Learning Reflection 571151 by Sombat Skulphan

mdossklp — 2018-11-18 09:24:54 UTC

ตัวอย่างครับ

dogmau_055 — 2018-11-19 10:03:58 UTC

นายธนากร สะหลี 610810083 เกษตรศาสตร์

dogmau_055 — 2018-11-19 10:05:05 UTC

นายธนากร สะหลี 610810083

610810167

2018-11-19 10:21:05 UTC

สะท้อนการเรียนรู้: ที่จริงแล้วการได้มาค่ายนี้หรือโครงการนี้หนูคิดว่ามันจะน่าเบื่อเหมือนค่ายที่หนูเคยไป(ปฏิบัติธรรมของเกษตรที่เคยไป) แต่จากที่ได้ไปแล้วมันสนึกกว่าค่ะ555 หนูได้เรียนรู้หลายเรื่องมากเช่น การมีสติ;ช่วยให้เรามีสมาธิ จดจ่อ มุ่งมั่นกับสิ่งที่เราทำมากขึ้น และการที่ฝึกให้มีสตินั้นได้ก็ต้องมีความอดทน(อดทนในหลายหลายๆเรื่อง เช่นอดทนให้ไม่หลับ อดทนให้จิตไม่ฟุ้งซ่าน) การปล่อยวาง;อาจารย์บอกว่าเราควรปล่อยวางบางอย่างบ้างเช่นของที่ไม่จำเป็นก็ไม่ต้องพกมา อาหารถึงแม้จะไม่อร่อย(จืดเกินไป)เราก็ควรปล่อยวาง ควรกินให้หมดเพราะแม่บ้านเขาอุตส่าห์ตั้งใจทำให้เรากิน และได้เรียนรู้ในสิ่งที่ปกติชีวิตประจำวันไม่เคยทำเช่นการตื่นเช้าเราต้องสู้กับความง่วงนอนให้ได้ต้องตื่นมาตามเวลาที่อาจารย์นัดไว้ ตอนแรกก็เซ็งที่ต้องตื่นเช้า แต่พอได้มาสัมผัสบรรยากาศ ได้เห็นธรรมชาติมันก็รู้สึกดีขึ้น สดชื่น อากาศเย็นมากเย็นจนหนาว และการที่หนูมาค่ายนี้หนูยังได้คุยได้ทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่อีกด้วยทั้งคณะเดียวกันและต่างคณะ

ที่หนูเลือกรูปนี้เพราะ แสง หมอก เจดีย์ พอมองรวมๆแล้วมันสวยดีค่ะ หนูไม่ได้ถ่ายรูปตอนแสงแดดออกเพราะแบตหนูหมดค่ะT^T

610910052 วิรดา ก้อนกระสังข์

2018-11-19 11:05:58 UTC

Brightness has always been there, you just opened your eyes... that's all

นาย วิรัช บุญญกามะ 610710214

2018-11-20 07:17:36 UTC

สะท้อนการเรียนรู้. จากการที่ผมได้ไปค่ายนี้. ต่างจากค่ายธรรมมะที่ผมเคยไปตอนมัธยมต้น ค่ายนี้เป็นค่ายที่เหมือนกับการทัศนศึกษามากกว่า แต่ผมก็ว่ามันดีอยู่ ส่วนเรื่องที่ได้เรียนรู้ก็คือด้านความคิดเกี่ยวกับความสุข ความพยายาม และได้นั่งทำสมาธินานกว่าที่เคยทำมา. ส่วนตัวแล้วผมก็ว่าสนุกดี และคิดว่า ผมจะมีความคิดทำให้ผมเป็นสุขมากขึ้น. และได้กลับมาถ่ายรูปธรรมชาติอีกครั้งหลังจากที่ผมไม่ได้ถ่ายไปนานมากแล้ว แต่ว่าเวลาส่วนใหญ่เป็นการนั่งอยู่ในรถ ทำให้ไม่ค่อยได้ทำอะไรมากนัก

610810121

sd10724 — 2018-11-20 14:15:12 UTC

ภาพนี้เป็นภาพถ่ายทิวเขาที่ถ่ายได้จากชั้นที่9ของวัดท่าตอน ภาพนี้เป็นภาพที่ชอบที่สุดเพราะกว่าจะได้ภาพวิวทิวเขาสวยๆแบบนี้ ต้องเดินทางด้วยเท้าระยะทางกว่า1.5กิโลเมตร ต้องเดินขึ้นเนินเขาซึ่งสวนทางกับแรงโน้มถ่วงของโลกซึ่งมันทำให้เราเหนื่อยมากกว่าเดินในทางเรียบมาก แต่ผลของการเดินขึ้นมามันคุ้มค่ามากกับสิ่งที่เราได้เห็นอยู่ตรงหน้า วิวที่สวยงาม อากาศที่สดชื่น สิ่งที่พูดมาเหล่านี้ ถ้านำมาเปรียบเทียบกับชีวิตคนเรา ก็คงเปรียบได้ว่าการที่คนเราจะประสบความสำเร็จก็ต้องพยายาม ผ่านความยากลำบากต่างๆไปให้ได้ เราจึงจะได้เห็นความสำเร็จของชีวิต เหมือนกับเราได้เห็นทิวเขาสวยๆแบบนี้

