Ford Motor, General Motors และ Chrysler 3 บริษัทนี้ ในอดีตเคยถูกขนานนามว่า Big 3 แห่งวงการรถยนต์ของสหรัฐอเมริกา
 และรู้ไหมว่า ทั้ง 3 ชื่อนี้ มีจุดเริ่มต้นในเมืองเดียวกัน ที่ชื่อว่า “ดีทรอยต์”

ดีทรอยต์ เคยเจริญรุ่งเรือง เป็นฐานการผลิตที่สำคัญของรถยนต์แบรนด์ดังมากมาย จนได้ฉายาว่า เมืองแห่งยานยนต์ (The Motor City) แต่ ดีทรอยต์ ในวันนี้ กลับถูกเรียกว่า เมืองแห่งการล้มละลาย
 แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกับเมืองแห่งนี้กันแน่?
 
 

ดีทรอยต์ เป็นเมืองที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดในรัฐมิชิแกน ในสหรัฐอเมริกา ในปี 2019 ดีทรอยต์ มีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 670,031 คน หรือประมาณ 7% ของจำนวนประชากรทั้งหมดในรัฐมิชิแกน

ถ้าพูดถึงเมืองดีทรอยต์ สิ่งแรกที่คนอเมริกันและคนทั่วโลกจะนึกถึง คือ อุตสาหกรรมยานยนต์

หลังจากการปฏิวัติอุตสาหกรรมในสหรัฐฯ ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 บริษัทรถยนต์ยักษ์ใหญ่หลายบริษัท ก็เริ่มเข้ามาตั้งถิ่นฐานกันที่นี่ ในปี 1903 Henry Ford ก่อตั้งบริษัท Ford Motor หลังจากที่เขาสามารถพัฒนารถยนต์สี่ล้อคันแรกได้สำเร็จ

และ Ford Motor ยังเป็นบริษัทแรกที่ผลิตรถยนต์ได้แบบ Mass Production ซึ่งทำให้สามารถขายรถยนต์ได้ในราคาถูก จนทำให้คนในสหรัฐฯ และทั่วโลกเริ่มหันมาใช้รถยนต์เดินทางบนท้องถนนแทนการนั่งรถม้า 

ในปี 1908 William Durant อดีตผู้ก่อตั้งบริษัทขนส่งด้วยรถม้าก็ได้ก่อตั้งบริษัท General Motors หรือ GM เจ้าของรถยนต์แบรนด์ดัง เช่น Chevrolet

ในปี 1925 Walter Chrysler อดีตพนักงานด้านรางรถไฟ ก็ได้ก่อตั้งบริษัทรถยนต์ Chrysler ซึ่งปัจจุบัน Chrysler เป็นบริษัทลูกของ Fiat Chrysler Automobiles บริษัทผู้ผลิตรถยนต์สัญชาติอิตาลี-อเมริกัน ที่ใหญ่เป็นอันดับ 8 ของโลก

ช่วงต้นทศวรรษที่ 20 เศรษฐกิจสหรัฐฯ เติบโตอย่างรวดเร็ว ชนชั้นกลางเริ่มมีรายได้มากขึ้น ขณะที่รถยนต์ของบริษัทอเมริกันทั้ง 3 ที่ผลิตออกมาเริ่มมีราคาถูกลงมากเมื่อเทียบกับช่วงก่อนหน้า

อุตสาหกรรมรถยนต์ของสหรัฐอเมริกาเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ในช่วงก่อนปี 1950
 ในขณะที่ Ford, GM และ Chrysler ก็มีชื่อเสียงมากขึ้นเรื่อยๆ จนถูกขนานนามว่า Big 3 แห่งวงการรถยนต์ของสหรัฐอเมริกา

พอเป็นแบบนี้ เศรษฐกิจของเมืองดีทรอยต์ ที่เป็นที่ตั้งของทั้ง 3 บริษัท ก็ขยายตัวตามไปด้วย และเป็นเหมือนแม่เหล็กดึงดูดประชากรให้หลั่งไหลเข้ามาที่เมืองแห่งนี้อย่างต่อเนื่อง

ปี 1900 ประชากรในเมืองดีทรอยต์เท่ากับ 285,704 คน
 ปี 1950 ประชากรในเมืองดีทรอยต์เท่ากับ 1,849,568 คน

แต่ใครจะไปคิดว่า ดีทรอยต์ ที่กำลังรุ่งเรืองในตอนนั้น กำลังจะเจอกับพายุที่โหมเข้าใส่อย่างไม่หยุดยั้ง..

