ผู้ผลิตในระบบนิเวศคือสิ่งมีชีวิตที่สร้างอาหารเองได้ เช่น พืชและสาหร่าย เป็นแหล่งพลังงานสำคัญสำหรับสิ่งมีชีวิตอื่นในห่วงโซ่อาหาร ซึ่งสาหร่ายเป็นสิ่งผู้ผลิตใต้น้ำ

ผู้ย่อยสลาย คือ สิ่งมีชีวิตที่ทำหน้าที่สลายซากพืชซากสัตว์ หรือสารอินทรีย์ให้กลายเป็นสารอนินทรีย์และสามารถนำกลับมาใช้ในระบบนิเวศได้อีกครั้ง

ผู้ย่อยสลายมีความสำคัญมาก เพราะ ช่วยคืนสารอาหารกลับสู่ดินและสิ่งแวดล้อม เพื่อให้สิ่งมีชีวิตอื่นๆได้นำไปใช้ต่อ

คาตาร์เทส ออร่า

สัตว์กินซาก เป็นสัตว์ที่กินสิ่งมีชีวิตที่ตายจากสาเหตุอื่นที่ไม่ใช่การล่าเหยื่อ ซึ่งส่วนใหญ่มักหมายถึงสิ่งมีชีวิตกินเนื้อที่กินซากเน่าเป็นอาหาร

ผู้บริโภคเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่สามารถสร้างอาหารขึ้นเองได้ แต่ได้รับธาตุอาหารจากการกินสิ่งมีชีวิตอื่นอีกทอดหนึ่ง

ผู้บริโภค คือ สิ่งมีชีวิตที่ไม่สามารถสร้างอาหารเองได้ จำเป็นต้องกินสิ่งมีชีวิตอื่นเป็นอาหาร

โคอาล่าเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีกระเป๋าหน้าท้อง กินใบยูคาลิปตัสเป็นอาหาร โดยฟันและระบบย่อยอาหารถูกพัฒนามาให้สามารถกินและย่อย ทำลายพิษของใบยูคาลิปตัสได้

ผู้บริโภค คือ สิ่งมีชีวิตที่ไม่สามารถสร้างอาหารเองได้ ได้รับธาตุอาหารจากการกินสิ่งมีชีวิตอื่นอีกทอดหนึ่ง ผู้บริโภคพืช คือสิ่งมีชีวิตที่กินพืชเป็นอาหาร

ผู้บริโภค (Consumer)

คือ สิ่งมีชีวิตที่ไม่สามารถสร้างอาหารขึ้นเองได้  แต่ได้รับธาตุอาหารจากการกินสิ่งมีชีวิต อื่นอีกทอดหนึ่ง 

คาปิบารามีระบบย่อยอาหารที่ค่อนข้างซับซ้อน มันมีกระเพาะอาหารที่ช่วยในการย่อยสลายเซลลูโลสในพืชได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยการย่อยอาหารนั้นมันจะคายอาหารที่ยังไม่ย่อยให้กลับมาทานอีกครั้ง (ที่เรียกว่า "coprophagy") เพื่อให้มันสามารถย่อยพืชให้ละเอียดขึ้นและดูดซึมสารอาหารได้มากขึ้น

นอกจากหญ้าแล้ว คาปิบารายังสามารถกินพืชน้ำ เช่น หญ้าทะเลหรือพืชน้ำอื่นๆ และบางครั้งก็อาจกินเปลือกไม้หรือผลไม้ที่ตกลงมาในพื้นที่ที่มันอาศัยอยู่

Oryza sativa

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์:

1. ลำต้น

   • เป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยว ลำต้นเป็นข้อปล้องทรงกลมและกลวง

   • สูงประมาณ 50-120 เซนติเมตร ขึ้นอยู่กับพันธุ์

2. ใบ

   • ใบยาวเรียว สีเขียว มีเส้นขนานตามยาว

3. ดอก

   • ดอกข้าวอยู่ในรูปของรวงข้าว (panicle)

   • ในแต่ละดอกมีเกสรตัวผู้และเกสรตัวเมีย

4. ผล

   • ผลข้าวมีลักษณะเป็นเมล็ดเรียวยาว

   • เปลือกแข็งหุ้มเมล็ดข้าว ภายในมีเมล็ดข้าวสาร

วัฏจักรชีวิตของต้นข้าว:

1. งอก (Germination): เริ่มจากเมล็ดที่ดูดซึมน้ำและเจริญเป็นต้นกล้า

2. การแตกกอ (Tillering): ต้นข้าวจะแตกกอและเพิ่มจำนวนต้น

3. การเจริญเติบโต (Vegetative Growth): เติบโตเต็มที่และพัฒนารวงข้าว

4. การสุกแก่ (Ripening): รวงข้าวเริ่มเปลี่ยนเป็นสีทองพร้อมเก็บเกี่ยว

เป็นสิ่งมีชีวิตที่สามารถอยู่รอดได้โดยอาศัยสารอาหารที่ได้จากการกินทั้งเนื้อสัตว์และพืชเป็นอาหารโดยสามารถย่อยคาร์โบไฮเดรต โปรตีน ไขมัน และเส้นใย และเผาผลาญสารอาหารและพลังงานที่มาจากแหล่งที่ดูดซึมได้

