Z pomocą mamy lub tatay wymieszaj mąkę połączoną z wodą, solą i proszkiem do pieczenia. Masę podgrzewaj na małym ogniu, aż zgęstnieje (tutaj dla bezpieczeństwa niech to zrobi rodzic). Następnie odstawcie masę i do ostygnięcia. Jak masa już będzie chłodna, dodaj oliwę. Wyrób dokładnie ciasto na stolnicy. Całość podziel na sześć kawałków i każdy zabarw barwnikiem spożywczym na inny kolor, wciąż zagniatając ciasto, do uzyskania jednolitej barwy. Teraz możesz lepić różne ciekawe przedmioty 

Wypełnijcie razem szklane słoiczki do połowy wodą. Następnie dodajcie trochę czerwonego, niebieskiego i żółtego pigmentu do 3 pojemniczków. Zadaniem dzieci jest nabieranie z nich wody zakraplaczem i przenoszenie kolorowych kropelek wody do pozostałych słoiczków – a przy okazji, tworzenie nowych barw.

Z pojemnika wycinamy wypustki i formujemy je dłońmi/nożyczkami tak, aby można je było postawić. Rysujemy pyszczki, wąsy, oczy.

Z szarego/niebieskiego papieru wycinamy kształt uszu. Naklejamy na niego różowy środek.

Boki stojących wypustek lekko nacinamy tak, aby można  było włożyć w nie uszy. Żeby to się udało, zginamy je delikatnie do wewnątrz.

Wyłóż podłogę gazetami. Załóż dzieciom fartuszki bądź ubrania “do wybrudzenia”. Do słoiczków wlej wodę i dodaj barwniki spożywcze. Pokaż maluchom, jak przytrzymywać kropelki wody w słomce – włóż ją do wody i zamknij drugi koniec palcem. Słomkę przenieś nad papier i delikatnie w nią dmuchnij. Zabarwiona woda skapująca na kartkę utworzy na niej kształt przypominający pajęczynę. Wzory na papierze mogą się na siebie nakładać, tworząc różnokolorowe kompozycje.

- opakowanie pianek typu marshmallows

- 100 g mlecznej czekolady

- 100 g białej czekolady

- 1 łyżka masła

- opakowanie patyczków do lizaków/patyczków do szaszłyków

- dowolne posypki, wg uznania: rozdrobnione orzechy, małe cukierki, kuleczki, zabarwiony cukier.

 

Jedna osoba łapie linę za koniec i kręci nią dookoła tuż przy samej ziemi, reszta dzieci skacze przez nią, kto się skuje ten zmienia osobę, będącą w środku i teraz on kręci liną.

 

 

2.Sprawdźcie, co dziecko omawiało w szkole w ostatnich tygodniach, a następnie przygotujcie zadania i testy, które znajdziecie w Internecie.

3. Możecie poszukać gotowych zadań on-line, obejrzeć lekcje na Youtubie, wyciągnąć książki czy encyklopedię – każdy sposób jest dobry.

"Teraz jest czas, żeby być razem, rozmawiać o tym, co naprawdę ważne”.

Sprzęt: lina lub bardzo gruby sznur, miejsce mocowania obu końców (dwa stojaki, drzewa, krzesła, klamki itp.), stoper.

Miejsce: dom, ogród.

Przygotowanie: W pobliżu jednego końca liny należy zawiązać luźny węzeł, oba końce przymocować do drzew lub stojaków, klamek itp.

Ustawienie: Każdy uczestnik ustawia się obok zawiązanego węzła.

Przebieg: Zadaniem ćwiczącego jest w jak najkrótszym czasie przesunięcie węzła od jednego stojaka do drugiego za pomocą luzowania i napinania liny. Wygrywa ten, kto wykona zadanie w najkrótszym czasie.

