Συγκεκριμένα, την παραμονή των Χριστουγέννων τοποθετούν στο τζάκι ένα μεγάλο κούτσουρο, ώστε να καίει σιγά σε όλη την διάρκεια της μέρας για  «να ζεσταίνει την Παναγία που γεννούσε. Ακόμη, πολλές γυναίκες κατεβάζουν τις εικόνες του σπιτιού και τις καθαρίζουν με βαμβάκι, το οποίο πιο πριν έχουν τοποθετήσει μέσα σε κρασί.

Γεννάται κι αναθρέφεται,
με μέλι και με γάλα,
το μέλι τρων οι άρχοντες,
το γάλα οι αφεντάδες
και το μελισσοβότανο,
το νίβονται οι κυράδες.

Κυρά ψηλή, κυρά λιγνή,
κυρά γαϊτανοφρύδα,
κυρά μου όταν στολίζεσαι,
να πας στην εκκλησιά σου,

Βάνεις τον ήλιο πρόσωπο,
και το φεγγάρι αγκάλη,
και τον καθάριο αυγερινό,
τον βάζεις δακτυλίδι.

Εμείς εδώ δεν ήρθαμε,
να φάμε και να πιούμε,
παρά σας αγαπούσαμε,
κι ήρθαμε να σας δούμε.

Εδώ που τραγουδήσαμε,
πέτρα να μη ραγίσει,
κι ο νοικοκύρης του σπιτιού,
πολλούς χρόνους να ζήσει.

Δώστε μας και τον κόκορα,
δώστε μας και την κότα,
δώστε μας και πέντ’ έξι αυγά,
να πάμε σ’ άλλη πόρτα.

Κάθε ομάδα βρίσκει ένα ασφαλές μέρος να φυλάξει τα ξύλα της, κάθε βράδυ ορίζουν έναν από την ομάδα για φύλακα των ξύλων γιατί οι άλλες ομάδες καιροφυλαχτούν να κλέψουν ξύλα από τους αντιπάλους, είναι τιμή για την αντίπαλη ομάδα αν καταφέρει να κλέψει ξύλα χωρίς να την καταλάβουν, και μεγάλη ντροπή για τους άλλους.

Λένε ότι παλιά αυτός που στην βάρδια του έκλεψαν ξύλα ντρεπόταν ακόμα και σχολείο να πάει μετά.

 

Η νοικοκυρά έχει ήδη φροντίσει να καθαρίσει το σπίτι και ιδιαίτερα το τζάκι με μεγάλη προσοχή, ώστε να μη μείνει ούτε ίχνος από την παλιά στάχτη. Καθαρίζει ακόμη και την καπνοδόχο του σπιτιού, ώστε να μη μπορέσουν να κατέβουν οι καλικάντζαροι, τα κακά δαιμόνια, όπως αναφέρεται στα παραδοσιακά χριστουγεννιάτικα παραμύθια.

Το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων , όταν όλη η οικογένεια θα είναι μαζεμένη γύρω από το τζάκι , ο νοικοκύρης του σπιτιού ανάβει την καινούρια φωτιά και μπαίνει στην εστία το Χριστόξυλο.

Σύμφωνα με τις παραδόσεις του λαού, καθώς καίγεται το Χριστόξυλο, ζεσταίνεται ο Χριστός στη φάτνη Του.

Κάθε οικογένεια, προσπαθεί να διατηρήσει αυτή τη φωτιά αναμμένη για όλο το δωδεκαήμερο των εορτών, από τα Χριστούγεννα, μέχρι και τα Φώτα.

 

 

 

 

 

 

 

 

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Τα Χριστούγεννα στο οικογενειακό τραπέζι ο νοικοκύρης του σπιτιού κόβει το χριστόψωμο. Οι νοικοκυρές μαγειρεύουν σαρμάδες με λάχανο και χοιρινό κρέας. Επίσης, ετοιμάζουν μελομακάρονα, κουραμπιέδες, μπακλαβά και κουλούρια λαδιού.

ΤΟ ΤΑΪΣΜΑ ΤΗΣ ΒΡΥΣΗΣ
Οι κοπέλες τα ξημερώματα των Χριστουγέννων πηγαίνουν στην πιο κοντινή βρύση για να κλέψουν το αμίλητο νερό. Όταν φτάνουν εκεί την ταΐζουν με διάφορες λιχουδιές και την αλείφουν με βούτυρο και μέλι για να έχουν καλή σοδειά. Όποια φτάσει πρώτη στη βρύση είναι η τυχερή όλο το χρόνο. 

Η ΓΟΥΡΟΥΝΟΧΑΡΑ
Τη δεύτερη ή τρίτη μέρα των Χριστουγέννων ο αρχηγός της οικογένειας, μαζί με 5-6 άνδρες, σφάζουν ένα μεγάλο γουρούνι. Η νοικοκυρά δίνει στάχτη και θυμίαμα στον σφαγέα για να τα ρίξει στο λαιμό του ζώου για να είναι ευλογημένο και καλό το κρέας του. Επίσης, τους θυμιατίζει όλους για να έχουν την ευλογία του Χριστού και να εξαφανιστούν οι καλικάντζαροι. Μετά τη σφαγή ακολουθεί γλέντι ως τα ξημερώματα.

 

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ
Οι νοικοκυρές ζυμώνουν τη βασιλοκουλούρα και μέσα βάζουν ένα νόμισμα, ένα κλωναράκι από κορομηλιά ή κληματαριά, ένα σπυρί σιταριού ή καλαμποκιού και μια τρίχα από αγελάδα. Αυτός που πετυχαίνει το φλουρί είναι ο μεγάλος τυχερός, όποιος πετύχει το σπόρο θα έχει μεγάλη σοδειά, αυτός που πετυχαίνει το κλωναράκι θα έχει πολλά δέντρα και αμπέλια και όποιος πετύχει την τρίχα θα έχει πολλά ζώα.

ΡΑΓΚΟΥΤΣΑΡΙΑ
Από τη δεύτερη μέρα της Πρωτοχρονιάς ως τα Φώτα γυρίζουν από σπίτι σε σπίτι μεταμφιεσμένοι χορεύοντας και τραγουδώντας. Είναι μια αναπαράσταση και ένας συμβολισμός του θανάτου και της ζωής, το διώξιμο του παλιού από τον καινούριο χρόνο. 

ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ
Την παραμονή των Φώτων ο παπάς περνάει από όλα τα σπίτια για να τα φωτίσει. Κρατάει τον σταυρό και ένα ματσάκι βασιλικό που το βουτάει σε αγιασμένο νερό για να ραντίσει τους νοικοκυραίους. Την ίδια μέρα γυρνάνε στο χωριό και οι γελαδαραίοι και μαζεύουν τις κουλούρες και τα κοψίδια από το γουρούνι. Την ημέρα των Φώτων όλοι πηγαίνουν στην εκκλησία και μετά το σχόλασμά της οι γυναίκες χορεύουν στην αυλή της.