• ใช้แมวเป็นตัวแทนของฝน โดยอาบน้ำให้แมวเพื่อให้ฝนตก

• ผู้หญิงหรือเด็กหญิงจะแต่งเป็น “นางแมว” แล้วเดินขบวนตามหมู่บ้าน

• มีการร้องเพลงพื้นบ้าน เย้ยซุ้มบ้าน เพื่อกระตุ้นให้ฝนตก
  สาระ: แสดงถึงความเชื่อเรื่องภูตผี วิญญาณ และธรรมชาติ เป็นการพึ่งพาธรรมชาติในแบบวิถีไทยโบราณ
  2. ด้านการแสดง (รูปแบบศิลปะ)

• ใช้การฟ้อนรำประกอบเสียงดนตรีพื้นบ้าน (เช่น กลองยาว ฆ้อง ฉิ่ง ฉาบ)

• มีการใช้ “บทเจรจา” หรือ “ร้องลำ” ที่เป็นสำเนียงท้องถิ่น

• การแต่งตัวของนางแมวมักจะมีลักษณะคล้ายแมว เช่น ใส่หูแมว หนวดแมว
  จุดเด่น: การสื่อสารทางศิลปะที่มีจังหวะ สนุกสนาน ชวนติดตาม และเต็มไปด้วยความศรัทธา

• 3. ด้านสังคมและวัฒนธรรม

• แสดงถึงความสามัคคีของชุมชนในการประกอบพิธีกรรมร่วมกัน

• เป็นการปลูกฝังความเชื่อและสืบสานภูมิปัญญาท้องถิ่น

• ส่งเสริมบทบาทของผู้หญิงในพิธีกรรมความเชื่อพื้นบ้าน

ชื่อการแสดง: นางแมวเย้ยซุ้ม

มีตัวละครกี่ตัวและอะไรบ้าง:3 ตัวละครได้แก่1.พระไชย-เชษฐ์‚2.นางวิฬาร์‚3.สี่พี่เลี้ยง

องค์ประกอบของการแสดงชุดนี้มีอะไรบ้าง:ฉาก‚ดนตรี‚เครื่องแต่งกายและท่ารำ

ชอบช่วงไหนที่สุดของการแสดงนี้: ฉากที่นางวิฬาร์พูดเย้ยถากถางพระไชยเชษฐ์อย่างดุเดือด

- 3 ตัวละคร พระไชยเชษฐ์,สี่พี่เลี้ยง,นางวิฬาร์

- อ้อนและเย้ายวนมีท่าทางที่ดูน่ารักน่ามอง แต่ก็แฝงความเจ้าเล่ห์ดึงดูดใจไว้

ซุกซนและเจ้าเล่ห์ ดูเหมือนจะไร้เดียงสา แต่ก็ทำให้คนดูคาดเดาไม่ได้ว่าจะทำอะไรต่อไป

ตัวละครนี้มีทั้งความอ่อนหวานและร้ายกาจในคนเดียวกัน

- ดนตรี,ฉาก,เครื่องแต่งกาย,ท่ารำ

-ช่วงที่นางแมวเย้ยซุ้มได้แสดงท่าทางเย้ายวนและชวนให้หลงใหลไปกับตัวละครได้น่าสนใจท่าเต้นพลิ้วไหวแล

ะดนตรี

- 3 ตัวละคร พระไชยเชษฐ์,สี่พี่เลี้ยง,นางวิฬาร์

- อ้อนและเย้ายวนมีท่าทางที่ดูน่ารักน่ามอง แต่ก็แฝงความเจ้าเล่ห์ดึงดูดใจไว้

ซุกซนและเจ้าเล่ห์ ดูเหมือนจะไร้เดียงสา แต่ก็ทำให้คนดูคาดเดาไม่ได้ว่าจะทำอะไรต่อไป

