Τσιαφούλης Λεωνίδας

που ubuntuτο λένε στην Αφρική;

Καθότι υπάρχουμε, υπάρχω,

έτσι μάλλον το εξηγούν αυτοί.

 

Και τώρα τι κατάλαβα,

που το ΄μαθα κι αυτό;

Κάτι τρέχει στα γύφτικα,

ετούτο κατάλαβα εγώ.

 

Μα ομολογουμένως αναρωτιέμαι,

τι στο καλό ubuntuεννοείς;

Μήπως κάτι άλλο κρύβεται,

πίσω από τούτο το τρόπο ζωής;

 

Γιατί εμένα έτσι μου είπαν… 

κι έτσι θέλω να τα πω.

Πως πρόκειται λένε,

για κορυφαίο, μοναδικό σκοπό. 

 

Κοιτάχτε τώρα τι κάματε,

εδώθε κείθε τριγυρνώ,

στο μικρό δωμάτιο

κι αναλογίζομαι τι λέτε…

 

Α! Για μισό λεπτό,

κάτι για ζωή άκουσα,

κάτι για δικό της τρόπο,

ήτοι πως πρέπει έτσι να συνεχίσω,

ομοίως θα επιβιώσω, θα επιζήσω.

 

Υπάρχω γιατί υπάρχουμε,

μου ακούγεται ενδιαφέρον.

Θα πρέπει μάλλον να μοιραζόμαστε, να αγαπούμε,

συμβαίνει μόνον κατά το δέον.

 

Αχ, κάτι τέτοια,

συνεχώς τα ξεστόμιζε και το στόμα εκεινού…

Να δεις πώς τονε λέγανε…;

 Χριστό θαρρώ τον φώναζανε και Ιησού,

και ουδέποτε τον καταλαβαίνανε.

 

Μα τώρα που το ξανασκέφτομαι,

ω, ναι…

Σαν να κατάλαβα κάτι,

είναι που σε ομάδα ζεις,

και τούτης ερήμην, ούτε καν μπορείς.

 

Την εκτιμάς σαν τίποτα.

Δεν είσαι, αλλά είστε.

Δεν είμαι, αλλά είμαστε.

Κι εν τέλει ούτε καν είστε,

αφού είμαστε όλοι μια και καλή…

Εμείς, εμείς και πάλι εμείς…

 

Μόλο που μια απορία ακόμη να μου λυθεί

τι πια με δυσκόλευε να καταλάβω τόσο πολύ;

 

Αφρικάνικα δε γνωρίζω, όντως,

Μου το εξήγησαν στα Ελληνικά ωστόσο…

Κι εγώ όμως εκεί, 

να μη μπορώ μηδαμώς να το συλλάβω,

μήτε εικόνα να κάνω στο μυαλό.

Τόσο χαζούλης δα δεν είμαι,

σας το υπογράφω!

 

Σταθείτε ένα λεπτό βρε παιδιά,

οι φίλοι μας οι Αφκρικανοί το τηρούν, και εύγε!

Εμείς τι κάναμε, τι κάνουμε, τι θα κάνουμε;

Για πείτε…

Γιατί εγώ κατάλαβα,

 ότι εφόσον τρόπος ζωής είναι,

κι εφόσον όλοι έχουμε μία,

 όλους μάς αφορά,

κι εμείς πρέπει να ζήσουμε σαν ομάδα μία.

 

Ή μήπως εν τέλει πρέπει να πω…

εγώ… κι εσύ,

αυτός… κι αυτή; 


Λαμπρόπουλος Κυριάκος