พายุลูกแรก คือ วิกฤติการณ์น้ำมันในปี 1973

เมื่อกลุ่ม OPEC ประกาศลดกำลังการผลิตน้ำมันลง
 ทำให้ราคาน้ำมันเพิ่มขึ้น 4 เท่า จาก 3 ดอลลาร์สหรัฐต่อบาร์เรลไปสู่ 12 ดอลลาร์สหรัฐต่อบาร์เรล ภายในระยะเวลาเพียง 6 เดือน

เรื่องนี้ส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมรถยนต์อย่างมาก
 เพราะราคาน้ำมันที่เพิ่มสูง ทำให้ต้นทุนในการจะขับรถยนต์ออกนอกบ้านแต่ละครั้งเพิ่มสูงขึ้นมาก จนส่งผลต่อยอดขายรถยนต์

และในแง่การผลิตรถยนต์ที่มีน้ำมันเป็นหนึ่งในปัจจัยการผลิต
 พอราคาน้ำมันที่เพิ่มขึ้น ก็ทำให้ต้นทุนการผลิตเพิ่มขึ้นมากตามไปด้วย

พายุลูกที่สอง คือ การเข้ามาของผู้ผลิตรถยนต์จากต่างชาติ โดยเฉพาะผู้ผลิตรถยนต์จากญี่ปุ่น

ญี่ปุ่น เริ่มพัฒนาอุตสาหกรรมการผลิตขึ้นมา หลังจากฟื้นตัวจากการพ่ายแพ้สงครามโลกครั้งที่ 2 ในช่วงปี 1945 ซึ่งหนึ่งในอุตสาหกรรมเด่นของญี่ปุ่น ก็คืออุตสาหกรรมยานยนต์

ไม่นาน ประสิทธิภาพของรถยนต์ญี่ปุ่นก็พัฒนาขึ้นมาเทียบเท่ารถยนต์แบรนด์อเมริกัน
 ที่สำคัญคือ ต้นทุนในการผลิตโดยเฉพาะค่าแรงในญี่ปุ่น ถูกกว่าในสหรัฐอเมริกามาก

เรื่องนี้จึงทำให้รถยนต์จากญี่ปุ่นมีราคาถูกกว่า และสามารถเข้ามาตีตลาดรถยนต์ในสหรัฐอเมริกาได้สำเร็จ

พายุสองลูกที่โหมเข้าใส่ ทำให้อุตสาหกรรมยานยนต์ของดีทรอยต์ ค่อยๆ ตกต่ำนับแต่นั้นเป็นต้นมา

ผลกระทบของเรื่องนี้ รุนแรงถึงขนาดทำให้บริษัท Chrysler หนึ่งใน 3 ยักษ์ใหญ่บริษัทรถยนต์ของสหรัฐอเมริกาเกือบล้มละลายในช่วงปลายทศวรรษ 1970

ส่วนบริษัท Ford Motor และบริษัท General Motors ก็มีสถานะการเงินที่สั่นคลอนในช่วงเวลาดังกล่าว

หลายบริษัทยานยนต์ทั้งเล็กและใหญ่เริ่มไล่พนักงานออกและปรับลดค่าแรง
 บางรายย้ายฐานการผลิตออกจากดีทรอยต์ไปยังเมืองอื่นหรือประเทศอื่นที่มีต้นทุนการผลิตต่ำกว่า เพื่อให้สามารถแข่งขันภายในอุตสาหกรรมได้

แรงงานในเมืองดีทรอยต์จำนวนไม่น้อยต้องตกงาน ไม่มีรายได้ จนต้องย้ายออกไปหางานที่เมืองอื่น

ประชากรในเมืองดีทรอยต์ในปี 2019 เหลือเพียง 670,031 คน หรือหายไปเกือบ 3 เท่าจากจุดสูงสุดในปี 1950

ประชากรที่ลดลง เศรษฐกิจภายในเมืองที่ตกต่ำ และการที่หลายบริษัทย้ายฐานการผลิตออกไป เรื่องทั้งหมดนี้ตามมาด้วยปัญหาคือ รัฐบาลท้องถิ่นของดีทรอยต์เริ่มเก็บภาษีได้น้อยลง

