<?xml version="1.0"?>
<rss version="2.0">
   <channel>
      <title>Казачны фэст  by Валентина Гень</title>
      <link>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv</link>
      <description>Конкурс на лепшага казачніка &quot;У свеце кветак&quot;</description>
      <language>en-us</language>
      <pubDate>2018-12-03 19:47:23 UTC</pubDate>
      <lastBuildDate>2025-09-25 02:15:40 UTC</lastBuildDate>
      <webMaster>hello@padlet.com</webMaster>
      <image>
         <url>https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/251070086/b251815f3ddad725fedbc61e46fd4886/124502be7d12f1d69d35b02be82e7a2c.gif</url>
      </image>
      <item>
         <title>ЗВАНОЧАК</title>
         <author>valentina_lingo2016</author>
         <link>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/329406286</link>
         <description><![CDATA[<div>&nbsp; &nbsp; Аднойчы, даўным-даўно, існавала Краіна Кветак. Жылі ў ёй палявыя кветкі: васількі, рамонкі, званочкі, люцікі, стакроткі і іншыя. Была&nbsp; ў гэтай краіне царыца - Ружа. Хоць і не палявая кветка, але ж закон такі.<br>&nbsp;А па-суседству размяшчалася Краіна Нажніц. Не было там ніякіх кветак: не раслі. Былі толькі кветкі з паперы, выразаныя нажніцамі.&nbsp; Царыца Нажніц была вельмі зайздросная і вырашыла яна знішчыць усе жывыя кветкі на зямлі. Ноччу войска нажніц адправілася ў паход на Краіну Кветак, дайшлі да мяжы і затаіліся.<br>&nbsp;Наступіла новая ноч. Краіна Кветак заснула. Не спалася Званочкам. Цяжкія думкі авалодалі імі: неспакойна было на душы. <br>&nbsp; &nbsp; Нездарма не спалася Званочкам. Пачулі яны ворага і зазванілі гучна:"ДЗІЛІНЬ-ДЗІЛІНЬ". Папярэдзілі ўсё царства. Кветкі згуртаваліся і аб'ядналіся ў адзін моцны атрад. І вось усе гэтыя кветкі вырашылі дыхнуць на нажніцы. Па ўсёй краіне разышоўся такі моцны , прыемны пах палявых кветак, што нажніцы спачатку пачалі моцна чмыхаць, у іх з вачэй пацяклі слёзы , і яны заржавелі.<br>&nbsp; &nbsp; Так выстаяла гэтая вясёлая, яркая краіна. Яна і цяпер радуе нас сваімі фарбамі і пахамі. А царом цяпер у ёй Званочак.<br>&nbsp;           <em>Ангеліна Юрчыс 5 клас</em></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/251070086/7d159c0aa506b89dfd435be64af424bc/003.jpg" />
         <pubDate>2019-02-08 20:44:34 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/329406286</guid>
      </item>
      <item>
         <title>ЦАРСТВА КВЕТАК</title>
         <author>valentina_lingo2016</author>
         <link>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/329636882</link>
         <description><![CDATA[<div>&nbsp; &nbsp;Жыў-быў хлопчык Леанард. Ён не вельмі любіў хадзіць на ўрокі, а вось назіраць за кветкамі яму падабалася. Калі Лёнік бачыў кветкі, у яго паляпшаўся настрой і з твару не сыходзіла ўсмешка.&nbsp; &nbsp; &nbsp;Напярэдадні&nbsp; 8 Сакавіка Леанарду прысніўся сон. Трапіў хлопчык на яркую паляну Сапраўднае Царства кветак. Там былі дзьмухаўцы, і пралескі, і рамонкі, і нават лён. А над усім гэтым хараством ўздымалася гордая ружа. Як сюды , на поле, трапіла гэтая чароўная кветка? І раптам яна загаварыла:"Лёнік, падаруй мяне сваёй маме. Я буду радаваць яе".<br>&nbsp; &nbsp; &nbsp;Леанард прачнуўся з добрым настроем. Ён ужо ведаў, што на 8 Сакавіка намалюе&nbsp; букет ружаў і напіша, як ён любіць сваю любімую мамачку. <strong><em>&nbsp;   Ненартовіч Леанард 5 клас<br></em></strong><br></div><div><br></div>]]></description>