 

Sprzęt: pięć tyczek drewnianych o wysokości 1,2 m., pięć osłon na końcówki tyczek (plastykowe kubki, lub inny przedmiot zabezpieczający końcówki), stoper.

Miejsce: ogród.

Przygotowanie: Wbić w podłoże tyczki zgodnie z rysunkiem. Środkowa tyczka znajduje się na przecięciu przekątnych prostokąta 3 metry na 5 metrów. Na szczycie każdej tyczki założyć osłonę zabezpieczającą. Wyznaczyć miejsce startu i mety.

Ustawienie: Każdy uczestnik ustawia się w pozycji wysokiej na linii startu i oczekuje na sygnał dźwiękowy.

Przebieg: Zadaniem ćwiczącego jest w jak najkrótszym czasie przebiec trzy razy wyznaczony tor. Pomiar czasu następuje od usłyszenia sygnału dźwiękowego i startu do przebiegnięcia linii mety.

Pojemniki napełnij do połowy wodą, dodaj trochę pigmentu i płynu do mycia naczyń. Wstaw do nich słomki i pokaż dzieciom, jak wypełnić pojemnik bąbelkami piany – mocno dmuchaj w słomkę. Gdy bąbelki już powstaną, zadaniem dzieci jest przyłożyć do nich (na moment) kartkę. Gdy ją podniosą, zobaczą na niej piękne,bąbelkowe wzory. Ważne, by maluchy nie połykały kolorowej wody.

Zagnij z dziećmi kartki na pół. Rozłóżcie je ponownie i na jednej połówce kartki zróbcie kilka kolorowych plam.

Następnie złóżcie kartki, odciskając wzór na drugiej stronie. I co powstało? Możecie zgadywać.

 

2 jajka

2 łyżki mąki

2 łyżki cukru

2 łyżki mleka

szczypta soli

masło do smażenia

dodatkowo: bita śmietana, dżem lub owoce dowolne

Wykonanie:

1. Ubij białka z jajek ze szczyptą soli.

2. Delikatnie mieszając dodaj mąkę, cukier, żółtka i mleko.

3. Na rozgrzanej patelni rozpuść masło i wlej masę jajeczną. Smaż przez parę minut (ok 2-3) aż spód się zetnie. Zsuń omlet na pokrywkę od dość dużego garnka i przewróć na drugą stronę na patelnię. Znowu podsmaż.

4. Podawaj z dowolnymi dodatkami. Smacznego :)

Gdy chcesz przygotować większą porcję generalna zasada to tyle jajek ile łyżek cukru, mąki i mleka. Na zdjęciu mocno przypieczone (bo taki lubię), ale powinien być ściągnięty z patelni szybciej, gdy jest jeszcze żółty.

 

Miejsce: ogród.

Sprzęt: plastykowe wiadro, sznurek, 10 szt. małych przedmiotów,

którymi można rzucać, wysoki element, do którego należy przywiązać wiadro, np. drzewo, stoper.

Przygotowanie: Za pomocą sznurka przywiązać wiadro minimum pół metra nad ziemią , wyznaczyć linię rzutni w odległości dostosowanej do możliwości uczestników, z której będą wykonywane próby. Przygotować przedmioty do rzucania.

Ustawienie: Pojedynczo, przodem do wiadra.

Przebieg: Wprowadzić wiadro w ruch wahadłowy. Zadaniem uczestnika jest trafienie 10 przedmiotami w czasie 1 min. Wygrywa osoba, która ma najwięcej trafień 

Pokrywamy karetkę klejem i kładziemy gazę higieniczną. Dokładnie ją dociskamy, starając się uzyskać jak najbardziej gładką powierzchnię. Na tak przygotowanym podłożu malujemy obrazek farbami plakatowymi. 

pół kg mięsa mielonego z szynki

2 jajka 

2 ząbki czosnku 

sól, pieprz

bułka tarta

tłuszcz do smażenia 

ulubione składniki 

namaczamy pół bułki w mleku na ok 5 min i wyciskamy.