เมื่อเก็บภาษีภายในรัฐได้น้อยลง รัฐบาลท้องถิ่นก็เริ่มขาดงบประมาณที่จะนำไปใช้บริหารงาน จ่ายสวัสดิการ และเงินเกษียณอายุให้แก่เจ้าหน้าที่ของรัฐ

ปัญหาการขาดแคลนงบประมาณ ยังทำให้จำนวนตำรวจในเมืองลดลงเพราะไม่มีงบประมาณจ่ายเงินเดือนให้ตำรวจ

จนเป็นสาเหตุให้อัตราการเกิดอาชญากรรมของเมืองดีทรอยต์เพิ่มสูงขึ้นต่อเนื่อง จนกลายเป็นเมืองที่มีอัตราการเกิดอาชญากรรมสูงอันดับต้นๆ ของสหรัฐฯ

บทสรุปของเรื่องนี้ คือ ในปี 2013 รัฐบาลท้องถิ่นของดีทรอยต์ต้องยื่นเรื่องต่อศาล เพื่อขอความคุ้มครองการล้มละลาย หลังจากที่รัฐบาลท้องถิ่นของดีทรอยต์มีหนี้สินล้นพ้นตัวกว่า 600,000 ล้านบาท ซึ่งนับเป็นการล้มละลายของรัฐบาลท้องถิ่น ที่ใหญ่สุดในประวัติศาสตร์ของสหรัฐอเมริกา

เรื่องนี้เป็นกรณีศึกษาที่ดีว่า ช่วงเวลาแห่งความรุ่งเรืองของบางสิ่ง อาจไม่ได้คงอยู่ตลอดไป

ดังนั้น ถ้าวันนี้เรากำลังอยู่บนความสำเร็จ ก็อย่าได้ชะล่าใจ
 เหมือนอย่างกรณีของ ดีทรอยต์
 จากเมืองที่เคยรุ่งเรืองเป็นอาณาจักรแห่งรถยนต์
 แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นเมืองล้มละลาย ไปเสียแล้ว..

 

          ยอดเขาเอเวอเรสต์อยู่ที่ไหน สูงแค่ไหน ทำไมใคร ๆ ก็อยากไปพิชิตสักครั้ง วันนี้เราจะพาไปหาคำตอบกัน

          กำลังได้รับความสนใจอย่างมาก สำหรับภาพยนตร์เรื่อง Everest ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับกลุ่มนักปีนเขาที่ต้องการจะพิชิตยอดเขาที่สูงที่สุดในโลกอย่าง เอเวอเรสต์ วันนี้กระปุกดอทคอมจึงจะขอพาไปเที่ยวและทำความรู้จักกับภูเขาลูกนี้กันบ้างค่ะ ไปค้นหากันว่าทำไมนักปีนเขาทั้งหลายถึงอยากไปพิชิตที่ยอดเขาแห่งนี้กันให้ได้สักครั้งในชีวิต

เอเวอเรสต์อยู่ที่ไหน

          เอเวอเรสต์ เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในแนวเทือกเขาหิมาลัย อยู่ระหว่างเขตแดนของประเทศเนปาลและเขตปกครองตนเองทิเบต สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยเส้นทางที่ได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยว คือ เส้นทางจากทางฝั่งเมือง Lukla ของประเทศเนปาล โดยชาวเนปาลเรียกยอดเขาเอเวอเรสต์ว่า "สครมาตา" หมายถึงมารดาแห่งท้องสมุทร ส่วนชาวทิเบตเรียกว่า "โชโมลังมา" หมายถึงมารดาแห่งสวรรค์

เอเวอเรสต์ สูงที่สุดในโลก

        เมื่อเทียบกับระดับน้ำทะเล ถือว่าเอเวอเรสต์เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในโลกอีกด้วย มีความสูงจากระดับน้ำทะเลอยู่ที่ 29,035 ฟุต หรือ 8,848 เมตร แต่ถ้าหากวัดจากฐานของภูเขาจนถึงยอดเขา ภูเขาไฟเมานา เคอา (Mauna Kea) ในหมู่เกาะฮาวาย ก็จะเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในโลก ด้วยความสูง 33,500 ฟุต หรือ 10,210 เมตร ซึ่งเมื่อวัดจากระดับน้ำทะเลภูเขาลูกนี้ก็จะสูงเพียงแค่ 13,796 ฟุต หรือ 4,205 เมตร เท่านั้น

