Płoć, płotka to niewielka ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, jedna z najczęściej spotykanych w naszych wodach słodkich, a także słonawych. Jest podobna do wzdręgi i jazia. Cechą charakterystyczną gatunku jest czerwona tęczówka oka. Ma bocznie spłaszczone, wrzecionowate ciało, dość wysokie, wygrzbiecone i krótkie. Grzbiet jest ciemny, nierzadko z odcieniem brązowym z zielonkawym lub niebieskawym połyskiem. Brzuch jest biały, boki ciała są srebrne. Łuska jest duża. Płotka ma dość mały, końcowy otwór gębowy. Zęby gardłowe są ustawione w jednym szeregu. Płetwy brzuszne i odbytowa są czerwonawe. W szacie godowej samce mają perłowe plamki na głowie oraz z przodu tułowia. Tworzy wiele podgatunków

Samica ma mniej kontrastowe ubarwienie. Pomarańczowy dziób z czarnymi plamami, u poszczególnych osobników różnej wielkości. Biało-kremowo-beżowa głowa, ciemna przepaska przez oko. Ogólnie pióra przypominają nałożone na siebie łuski, pomarańczowo-brązowe. Na spodzie ciała „łuski” są drobniejsze, w okolicach tyłu również. Sterówki białe z brązowymi plamami

W kokonie dochodzi do niezwykłych procesów. Ciało larwy praktycznie „rozpuszcza się”, a z niepozornych zgrupowań komórek wykształcają się narządy motyla i skrzydła. Z poczwarki powstaje dorosły owad tzw. imago. Czeka go krótkie życie, trwające od kilku godzin do kilku miesięcy.

Natalia Kasperczyk

Czułki motyli nocnych (Heterocera) mogą przypominać nitki czy grzebienie. Nie posiadają charakterystycznych dla motyli dziennych buławek. W Polsce żyje ponad 3000 gatunków motyli nocnych.
Należy pamiętać, że część motyli nocnych lata w słoneczną pogodę, posiada pięknie ubarwione skrzydła o wyrazistych kolorach i zaskakujących wzorach. W Polsce możemy spotkać ćmy w przeróżnych barwach i deseniach.

Do roku 1996 Park zajmował powierzchnię 4691 ha, kiedy to udało się włączyć w jego granice obszar 1 mili morskiej wód przybrzeżnych Bałtyku,od tego momentu Woliński Park Narodowy stał się pierwszym w Polsce parkiem morskim.

· W 2004 roku podczas silnych wiatrów z wieży kościelnej w Lubinie spadł krzyż z kulką. Okazało się, że w tejże kulce znajduje się puszka, a w niej wiele dokumentów dotyczących historii okolicy: budowy kościoła oraz cementowni.

Woliński Park Narodowy oferuje różnorodne atrakcje. W parku można uprawiać turystykę pieszą i rowerową, można podziwiać jeziora i rozlewiska z pięknych punktów widokowych, odwiedzić Muzeum Przyrodnicze, zobaczyć zagrodę z żubrami, głazy i głazowiska. Na terenie parku nie można się nudzić!

Owoc to niełupka o długości 3 mm. Podlega ścisłej ochronie.

Obecnie wyróżnia się 45 podgatunków lisa rudego, które można podzielić na dwie grupy 

Lis rudy poluje głównie na małe gryzonie, lecz żywi się również zającowatymi, kurowatymi, małymi gadami, bezkręgowcami oraz młodymi kopytnymi. Sporadycznie spożywają również owoce i warzywa. Narażone są na atak ze strony wilków, kojotów, szakali oraz średnich i dużych kotowatych.

 Pożywieniem wiewiórki są nasiona, pączki drzew, grzyby i owoce. Jesienią gromadzi zapasy żywności. Na wiewiórki polują kuny i ptaki drapieżne.

Wiewiórka pospolita zamieszkuje dziuple, które utyka porostami i mchami, lub gniazda ptaków, dobudowując zadaszenie lub sama buduje gniazda z gałęzi. Gniazda te buduje w koronach drzew, zwykle w rozwidleniu gałęzi.

Jest aktywna w dzień, najbardziej rano i po południu. Wiedzie samotne życie, rzadko łączy się w pary. Nie zapada w sen zimowy, ale może ograniczać opuszczanie gniazda

Jeleń szlachetny występujący w Polsce może osiągać 2,5 m długości i wysokość w kłębie do 1,5 m. Masa ciała dużego jelenia dochodzi do 350 kg.

Wszystkie podgatunki jelenia szlachetnego charakteryzują się dużym porożem o okrągłej tyce i zróżnicowanej liczbie odnóg. Waga poroża jelenia różni się w zależności od jego ekotypu. Karpackie i mazurskie byki mają rogi o wadze nawet 12 kilogramów, podczas gdy pozostałe posiadają takie, które raczej nie przekracza 8 kilogramów. 

Są to roślinożercy. Głównie żywią się: zbożami, pędami, korą, owocami krzewów i drzew, suszonymi i zaschniętymi trawami, pąkami, gałązkami młodych drzew, warzywami i owocami rosnącymi na polach.

Sarna jest stosunkowo nieduża, zwłaszcza w porównaniu do jelenia. Dorasta do 90 cm wysokości, ma krótki ogon, zwykle biały od spodu. Waży maksymalnie do 35 kg.

Zazwyczaj sarna europejska żeruje we wczesnych godzinach porannych aż do południa, jednak w niesprzyjających warunkach może pożywiać się również nocą. 

Kozły sarny są agresywne, co wynika z ich terytorialności.

Dzik jest popularnym zwierzęciem łownym. W Polsce jest on pospolitym przedstawicielem tzw. zwierzyny czarnej, od trzeciego sierpnia 2017r. nie podlega ochronie sezonowej. 

Samica dzika nazywana jest lochą, samiec odyńcem, a młode warchlakami. Warchlak o charakterystycznym paskowym umaszczeniu – pasiakiem.