Sposób przygotowania:

Etap 1
 Wszystkie składniki mieszamy w misce (oprócz dodatków).

Etap 2
 Gotowe mięso otaczamy w bułce tartej.

Etap 3
 Smażymy delikatnie z obu stron, a po usmażeniu układamy na ręcznik papierowy.

Etap 4
Na talerzu układamy wszystkie dodatki i samodzielnie komponujemy swoje danie.

 

Należy przygotować kartki, na których z obu stron zostaną napisane zadania. Dla starszych dzieci to mogą być angielskie słówka, działania z tabliczki mnożenia. Dla młodszych zadania typu: naśladuj zwierzątko, uśmiechnij się, zaśpiewaj, wymień pory roku.

Ty i dziecko jesteście pionkami. Rzucacie kostką. Na 1,3, 5 i 6 idziecie do przodu, na 2 i 4 do tyłu. Po dojściu na pole wykonujecie zadania i odwracacie kartkę, by widoczne było drugie zadanie z drugiej strony. Wygrywa ten, kto pierwszy dotrze do mety. Trasa może prowadzić nawet przez całe mieszkanie.

Wygrywa ten kto dojdzie do mety... ostatni. Powodzenia!

 

1.Etap

Wlewamy ocet do szklanek, a następnie dodajemy do niego barwniki. Jeżeli nie mamy barwników można dodać sok z buraków lub zabarwić ocet zanurzając w nim bibułę.

2. Etap

Do dzbanka wsypujemy jedno opakowanie sody oczyszczonej, a następnie po ściance dzbanka delikatnie wlewamy olej.

3 Etap

Teraz nabieramy zabarwiony ocet za pomocą pipetki lub strzykawki (można  wykorzystać również małą gumową gruszkę) i stopniowo po kropelce mniejszej lub większej wkrapiamy ocet do dzbanka obserwując co się dzieje…
Opis zjawiska

Krople zabarwionego octu wpuszczone do dzbanka z olejem i sodą powoli opadają na dno. Osadzają się na powierzchni sody i tam następuje reakcja. W wyniku połączenia octu (kwasu) i sody (zasady) następuje wytworzenie się gazu – dwutlenku węgla (CO2), który otacza otacza kropelki wpuszczonego octu, a te stają się przez to lżejsze i unoszą się do góry.

Gdy nasze niebieskie i zielone kropelki wypłyną na powierzchnię oleju tam gaz ulatnia się, a cięższe krople z powrotem opadają na dno i reakcja się powtarza. Jeśli doświadczenie przeprowadzimy prawidłowo krople powinny wędrować od góry do dołu

 

 

1 Etap 

Wokół rantu talerza układamy cukierki w kształcie okręgu, następnie wlewamy powoli na środek talerza wodę i obserwujemy co się dzieje. Ważne, aby po wlaniu wody nie przestawiać i nie przesuwać talerza, bo barwniki się rozpłyną nierówno.

 

1 Etap

Do butelki wlewamy około szklanki octu, a do balona wsypujemy około 2 łyżeczki sody. 

2 Etap 

Następnie zakładamy balon na butelkę, przesypujemy zawartość sody z balona do butelki z octem i obserwujemy.
Opis zjawiska
Po wymieszaniu składników następuje reakcja chemiczna: bąbelkowanie i pienienie się, wydziela się gaz (dwutlenek węgla), który wypełnia nasz balon.

Ustawienie: dzieci siedzą tak, by tablica/plansza była dla nich dobrze widoczna.

Przebieg:  Rodzic lub dziecko rysuje pierwszą zagadkę i ustala zasadę np. hasło powstaje po połączeniu pierwszych głosek:

1.Np. dziecko rysuje: dłoń, oko, miskę -> hasło: dom 

2.Np.rodzic rysuje: szalik, aparat, flet, agrafka (sz-a-f-a, hasło: szafa). 