ตัวละครนี้มีทั้งความอ่อนหวานและร้ายกาจในคนเดียวกัน

- ดนตรี,ฉาก,เครื่องแต่งกาย,ท่ารำ

-ช่วงที่นางแมวเย้ยซุ้มได้แสดงท่าทางเย้ายวนและชวนให้หลงใหลไปกับตัวละครได้น่าสนใจท่าเต้นพลิ้วไหว

“นางแมวเย้ยซุ้ม” เป็นการพรรณนาเหตุการณ์ที่ แมวตัวเมีย เดินอวดโฉมผ่านซุ้มเรือนแมวอื่น เพื่อประชดหรือข่มอีกฝ่าย ซึ่งในเชิงสัญลักษณ์สื่อถึง หญิงสาวที่สวยและมั่นใจ อวดความงามหรือเย้ยหยันหญิงอื่นที่เคยข่มตนมาก่อน

มีเนื้อหาประชดประชัน แสดงให้เห็นถึง การแข่งขันกันระหว่างหญิงสาว ในเรื่องความงาม ความรัก หรือการแย่งชิงความสนใจจากบุรุษ

2. ลักษณะวรรณศิลป์

ใช้ คำเปรียบเทียบแมวกับหญิงสาว อย่างมีชั้นเชิง

ใช้ เสียงสัมผัสนอก-ใน ได้อย่างไพเราะ เช่น พยางค์ท้ายของวรรคหนึ่งจะคล้องจองกับต้นวรรคต่อไป

มี การใช้ถ้อยคำประชดประชัน เสียดสี หรือเย้ยหยัน อย่างรื่นรมย์ แต่แฝงแง่คิด

สร้างภาพด้วยคำได้ชัดเจน เช่น การบรรยายท่าทางการเดิน ความงาม ท่าทีของแมวที่มีความมั่นใจ

2.ตัวละครที่มีในเรื่อง จากที่ได้ชมเเละทำความเข้าใจ มีตัวละครหลักคือ นางเเมวเป็นตัวละครเอก มีความงามเเละมีไหวพริบ

ตัวละคร พระไชยเชษฐ์ นางวิฬาร์ สี่พี่เลี้ยง

ลักษณะนิสัยของตัวละครเอกมีลักษณะนิสัยอย่างไร เจ้าเล่ห์ เจ้าอารมณ์ พูดจาโดยไม่เกรงกลัว

องค์ประกอบของการแสดงชุดนี้มีอะไรบ้าง ท่าทางการแสดง ฉาก ดนตรี เครื่องแต่งกาย

“นางแมวเย้ยซุ้ม” เป็นการพรรณนาเหตุการณ์ที่ แมวตัวเมีย เดินอวดโฉมผ่านซุ้มเรือนแมวอื่น เพื่อประชดหรือข่มอีกฝ่าย ซึ่งในเชิงสัญลักษณ์สื่อถึง หญิงสาวที่สวยและมั่นใจ อวดความงามหรือเย้ยหยันหญิงอื่นที่เคยข่มตนมาก่อน

มีเนื้อหาประชดประชัน แสดงให้เห็นถึง การแข่งขันกันระหว่างหญิงสาว ในเรื่องความงาม ความรัก หรือการแย่งชิงความสนใจจากบุรุษ

2. ลักษณะวรรณศิลป์

ใช้ คำเปรียบเทียบแมวกับหญิงสาว อย่างมีชั้นเชิง

ใช้ เสียงสัมผัสนอก-ใน ได้อย่างไพเราะ เช่น พยางค์ท้ายของวรรคหนึ่งจะคล้องจองกับต้นวรรคต่อไป

มี การใช้ถ้อยคำประชดประชัน เสียดสี หรือเย้ยหยัน อย่างรื่นรมย์ แต่แฝงแง่คิด

สร้างภาพด้วยคำได้ชัดเจน เช่น การบรรยายท่าทางการเดิน ความงาม ท่าทีของแมวที่มีความมั่นใจ

