Alle informatie die je hier vindt is voortgekomen uit brononderzoek.

De informatie uit deze padlet is gebaseerd op de mensen die een erge/actieve bipolaire stoornis hebben.

Er zijn ook mensen die hier weinig tot geen last van hebben. Die mensen worden niet beschreven in deze padlet.

Mensen met een bipolaire stoornis hebben periodes dat ze bijna geen last hebben van deze stoornis en momenten dat ze juist heel erg last hebben van deze stoornis.

Omdat dit zo verschillend is lukt het deze mensen vaak niet om volledig op zichzelf te kunnen wonen. Je ziet vaak dat mensen met deze stoornis begeleid wonen. Hier hebben ze altijd hulpverleners dichtbij als dit nodig is.

Mensen met deze stoornis kunnen vaak ook niet/weinig meer werken. Maar daarover leest u later meer.

Wat doet een bipolaire stoornis met iemand zijn/haar leven?

Veel mensen met een bipolaire stoornis kunnen vaak niet meer werken. Veel wensen worden ook deels of volledig arbeidsongeschikt verklaard. De mensen met een bipolaire stoornis leven daarom meestal van een uitkering. Het is vooral mooi dat in Nederland de optie er is om alsnog een uitkering te krijgen. Omdat er zo'n groot verschil zit tussen de manische en depressieve periodes is een baan voor iemand met een bipolaire stoornis eigenlijk niet haalbaar. Ook kan je snel ontslagen worden als je bijvoorbeeld veel last hebt van waanideeën op je werk. Dit zorgt in sommige gevallen voor onveilige situaties voor de andere werknemers. Vaak worden mensen met een bipolaire stoornis tijdens de manische of de depressieve periode ontslagen.

opleidingen zijn ook zo goed als niet haalbaar. Omdat je bij opleidingen een bepaalde aanwezigheidsplicht hebt is dit al bijna niet te behalen voor iemand met een bipolaire stoornis. Tijdens de depressieve periode hoef je niet te verwachten dat deze persoon aanwezig is tijdens de lessen, hier heeft de persoon simpelweg de energie niet voor. Er zijn wel speciale opleidingen aangepast op mensen met een bipolaire stoornis.

Activiteiten kunnen ook moeizaam zijn voor iemand met deze stoornis. Doordat je niet weet wanneer iemand in een manische periode zit of wanneer iemand in de depressieve periode zit is het heel lastig om activiteiten vooruit te plannen.

Verder hebben deze mensen ook weinig tot geen contact met de buitenwereld door bijvoorbeeld dingen die ze hebben gedaan tegenover andere mensen tijdens een manische periode. Ook dit heeft veel invloed op het kunnen organiseren van activiteiten.

Tijdens een manische periode voelt iemand met deze stoornis zich heel erg opgewekt. Eigenlijk is alles in deze periode in de overtrevende trap. Denk hierbij aan: te enthousiast, te actief, te optimistisch, te zelfverzekerd en weinig slaap nodig. Ook is de persoon vaak heel impulsief.

Tijdens een manische periode kunnen er ook dingen optreden zoals waanideeën. Zo denken mensen met deze stoornis bijvoorbeeld dat ze een bekend persoon zijn en zullen zich hier dan ook volledig naar kleden. Verder hebben deze mensen tijdens de manische periode geen idee van de werkelijkheid. De wereld waar zij in leven is hun werkelijkheid. Je kan bijvoorbeeld tegenkomen dat iemand naar je toekomt met een koekje en helemaal in paniek is omdat iemand heb zou proberen te vergiftigen met het koekje.

Tijdens manie kan het ook zo zijn dat er hallucinaties optreden. Hallucinaties zijn dingen die iemand daadwerkelijk ziet maar er helemaal niet zijn. Zo kan iemand die in zijn beleving in een film speelt denken dat de lantaarnpalen spotlights zijn voor de film waar hij in speelt.

tijdens de depressieve periode tijdens deze stoornis voelt de persoon zich vaak somber en heel erg energieloos. De persoon wilt niks en is erg onzeker over zichzelf.

het verschil tussen deze twee periodes is dus erg groot.

