Magandang hapon sa ating lahat, matanong ko lang kung may kaibigan ka ba? Mapagkakatiwalaan mo ba sila? At sila ba’y totoo? Sa ilang taon ko ng pamumuhay sa mundo ilang tao na rin ang lumabas at pumasok sa buhay ko. Batid kong lahat ng mga taong nakakasalamuha natin ay nakilala natin ng may dahilan ngunit, ano nga ba ang pagkakaibigan? Marami akong taong kilala, nakakausap sa pang-araw-araw, at nakakasama sa kasiyahan paminsan-paminsan. Pero, masasabi kong bilang lamang ang mga taong masasabi kong kaibigan ko. Minsan, napapatanong din ako kung bakit sa dinami-rami ng mga tao sa mundo ay bakit iilan lang ang maaasahan ko sa tuwing ang bagyo ay malakas, ngunit sa pagsapit ng tag-araw ay kahit hindi man asahan ay may lalapit at lalapit. Hindi naman ako nagrereklamo dahil mas pipiliin ko rin naman ang presensya ng mga taong handa akong payungan ambon kahit na kakaunti lamang sila kesa manatili sa grupo ng iba na nariyan laman kapag ang lupa sa ilalim ng aking mga paa ay tuyo.

  Maraming importanteng sa mundo, marami akong pinanghahawakan, ngunit kung may isang bagay man na importante bukod pa sa aking pamilya, ito sy ang mga kaibigan na meron ako ngayon. Malas man sa ibang mga bagay, swerte naman ako sa kanila. Maraming tao man ang nawala ay mas maganda naman ang pumalit.

  Kaya’t ikaw kaibigan, kung nais mo’y totoong samahan, siguraduhin mo munang totoo ka rin sa iyong sarili dahil hindi ka makakahanap ng samahang matibay kung ikaw mismo ay peke. Hindi naman ito nasusukat sa swerte, ugaliing maging mabuti sa pakikipagkapwa tao, at kung nakahanap ka ng mga taong nais mong maging kaibigan habang buhay, suklian mo rin sila ng kabutihan.