ลักษณะนิสัยตัวละครมีความ

ซุกซน ขี้เล่นสนุกสนาน

องค์ประกอบของการแสดง

ฉาก การแต่งกาย แสงสีไฟ ตัวละคร

ชอบช่วงไหนที่สุด

ชอบตอนที่นางวิฬาร์ไปพูดประชดประชันด้วยอารมณ์โกรธต่อหน้าไชยเชษฐ์

ลักษณะนิสัยนางวิฬาร์:ชอบพูดจาด้วยอารมณ์โกรธ ชอบลอยหน้าลอยตา ซุกซน

องค์ประกอบของละคร:แสงไฟ ชุด เครื่องประดับ

ชอบตอนที่นางแมวไปเยาะเย้ย พูดจาด้วยอารมณ์โกรธ ต่อพระไชยเชษฐ์

- 3 ตัวละคร พระไชยเชษฐ์,สี่พี่เลี้ยง,นางวิฬาร์

- เยาะเย้ย แและประชดประชัน ยั่วยุใหโมโห

ซุกซนและเจ้าเล่ห์ ดูเหมือนจะไร้เดียงสา แต่ก็ทำให้คนดูคาดเดาไม่ได้ว่าจะทำอะไรต่อไป

ตัวละครนี้มีทั้งซุกซนร้ายกาจในคนเดียวกัน

- ดนตรี,ฉาก,เครื่องแต่งกาย,ท่ารำ

-ช่วงที่นางแมวเย้ยซุ้มได้แสดงท่าทางเยาะเย้ย ยั่วยุ

ตัวละคร

-พระไชยเชษฐ์

-นางวิฬาร์

เนื้อเรื่องสำคัญ

นางวิฬาร์ได้ดูถูกพระไชยเชษฐ์ว่าไม่ดูให้ดีว่าเมียตัวเองโดนใส่ร้ายว่า ลูกตัวเองเป็นหิน แต่พระไชยเชษฐ์ไม่ฟังความจริงพอรู้ความจริง ก็มาขอขมา(ง้อ)แต่นางวิฬาร์ก็มา เยาะเย้ยว่า ทิ้งเขาแล้วกับมาง้อเพราะไม่ทราบความจริง แต่ไปฟังคนอื่น นางวิฬาร์ก็เหมือนไม่ให้เจอ แต่สุดท้ายก็ยอม

- ตัวละครมีพระไชยเชษฐ์,นางวิฬาร์และพี่เลี้ยงทั้งสี่

- ลักษณะนิสัยของนางวิฬาร์คือซุกซนพูดจาด้วยคำที่ดูรุนแรงอารมณ์ดูเหมือนโกรธตลอดเวลา

-องค์ประกอบของการแสดง ไฟ,ชุด,ฉาก,เสียง

-ชอบช่วงแรกตอนต้นเพราะนางวิฬาร์ทำท่าทางเหมือนแมวแลดูซุกซนดูตลกน่ารัก

ลักษณะนิสัยตัวละครมีความ

ซุกซน เยาะเย้ย ถากถาง พูดจาด้วยอารมณ์โกรธ ชอบเปรียบเปรยเย้ยหยัน ประชดประชัน

(องค์ประกอบของการแสดง

ฉาก การแต่งกาย แสงสีไฟ

ตัวละคร) ชอบช่วงไหนที่สุด

ชอบตอนตอนที่นางวิฬาร์ไปพูดประชดประชันด้วยอารมณ์โกรธต่อหน้าไชยเชษฐ์

•นางแมวเย้ยซุ้ม

- มีตัวละครกี่ตัวและอะไรบ้าง(ตามที่ตัวเองเข้าใจ)

•นางแมววิฬา

•ไชยเชษฐ์

•พี่เลี้ยง4คน

- ลักษณะนิสัยของตัวชะครเอกมีลักษณะนิสัยอย่างไร

•ประชดประชัน ลอยหน้าลอยตา ซุกซน

-องค์ประกอบของการแสดงชุดนี้มีอะไรบ้าง(เช่น ฉาก )