Kiedy rysunki są gotowe, wybieramy osobę, która podejmuje próbę jej odgadnięcia. 

Dodatkowo łatwo modyfikować zasady, proponując, by hasło tworzyły głoski w wygłosie, pierwsze lub ostatnie sylaby, itp..

1 Etap

Napełnij szklanki - jedną gorącą wodą, a drugą zimną.

2 Etap

Postaw szklanki i poczekaj, aż woda się ustoi.

3 Etap 

Wlej do każdej ze szklanek po kropli barwnika.

W obu szklankach woda się zabarwi, ale w szklance z ciepłą wodą stanie się to dużo szybciej. Dlaczego?
 W zimnej wodzie cząsteczki poruszają się dużo wolniej niż w gorącej, dlatego barwnik rozprzestrzeni się szybciej w szklance z gorącą wodą.

 

Przygotuj: szklaną butelkę, miskę, wodę, słomkę do napojów z zagięciem, balonik, lejek o niezbyt dużej średnicy, plastelinę, linijkę.

Etap 1

Do miski nalej wodę. Szklaną butelkę napełnij po brzeg wodą. Trzymając ręką, aby z butelki nie wylała się ani kropla wody, odwróć ją i zanurz szyjką w misce z wodą. Czy woda z butelki wypływa?

Za pomocą linijki zmierz, jaka jest głębokość wody w misce. Zadbaj o to, aby w dalszej części doświadczenia butelka była cały czas tak samo głęboko zanurzona w wodzie. 

Włóż do wody słomkę do napojów   tak, aby zagięta część znajdowała się wewnątrz butelki. Nabierz powietrze do płuc i wdmuchnij je przez słomkę do butelki. Czy poziom wody w butelce zmienił się? A jak zmienił się poziom wody w misce?

Etap 2

Do butelki po soku włóż balonik. Krawędź balonika wywiń wokół szyjki butelki. Spróbuj nadmuchać balonik. Czy potrafisz tego dokonać?

Etap 3

Weź pustą butelkę po soku i oklej jej szyjkę plasteliną. Włóż przez szyjkę lejek i przyciśnij do plasteliny, która powinna tworzyć uszczelkę.

Nalej do lejka sporą ilość wody tak, aby cały lejek był napełniony. Czy woda wpływa do butelki?

Opis zjawiska

Powietrze zajmuje pewną objętość. Mogłeś się o tym przekonać, wdmuchując je do butelki zanurzonej szyjką w misce z wodą. Z pewnością zauważyłeś, że po wdmuchnięciu powietrza poziom wody w misce się podniósł. Przyczyną, dla której nie byłeś w stanie nadmuchać balonika w butelce, było powietrze uwięzione między ściankami butelki a balonikiem. Z tej samej przyczyny woda nie mogła wlać się przez lejek do butelki: miejsce zetknięcia lejka z butelką było uszczelnione plasteliną, a woda tworzyła korek w rurce lejka.

 

Mleko miksujemy z cukrem ,jajkiem i odrobiną soli do smaku . Dodajemy mąkę tak aby ciasto było dość gęste jak maślanka . Na koniec dodajemy 2 łyżeczki oleju i jeszcze raz miksujemy .Ciasto odstawiamy na ok 30 min . 

Przy użyciu foremek silikonowych smażymy naleśniczki na patelni teflonowej bez użycia tłuszczy. 

Naleśniki ozdabiamy serkiem waniliowym i owocami aktualnie dostępnymi, robiąc buźkę na gwiazdeczce.

Wytnij według wzoru (szablon można wydrukować z Internetu) elementy z papierowego talerzyka, następnie pomaluj końcówki skrzydeł na czarno. Małym łyżeczkom przytnij okrągłe zakończenia i pomaluj czerwonym markerem. Do główki dużej łyżki przyklej oczy i wycięty z pianki dziób. Na koniec sklej wszystkie elementy i bocian jest gotowy do poszybowania w górę. 