         <enclosure url="" />
         <pubDate>2019-02-10 19:09:57 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/329636882</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Кветкі ПАД БАЛКОНАМ</title>
         <author>valentina_lingo2016</author>
         <link>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/329638848</link>
         <description><![CDATA[<div>Жылі-былі на полі кветкі, і сярод іх была фіяка. Фіялка была вельмі прыгожая. У яе былі фіялетавыя мяккія пялёсткі і тонкае сцябло. Жылі кветкі дружна,весела. Калі раніцай устане фіялка, яна пойдзе памыеццакропелькамі расы і ўсміхнецца сонейку.<br>Аднойчы на поле прыйшла дзяўчынка Маруся. Кветкам стала страшна, яны пачалі плакаць, але дзяўчынка нарвала цэлы букет. Па дарозе кветкі пачалі спрачацца.<br>- я думаю, што нас паставяць у ваду, і мы добра будзем глядзецца разам.<br>- Не, Яне хачу стаяць у вазе, я хачу расці на зямлі, я люблю свабоду, чыстае паветра,-плакала адна.<br>-А я ўвогуле нікуды не хачу ісці, я хачу быць на полі,-хныкала трэцяя.<br>Кветкі пачалі крычаць Адна адну перакрывалі, нават пачалі штурхацца. А фіялка сціпла стаяла ў Баку і раптам выгукнула:<br>- Дзе б мы не стаялі, мы будзем разам.<br>А дзяўчынка прынесла іх пад балкон пасадзіла ў зямлю.Кветкам стала ўтульна. Фіялка расла сярод кветак з горда ўзнятай галавой.<br>Вайцяхоўскі Ганна 5клас</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/251070086/8988d4375742dc43e96bb9e70a2bb21a/005.jpg" />
         <pubDate>2019-02-10 19:25:27 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/329638848</guid>
      </item>
      <item>
         <title>ДЗЬМУХАВЕЦ</title>
         <author>valentina_lingo2016</author>
         <link>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/329651899</link>
         <description><![CDATA[<p>&nbsp;Жыў дзьмухавец. Рос ён у чыстым полі. Вакол поля былі высокія дамы. Дзеці, якія жылі ў гэтых дамах, часта бегалі па полі, ірвалі кветкі. І тут яны ўбачылі дзьмухавец. Ён быў вельмі пушысты, лёгкі, белы-белы ўвесь. Дзеці вырвалі кветку, думалі, што прынясуць дадому, пакажуць бабулі. Але кветка рассыпалася, калі яны беглі. Пушынкі разляцеліся вакол,дзеці засумавалі.&nbsp;</p><p>Сонейка ўбачыла сумных дзяцей і вырашыла суцешыць:</p><p>- Не сумуйце, дзеці. Гэта дзеці дзьмухаўцы. Яны вырастуць праз год і дадуць новыя прыгожыя кветкі, спачатку жоўтыя, а затым пушыстыя белыя.</p><p>&nbsp;І праўда: праз год усё поле за горадам было падобна на ярка-жоўты дыван.</p><p>Боландзь Аляксандр 5клас))))яя</p>]]></description>
         <pubDate>2019-02-10 20:45:52 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/329651899</guid>
      </item>
      <item>
         <title>ЧАРАЎНІК І ПРАЛЕСКА</title>
         <author>valentina_lingo2016</author>
         <link>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/329657900</link>
