donostiako  argiak laino arteko izarrak eromen eta  erahilketaren pauso latzak.

 zenbat irudi margotu ote diren

  zure zainen gorritasunean.

  zenbat musika ziren hedatuko

kresalaren maitale den haizean.

   donostiako argiak goi mailako giroak  espresiorik gabeko aurpegiak.   zenbat amets lehertu ote dira    ardoz bilatutako erotismoeta donostiako kaleetan

                      irrifar izoztuetan.

                      katedralean bostetan?

 

badago zerbait kale hauetan

elkar asmatu behar duguna

    ez dakit mozkor horren kanta

    edo guardasol baten aterpea baita

    ez dakit goizeko 9tan laino arteko  hiri honen esnaera melankolikoa edo ilargi bete eta hego haizez  gauzurtza baten nagian.edozein izkinetan vals bat dantzatuz muxu berri baten luzakera erdituko dugu eta kale hauekin aspertzen garenean beste herri bateko jazkien artean berriro dantzatuko dugu ra - ta - ta -plan.

Niretzako gustatu zaidalako eta oso interesgarria iruditu zait

        Gabriel Korta , 2017

 

 

Agerpen bat zirudien

jangela handi hartan

ez zuen inoiz

bere gabardina zaharra kentzen

eta tarteka

bere buru soila

aurretik atzera

ferekatzen zuen ahurrarekin

eta eskuineko oinaren orpoa

lurrean emeki finkaturik

grado batzuk okertuz

eta besoak gurutzatuta

Isidrok denbora luzez

zaintzen zuen jangela

zelatari itxurarekin.

Interesgarria da, eta niri asko gustatu zait

 

dakusku, sorkaldean

argi gorri biguntxua

zabalduten hasi da.

Itxartu, eusko alabea;

jagi, ba, emakumea!

 

Euskadi, geure aberria

da arrotzaren jopua.

Oinartean, ilunpetan,

danok lo egon gara ta,

bere negar, zotin, oihu

mingotsak, entzun baga.

 

Sabin, geure neba onak,

lehenengoa, entzun eban

Euskadi urgazi eske

egiten euskun deadarra:

deadarra entzun eta zutik

bera aldezten, jagi zan.

 

Sabin jarraitzen, edonon,

hasi dira eusko herrian,

aberriaren kateak

astinduten euskoak.

Ugartuta dagoz eta

behin apurtuko dira.

 

Eta zu ondino lo zagoz,

ene ahizta kutuna?

Ez zaitu, ba, ondino itxartu

lanaren zarateak?

Itxartu eusko alabea,

jagi, ba, emakumea!

 

Umea, geixorik badau

osatzeko izaten da

osagarririk onena,

amaren maitasuna;

baita emakumeen bihotzak,

gaizkatzeko aberria.

 

Geure goiko Jaun onari

egin otoi, euskeraz,

eskatu, Euskadirentzako

betiko askatasuna,

geure Aita bigun onak

entzungo deutsue-ta.

 

Zeure odolaz hazitako

seme txiki politak,

sehaskan, lo samurkiro,

egiten dauan bitartean,

abestu olerki aberkoiak

eusko abesti gozoak.

 

Semearen bihotzean

txikia dan artean

erein Euskadirentzako

askatusunen nahia,

batera Jaungoikoaren

maitetasun deunagaz.

 

Umea egingo da gizona,

hazia, landarea,

ta izango da, bai, gogorra

atzeratzen ez dana

heriotza ikusi arren,

Euskadi aldez eginda.

 

Zuk josiriko ikurriña

zuri-gorri-orlegia,

Josu ta Deun Anderren

gurutzak daukana,

egun baten, mendi goian,

egongo da zibuka.

 

Zuk hazitako semeak,

zuk egindako ikurriñak

lortu-iragarriko dabe

Euskadi-askatasuna.

Itxartu, eusko alabea;

jagi, ba, emakumea!

i'm something else
https://www.youtube.com/watch?v=5IbiEyZXOBk

(Lehena, bigarrena, hirugarrena, laugarrena, hura)

Eta bost arrazoi badira bekatuan aritzeko.