นาย ธนวัต ตรีชิต 610910020

2018-11-20 14:39:38 UTC

การได้มาค่ายในครั้งนี้ผมรู้สึกมีความสุขมาก มันไม่เหมือนค่ายธรรมะที่ผมคิดไว้ ไม่เหมือนที่เคยไปเมื่อสมัยประถมที่ผมรู้สึกว่าเคร่งและยากลำบากกว่านี้มาก ค่ายในครั้งนี้เหมือนกับว่าได้มาเที่ยวกับเพื่อนๆซะมากกว่า อาจจะเป็นเพราะเรื่องเวลาที่ไม่ค่อยจะสะดวกด้วย เพราะที่นี่ก็มีเวลาค่อนข้างน้อย 2วัน1คืน เดินทางก็ใช้เวลาครึ่งวันแล้ว เลยทำให้รู้สึกยังไม่ได้ปฏิบัติธรรมอะไรได้สักเท่าไรก็ถึงเวลาที่ต้องกลับแล้ว แล้วก้เพราะช่วงนี้ใกล้จะสอบ หลายๆคนก็เลยกังวลกับเรื่องการสอบ หมกมุ่นกับการอ่านหนังสือ รู้สึกเครียดกดดัน รู้สึกว่ามีแต่ปัญหาลุมเร้า แต่พอได้มาใช้เวลากับเพื่อนๆก็ทำให้ผมได้รู้ การที่เรามองว่าเรามีปัญหารุมล้อม หรือว่าตอนที่เราคิดว่าเรามีความสุข ทั้งหมดมันเกิดจากมุมมองของเราเอง ตอนแรกก็กังวลกับการอ่านหนังสือ แต่พอได้ใช้เวลากับเพื่อนๆก็ทำให้รู้สึกกังวลใจน้อยลง ดังนั้นสิ่งที่ผมคิดว่าได้จากการไปค่ายครั้งนี้คือ ทุกสิ่งที่เราคิดว่ามันดีหรือร้ายนั้นขึ้นอยู่กับมุมมองของเราเองครับ

นาย วิรัช บุญญกามะ 610710214

2018-11-20 15:00:01 UTC

นาย วิรัช บุญญกามะ 610710214(เพิ่มรูป)

