Sa pagtatapos ng taong pampaaralang ito, hindi lang isang pagtatapos bagkus ay simula ng panibago na namang yugto. Marahil ang sagot ng marami sa iyo. Ang pinakamalaking desisyon sa ngayon ay kung ano ang kukuhin kong strand o kurso at saang paaralan isasakatuparan ito. Subalit para sa akin, ang pinakamalaki na siguro ay kung hihiwalay ba ako sa grupo ng mga tao na kasama ko sa buong paglalakbay sa labhigh, o kung lalabas ba ako sa aking comfort zone ng mag isa. Tila hinihila ako ng aking mga kaibigan sa mga desisyon ko sa buhay. Hindi naman siguro masamang tumanggi dahil tulad ko ay may pangarap rin sila na matayog at maganda. Patuloy ba akong sasama kung saan ang puso ko ay nabibilang, kung saan alam kong ang problema ay kayang lampasan. O. Kung ako ba ay hihiwalay, lalakbayin ang aking landas, hahakbangin ang bawat baitang sa hagdan patungo sa aking pangarap, subalit ng mag-isa. Nakakatakot hindi ba? Ikaw, naisip mo ba na ito na ang huli? Na ang lahat ay magbabago na, at marami na ang mapuputol. Dahil ang isang samahan ang siyang magiging kailangan sa panahon ng kagipitan. Papasok ako sa isang hindi alam na lugar na walang taong magiging sandigan. At ang magiging desisyon ko dito ay katulad ng mga dati kong desisyon na lalabas ako sa aking comfort zone dahil para sa akin sa paraang ito ay uunlad ako at hindi magiging pala-depende sa mga tao na nagiging kahinaan ko. 

Kung kaya ang pinakatumatak sa kanyang pagrereport ay ang parte kung saan binanggit niya ang aral na, “Respect everyone’s opinion. Each of us perceive the world in a different way, according to our own thoughts and emotions.” Dahil kami mang magkakaibigan ay may iba ibang pangangatwiran kung saan magpapatuloy ng pangarap, subalit nagkakaisa kami dahil ang bawat isa ay may respeto at pag-unawa sa opinyon ng bawat isa. Ang marahil ay ito narin ang nagpapanatili sa aming magkaisa.

Ano nga ba ang natutunan, at ang tumatak sa aking isipan mula sa mahusay na pagtatalakay ni Ginoong Kenneth Cortez? Sa kaniyang pagtatalakay ay may isang pangungusap ang tumatak sa aking isipan, at ito ang pangungusap o kasabihan sa kaniyang presentasyon na “Respect everyone's opinion. Each of us perceives the world in a different way, according to our own thoughts and emotions. Bakit nga ba tumatak sa akin ito? Dahil sa pangungusap na ito ay makikita natin ang kasalukuyan. Kung saan madaming kotrobersya lalo na pagdating sa opinyon ng mga tao. May mga pagkakataon na hindi narerespeto ang opinyon ng bawat isa, kaya dapat ay kailangan nating matutunan ang pagtanggap sa opinyon ng ating kapwa tao. Ngunit mayroon din namang pagkakataon na ang mga opinyon ng iba ay natural na hindi katanggap tanggap. Siguro ang makukuha natin dito ay, kailangan natin respetuhin ang mga opinyon ng iba kung hindi ito nakakalabag at nakakatapak sa ibang tao. At kung mayroon tayong opinyon na alam natin na makaka apak at makakasakit sa iba ay sarilihin na lamang natin ito

2. Ang tumatak sa akin sa report na our own time ay ang aral    na makukuha sa kabanata “RESPECT EVERYONE’S OPINION. EACH OF US PERCEIVE THE WORLD IN A DIFFERENT WAY, ACCORDING TO OUR OWN THOUGHTS AND EMOTIONS”. Lahat tayo magkaiba at iba iba ang way ng pamumuhay. Iba iba tayo mag-isip, iba iba tayo ng imahinasyon at iba iba ang mga ideyang nabubuo sa ating isip. Magkakaiba tayo ng perspektibo at meaning ng buhay. Huwag natin ikumpara ang ating sarili sa iba at huwag na huwag manghusga ng opinyon ng iba.

