Ang globalisasyon ay nagdala ng malawak na pagbabago sa ekonomiya, teknolohiya, at kalakalan sa buong mundo. Sa pamamagitan ng pagbubukas ng mga hangganan para sa mga produkto, serbisyo, at ideya, pinalakas nito ang paglago ng ekonomiya, lalo na sa mga mayayamang bansa. Subalit, hindi lahat ng bansa o sektor ay nakinabang nang pantay-pantay mula sa prosesong ito.

Isang mahalagang isyu na kaakibat ng globalisasyon ay ang pagtaas ng hindi pagkakapantay-pantay o inequality. Habang ang mga malalaking multinasyunal na kumpanya at mga bansang maunlad ay tumatanggap ng malalaking benepisyo mula sa malayang kalakalan at pamumuhunan, maraming mga manggagawa sa mga umuunlad na bansa ang nananatiling walang sapat na kita at oportunidad. Marami sa mga industriyang ito ang nagmumungkahi ng mga mababang pasahod at kakulangan ng karapatan sa mga manggagawa, na nagreresulta sa mas malalim na agwat sa kita.

Ayon sa mga pag-aaral, ang kita ng pinakamayamang 1% ng populasyon sa buong mundo ay patuloy na tumataas, habang ang mga mahihirap na bansa ay nahihirapan na makipagsabayan sa kompetisyon sa pandaigdigang merkado. Ang kawalan ng pantay-pantay na benepisyo ay nagiging hadlang sa kanilang pag-unlad, at nagreresulta ito sa paglala ng inequality.

Sa kabila ng mga benepisyong dala ng globalisasyon sa teknolohiya at kaalaman, mahalaga na tugunan ang mga isyung tulad ng hindi pagkakapantay-pantay upang maging mas inklusibo at pantay ang mga oportunidad para sa lahat.