         <description><![CDATA[<div>Аднойчы жылы-была пралеска. Яна жыла ў лесе.Гэтую прыгожую кветку ўсё любілі, таму што яна прыносіла шчасце тым, хто ставіў яе ў букет.<br>У адзін цудоўны дзень каля пралесак з'явіўся злосны чараўнік. Ён не любіў кветкі за іх прыгажосць і хацеў , каб яны зніклі з усёй зямлі. Пачаў таптаць спачатку васілёк, затым парваў і скамячыў браткі, павырываў дзьмухаўцы. І вось перад ім пралеска. Але пралеску любілі ўсе ў лесе. Злосна зашумеў лес, застагналі дубы, затрашчалі елкі, папараць накрыла пралеску. Спалохаўся чараўнік і ўцёк з лесу. А кветкі вярнуліся і пачалі ізноў дружна жыць , цвісці ўсімі колерамі вясёлкі і радаваць людзей.<br>Кугялевіч Мілана 5 клас</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/251070086/6964be7e7c70be5d59b858632e459c20/006.jpg" />
         <pubDate>2019-02-10 21:19:32 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/329657900</guid>
      </item>
      <item>
         <title>БРАТКІ</title>
         <author>valentina_lingo2016</author>
         <link>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/329659845</link>
         <description><![CDATA[<div>Жылі-былі браткі. Яны сумавалі, бо іх ніхто не зрываў. Браткі вырашылі, што яны нікому не падабаюцца. Дзеці бегалі, зрывалі іншыя кветкі, плялі з іх вянкі. І вось тут з'явілася Насця. Дзяўчынка ўпадабала браткі Яна сарвала браткі і падаравала іх сваім бацькам. Мама вырашыла ўпрыгожыць такімі кветкамі сваю клумбы мама і Насця пайшлі на луг, выкапалі кусцікі з братамі і пасадзілі пад вокнамі І браткі пачалі радаваць усіх, хто праходзіў міма іх дома І людзі ўсміхаліся.<br>Ненарточіч Эрнэст 5 клас</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/251070086/b26898fbb9c1440ca805289bccb46750/002.jpg" />
         <pubDate>2019-02-10 21:31:19 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/329659845</guid>
      </item>
      <item>
         <title>ВАСІЛЕК</title>
         <author>valentina_lingo2016</author>
         <link>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/329661205</link>
         <description><![CDATA[<div>Ах, якая кветка вырасла на сонечнай палянцы. Ярка-жоўты васілёк! Яго вясёлыя сінія вочкі глядзелі на свет зухавата і ўсміхалася. А яшчэ васілёк ведаў шмат розных гісторый. За гэта васілёк усе любілі і хацелі з ім сябраваць. А васілёк расказваў пра жыццё на палянцы, як сонца заглядвала і лашчыла сваімі промнямі, як вецер гуляе з пялёсткамі і травінкай&nbsp; і як пчолка міла шуршыць у сярод тычынак, збіраючы нектар.<br>&nbsp; &nbsp;А ў вёсцы была адна маладая сям'я, у якой нарадзіўся маленькі сынок. Ён быў вельмі капрызны, не хацеў спаць, увесь час плакаў. І мама вырашыла пагуляць з ім на сонечнай палянцы. І цуд! Хлопчыку спадабалася на гэтай палянцы, таму што васілёк расказваў цікавыя гісторыі .І дзіця салодка заснула. Вестка пра цудоўнае месца хутка разнеслася па акрузе. І цяпер усё мамы з дзеткамі праводзілі час у гэтым цудоўным месцы.<br>Васіляўскас Павел 5 клас</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/251070086/a6f8f6779d266da7c963276fa8055032/004.jpg" />
         <pubDate>2019-02-10 21:39:59 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/329661205</guid>
      </item>
      <item>
         <title>БЕЛАЯ ЛІЛЕЯ</title>
         <author>valentina_lingo2016</author>