2. Ang bahagi ng report na tumatak sa akin ay ang kataga ni Sartre na “humanity is like a troupe of actors without a script or stage directors.” Tunay nga naman dahil ang mga tao ay may kanya-kanyang pananaw, pag-iisip at saloobin ukol sa buhay. Wala naman ang kumokontrol sa atin kaya’t malaya tayo kumilos at mag-isip na naaayon sa ating mga kagustuhan. Oo may mga batas ngunit nasa atin parin iyon kung ano ang gagawin natin, ang mabuti o masama. Nasa konsensiya mo na iyon. Tulad ng nabanggit kanina, iba-iba tayo sa pisikal na kaanyuan pati na sa kung ano ang nasa loob, ngunit tulad ng mga actors sa isang teatro, iisa ang setting o set up. Tulad nating mga tao na pare-parehong nasa Earth. Ano man ang nangyayari dito, nasa tao na kung paano niya ito tatanggapin. Kung tatanggapin niya nalang ito sa kung ano man ito o gagawa ng paraan upang mabago ito. Ganun din sa pag-iisip na mula sa ating mga nakikita at napagdadaanan, kung gagawin mo ba ito bilang motibasyon o isasantabi na lamang at mananatili sa kung ano ang initial thinking mo parin. Binigyan tayo ng Panginoon ng kalayaan, kaya’t gamitin natin ito tungo sa kabutihan at upang hindi makapanira o makapanakit ng kapwa.

Para sa akin ay ang pagtahak sa landas ng pagpili ng aking makakasama sa habang buhay o ang pagtahak sa landas na ang Diyos ang aking kasama. Tanda ko pa noong bata pa ako, bilin sa akin ng aking nanay at lola na pag pipili raw ako ng makakasama sa aking pagtanda ay piliin ko yung taong sasamahan ako sa lahat ng hirap at pasakit na ineengkwentro at kinakaharap ko. Ngunit paano naman kung ang nais kong tahakin na landas ay ang buhay na kung saan ay ang Diyos ang aking kasama? Sa totoo lang ayy parang masyado pang maaga para pag-usapan ang bagay na ito ngunit para sa akin ay umiikot ang mundo ko sa tulong ng mga taong gumagabay sa akin. Hindi ko makakayang mabuhay ng alang taong gumagabay sa akin, gaya na lamang ng Diyos, ngunit siyempre iba parin daw yung may taong kasama mo ng literal. Bilang isang bata pa lamang na ala pang muwang sa ating mundo ay mahalaga para sa atin na mamulat tayo ngunit sa isang magandang paraan. Isa pa sa mga desisyon na sa tingin ko ay magkakaroon ng malaking epekto sa akin sa hinaharap ay ang pagpupursigi ko, sapagkat kung pagpupursigi pa ko ay makakamit ko ang ang aking pangarap, maaani ko ang lahat ng bunga ng aking mga paghihirap. Ngunit siyempre dapat parin nating isaisip na huwag tayong masyadong magpokus sa nakaraan at hinaharap, habang may pagkakataon ay magpkus tayo sa kasalukuyan, sapagkat ang kasalukuyan ang mananatiling daan upang maitama ang kamalian ng nakaraan at upang maging maaunlad ang hinaharap.

2. Anong bahagi ng report ang tumatak sa iyo?

Ang bahagi ng report ni Gg. Kenneth na pinaka tumatak sa aking isipan ay ang bahagi ng kaniyang aral na “Every man deserves Freedom”. Karapatang Pantao, isang bagay na pagkapanganak na pagkapanganak palang sa atin ay taglay na natin parang kalayaan lang,lahat tayo ay may kalayaan ngunit syempre lahat ng iyon ay may mga limitasyon. Napagtanto ko na tayo ay nabubuhay sa isang mundong may konsepto o gawain na “Madaling sabihin ngunit mahirap isagawa”, sapagkat sa panahon natiin ngayon ay maraming tao ang nawawalan ng kalayaan na magpahayag ng kanilang sariling damdamin at mga pahayag, halimbawa nalang ay ang mga mamamahayag na biglaan na lamang nawawala at matapos ng ilang araw ay mabaabalitang gutay gutay ang kanilang katawan at hindi na humihinga. Kalayaan,simbolo ng karangyaan, ngunit isang kasarinlan para sa mga taong nagpapahayag ng katotohanan ukol sa mga katiwalian. Bilan isang bata hinndi ko masasabi na ako’y mulat na sa katotohanan ukol sa kalayaan ng bawat mamamayan, ngunit ang masasabi ko lang ay alang kalayaan ang karamihan satin. Nakakalungkot lang na isipin na alayaan nanga lang ang taglat ng iba ngunit pati ito ay kinukuha sa kanila. Bilang isang mamamayan ng bansang ito napagtanto ko rin na tungkulin kong magpahhayag ng katotohanan, at tungkulin kong ipagtanggol ang aking sarili sapagkat isa ito sa aking mga kalayaan ngunit bilang isang responsableng mamamayan ay alam ko rin ang limitasyon nito.