2018-11-20 15:03:55 UTC

611210067

2018-11-21 04:28:56 UTC

นางสาวผกามาส อุปนันท์ 611210067

2018-11-21 04:32:38 UTC

ในตอนแรกที่ได้ยินว่าจะมีค่ายนี้ อย่างแรกคือเกิดความกังวล กังวลนั่นนี่ว่าจะแบบจะต้องไปปฏิบัติธรรมจริงๆหรอ จะมีเพื่อนอีกมั้ยนอกจากเพื่อนในกลุ่ม จะนอนกับใคร ละตอนจัดจะตรงกับช่วงสอบมั้ย ซึ่งมันก็ตรงจริงๆ พอถึงวันที่ได้ไปจริงๆ ก็เจอกลุ่มเพื่อนพยาบาลด้วยกัน ตอนแรกอาจารย์พาไปวัด คือมันไม่ได้รู้สึกแบบในตอนแรกที่คิดเลย รู้สึกดีด้วยซ้ำ เพราะได้คุยกับเพื่อนในคณะมากขึ้น พอถึงที่วัดท่าตอน ตอนเลือกห้องนอน พอเข้าไปเปิดแอร์ ปรากฎว่าแอร์เสีย ประตูห้องน้ำก็ปิดและล็อคไม่ได้อีก จึงต้องหาผ้ามายัดประตูตอนเข้าห้องน้ำทุกครั้ง แต่อาจารย์ก็บอกให้ กินง่าย นอนง่าย และปล่อยวาง 👏🏻 ตอนที่ไปกวาดทางเดินขึ้นวัด ก็ได้เห็นเพื่อนคณะต่างๆช่วยกัน มีเสียงหัวเราะ เห็นถึงความมีน้ำใจ ระยะทางก็ไกลมาก แต่อาจารย์คงอยากให้สัมผัสกับธรรมชาติ 5555 พอขึ้นถึงชั้นที่ 9 พอเห็นวิว ก็รู้สึกคุ้มมากๆกับการเดินมาไกลขนาดนี้ พอตอนค่ำที่ต้องมานั่งฟังธรรม รู้สึกง่วงมาก เผลอหลับไปด้วย ได้ฟังธรรมบ้างนิดหน่อย แต่ที่ทำให้ตื่นและทำให้ได้ฟังธรรมมากที่สุดก็คือ น้องเณร เพราะชอบ
เสียงน้องเณรมาก เป็นเอกลักษณ์ พูดชัดถ้อยชัดคำ ชอบที่บอกว่า “ไม่ต้องคิดถึงว่ามันจะประสบความสำเร็จเมื่อไหร่ ให้คิดว่าเรามีความพยายามมากพอรึยัง” มันทำให้รู้สึก Motivated มากๆ ทำให้หนูคิดได้ 5555 พอตอนเช้าของวันที่ 2 ขึ้นไปชั้น 8 ของวัด รู้สึกชอบมากกกกกก ประทับใจวิวมาก มันสวยจริงๆ และได้ธรรมมะหลายข้อ จากพระอาจารย์
สิ่งที่ได้จากค่ายนี้มันเยอะมากเหลือเกิน ทั้งเพื่อน ได้มีความสุขกับเพื่อน มีหัวเราะเสียงดังกันบ้าง แต่พยายามสำรวมสุดๆแล้วค่ะ ทำให้ลืมเรื่องสอบไปเลย ได้รู้จักอาจารย์ ได้รู้ว่าอาจารย์เป็นคนใจดี จิตใจดีสุดๆ หัวเราะง่าย 55555 ได้สัมผัสธรรมชาติ รู้สึกว่ามันใกล้ตัวเรามากๆ แต่เราเองที่ไม่ไปลองสัมผัสมัน ได้คติข้อคิดต่างๆจากการฟังธรรม และคำสอนหลักธรรมต่างๆจากอาจารย์สามารถนำไปใช้ในชีวิตจริงได้เลย ขอบคุณนะคะอาจารย์ที่จัดค่ายแบบนี้ให้พวกเรา 😆

611210140

2018-11-21 06:00:06 UTC

ประทับใจภาพนี้ค่ะ ภาพนี้แสดงถึงการทำงานร่วมกันของพวกเรา ซึ่งถึงแม้เราจะมาจากต่างคณะกัน แต่เราก็ร่วมมือกัน ช่วยกันทำงานได้จนสำเร็จค่ะ การมาค่ายครั้งนี้ทำให้ได้รู้อะไรหลายๆอย่าง ได้รู้จักเพื่อนใหม่มากขึ้น ได้รับประสบการณ์การนอนวัด ปฏิบัติธรรม และยังไชมธรรมชาติ สวยงามมากๆค่ะ

610810122

2018-11-21 07:42:30 UTC

จากประสบการณ์ที่ได้เคยร่วมกิจกรรมแบบนี้ ในครั้งนี้ถือว่าประทับใจมากที่สุด ได้ผ่อนคลายกับธรรมชาติที่สวยงาม ได้มีเวลาได้อยู่กับตัวเองมากขึ้น การไปร่วมกิจกรรมในครั้งนี้ทั้งที่ไม่ได้มีการยึดมือถือแต่รู้สึกว่าใช้มือถือน้อยลง ได้พูดคุยกับเพื่อนทั้งในคณะ และต่างคณะ ได้ร่วมทำประโยชน์กับเพื่อนทำให้มีความสุขมากๆ พระอาจารย์สามารถตอบคำถามที่สงสัยได้และตอบคำตอบที่เข้าใจง่าย สิ่งเดียวที่ทำให้รู้สึกไม่ค่อยดีคือเรื่องอาหาร แต่โดยภาพรวมแล้วชอบมาก

