμέσως μετά αρχίζει η ανάπτυξη των νέων, των οποίων
το τελικό μήκος φτάνει τα 20 – 25 εκατοστά. Την περίοδο μεταξύ Μαΐου και Ιουνίου το
θηλυκό ζαρκάδι γεννά συνήθως δύο μικρά, τα οποία από την ηλικία των τριών εβδομάδων
ακολουθούν τη μητέρα τους προς αναζήτηση τροφής. Το ζαρκάδι απειλείται και
από τον άνθρωπο, ο οποίος το κυνηγά για το εξαιρετικά εύγευστο και θρεπτικό του
κρέας.

Πληροφορίες

Έτος δημιουργίας:Αύγουστος 1882

Είδος:Λάδι σε χαρτί πάνω σε καμβά

Μουσείο:Μουσείο Kröller-Müller, Ολλανδία

ΚΛΑΟΥΝΤΙΟ ΠΑΠΟΥΣΙ

Η Ημέρα της Γης αποτελεί μια ημερομηνία κατά την οποία διοργανώνονται εκδηλώσεις σε ολόκληρο τον κόσμο με στόχο την ευαισθητοποίηση σε περιβαλλοντικά θέματα. Συντονίζεται παγκοσμίως από το Δίκτυο Ημέρας της Γης (Earth Day Network) [1] και εορτάζεται σε περισσότερες από 175 χώρες κάθε χρόνο. To 2009, τα Ηνωμένα Έθνη όρισαν τις 22 Απριλίου ως «Διεθνή Ημέρα της Μητέρας Γης».[2] Η Ημέρα της Γης έχει προγραμματιστεί για τις 22 Απριλίου τουλάχιστον μέχρι το 2025.[3]

✨Βαγγέλης Μπεκρής Γ1 ✨

Περιοριστε την χρήση των πλαστικών και των μέσων μεταφοράς που δεν χρησιμοποιούν πράσινη ενέργεια.

Μαρία Δανάη αλχαζιδη

Γ1

Καθ' όλη τη διάρκεια της Ημέρας της Γης, άτομα και κοινότητες σε όλο τον κόσμο συμμετέχουν σε διάφορες δραστηριότητες και εκδηλώσεις με στόχο την προώθηση πρακτικών οικολογικής συνείδησης. Από την οργάνωση προσπαθειών καθαρισμού της κοινότητας μέχρι τη φύτευση δέντρων, την υπεράσπιση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και τη συμμετοχή σε εκπαιδευτικά προγράμματα, οι άνθρωποι συγκεντρώνονται για να δείξουν τη δέσμευσή τους για τη διατήρηση των οικοσυστημάτων της Γης και την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

Επιπλέον, η Ημέρα της Γης χρησιμεύει ως καταλύτης για συζητήσεις πολιτικής και περιβαλλοντική υπεράσπιση, παροτρύνοντας τις κυβερνήσεις και τις επιχειρήσεις να αναλάβουν ουσιαστική δράση για τον μετριασμό της υποβάθμισης του περιβάλλοντος και την προώθηση ενός πιο βιώσιμου μέλλοντος. Ενθαρρύνοντας το αίσθημα παγκόσμιας αλληλεγγύης και περιβαλλοντικής διαχείρισης, η Ημέρα της Γης ενθαρρύνει τις συνεχείς προσπάθειες για την προστασία και τη διατήρηση των φυσικών πόρων και της βιοποικιλότητας του πλανήτη μας για τις επόμενες γενιές.

Σοφία Μουταφτσή Γ'2

Πηγούλα:

https://www.earthday.org/

((the image used above is of free usage))

_{Το δώρο μας για την γη είναι να φυτέψουμε όλοι ένα δέντρο} 🌲

Η Ημέρα της Γης αποτελεί μια ημερομηνία κατά την οποία διοργανώνονται εκδηλώσεις σε ολόκληρο τον κόσμο με στόχο την ευαισθητοποίηση σε περιβαλλοντικά θέματα. Συντονίζεται παγκοσμίως από το Δίκτυο Ημέρας της Γης (Earth Day Network) [1] και εορτάζεται σε περισσότερες από 175 χώρες κάθε χρόνο. To 2009, τα Ηνωμένα Έθνη όρισαν τις 22 Απριλίου ως «Διεθνή Ημέρα της Μητέρας Γης».[2] Η Ημέρα της Γης έχει προγραμματιστεί για τις 22 Απριλίου τουλάχιστον μέχρι το 2025.[3]

Σημαία, ανεπίσημο σύμβολο της Ημέρας της Γης (1970).

Η έμπνευση του θεσμού αποδίδεται στον ακτιβιστή Τζον ΜακΚόννελλ το 1969 σε ένα Συνέδριο της UNESCO στο Σαν Φρανσίσκο. Εκδηλώσεις έλαβαν χώρα για πρώτη φορά στο Σαν Φρανσίσκο και άλλες πόλεις στις 21 Μαρτίου 1970, ημέρα της εαρινής ισημερίας στο Βόρειο Ημισφαίριο.