         <link>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/332162410</link>
         <description><![CDATA[<div>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;Жыў-быў &nbsp; на&nbsp; свеце &nbsp; маленькі &nbsp; Матылёк. З&nbsp; ім&nbsp; ніхто&nbsp; не&nbsp; сябраваў,&nbsp; так&nbsp; як&nbsp; іншыя матылькі &nbsp; лічылі &nbsp; яго&nbsp; &nbsp; непрыгожым. А&nbsp; ўся&nbsp; прычына была &nbsp; ў&nbsp; тым, што&nbsp; крыльцы &nbsp; ў&nbsp; матылька &nbsp; былі&nbsp; &nbsp; белыя, без&nbsp; прыгожых&nbsp; рознака-ляровых&nbsp; &nbsp; узораў.</div><div>Сумна&nbsp; было&nbsp; Матыльку.&nbsp; Лятаў&nbsp; ён&nbsp; зранку&nbsp; да&nbsp; вечара ад&nbsp; адной&nbsp; кветкі да&nbsp; другой. Уставаў&nbsp; раней&nbsp; за &nbsp; ўсіх, каб&nbsp; не&nbsp; сустракацца&nbsp; са&nbsp; сваімі&nbsp; суседзямі, якія&nbsp; заўсёды&nbsp; яго&nbsp; дражнілі&nbsp; і&nbsp; насміхаліся.</div><div>Аднойчы &nbsp; Матылька&nbsp; прывабіў&nbsp; прыемны &nbsp; пах,&nbsp; які&nbsp; ішоў&nbsp; ад&nbsp; кветніка.Падляцеў&nbsp; матылёк&nbsp; бліжэй&nbsp; і&nbsp; расчаравана&nbsp; апусціўся на&nbsp; кветку: пялёсткі&nbsp; ў &nbsp; расліны&nbsp; былі&nbsp; таксама белыя. Гэта&nbsp; Лілія&nbsp; цвіла ва&nbsp; ўсёй&nbsp; сваёй&nbsp; красе.</div><div>-Ты&nbsp; такая&nbsp; ж&nbsp; нешчаслівая,як&nbsp; і я !- у&nbsp; роспачы&nbsp; крыкнуў&nbsp; матылёк.</div><div>-Не, гэта&nbsp; не&nbsp; так. Белы&nbsp; колер-гэта&nbsp; колер&nbsp; чысціні&nbsp; і&nbsp; свабоды.Я&nbsp; вельмі&nbsp; падабаюся людзям, насякомым. Чалавек&nbsp; робіць&nbsp; з&nbsp; маіх&nbsp; кветак&nbsp; прыгожыя букеты, а &nbsp; пчолкі і мушкі &nbsp; кожную&nbsp; раніцу&nbsp; прылятаюць да&nbsp; мяне&nbsp; папіць &nbsp; салодкага&nbsp; нектару. Папі&nbsp; і&nbsp; ты, і&nbsp; жыццё&nbsp; адразу &nbsp; стане&nbsp; вяселяйшым!</div><div>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;Матылёк&nbsp; жвава&nbsp; залез &nbsp; у&nbsp; сярэдзіну&nbsp; кветкі&nbsp; і&nbsp; доўга ласаваўся&nbsp; смачным&nbsp; сокам. Сыты &nbsp; і&nbsp; вясёлы , ён&nbsp; прылёг &nbsp; адпачыць&nbsp; на&nbsp; пялёстках лілеі. На&nbsp; іх&nbsp; жа&nbsp; грэласа на &nbsp; сонейку&nbsp; празрыстая&nbsp; расінка. Матылёк&nbsp; паглядзеў &nbsp; ў&nbsp; яе,&nbsp; як у&nbsp; люстэрка, і вачам сваім не&nbsp; паверыў:&nbsp; яго&nbsp; крыльцы&nbsp; былі&nbsp; ў&nbsp; жоўтым &nbsp; пылку.</div><div>-Ой, які &nbsp; я&nbsp; непрыгожы. Мае&nbsp; крыльцы &nbsp; былі &nbsp; чыстыя,&nbsp; а&nbsp; цяпер у&nbsp; плямах &nbsp; і&nbsp; кропачках -сказаў &nbsp; Матылёк.</div><div>-Але&nbsp; ж&nbsp; табе&nbsp; не&nbsp; падабаўся&nbsp; твой&nbsp; знашні&nbsp; выгляд!- прамовіла &nbsp; Лілея.</div><div>- Толькі&nbsp; цяпер&nbsp; я&nbsp; зразумеў, што &nbsp; быў &nbsp; адметным &nbsp; матыльком,&nbsp; а&nbsp; цяпер&nbsp; стаў &nbsp; такім , як&nbsp; усе.</div><div>-Не&nbsp; турбуйся, ты&nbsp; можаш зноў&nbsp; стаць&nbsp; такім, якім быў. Для&nbsp; гэта&nbsp; толькі&nbsp; неабходна змыць&nbsp; пылок.Ляці&nbsp; хутчэй &nbsp; ў&nbsp; цянёк,&nbsp; дзе не &nbsp; высахла&nbsp; раса,і папрасі&nbsp; мушак&nbsp; папырскаць &nbsp; кропелькамі вады на&nbsp; плямкі -&nbsp; крыльцы&nbsp; зноў&nbsp; стануць белымі.</div><div>-Дзякуй&nbsp; за&nbsp; параду.