ผู้บริโภคอันดับหนึ่ง เช่น โปรโตซัวบางชนิด, แพลงก์ตอนสัตว์บางชนิด, มนุษย์ และปลาบางชนิด เป็นต้น

• ฉลามเป็นนักล่าที่อยู่บนสุดของห่วงโซ่อาหารในทะเล ช่วยควบคุมจำนวนประชากรของสัตว์ทะเลชนิดอื่น ๆ เช่น ปลาและสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง

• การควบคุมจำนวนสัตว์ในระดับล่างของห่วงโซ่อาหารช่วยรักษาสมดุลของระบบนิเวศ เช่น ควบคุมการแพร่กระจายของปลาที่อาจกินพืชทะเลหรือแพลงก์ตอนมากเกินไป

2. ส่งเสริมความหลากหลายทางชีวภาพ

• ฉลามช่วยป้องกันการขยายพันธุ์ที่มากเกินไปของสัตว์บางชนิด ซึ่งอาจทำลายทรัพยากรธรรมชาติหรือสัตว์ชนิดอื่น

• การรักษาสมดุลระหว่างสัตว์ทะเลหลากหลายชนิด ช่วยให้สิ่งมีชีวิตในระบบนิเวศอยู่ร่วมกันได้อย่างยั่งยืน

3. ช่วยกำจัดสัตว์ที่อ่อนแอหรือป่วย

• ฉลามมักล่าเหยื่อที่อ่อนแอ ป่วย หรือบาดเจ็บก่อน ทำให้ประชากรสัตว์อื่น ๆ แข็งแรงขึ้น ลดโอกาสการแพร่ระบาดของโรคในทะเล

ไส้เดือนดินเป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่อาศัยอยู่ในดิน มีบทบาทสำคัญในระบบนิเวศโดยการกินเศษซากพืช ซากสัตว์ และอินทรียวัตถุที่เน่าเปื่อยในดิน อาหารหลักของมันคืออินทรียวัตถุ เช่น เศษใบไม้ เศษหญ้า หรือสารอินทรีย์จากซากพืชและสัตว์ที่ย่อยสลายแล้ว

ระบบย่อยอาหารของไส้เดือนดินได้รับการพัฒนามาให้สามารถย่อยอินทรียวัตถุและเปลี่ยนเป็นปุ๋ยธรรมชาติหรือฮิวมัส (humus) ซึ่งช่วยปรับปรุงคุณภาพของดิน เพิ่มความอุดมสมบูรณ์ และช่วยให้พืชเจริญเติบโตได้ดีขึ้น

แพนด้า เป็นสัตว์ที่กินพืชเฉพาะ ไผ่ เพียงอย่างเดียว

มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่สามารถกินได้ทั้งพืช (ผัก, ผลไม้, เมล็ดพืช) และสัตว์ (เนื้อสัตว์, ปลา, อาหารทะเล)

ปลาปิรันยากินเนื้อเป็นอาหาร มักอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ พบในแม่น้ำแอมะซอน และแม่น้ำหลายสายในทวีปอเมริกาใต้ มีฟันที่แหลมคมรูปสามเหลี่ยมขนาดใหญ่ มีส่วนหัวขนาดใหญ่ มีกล้ามเนื้อบริเวณกระพุ้งแก้มแข็งแรง ใช้สำหรับกัดกินเนื้อของสัตว์ที่ตกลงไปอยู่ใกล้ที่อยู่เป็นอาหาร

• ลักษณะ: สาหร่ายที่อยู่ในน้ำเช่น สาหร่ายสีเขียวหรือสีน้ำเงินสามารถสังเคราะห์แสงและผลิตสารอาหารได้ โดยมีบทบาทสำคัญในแหล่งน้ำ เช่น ทะเลสาบหรือทะเล

• บทบาท: สาหร่ายเป็นแหล่งอาหารสำหรับสัตว์น้ำที่กินพืช เช่น ปลาเล็ก ๆ หรือสัตว์น้ำตัวเล็ก ๆ ที่กินสาหร่าย

• ลักษณะ: แมงมุมมีขาที่แข็งแรงและมีปากที่สามารถใช้กัดเพื่อดักจับเหยื่อ และย่อยอาหารจากซากสัตว์ที่มันจับได้

• บทบาท: แมงมุมกินซากแมลงที่ตายแล้ว หรือแมลงที่ติดอยู่ในใยของมัน ซึ่งแมงมุมมีเอนไซม์ที่ช่วยย่อยสลายสารอาหารจากซากสัตว์