การเกิดเอเวอเรสต์

          เอเวอเรสต์ ได้เกิดขึ้นมายาวนานมากกว่า 60 ล้านปีแล้ว เป็นภูเขาหินดินดาน ผสมกับหินปูน และหินอ่อน เกิดจากการชนกันของแผ่นเปลือกโลกอินเดียและแผ่นเปลือกโลกยูเรเชีย ซึ่งเมื่อแผ่นเปลือกโลกเคลื่อนตัว มันก็จะสูงขึ้นประมาณ 0.25 นิ้ว ในทุก ๆ ปี

ชื่อเอเวอเรสต์

          ก่อนหน้าที่จะมาเป็นชื่อเอเวอเรสต์ ภูเขาแห่งนี้เคยได้ชื่อว่ายอดเขา XV (ยอดที่ 15) แต่ในเวลาต่อมา เซอร์แอนดรูว์ วอห์ (Andrew Waugh) ได้ตั้งชื่อภูเขาแห่งนี้ว่า เอเวอเรสต์ ตามนามสกุลของ เซอร์จอร์จ อีฟเรสต์ (George Everest) (คำว่า Everest คนส่วนมากอ่านออกเสียงเป็นเอเวอเรสต์ ขณะที่เซอร์จอร์จอ่านออกเสียงชื่อสกุลของตัวเองว่าอีฟเรสต์) ซึ่งเป็นทีมสำรวจทีมแรกที่เข้าไปสำรวจยังบริเวณยอดเขาเอเวอเรสต์ในปี ค.ศ. 1841

เอเวอเรสต์ ยอดเขาที่อันตรายที่สุดในโลก

          ด้วยความที่ยอดเขาเอเวอเรสต์มีความสูงจากระดับน้ำทะเลมาก จึงทำให้มีความกดอากาศต่ำ มีอากาศหนาวเย็นจับใจในช่วงหน้าหนาว มีหิมะปกคลุมยอดเขาตลอดทั้งปี เส้นทางที่กว่าจะเข้าไปถึงบริเวณเบส แคมป์ (ประมาณ 5,364 เมตรจากระดับน้ำทะเล) ของทางฝั่งเนปาล ก็ยังต้องไต่เขาขึ้นไป ซึ่งไม่ได้มีความสะดวกสบาย และจากเบส แคมป์ ก็ยิ่งเป็นเส้นทางที่อันตรายมากยิ่งขึ้น เพราะยิ่งสูงความกดอากาศก็ยิ่งต่ำ มีออกซิเจนน้อย ลมพัดแรงมาก หากโชคไม่ดีก็อาจจะเจอกับพายุหิมะ ซึ่งนั่นหมายถึงการสูญเสียชีวิตเลยทีเดียว

ผู้พิชิตเอเวอเรสต์คนแรก

          ในปี ค.ศ. 1924 นักปีนเขา 2 ท่าน คือ จอร์จ มัลลอรี (George Mallory) และ แอนดรู เออร์ไวน์ (Andrew Irvine) ได้พากันเดินขึ้นไปยังยอดเขาเอเวอเรสต์จากทางฝั่งทิเบต แต่โชคไม่ดีที่ทั้งสองไม่สามารถพาตัวเองกลับลงมาได้อีก ซึ่งจากการค้นพบศพของ จอร์จ มัลลอรี (George Mallory) นั้นอยู่ใกล้กับยอดเขา จึงยังเป็นที่ถกเถียงกันว่าทั้งสองท่านได้ขึ้นไปถึงยอดเขาเอเวอเรสต์หรือไม่ เวลาต่อมาในปี ค.ศ. 1953 เอดมันด์ ฮิลลารี (Edmund Hillary) นักปีนเขาชาวนิวซีแลนด์ และ เทียนซิง นอร์เก (Tenzing Norgay) ชาวเชอร์ปาร์ ได้เป็นนักปีนเขาคู่แรกที่สามารถพิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์ได้ โดยมีหลักฐานชัดเจนเป็นภาพถ่ายของทั้งคู่บนยอดเขา

          สำหรับนักปีนเขาที่อายุมากที่สุดที่สามารถพิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์ คือ Miura Yiuchiro นักปีนเขาชาวญี่ปุ่น ด้วยอายุ 80 ปี ในวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 และนักปีนเขาที่มีอายุน้อยที่สุด คือ Jordan Romero ชาวอเมริกัน ด้วยอายุเพียง 13 ปี ในวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2010

