Waarom? Alleen op deze manier komen we in de buurt van diversiteit of inclusiviteit of een andere term die ik vast ook maar half goed toe pas. 

Ik heb hier wel al vaker over nagedacht. Nog steeds lijkt het af en toe abstract en onbereikbaar. Hoe bereik je diversiteit als je op een volledig witte juffen school terecht komt? Het gesprek met de experts bracht het weer even in perspectief, je kunt verschil maken! Maar je moet je goed bedenken wat jouw kader is en actief opzoek gaan naar mensen met van andere disciplines, met andere visies, andere ervaringen, andere culturen. 

Wat ik lastig vind aan deze analyse is het confronterende feit dat ik op de middelbare school helemaal niet met kunst bezig was. Ik vond dansvoorstellingen altijd wel cool, maar beeldend, film, muziek, performance.... Terwijl ik wel met mijn ouders musea bezocht, begreep ik er eigenlijk niet veel van. Af en toe vond ik iets mooi, maar meer dan dat kwam er niet uit. Als ik er nu aan terug denk, rond mijn vijftiende wist ik ook werkelijk niet dat kunst meer kon zijn dan mooi. Blijkbaar was er ook niemand die de urgentie voelde mij dat te vertellen. Rond mijn achttiende zag ik een performance die mij duidelijk maakte wat kunst doet, dat was nog eens wat. Als ik mensen die ervaring zou kunnen geven, dat ben ik geslaagd. 

 

 

Als in 1890 Tito overlijdt vallen hiermee alle deelstaten die hij juist verbonden heeft tot Joegoslavië uiteen. Er ontstaat een strijd over macht, land en geloof tussen de verschillende staten. Nederland meldt zich om tussen de Bosniërs te gaan staan en Srebrenica te bewaken, een taak waar andere landen van terug deinsden. Door een mengeling van trots en idealisme dachten ze dat de missie mogelijk zou moeten zijn. Het zou Nederland aanzien geven. De troepen mogen echter niet vechten en zijn zeer licht bewapend. Er werd verondersteld dat de aanwezigheid van de troepen al voldoende vruchten zou afwerpen. Verveling en afgesneden toevoerroutes leidt tot een zwak bataljon. Wanneer zij omsingeld worden vragen zij tevergeefs om lucht steun. 

De vele moslims die nog in de stad vluchten en zoeken veiligheid bij de Nederlandse legerbasis. Slechts een beperkt aantal krijgt toegang. Andere verdwijnen in de bossen. 

Mladic onderhandeld met Karremans over de gegijzelde Nederlanders en over de Bosnische vluchtelingen. Zij zouden veilig het gebied mogen verlaten. Wanneer Mladic echter naar de compound komt heeft hij nog een eis: de mannen moeten ondervraagd wordenvoordat ze veilig wegkunnen, zij moeten daarom apart vervoerd worden. De Dutchbatters helpen hem de vrouwen van mannen te scheiden. De mannen zullen echter nooit veilig worden teruggebracht maar worden op brute wijze gedood. 

Kortom het verlangen van Nederland aanzien te verkrijgen en het onderschatten van de situatie heeft tot vele doden geleidt. De legerbasis bood onvoldoende plek en bleek incapabel om als een veilige haven te dienen. Bovendien hielp zij indirect met de uitlevering van mannen aan wie veiligheid beloofd was.

 

De excursie naar het concert Bach en Soefi sprak mij inhoudelijk het meest aan. Dit heeft te maken met dat ik weinig concerten bezoek en dat ik daarom extra benieuwd was naar wat ik ging luisteren. De combinatie van de twee muziekstijlen, een Europese componist uit de Barok en traditionele Perzische muziek, maakte mij ook erg nieuwsgierig. Vooraf aan de excursie moest je je inlezen, wat ik goed vond omdat dit voor meer houvast zorgde bij het concert.  

 

De excursie naar het EYE vond ik qua didactiek het meest interessant. Naar mijn idee werd er veel geëxperimenteerd met werkvormen en was het erg divers. De opbouw was prettig, waarbij je de tentoonstelling twee keer beleefde. Het maken van een performance/installatie in 45 minuten was een activerende opdracht.

 

De excursie naar het poëzie museum vond ik ook erg interessant omdat het ging om een virtueel museum. Graag was ik nog dieper ingegaan op de onconventionele kant van dit museum. Hiermee had de excursie er nog meer uitgesprongen tussen de anderen.