Bukatzeko, Ishi Jainkoa agertzen da, Naturaren Jauna, bizitza eta heriotzaren, sorrera eta suntsipenaren  arteko oreka mantentzen du. Bere arnasarekin bizitza eman edo kentzen du.

Gainera, Disney-eko pelikulak askotan erakutsi diguten, zintzoen eta gaiztoen arteko lehia, baina hemen hau ez da agertzen. Baizik eta, norbanako edo talde bakoitzak dituen ikuspuntu ezberdinak plasmatzen ditu. Ingurukoen errespetu eta onarpen falta dugu, beraz kultura, etnia, talde… ezberdinak ezagutu beharrean, baztertu egiten ditugu bizikidetza baterako zailtasunak ezarriz.

Egoera honi aurre egitea beharrezkoa da, batez ere gaur egun bizitzen dugun egoeran, ez baikara soilik gu, denok gara eta nik egiten ditudan ekintzak nire ingurugiroari eragiten dio, bai kontaktua izan honekin baita ez izanda. 

Hori dela eta, komunikatzen hasi behar gara, nire konfort zonaldean barne eta kanpo ere, bizi garen lekua ulertzen hasteko eta garapen on bat lortzeko. Hau da, garapen bat non talde sozial ezberdinak eta natura baztertzen ez direnak.

Horrez gain, emakumeen papera oso garrantzitsua iruditzen zait, hauek liderrak, indartsuak, autonomoak… baitira. Bizi garen inguruan, nahiz et poliki-poliki aurrera pausuak egiten joan, oraindik ez da zinean plasmatzen. Gehienetan, emakumeak, ederra, azkarrak, xumeak, zainduak eta argalak izan behar dira eta hemen estereotipo hauek puskatu egiten dira.
 Laburbilduz, Miyazakik hainbat gai desberdinez hausnartzeko ematen dizkigu, ikuspuntu sozial eta sinbolikotik. Baina bere mezu nagusia, harmonian bizitzen ikasteko garrantzia da. Gizakiak eginiko bazterketak natura eta talde sozialei ekiditen hasteko unea dela erakutsiz.