Ilość graczy: co najmniej dwoje, najlepiej troje i więcej. W przypadku gry w dwoje, gumę musimy mieć gdzie przywiązać np. do jakiegoś słupa lub drabinki.

Zasady: Ogólnie chodzi o skakanie przez gumę – umieszczoną najpierw na poziomie kostek (z czasem guma jest podnoszona na poziom kolan a potem ud), bez skuchy (bez pomyłki). 

Dwóch graczy utrzymuje rozciągniętą gumę swoimi nogami. Inne osoby skaczą po kolei do pierwszej skuchy, po czym następuje zmiana skaczącego. Ten, co „skuł” w następnej kolejce musi zacząć od poziomu, na którym skończył. Wygrywa ten, który pierwszy  zaliczy ostatni poziom. Skaczemy od jedynek do dziesiątek. Kroki są przedstawione dokładnie na filmiku:

Ilość graczy: co najmniej 4.

Zasady: to pochodna gry w gumę. Polega ona na tym, że dwóch uczestników zabawy trzyma w rękach rozciągniętą i skrzyżowaną na środku gumę (wygląda jak kokarda). Zaczyna nią ruszać wypowiadając formułkę: „Myszka Miki gra w guziki, kaczor Donald pije sok, smik, smak, smok”. Na końcu wyliczanki podczas wypowiadania trzech ostatnich słówek, trzymający gumę próbują ją jakoś wykrzywić, zapętlić poprzez przydeptanie nogami, zawinięcie wokół ręki czy nogi itd. Musi wówczas powstać swoista przeszkoda, którą muszą przejść pozostali gracze. Zadaniem właśnie pozostałych jest przejście przez gumę bez dotykania jej np. przez powstałą szparę, pod nią lub nad nią. Ten kto „skuje” (dotknie gumy), zmienia jedną osobę trzymającą gumę.

Organizacja i przebieg zabawy: Uczestnicy zabawy stojąc obok siebie w odstępach 2 kroków trzymają w dłoniach przed sobą laski gimnastyczne (kijki). Na hasło prowadzącego –Nabieramy wodę- dzieci imitują nabieranie wody prawego wiadra, a następnie do lewego. Na hasło prowadzącego
–Zanosimy wodę do domu- uczestnicy zabawy podnoszą laskę w górę, przenoszą ją w tył i opierają na plecach na wysokości łopatek. Następnie powoli idą w wyznaczonym przez prowadzącego kierunku, jak osoby niosące na nosidłach ciężki wiadra z wodą. Na hasło –Odstawiamy wiadra- dzieci przenoszą wiadra przed siebie. Na kolejne hasła prowadzącego dzieci powtarzają czynności. Zabawa odbywa się w określonym czasie np. 2 min. 

Prowadzący obserwuje uczestników zabawy i zapamiętuje popełnione przez nich błędy, którymi są: nie poziome ułożenie laski na plecach, oparcie laski na karku. Po zakończeniu zabawy prowadzący wyróżnia dziecko, które najładniej, bez błędów wykonało zadanie.

6.Jaka będzie kolejna litera w tej sekwencji? S L M K M C L S W P L ?

7.Co zdarza się raz na minutę, dwa razy na chwilę i ani razu w tysiącu lat?

8.Przed gęsią były dwie gęsi, dwie gęsi za gęsią i jedna gęś pośrodku. Ile w sumie było gęsi?

9.Mężczyzna podróżował z lisem, gęsią i workiem zboża. Dotarł do rzeki i małej łódki, którą mógł przewozić po jednym. Nie mógł zostawić na brzegu lisa samego z gęsią, ani gęsi ze zbożem. W jaki sposób udało mu się bezpiecznie przekroczyć rzekę?

10.Jeśli powiesz mnie dobrze, będzie źle. Jeśli powiesz mnie źle, będzie dobrze. Jakim jestem słowem?