Ты вельмі&nbsp; прыгожая і добрая&nbsp; кветка , і&nbsp; я&nbsp; кожны&nbsp; дзень&nbsp; буду&nbsp; да&nbsp; цябе &nbsp; прылятаць.</div><div>&nbsp; &nbsp; &nbsp; Матылёк &nbsp; паляцеў.А&nbsp; Лілея&nbsp; падумала&nbsp; пра&nbsp; тое,&nbsp; што&nbsp; вельмі &nbsp; часта &nbsp; мы&nbsp; хочам&nbsp; быць&nbsp; падобнымі&nbsp; на&nbsp; іншых, не&nbsp; разумеючы,&nbsp; што&nbsp; кожны з&nbsp; нас&nbsp; адметны&nbsp; і непаўторны.</div><div>&nbsp; &nbsp; &nbsp;<em>&nbsp; &nbsp;Дзямчук&nbsp; Паліна,2&nbsp; клас</em></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/251070086/a5136d4894308c0e6d7d9dba57ae8845/001.jpg" />
         <pubDate>2019-02-17 20:34:20 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/332162410</guid>
      </item>
      <item>
         <title>ЦЮЛЬПАН</title>
         <author>valentina_lingo2016</author>
         <link>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/332163614</link>
         <description><![CDATA[<div>&nbsp; &nbsp; Цюльпан - вельмі цудоўная кветка. Бывае розных колераў. Але я не аб гэтым. Раскажу лепш казку пра цюльпан. Слухайце!<br>&nbsp; &nbsp;Жыў даўным - даўно жцюльпан. Насіў ён ружовы цюрбан на галаве і пагэтаму лічыў сябе вельмі непрыгожым для хлопца, бо ўсе вакол дражнілі яго дзяўчынкай.<br>&nbsp; &nbsp;Непадалйку на дрэве часта адпачываў стары вопытны верабей. Бачыў ён, як перажывае ружовы цюьпан і рашыў яго падбадзерыць.<br>- Не важна, якога ты колеру: ружовага, блакітнага ці жоўтага. Галоўнае - характар.Ты&nbsp; цудоўны добры хлопец, дорыш людзям толькі радасць.<br>&nbsp; Верабей змог&nbsp; перапэўніць Цюльпан. І з таго часу чароўны пан-цюльпан гладзеў на свет&nbsp; адкрыта, шырока раскінуўшы свае пялёсткі і радуючы нааколле яркімі колерамі.<br>&nbsp;Багушэвіч &nbsp; Ульяна клас</div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/251070086/5bcb1331883bda42744fe732f24bf4ad/002.jpg" />
         <pubDate>2019-02-17 20:43:21 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/332163614</guid>
      </item>
      <item>
         <title>РАМОНАК</title>
         <author>valentina_lingo2016</author>
         <link>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/332165586</link>
         <description><![CDATA[<div>Недалёку ў канаве рос рамонак.Сонечныя промкі грэлі і лашчылі яго, так як і іншыя кветкі: ружы, півоні, цюльпаны. Але тыя ў кветніку, а гэты ў канаве.<br>&nbsp;І вось аднойчы Рамонак прыгожа&nbsp; расцвіў.Жоўтае, круглве яго сэрца , як сонеука, было акружана ззяннем белых промняў- пялёсткаў. Кветку не бянтэжыла , што яна расце ў густой траве, а не каля дома, як іншыя. Рамонак быў задаволены сваім лесам. Ён кожны дзень слухаў спевы пташак, любіў дожджык, які абмываў яго тварык, радаваўся ласкаваму ветрыку, які спяваў яму калыханкі. <br>&nbsp;Але хто заўважыць такую кветку ў густой траве каля канавы?<br>Аднойчы гэта месца аблюбавалі сябры Міколка і Святланка. Міколка вырашыў сарваць рамонак, бо ён рос у высокай траве і яго ніхто не бачыў. Заўважыла гэта Святланка і закрычала, што кветкі рваць нельга.<br>&nbsp;_ Гэта кветка вельмі простая, яе ніхто не заўважыць.<br>&nbsp;Рамонак учуў словы хлопчыка і ад крыўды заплакаў. Сябры не заўважылі кветкавы слёзы. <br>- Простыя кветкі, нават калі яны растуць каля канавы, у полі, каля лесу, прыгожыя, яны радуюць вока людзей, - прадаўжала Святланка. Мікола паслухвўся сяброўку і пакінуў Рамонак.&nbsp; З таго дня дзеці ствлі часта прыбягаць сюды, да канавы, каб паглядзець, як жыве&nbsp; іх кветка. А ўдзячны Рамонак яшчэ больш разгарнуў свае пялёсткі і не адзін, а побач з ім на сцябле з'явіліся яго браты.<br>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;<em><mark>&nbsp;Бядугніс Паліна&nbsp; 4 клас</mark></em></div>]]></description>