Ang talakayan sa kabanata 32 ay nabigyang linaw ni Kenneth Cortez sakanyang mahusay na paglalahad ng bawat impormasyon , masasabi kong ang tumatak sa aking isipan ay ang buod dahil madali itong intindihin at maraming makukuhang mga aral sa kabanatang ON OUR OWN TIME at syempre ang buong talakayan na rin dahil samo’t saring mga bagong kaalaman na naman ang naipasa sa bawat indibidwal na makatutulong sa pagpapalawak ng aming pang-unawa at kaisipan.

 

Sa tingin ko na malaking desisyon na gagawin ko sa hinaharap ay ang pagpili ng kurso sa kolehiyo dahil ito ang makakagbigay sakin ng mga bagay na kailangan ko na matutunong sa buhay na aking tatahakin. Ito rin ang tutulong saakin na makamit ko ang mga pangarap dahil kapag ito ay natapos ko ay masusuklian ko ang mga hirap na  dinanas ng aking magulang para lang saakin.

 

2.     Anong bahagi ng report ang tumatak sa iyo?

 

Ang tumatak saakin ay ang aral na binigay na “Every Man Deserves Freedom” dahil lahat tayo ay kalayaan na piliin ang daan na ating tatahakin. Lahat tayo ay  may ibat ibang isip tungkol sa mga bagay at dapat ay respetuhin natin ang kanilang pinaniniwalaan.

Ang bahagi ng report na tumatak sa akin ay ang aral na “Every man deserves freedom.”. Sa mga desisyon na kailangan nating harapin sa ating buhay ay deserve nating lahat ng kalayaan upang gumawa ng isang desisyon. Hindi desisyon na nanggagaling sa ibang tao, hindi ang desisyon na sinasabi ng ibang tao na piliin mo, hindi. Ngunit ang desisyon mo na malayang nanggaling sa iyo mismo. 

2.) Ang pinakatumatak sa akin mula sa Report ni Kenneth ay ang buod. Ito ay malinaw at maayos na nailahad ni Kenneth, ito rin ay malaman kung kaya't marami akong natutunan sa kabanatang ito.

2. Anong bahagi ng report ang tumatak sa iyo?

 

1. Sa hinaharap, ako ay magdedesisyon kung ako ay kontento na sa aking buhay o gusto kong magkaroon ng pagbabago. Totoo nga na ang tao ay hindi nakokontento ngunit mahirap ang pagkakaroon ng hindi ma pawi-pawi na kagustuhan. "Unobtainble dreams are the best kind" yan ang sabi ni Lazard Deusericus. Ang mga pangarap at ambisyon natin ang bumubuhat satin sa paggawa ng mga bagay, ito ang tumutulak satin gumawa ng mga bagay na mahirap gawin. Ngunit ang pagkakaroon ng hindi ma pawi-pawi na ambisyon ay dilikado dahil kailangan din natin matututong makontento sa kung ano ang mayroon tayo. Ang pagiging kontento ang nagtuturo sa tao na ma appreciate ang mga bagay-bagay, ito ang tutulong satin na magkaroon ng kagaanan ng loob.

2. Ang pinakatumatak sakin ay ang katagang "MAN HAS NO SUCH INNATE NATURE. MAN MUST THEREFORE CREATE HIMSELF. HE MUST CREATE HIS OWN NATURE OR ESSENCE, BECAUSE IT IS NOT FIXED IN ADVANCE." Man adapts to his surroundings, no different to a Chameleon's camouflage which it uses to survive. Man's jungle is a habitat of words spoken and unspoken no less deadly beneath the surface of calm waters. I believe that no man is TRULY independent, for we depend in our surroundings and our neighbors. A man creates his own nature through the influence of his surroundings.

2.) “Man has no such innate nature. Man has therefore create himself.” Ang pinkatumatak sakin pero nagdidisagree ako dito. Para sa akin, may nature naman ang tao pero, hindi ibig sabihin nito na dahil ito ang nature nya, ito ang gagawin nya. Para sa akin ang tao ay may natural good and natural bad. At ang pagnurture sakanya ang magdidikta kung ano ang magiging kanyang pagkatao. Kadalasan, man does not create himself, but his surroundings create him. Minsan lang ang case na Man creates himself.