Ilość graczy– co najmniej trójka, choć im więcej, tym lepiej.

 Zasady gry: Wyznaczona osoba stoi z piłką. Naprzeciwko tej osoby staje cała reszta graczy w jednym rzędzie. Osoba z piłką rozgląda się po okolicy i wypowiada formułkę „Hali hali dom się pali, a w tym domu pali się coś na literę…(tu podaje pierwszą literę rzeczy, którą ma na myśli – musi to być rzecz w okolicy, którą widać). Mówiąc to, rzuca piłkę do pierwszej osoby. Ta musi spróbować zgadnąć co ma na myśli główny gracz i wypowiadając to słowo odrzuca piłkę do gracza. Może się zastanawiać góra 5 sekund, więc główny gracz odlicza do pięciu. Po tym czasie, nawet jak wybrany uczestnik nie zgadnie tego słowa, musi odrzucić piłkę do gracza głównego. Potem gracz główny znowu mówi formułkę i tym razem rzuca do drugiego gracza. Robi to do końca kolejki, chyba że ktoś wcześnie zgadnie. Jeśli nie, powtarza formułkę i dodaje do pierwszej litery kolejną z danego słowa. Zgadywanie zaczyna się od początku. Jeśli jeden z łapiących graczy zgadnie słowo, główny gracz wypowiada formułkę jeszcze raz i na końcu zamiast litery wypowiada całe słowo a na koniec rzuca piłkę wysoko do góry i ucieka w dowolną stronę. Wówczas dopiero gracz dowiaduje się, że zgadł dobrze i powinien wykazać się refleksem, łapiąc rzuconą piłkę. Jeśli ją złapie, krzyczy stop. Wówczas uciekający gracz musi się zatrzymać i zwrócić w kierunku osoby, która złapała piłkę. Następnie wymyśla jej kroki, które może wykonać, by się do niej zbliżyć z piłką np. (5 parasolek, 7 żabek, 10 stopek, 2 kroki itd.). Po wykonaniu przez osobę trzymającą piłkę tych kroków, osoba, która uciekała robi przed sobą z rąk tzw. obręcz (kosz), do którego drugi gracz musi wcelować piłką. Jeśli mu się to uda, staje się w następnej kolejce graczem głównym. 

Na początku wsypujemy mąkę do wysokości 1/2 lub 3/4 butelki w zależności od wielkości balona. Najlepiej robić to przez lejek, poruszając w środku słomką lub wykałaczką, aby przesypywało się bez zastojów. Następnie dmuchamy balon, skręcamy go i zakładamy na butelkę. Teraz wystarczy butelkę obrócić w taki sposób, aby mąka przesypała się do nadmuchanego balona. Można to przyśpieszyć ściskając kilkukrotnie butelkę.

Sposób wykonania: czekoladę rozpuść w kąpieli wodnej. Dokładnie wymieszaj z niewielką ilością oliwy. Pokrojone na kawałki owoce nadziewaj na wykałaczki i maczaj je w płynnej czekoladzie

Papier składamy w równych odstępach w harmonijkę. Jeśli nie mamy zbyt dużej wprawy i okazuje się, że rozjechały się boki podczas składania, można delikatnie linijką odmierzyć równie odstępy i wzdłuż niej składać.

Kiedy harmonijka jest gotowa na wysokości 2/3 związujemy ją nitką w miejscu, które będzie szyją.

W górnej części mocujemy, koło wycięte z papieru w innym kolorze, na którym rysujemy twarz królewny. Ręce robimy z paska papieru, zwijając go wokół tułowia jak na zdjęciu.

 

Szklanka ma u mnie pojemność 250 ml. Jajko wyjmij wcześniej z lodówki, by miało temperaturę pomieszczenia. 

Wszystkie składniki wymieszaj melakserem. Następnie wylej ciasto do foremek

Pieczenie: 170 stopni, środkowa półka z opcją pieczenia góra/dół
 Czas pieczenia: około 25 minut.