Ook is er sprake van een normale periode. Tijdens deze periode heb je geen last van beide kanten en ben eigenlijk gewoon net zoals alle andere mensen.

Zoals hiernaast gelezen kan de persoon met een bipolaire stoornis vaak niet werken, of geen opleiding volgen. Dit heeft ook gevolgen voor de financiën van de persoon. Als de persoon arbeidsongeschikt is verklaard krijgt deze persoon een uitkering. Deze uitkering zorgt alleen voor de minimale bestaanszekerheid. Dit is dus echt niet veel in de maand. Doordat de persoon met de bipolaire stoornis tijdens een manische periode heel impulsief kan zijn, kan dit ook grote gevolgen hebben op de financiën van een persoon. Ze geven dan gewoon geld uit en denken niet na over de gevolgen van de uitgave.

De persoon met deze stoornis kan ook vaak schulden krijgen. Dit komt omdat ze dan door de impulsiviteit meer geld uitgeven dan dat ze hebben en geld gaan lenen of in de min komen te staan.

Echter heeft de persoon totaal geen inzien van het nut van het leven tijdens de depressieve periode. Dan is de persoon heel erg somber en energieloos. Je ziet ook vaak dat tijdens de depressieve periodes sprake is van suïcide gedachtes.

Tijdens deze persoon zijn/haar waanideeën kan deze persoon iemand heel erg kwetsen. Denk bijvoorbeeld aan dat de persoon denkt dat zijn/haar partner de persoon wilt vermoorden. Er zijn allerlei soorten waanideeën waarmee mensen met een bipolaire stoornis andere mensen kunnen kwetsen.

Veel mensen met een bipolaire stoornis hebben een hele kleine kring mensen tot geen kring van mensen om zich heen. Dit zorgt vaak voor veel eenzaamheid onder de mensen met een bipolaire stoornis.

Omgaan met iemand die een bipolaire stoornis heeft is heel erg lastig omdat ze of heel energiek zijn, of heel kwetsend of depressief. Zo kan iemand met een bipolaire stoornis bijvoorbeeld heel leuk met je omgaan tijdens een manische periode, maar tijdens de depressieve periode je volledig negeren en zichzelf volledig van je afsluiten.

Iemand met een bipolaire stoornis slikt hier ook medicatie voor. Deze medicatie is heftig spul. Deze medicatie kan daardoor ook gepaard gaan met gewichtstoename, vermoeidheid en concentratieverlies.

Tijdens een depressieve periode kan de persoon ook last hebben van weinig energie. Dit zorgt ervoor dat er bijna geen dagelijkse beweging in beeld is tijdens deze periodes.

Door de waanideeën tijdens een manische periode verliest de persoon de realisatie tussen de werkelijkheid en zijn/haar fantasieën. Dit kan zorgen voor verwarring bij deze persoon.

De persoon ervaart ook meer verdriet, doordat er ook vaak sprake is van de depressieve periodes heeft de persoon ook vaak last van verdriet.

De persoon heeft ook een stuk minder energie tijdens de depressieve periode, dit zorgt weer voor concentratie verlies en vermoeidheid.

De persoon met deze stoornis heeft vaak ook maar een hele kleine kring mensen om zich heen of zelfs helemaal geen mensen om zich heen. Dit kan weer zorgen voor eenzaamheid bij de persoon.

Ook is er vaak sprake bij iemand met deze stoornis van suïcidale gedachtes.

Ook kan de sociaal werker ondersteunen bij alledaagse taken zoals schoonmaken, de was doen en persoonlijke hygiëne.

Ook biedt de sociaal werker begrip tegenover de persoon met de stoornis, zo voelt de persoon zich gehoord en gezien door de sociaal werker.

Ook kan de sociaal werker helpen bij het afbetalen van schulden en hier begeleiding bij bieden.

Ook kan de sociaal werker in gesprek gaan tijdens de depressieve periode over hoe de persoon zich nu voelt en wat de persoon nodig heeft.

De sociaal werker kan ook helpen tijdens de 'normale' periode om te kijken met deze persoon hoe ze bepaalde dingen op orde kunnen krijgen. Ook kan de sociaal werker de persoon inzicht geven over de acties die hij/zij heeft gedaan tijdens de manische of de depressieve periode.