 

Badira bost arrazoi pozari eusteko

(Lehena, bigarrena, hirugarrena, laugarrena, hura)

Eta bost arrazoi badira oinazeak jota erortzeko.

 

Bost arrazoi badira berbetan igeri egiteko

Eta beste hainbeste behin betiko isiltzeko.

Bost burua botatzeko eta bost bizirik segitzeko.

Badira bost arrazoi mila kilometro korritzeko

Eta beste hainbeste lekuan geldi geratzeko.

 

Galdera bakoitzak badu bere erantzuna

Eta igande orok dagokion kantua.

Eguzkian bilatzen duenak

Ez du bi aldiz abestuko





Asko gustatu zait, gauza batek 5 alde on eta beste 5 txar izan ahal dituela adierazten du eta, eta nahiz eta gu normalean ez konturatu egia dela iruditzen zait.

 

Gogorra izan zen baina pasa da

tinko eutsi nion eta igaro da

airea izangonlez igaro eta

ilargia izangolez goizez hil da.

Eta ez, ez naramate!

Zutik nago, hemen nago

eta ez naute mugituko.

Eta zer! Zer egin zizun?

Eta nork? Nork utzi zaitu?

Galdera asko,

milako arrazoi dira galdu,

galdu isiltasunean eta bakardadean.

Eta zergaitik?

Zu nire arrazoi bakarra zarelako.

Irrist egin zenidan,

zu joanda zagoz.

Ihes egin zenidan

zu ez zaude hemen.

Eta zer! Zer egin zizun?

Eta nork? Nork utzi zaitu?

Galdera asko,

milako arrazoi dira galdu,

galdu isiltasunean eta bakardadean.

Eta zergaitik?

Zu nire arrazoi bakarra  zarelako.

Etsia da lapurra

zure bihotzean irtengabe

geratu den lapur nazkagarria!

Eta noizbait joango zen itxaropenez

etorri zen eta alde egin gabe

zuen jarrai!

Zu nire arrazoi bakarra

 zarelako.

Oso polita delako.

 

Josu larrañaga

ez dago gakorik.

Nehork ez du senditzen

holako beharrik.

Xoko batean aldiz

hor, su bat pizturik,

etxe honen hormetan

ez nago bakarrik.

 

Bizi leku honetan

sartzen naizelarik.

Gogo-gorputzak arin

frango harroturik.

Edo leher egina

asko kurriturik,

ostatuño honetan

ez nago bakarrik.

 

Ibili naiz askotan

batzutan galdurik.

Bidexka hertsietan

ekiak errerik.

Bai edo ilunpean

gauak argiturik,

nere herriko menditan

ez nago bakarrik.

 

Zerbait berriren bila

ez naiz etsiturik.

Izaite bati buruz

indarrak emanik.

Askok pito batentzat

naukate harturik,

baina bide horretan

ez nago bakarrik.

amalur.

iñor bizi ez dan lekura

maitale, zu ta ni bakarrik

mendi, zeru, ta ura.

nai ba dezu nerekin etorri

emen dituzu nere eskuak,

guazen ba biok alkarrekin,

ta batuko gaitu Jainkoak.

Toki onena badakit nun dan

ta berakin nago lilluraturik

etxe txiki bat mendi goi-goian,

mendi, zeru, ur, ta biok bakarrik.

Balendiñe Albizu , 1972

Arrazoia: Oso polita iruditu zait eta asko gustatu zait eman nahi duen mezua.

MAIALEN

zein baino zein sinpleagoa.

      Lau egun izan dira

zein baino zein arinagoa.

 

      Laurok ederrak izan dira.

Laurok niregan betirako finkatu dira.

      Lau egun izan dira,

eta izena dute Apirila.

 

      Gau bakoitzean

oinak busti izan ditut itsasertzean.

      Gau bakoitzean

oinak estali ditut

uhin nahastuaren hondakin ernaiez.