Jeszcze przed pieczeniem zdecyduj czym udekorujesz swoje babeczki bananowe. Ja wybrałam półplasterki banana, ale możesz też sięgnąć po kawałki dobrej jakości czekolady. Może to być zarówno czekolada gorzka, jak i deserowa, mleczna lub biała. Na muffinki bananowe przed pieczeniem można też wyłożyć kawałki orzechów włoskich, pekan lub nerkowca. Muffinki można też oprószyć kakao lub cynamonem.

Drożdże w kostce, 4 małe talerzyki, pół łyżeczki soli, pół łyżeczki cukry, 3 łyżeczki oliwy, 2 łyżki ciepłej wody, łyżka zimnej wody.

Przygotowanie:

Rozpuść cukier w łyżce ciepłej wody, rozpuść sól w łyżce ciepłej wody. Rozstaw talerze, a na każdym połóż taką samą ilość drożdży.

Pierwszą porcję drożdży polej łyżką zimnej wody. Drugą porcje olejem. Trzecią porcję wodą z cukrem, zaś ostatnią wodą z solą. Odstaw talerzyki w spokojne miejsce na 30 min. Sprawdź czy zaszły jakieś zmiany na powierzchni drożdży.

Drożdże są organizmami żywymi, które odżywiają się cukrem. Rosną i namnażają się, produkując przy tym gaz, dwutlenek węgla, dlatego na drożdżach polanych słodką wodą zauważysz bąble. Na pozostałych talerzykach drożdże nie zaczęły się zmieniać, bo nie miały czym się odżywiać i zmienia 

gumowy balon, gumka recepturka, słoik, garnek, nożyczki, drewniana łyżka, zmielony pieprz lub wiórki kokosowe lub ziarna maku.

Rozetnij balon wzdłuż i naciągnij go za otwór w słoiku. Przymocuj go za pomocą gumki recepturki. Powstanie w ten sposób membrana. 

1. Ustaw słoik na stole.

2. Nasyp na membranę np. wiórki kokosowe. 

3. Podnieś garnek, odwróć go do góry dnem i skieruj otworem w kierunku słoika. Pamiętaj, aby garnek trzymać za uchwyt i aby nie dotykał stołu ani słoika w trakcie doświadczenia.

4. Uderz drewniana łyżką w dno garnka i obserwuj co dzieje się z wiórkami położonymi na balonowej membranie. Uderzaj w dno wielokrotnie i zobacz co dzieje się z wiórkami, gdy zbliżasz lub oddalasz się od słoika. 

Dźwięk jest falą, która może rozchodzić się w wodzie, w powietrzu i wprowadzać w drganie przedmioty stałe. W momencie uderzenia w dno powstała fala, która popłynęła w kierunku słoika. Napotkała membranę i wprowadziła ją w drgania.

 

Mocno gazowanej wody, szklanego naczynia, 10 rodzynek.

Przygotowanie:

Wlej wodę do szklanki i wrzuć do niej rodzynki.

Obserwuj przez kilka minut rodzynki. Co stało się z nimi po kilku minutach? 

Rodzynki po wrzuceniu do wody opadły na dno. Zadziałała tu siła grawitacji, która przyciąga wszystkie przedmioty na Ziemi. Po pewnym czasie jednak do rodzynek zaczęły przyczepiać się pęcherzyki gazu, który znajduje się w wodzie gazowanej (dwutlenek węgla). Oklejone bąbelkami rodzynki unoszą się do góry, bo uzyskały wyporność. Po dotarciu na powierzchnię wody bąbelki odrywają się od rodzynek. Pozbawione bąbelków rodzynki ponownie opadają na dno. Taniec kończy się, gdy rodzynki nasiąkną woda i staną się ciężkie lub gdy woda straci dwutlenek węgla, który transportował rodzynki na powierzchnię. 