•การแต่งกาย

•สีแสงไฟ

•ฉาก

•ตัวละคร

-ชอบช่วงไหนที่สุดของการแสดงนี้ (เขียนแบบบรรยาย)

•ตอนสุดท้ายที่ลาพี่เลี้

ยงและไชยเชษฐ์

การวิเคราะห์การแสดง "นางแมวเย้ยซุ้ม" 1. ชื่อการแสดง การแสดงมีชื่อว่า "นางแมวเย้ยซุ้ม" ซึ่งเป็นการแสดงที่มีความผสมผสานระหว่างศิลปะพื้นบ้านกับการแสดงแบบรำไทย ใช้การเล่าเรื่องเชิงเปรียบเปรย โดยมีนางแมวเป็นตัวแทนของผู้หญิงที่มีเสน่ห์และฉลาดเฉลียว 2. ตัวละครที่มีในเรื่อง จากที่ได้ชมและทำความเข้าใจ มีตัวละครหลักๆ ดังนี้: นางแมว – ตัวละครเอก เป็นหญิงสาวที่เปรียบเสมือนแมว มีความงามและมีไหวพริบ ชายหนุ่ม/ผู้ชายในหมู่บ้าน – ตัวแทนของชายที่หลงใหลในเสน่ห์ของนางแมว ตัวประกอบอื่นๆ – เช่น เพื่อนนางแมว หรือคนในหมู่บ้าน 3. ลักษณะนิสัยของตัวละครเอก (นางแมว) นางแมวมีลักษณะนิสัยที่เด่นชัด คือ: ฉลาด มีไหวพริบ – สามารถหลบหลีกหรือหลอกล่อได้ เสน่ห์เย้ายวน – มีท่าทางและการแสดงออกที่ทำให้ผู้คนหลงใหล มั่นใจในตัวเอง – เดิน เชิดหน้า และรำอย่างสง่างาม 4. องค์ประกอบของการแสดง ฉาก – มักใช้ฉากพื้นบ้านแบบไทย เช่น ฉากหมู่บ้าน หรือฉากแนวแฟนตาซีที่สะท้อนถึงความลึกลับ

ลักษณะนิสัย:เจ้าอารมณ์

องค์ประกอบ:แสงไฟ เครื่องประดับ

ตัวละครมีพระไชยเชษฐ์นางวิฬาร์และสี่พี่เลี้ยง

นางวิฬาร์

นางวิฬาร์มีลักษณะการพูดด้วยอารมณ์โกรธพูดจาถากถาง เยาะเย้ย แค้นประชดประชันต่อพระไชยเชษฐ์

ตัวละค: พระไชยเชษฐ์ นางวิฬาร์ สี่พี่เลี้ยง

ลักษณะนิสัย:นางวิฬาร์ มีความเจ้าเล่ห์ เยาะเย้ย อารมณ์โกรธ

องค์ประกอบ:บทละคร สถานที่การแสดง บทพุดของนักแสดง แกล่นนำ

ชอบส่วนไหนที่สุด:ตอนที่นางวิฬาร์ประชดประชัน เยาะเย้ย

นางวิฬาร์มีลักษณะท่าทางโกรธ พูดจาเยาะเย้ยพระไชยเชษฐ์

แค้นประชดต่อหน้าพระไชยเชษฐ์

ชื่อดัง.ช.วิวัฒน์ พลเสนา ม3/4เลขที่1

นางมิลา ไชยเชษฐ์ วิฬาร์ พี่เลี้ยง4คน

- นางเเมวเย้ยซุ้ม มีลักษณะนิสัย มีความดื้อๆมึนๆซุกซนประชดประชัน

- องค์ประกอบการเเสดง ไฟ,เเสง,สี,เสียง,เครื่องเเต่งกาย,ฉาก

- ชอบช่วงตอนต้น นางเเมวมีควาน่ารัก ดุ๊กดิ๊กไปมา ไม่ค่อยอยู่กับที่ มีเสน่ห์

ท่ารำจากอาจารย์