         <enclosure url="" />
         <pubDate>2019-02-17 20:58:37 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/332165586</guid>
      </item>
      <item>
         <title>СЯБРЫ</title>
         <author>valentina_lingo2016</author>
         <link>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/332168038</link>
         <description><![CDATA[<div>Пралеска і дзьмухавец былі суседзямі яшчэ з мінулага лета. Яны аблюбавалі вялікі пень, запаўзлі пад яго і пусцілі карані ды там і зазімавалі. Доўга цягнулася зіма. Аднойчы сонца прачнулася і вырашыла пагуляць у лета. Сонца засвяціла так ярка, што на зямлі з'явіліся праталіны. Калі снег пачаў раставаць, пралеска прачнулася і разбудзіла суседа: пара квітнуць- сонца ўжо прачнулася. Дзьмухавец незадаволена забурчаў:" Рана яшчэ, мы загінем ад холаду", і яшчэ цяплей укрыўся. Але Пралеска не паслухалася, вылезла з-пад пня і распусціла свае блакітныя, як неба, пялёсткі. <br>&nbsp; Вярнуўся Мароз і разгневаўся ад убачанага. <br>- Я гуляю ў лета з пралескай,-адказала яму сонца.<br>- Як табе не сорамна: рана табе гуляць у такія гульні. Абодва вы распусціліся., такое прыдумаць у сакавіку- лета!- не&nbsp; супакойваўся мароз і закрыў сонца воблакам. Але сонца не пакінула сяброўку. Калі Мароз прыснуў, сонца выглянула з-за хмары, палашчыла промнямі Пралеску. Тая яшчэ больш распусціла пялёсткі. <br>&nbsp;    Мароз бачыць, што не спраўляецца з сонцам, тады ён зляпіў з воблака крэсла і ўсадзіў у яго сонца. Сонца прыснула ў мяккім крэсле.<br>Пралеска ціха заплакала: ёй не хапала сонейка. Але Мароз быў непрыхільны. Ён накрыў Пралеску белым халодным покрывам. Мароз расказаў , што сонейка не прачнецца да самага красавіка і Пралесцы трэба быць паслухмянай. Мароз павбяцаў пралесцы, што ў красавіку ўбачыць яна не толькі сонца, але і іншыя кветкі, з якімі можна будзе сябраваць усю вясну.        Пралеска ціхенька прытулілася да пянька і заснула з марай убачыць усю прыгажосць вясны.<br>&nbsp;      <em><mark>Ненартовіч Жэня 4 клас</mark></em></div>]]></description>
         <enclosure url="https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/251070086/750ba63869634d942f8f70fa3a77b1c2/001.jpg" />
         <pubDate>2019-02-17 21:18:54 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/332168038</guid>
      </item>
      <item>
         <title>Очень красивая сказка</title>
         <author></author>
         <link>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/333275373</link>
         <description><![CDATA[]]></description>
         <enclosure url="" />
         <pubDate>2019-02-20 17:04:06 UTC</pubDate>
         <guid>https://padlet.com/valentina_lingo2016/drcg3p8ja6cv/wish/333275373</guid>
      </item>
   </channel>
</rss>