Kartki papieru, 2 słomek.

Przygotowanie:

Kartkę podrzyj na małe fragmenty, im mniejsze tym lepsze. Połóż garść papierków na stole. 

Zbliż pierwszą słomkę do papierków. Czy można zaobserwować ich ruch? Następnie druga słomkę chwyć za jeden koniec i energicznie pocieraj o własne włosy lub sweter. Zbliż ja teraz do papieru. Czy drobinki uniosły się do góry? Czy słomka zaczęła je przyciągać? 

Kiedy pocieramy słomkę o włosy lub sweter zostaje ona naelektryzowane ujemnie. Zbliżając ją do papierków naelektryzowanych dodatnio spowodujemy, że słonka i papierki zaczną się przyciągać.

Człowiek też może się naelektryzować. Zimą przy zdejmowaniu swetra przez głowę pociera nim włosy, które zaczynają wstawać same do góry. Mówimy wtedy, że włosy elektryzują się lub stają dęba. 

Nasze kwiaty wycinamy z tektury pięciowarstwowej. Jest gruba, dzięki czemu kwiatki fajnie się prezentują. Szkic odrysowujemy na tekturze i wycinamy ostrym nożem (modelarski lub tapicerski). Wycinanie oczywiście należy pozostawić doświadczonej osobie. Dzieci muszą spokojnie odczekać ten etap.

W wycięte już kwiatki wsuwamy patyczki od szaszłyków. W wersji zaawansowanej można je oczywiście pomalować na zielono, bądź obkleić zieloną bibułą.

W pierwszej kolejności należy zgnieść rolkę odznaczając miejsca przecięcia rolki na pół. Przecięte fragmenty nacinamy w taki sposób, aby uzyskać grzebień płatków. Te papierowe grzebienie możemy potraktować na dwa sposoby:

Do przygotowania kwiatków wykorzystałam patyczki do szaszłyków oraz taśmę malarską. Na jednym z końców przykleiłam kulkę z taśmy, a tuż pod nią przykleiłam najpierw jeden, a później drugi grzebień płatków.

Buteleczkę dokładnie myjemy i odrywamy etykietki. Następnie z plasteliny przygotowujemy długie wałeczki w różnych kolorach, którymi na przemian szczelnie obklejamy wysuszoną butelkę. Plastelinę przed przystąpieniem do pracy warto położyć na chwilę na ciepłym kaloryferze, żeby była miękka i plastyczna.

 

· plastikowa buteleczka
 (np. po jogurcie pitnym)

· cekiny

·klej magic
Przygotowanie:

Buteleczkę dokładnie myjemy, odrywamy etykietki i wycieramy ją do sucha. Następnie obklejamy całą powierzchnię cekinami, używając do tego kleju magic, który po wyschnięciu staje się przezroczysty.
Pracę, przy niewielkiej pomocy dorosłych, mogą wykonać nawet maluszki. Zamiast cekinów możemy użyć koralików albo kolorowych guzików.

 

Wlewamy mleko na talerz lub do miseczki. Płynne kolory mamy pod ręką. Można je na przykład przelać do plastikowego opakowania po jajkach i w każdym zagłębieniu mieć inny kolor. Większość dzieci po kilku próbach użycia kroplomierza rozumie, o co chodzi, i świetnie się nim bawi, nie wiedząc, jak wspaniale ćwiczy właśnie małą motorykę. Zaczynamy wkrapianie i zakraplanie. Muśnięcie powierzchni mleka patyczkiem zanurzonym w płynie do mycia naczyń – jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki – daje taki efekt, że nie pozostaje nic innego niż wyszeptanie: „To magia!”

Możesz na drodze przejazdu dzieciaków poustawiać krzesła, kosze na śmieci, duże zabawki, skrzynki. Miej ze sobą stoper, żeby mierzyć czas przejazdu małym sportowcom.