“Every man deserves freedom”. Mga katagang labis na tumatak sa aking isip habang pinakikinggan ang report. Ang bawat isang mamamayan ay karapat-dapat sa kalayaan. Kalayaang mabuhay, magmahal, igalang. Kalayaang ipahayag ang sarili, kalayaang gumawa ng iba’t ibang desisyon, kalayaan sa kasarian, kalayaan mula sa mga mapang-aping paraan ng pamahalaan. Ka-la-ya-an. Limang daang taon na ang lumipas mula nang tanggalan ng kalayaan ng mga dayuhan ang ating bayan. Mahigit isang daang taon mula nang makamit natin ang kalayaan laban sa mananakop na dayuhan. Ngunit naging malaya nga ba tayo? Nakamit nga ba natin ang kasarinlan ng ating bayan? Sa kasalukuyang panahon, masasabi nating nasa ilalim muli tayo ng isang pananakop - ngunit hindi ng makapangyarihang dayuhang bansa. Pananakop mula sa isang pandemyang ilang milyong buhay na ang kinitil. Sama-sama tayong muling maghangad ng kasarinlan laban sa nakamamatay na pandemyang pinagdadaanan ng buong mundo sa kasalukuyan.  

 

2. "Respect each other's opinion, each of us perceive the world in a different way." Lahat ng tao ay iba. Walang dalawang taong magkapareho. Bawat tao ay may isang pares ng mata. Ang bawat mata ay iba. Ito ang dahilan kung bakit lahat tayo ay may opinyon, dahil iba-iba ang pagtingin natin sa mundo. Dapat matanggap na natin ang katotohanang lahat tayo ay magkakaiba at hindi magiging magkatulad kailanman.

2.       Ang tumatak sa aking isipan ay mas lalong naging malinaw ang mga kwento patungkol sa mga pilosopo patungol sa kabanatang ito at maraming napupulot na ibat ibang aral.

Ang tumatak sa aking isipan mula sa report ng aking napaka sipag at tunay nga namang maginoong kaklase sa seksyong Yakal na si Kenneth Cortez, ay ang mga katagang “Every man deserves freedom” na isang aral mula sa Kabanata 32 na kaniyang inireport. Idinagdag pa niya ang pahayag na, “Respect everyone’s opinion. Each of us perceive the world in a different way. According to our own thoughts and emotions.” Tumatak ito saakin sapagkat sadyang totoo naman ang sinasabi rito. Kinakailangan na iresepto natin ang opinyon ng bawat isa. Lahat tayo ay unique at may iba’t-ibang mga pamilya at way kung paano pinalaki. Hindi lahat ay mapagkakasunduan sapagkat tayo ay mga indibidwal. Sobrang daming paraan kung pano natin titingnan ang mundo, at sana nama’y ang pagtingin mo rito’y nasa maliwanag at hopeful na banda. Tumatak rin saakin ang mga sinabi ng mga pilosopo tungkol sa pagtingin sa buhay at tungkol sa existence. Sinabi ni Sartre na ang bawat tao ay may sari-sariling kamalayan at pang-unawa at nakikita natin ang mundo sa iba’t ibang paraan.” Dahil sa mga katagang iyan, tunay akong napaisip na “Oo nga noh? Hindi pare-pareho ang nakikita ng bawat tao. Iba-iba ang kanilang magiging opinyon at persepsyon sa mga bagay-bagay.” Iyan ang mga bagay na tumatak sa aking isipan sa kabanata at report na ito.

2. Ang parte ng report ni Kenneth na tumatak sa aking isipan ay ang mga katagang iniwan niya sa huli ng report na “Every man deserves freedom.” Sa mundo natin ngayon na masasabi kong walang pagkakapantay-pantay, kalayaan at pag-respeto sa iba, dapat ay maisaisip ng bawat mamamayan ng mundo na ang mga kapwa-natin-tao ay dapat matamasa ang pare-parehong pribilehiyo, kahit anumang lahi, kulay, dugo, wika, kasarian, yaman at iba pa. On the top of everything, we are all humans, kaya hindi dapat tayo naglalamangan sa halip ay nagtutulungan. Tayo ay nabigyan ng consciousness, knowledge at reasonings hindi para gamitin ito sa masamang pag-aasam kundi para i-fulfill ang layunin natin na gamitin ang mga ito para sa paglago natin bilang mga indibidwal at alagaan ang mundong ating ginagalawan at tinitirhan. Let the next generation know and learn by heart that every person in this world deserves equal rights and freedom to be a person.