Όταν ο Δίας έριξε από το θρόνο του τον πατέρα τους Κρόνο, οι τρεις αδελφοί μοίρασαν τον κόσμο μεταξύ τους. Ο Ποσειδώνας έγινε κύριος της θάλασσας και γενικά όλων των νερών. Μολονότι ο Ησίοδος τον θεωρεί μεγαλύτερο σε ηλικία από το Δία, ο Ποσειδώνας δέχεται τα πρωτεία του Δία και πάντοτε υποχωρεί στη θέλησή του.

Κατοικούσε σ' ένα ολόχρυσο παλάτι στο βυθό της θάλασσας, στις Αιγές. Πού ακριβώς όμως φαντάζονταν οι αρχαίοι Έλληνες αυτήν την πόλη δεν ξέρουμε. Γυναίκα του ήταν η Αμφιτρίτη και μαζί της κυβερνούσε το βασίλειό του. Όλες οι θαλάσσιες θεότητες, και γενικά όσες είχαν σχέση με το νερό, ήταν υποταγμένες σ' αυτόν. Ανέβαινε και στον Όλυμπο, για να πάρει μέρος στις συνελεύσεις των θεών.

Δεν ήταν μονάχα ο άρχοντας της θάλασσας. Ήταν και κύριος όλων των φαινομένων της. Αυτός προκαλεί θύελλες και αυτός τις κατευνάζει. Με την τρίαινά του προκαλεί τους σεισμούς και τις εκρήξεις των ηφαιστείων. Δημιουργεί νησιά, σκοπέλους και πηγές. Δίνει ευνοϊκό άνεμο στους ναυτικούς, που τους προστατεύει. Είναι προστάτης επίσης των ψαράδων.

Η λατρεία του Άρη ήταν διαδεδομένη στην Πελοπόννησο και ιδιαίτερα στη Σπάρτη, στο Άργος και τη Μαντίνεια. Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν ότι ήταν παρών σε όλα τα πεδία μαχών, είτε πεζός είτε πάνω στο άρμα του. Σύμβολα του ήταν το δόρυ και ο αναμμένος πυρσός.

Ο Άρης συγκρούστηκε με τη θεά Αθηνά. Η Αθηνά όμως ως θεά της σοφίας, συνδύαζε τη δύναμη με την εξυπνάδα. Γι΄αυτό τις περισσότερες φορές νικούσε το θεό και τον ντρόπιαζε. Οι πιο πολλές συγκρούσεις ανάμεσα τους έγιναν στη διάρκεια του Τρωικού Πολέμου. Στην τελική μάχη του πολέμου όλοι οι θεοί έτρεξαν πάνοπλοι στο πεδίο της μάχης. Με τους Έλληνες ήταν η Ήρα, ο Ποσειδώνας, ο Ήφαιστος και η Αθηνά. Με τους Τρώες ήταν ο Απόλλων, ο Άρης, η Άρτεμη και η Αφροδίτη.

Ο Άρης όρμησε στην Αθηνά και έριξε το δόρυ του που διαπέρασε την αιγίδα της. Η Αθηνά χωρίς να χάσει το θάρρος της, άρπαξε ένα πελώριο βράχο και το έριξε πάνω στον Άρη, ο οποίος σωριάστηκε κάτω. Οι υπόλοιποι θεοί τον χλεύασαν για μια ακόμη φορά και μόνο η Αφροδίτη πήγε κοντά του να τον βοηθήσει (Ιλιάδα Φ 391-417).Ένας αττικός μύθος συνδέει την ίδρυση του Αρείου Πάγου με τον Άρη. Όπως αναφέρει ο Παυσανίας στο έργο του Ελλάδος Περιήγησις (Αττικά 28.5), ο Άρης ήταν ζευγαρωμένος με την κόρη του Κέκροπα, Άγραυλο και απέκτησε μαζί της μια κόρη, την Αλκίππη. Ο γιος του Ποσειδώνα και της νύμφης Ευρύτης Αλιρρόθιος βίασε την Αλκίππη και ο Άρης, για να εκδικηθεί την πράξη του, τον σκότωσε. Ο Ποσειδώνας συγκάλεσε έκτακτο δικαστήριο των θεών για να καταδικάσει τον Άρη. Η συνεδρίαση έγινε σε ένα λόφο κοντά στην Ακρόπολη. Οι θεοί όμως αποφάσισαν την αθώωση του Άρη. Έτσι ο λόφος ονομάστηκε Άρειος Πάγος και από τότε όλες οι ποινικές υποθέσεις των Αθηνών εκδικάζονταν εκεί.

Συσχετίζεται από τους Ετρούσκους με τη θεά τους Μένρβα και αργότερα από τους Ρωμαίους ως Μινέρβα, συμβολίζεται από μια κουκουβάγια, έφερε μια ασπίδα από δέρμα κατσίκας, ονομαζόμενη Αιγίς που της είχε δοθεί από τον πατέρα της και συνοδεύεται από τη θεά Νίκη. Η Αθηνά συχνά βοήθησε ήρωες. Παριστάνεται οπλισμένη, ποτέ ως παιδί, πάντα παρθένος. Ο Παρθενώνας στην Αθήνα είναι ο πιο διάσημος ναός αφιερωμένος σ' αυτήν. Ποτέ δεν είχε σύντροφο ή εραστή, αν και μια φορά ο Ήφαιστος προσπάθησε χωρίς να επιτύχει.