Bir nefes dîdâr içün bin cân fedâ etsem n'ola
Nice demlerdir esîr-i iştiyâkıdır gönül

Dildedir mihrin ko hâk olsun yolunda cân u ten
Ben ölürsem âlem-i ma'nâda bâkîdir gönül

Zerredir ammâ ki tâb-ı âfitâb-ı aşk ile
Rûzigârın şemse-i tâk u revâkıdır gönül

Etse Nef'î n'ola ger gönlüyle dâ'im bezm-i hâs
Hem kadeh hem bâde hem bir şûh sâkîdir gönül

Doğum tarihi: 1572, Pasinler, Erzurum

Ölüm tarihi ve yeri: 27 Ocak 1635, İstanbul

Tam adı: Ömer

Ebeveynler: Sipahi Mehmed Bey

Nefi'nin Eserleri;

"Müftü efendi bize kâfir demiş. 
 Tutalım ben O'na diyem müselman. 
 Lâkin varıldıktan ruz-ı mahşere, 
 İkimiz de çıkarız orda yalan." 

 Bu öyle oturaklı bir beyitti ki ,dönemin müftüsü bu beyite karşılık olarak başka bir beyit yazma cüreti gösterememiştir.Yani kısacası Nefi öyle bir hiciv ustasıydı ki sadece bir hicvinden dolayı bir çok insanın ağlamasına, efkarlanıp dünyadan soğumasına sebep olabiliyordu. Diline, kalemine pek sahip olamadığından ölüm sebebi de yazıp çizdiği, karalayıp durduğu hicivleri yüzünden olmuştur.  
Öyle ki o zamanın sadrazamlarına şiir şeklinde küfür ettiği için bir kez zindana atıldı; ama padişah bunu öğrenince kendisini affetti. 1 ay sonra tekrar küfür etti ve yine zindana atıldı ve yine padişah Allah'ın sabrı üç kezdir diyerek, "bir kez daha affediyorum seni" dedi ve tekrardan bizim sivri dilli Nefi'yi affetti. Aradan epey bir zaman geçti. Nefi dayanamayıp ne de olsa beni tekrardan affedip bırakırlar diye düşündüğünden olsa gerek, tekrardan küfrettiği için nihayetinde boğularak öldürülmüştür. Boğularak öldürülmesinin sebebi de Nefi'nin tamamen kendi isteği dahilinde gerçekleştirilmiştir. Sonuçta bir çok kez affedilmesine karşın, diline sahip çıkmayıp kendi ölüm fermanını yine kendi elleriyle imzalamıştır.

Kısaca aşk ehlinin en keyiflisidir gönül

Bir anlık yâr yüzü için hem bin can versem n’ola

Nice zamandan beri hasret esiridir gönül

Sevgin gönüldedir toprak olsun bırak can ve ten

Ben ölürsem mânâ âleminde bâkidir gönül

Zerredir amma aşk güneşinin ışığı ile

Vaktin kemer ve saçağında bir şemsedir gönül

Kursa Nef’î n’ola her dem gönlüyle mey bezmi

Hem kadeh hem şarap hem bir şûh sâkidir gönül