 

      Lau gauotan,

sentitu dut soinean

libre bizitzearen hunkipen izutua.

 

      Lau egun izan dira,

eta laurok baitan geratu dira.

      Lau egun izan dira

eta lauotan sentitu naiz mutila.

 

      Lau egun joan dira

eta laurok gogoan errotu dira.

      Lau egun besterik ez dira

eta barruan daramat beraien desira.

 

      Lau egun loratu dira...

      eta izena dute Apirila.

IRAITZ

Denboraren zulo batean nengoen-

Geltoki bakarti horretan ti-en hura

Arrazoirik gabe ixildu zenetik.

 

Gauaren rrraindira ilun eta astunek

Nire lehiatilaren dizdiratik at

Ikusteko griña oztopatzen zuten.

 

Trenbideko garraisi herdoilduak

Itzuli gintuen bizi den rnundura

Bainan goizaldeko eguzki errainu

Ez didazu argitu bart gauekoa.
     Ur Apalategi , 1995
Gustatu zait oso poetikoa delako.
Haritz Via

 

Austerrez isten zaide barrua benetan,

Estuki lazten zaizkit gogaiak muñetan,

Autsa dela gizona oartzen denetan.

 

—Oroi zaite, gizona, autsa zarela ta

Biurtuko alaber il ondoan baita-,

Lege unen auslerik izanen ez beita.

 

Ikaraz aditzen dut epai au garratza,

Iduriz une batez leertu balitza

Bizi geran arteko amets gozo-biltza.

 

—Autsa leendik aiz, izanen aiz autsa—.

Autsa dugu zatartzat, oroen ezetsa:

Orra ba, gauz politen jale tzar ta sitsa.

 

Autsa purtziltzat dugu, bizian mendrena:

Ori bada gizona aintoan geiena,

Damu da jakitea zertaz den egina.

 

Auxatzen dugu beti etsai zakarra lez,

Aren aurka ari gera iarduki ta nekez,

Alkarrekin biziko sekulan etsaiez

 

Jaunari seta gaixtoa ez dugu atxikitzen

Gizairak gaituelakotz ain larriz urritzen,

Errua du sekulak gu ola bizitzen.

 

Irazan-doai ederra, Jaunaren da doaia,

Urtzin asmoa baita betiere garaia;

Dadin sor ala suntsi, onets zogun naia.

 

Opagaia beigera gizakiak ere,

Abarramek egina egin bear baitare,

Soin ta gogoa gabe utzi bagindure.

 

Trotxa baita urria nola dugun soina,

Ordeiaz eman digu gogo bat gorena,

Onekin ardiesteko Arek itz-eman

Oso Interesantea delako
Saul Acha

Iluntzea da

Eta noaski ez litzateke

Horrela izanen

Zure begiak nireetan etzanda baleude

Agian ez nintzateke

Zazpi metro karratuotan herrari ibiliko

Eta nik paretan egin seinaleak

Ez lirateke etorriko direnentzat geratuko

Uhalde osteko hondarrak bailiren

Guda ondoko gezi hautsiak legez

Ez nintzateke noaski

Haur baten gisa ibiliko

Hormatzar gainera igo nahian

Zure begirada uki ahal baneza

 

Goait naukazu

Eta zure amodio goroldiotua gordetzen dut

Ene barne gogaieran

Herrialde zahar bat bezala

Irati Rodriguez.

eta zure presentzia isiltasuna;

nostalgia astuna

zure ausentziarekiko

arratsaldearena.

 

Denbora isiltasuna egiten da

eta distantzia denbora

eta errauts bihurtzen gara

ohargabe pasatzeke pasatzen denboran,

denbora eta distantziazko

isiltasun urrutikoan;

zure ausentziarekiko

arratsaldearena.

 

Eta orduan ikusten duzu

urtea igaro dela

eta ez zarela zinena

hain gazte eta hurbil zinela.

        Felipe Juaristi , 1984

NAHIA