İlk Öğretmenim

İlk öğretmenim, hayatım boyunca unutamayacağım özel insanlardan biriydi. Bana sadece okuma yazma öğretmekle kalmadı, aynı zamanda hayatı da öğretti. Sınıfın kapısından ilk içeri girdiğimizde, bizi sıcacık gülümsemesiyle karşıladı ve o an, bu uzun yolculuğun hiç de korkutucu olmadığını anladım.

O, sabırlı, anlayışlı ve hep pozitif bir insandı. Yanlış yaptığımızda kızmak yerine, hatalarımızı sevgiyle düzeltir ve her birimizi cesaretlendirirdi. Dersleri anlatırken sanki bir hikaye anlatır gibi anlatırdı; sıkılmak bir yana, onun derslerinde hep heyecanlı olurduk. Bazen sabah erken saatlerde okula gitmek zor gelirdi, ama onun varlığını ve güler yüzünü düşününce o an tüm yorgunluğum kaybolurdu.

En sevdiğim anılarım, okuma saatlerimizdi. İlk kez bir kelimeyi doğru okuduğumda gözlerinde beliren gurur, hala hafızamda. İşte o an, başarının ne kadar güzel bir duygu olduğunu ve bunun paylaşılmasının nasıl özel bir şey olduğunu öğrendim. Onun sayesinde kendime güvenmeyi, azimli olmayı ve başkalarına karşı saygılı olmayı öğrendim.

İlk öğretmenim, sadece bir öğretmen değildi; aynı zamanda bir yol gösterici, bir arkadaş ve bir destekçiydi. Hayatıma kattığı değerler için ona her zaman minnettar kalacağım. Eğer bugün, öğrendiklerimi başkalarıyla paylaşmaktan ve yeni şeyler öğrenmekten mutluluk duyuyorsam, bu tamamen onun sayesindedir…

Atık ve doğal materyallerden çocuklardan özledikleri, sarılmak istedikleri kişilerin kuklalarını yapmaları istenir. Bir sanat etkinliği haline getirilerek sarılan kuklalar modeli yapılır.

yorumlamıyorum sadece notlandırıyorum. Ancak vize dosyanda da burada da tasarladığın etkinliğin yok.