คนไทยคนแรกสู่ยอดเขาเอเวอเรสต์

          วันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 เวลา 08.00 น. เป็นวันที่ประวัติศาสตร์ไทยต้องจารึกไปตลอดกาล เมื่อนายวิทิตนันท์ โรจนพานิช ได้นำธงชาติไทยขึ้นไปโบกสะบัดบนยอดเขาที่สูงที่สุดของโลกแห่งนี้ พร้อมกับพระบรมฉายาลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช โดยเขาได้ขึ้นไปพร้อมกับนักปีนเขาชาวเวียดนามอีก 3 คน ในฐานะหัวหน้าทีม การขึ้นไปพิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์ในครั้งนั้น ได้มีบันทึกเป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ชื่อว่า  Everest 2008 : Vietnam Spirit To The World ซึ่งเป็นรายการโทรทัศน์ของประเทศเวียดนาม และวิทิตนันท์ยังเป็นผู้อำนวยการผลิตรายการโทรทัศน์ดังกล่าวนี้ด้วย

ช่วงที่ดีที่สุดในการพิชิตเอเวอเรสต์

          ก่อนที่จะเดินทางไปยังยอดเขาเอเวอเรสต์ หรือแม้กระทั่งเบส แคมป์ นักปีนเขาจำเป็นต้องศึกษาสภาพอากาศอย่างถี่ถ้วน โดยในเดือนที่เหมาะสมต่อการปีนสู่ยอดเขาเอเวอเรสต์จะอยู่ในช่วงเดือนพฤษภาคมและเดือนตุลาคม เพราะเป็นช่วงที่มีอากาศไม่หนาวเย็นมาก ไม่มีพายุหิมะ ท้องฟ้าจะเปิดโล่งสดใส มีอากาศเพียงพอต่อการหายใจ ทำให้การเดินทางนั้นง่ายขึ้นมาก

          การจะขึ้นสู่ยอดเขาเอเวอเรสต์นั้นมี 2 เส้นทาง คือ เบส แคมป์ ทางด้านเหนือจากฝั่งทิเบต (5,150 เมตร) และเบส แคมป์ ทางด้านใต้จากฝั่งเมือง Lukla (5,364 เมตร) ประเทศเนปาล โดยจากทางฝั่งด้านทิเบตนั้นมีเส้นทางรถยนต์และรถไฟเข้าถึง หากต้องการโดยสารรถไฟนักท่องเที่ยวสามารถมาขึ้นรถไฟได้ที่เมือง Lhasa ในทิเบต ไปสู่สถานี Shigatse ซึ่งเป็นบริเวณเบส แคมป์ ส่วนทางฝั่งประเทศเนปาลนักท่องเที่ยวสามารถนั่งเครื่องบินมาที่เมืองหลวง คือเมืองกาฐมาณฑุ แล้วต่อเครื่องบินไปลงที่เมือง Lukla จากนั้นเดินเท้าขึ้นสู่เบส แคมป์ ทางด้านใต้

          ค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปสู่ยอดเขาแห่งนี้เริ่มต้นสูงถึงคนละ 30,000 ดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 1,087,649 บาท *ราคาอาจมีการเปลี่ยนแปลง) เลยทีเดียว และไม่ใช่ว่าจะมีเพียงเงินอย่างเดียวแล้วจะไปเยือนเอเวอเรสต์ได้ นักปีนเขาต้องมีร่างกายที่แข็งแรง สามารถทนต่อสภาวะอากาศที่หนาวเย็นได้อย่างดีอีกด้วย

          หากว่า "เอเวอเรสต์" เป็นความใฝ่ฝันของคุณ มันก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะทำความฝันให้เป็นจริง เพราะเมื่อพร้อมทั้งทุนทรัพย์และร่างกายก็สามารถเป็นหนึ่งในผู้พิชิตเอเวอเรสต์ได้ แม้แต่การขึ้นไปถึงเอเวอเรสต์ เบส แคมป์ ก็เป็นสิ่งที่มหัศจรรย์มากสำหรับชีวิตคนหนึ่งคนแล้ว แต่ไม่ว่าอย่างไรก่อนเดินทางควรศึกษาข้อมูลให้ละเอียด วางแผนการเดินทางอย่างรัดกุม และควรเตรียมแผนสำรองไว้ยามฉุกเฉินด้วย แค่การเตรียมตัวเท่านี้ไม่ว่าจะทริปไหน ๆ คุณก็จะประทับใจไม่รู้ลืม