611210135

2018-11-21 08:56:50 UTC

น.ส.กมลวรรณ เจริญจิตติชัย
สำหรับการได้มาค่ายครั้งนี้ก็รู้สึกสนุกค่ะคิดว่าเรื่องการสวดมนต์ทำสมาธิไม่ใช่เรื่องน่าเบื่อเพราะถ้าเราตั้งใจฟังพระท่านให้ธรรมะก็จะสามารถรับรู้ได้ถึงแก่นสาระความจริงที่สะท้อนออกมาที่ว่าเวลาเรามีปัญหาหรือกำลังทุกข์ใจจะมีวิธีจัดการกับมันอยู่2วิธี คือให้เราลืมมันไปซะ วิธีนี้อาจจะแก้ได้เพียงชั่วคราวแต่ก็สามารถช่วยให้รู้สึกดีขึ้นมาบ้าง อีกวิธีนึงคือให้เรามุ่งหาคำตอบว่าทำไมเราถึงทุกข์ใจกับเรื่องนั้น ถามตัวเองว่าทำไมถึงเกิดความรู้สึกขุ่นข้องหมองใจและแก้ไขให้ตรงจุด ซึ่งเราลองนำมาใช้ในชีวิตจริงดูแล้วก็รู้สึกว่า เออมันช่วยบรรเทาความทุกได้จริง และก็รู้สึกดีค่ะที่ได้ตื่นเช้าเพราะปกติชอบตื่นเช้าอยู่แล้ว แล้วยิ่งได้เจอกับบรรยากาศตอนเช้ามีหมอกเย็นๆหนาวๆก็ยิ่งประทับใจบรรยายกาศตอนเช้าตรู่ที่มีหมอกหนาปกคลุมกับลมหนาวเย็นๆให้ความรู้สึกถึงอารมณ์ที่ผ่อนคลายลืมเรื่องที่เครียดๆไปชั่วขณะ

มินทิรา มังคลาด 611210089

2018-11-21 09:18:21 UTC

การได้เข้าร่วมโครงการฝึกสติสร้างความสุขทำให้เราได้เห็นความสวยงามของธรรมชาติ ป่าไม้ แม่น้ำที่มนุษย์พึ่งพาอาศัย และได้เห็นพุทธศาสนาที่มีความเป็นเอกลักษณ์ ความงามด้านสถาปัตยกรรมเป็นของตนเอง ความงามของศาสนสถาน และเทวรูปที่เกิดขึ้นให้เราได้เห็น ได้กราบไหว้บูชานั้นเป็นศูนย์กลางของความเคารพศรัทธาของพุทธศาสนิกชน ล้วนเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจของมนุษย์เราให้ทำความดี ปฏิบัติตนอยู่ในศีลธรรมอันดีงาม ทำให้ตระหนักได้ว่ามนุษย์พึ่งพาธรรมชาติเพื่อตอบสนองทางด้านร่างกาย และพึ่งพาพระพุทธศาสนาเพื่อตอบสนองทางด้านจิตใจนั้นเอง

นายภัทรดนัย เสริมศรีทอง 610910040

2018-11-21 11:11:33 UTC

มนุษย์เราต่างแสวงหาความสุข รักสุขเกลียดทุกข์ ส่วนหนึ่งของแนวทางที่ทำให้เดื

นาย ธวัชชัย จันทะบุตร 610810085

2018-11-21 11:28:56 UTC

ภาพประกอบด้วยเเสงอาทิตย์ท้องฟ้าเมฆหมอกภูเขาต้นไม้สายน้ำลำธารเเละหยดน้ำเล็กๆใจกลางธรรมชาติการที่ได้สัมผัสมันทำให้จิตใจรู้สึกโล่งสบาย จะเห็นได้ว่าทุกอย่างคือความหลากหลายในธรรมชาติเปลี่ยบกับชีวิตก็มีความหลากหลายเช่นกันต้นไม้รวมกันเป็นธรรมชาติหยดน้ำรวมกันเป็นสายธารชีวิตรวมกันเป็นสังคมเเต่ทุกสิ่งล้วนมีขอบเขตของมัน ธรรมะจึงเป็นสิ่งเตือนใจทำให้ชีวิตเกิดความสุขในสังคมที่มีขอบเขต

610910040

2018-11-21 11:39:26 UTC

นางสาวปวีณา รักเมือง 61121006ไป

2018-11-21 12:13:39 UTC

ภาพนี้เป็นภาพถ่ายของวิวของภูเขารูปแรกที่เราถ่ายหลังจากที่เดินเท้ามาถึงชั้นที่9เป็นภาพที่ทำให้เรารู้สึกประทับใจ และรู้สึกคุ้มกับความเหนื่อยที่เราแลกไปเพื่อให้เราสามารถขึ้นมาถึงที่นี่ได้ จริงๆแล้วก่อนมาค่ายเรารู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างมากเพราะเราได้ทำของสำคัญหายไปนั้นก็คือกระเป๋าตังค์ ภายในนั้นของที่สำคัญอยู่มากมาย เลยลังเลอยู่เหมือนกันว่าจะมาที่ค่ายนี้ดีไหม แต่ท้ายที่สุดเราก็ตัดสินใจที่จะมาค่าย เริ่มจากการมาขึ้นรถตั้งแต่เช้า แล้วก็มีรถมารับเป็นรถบัสคันสีส้ม เราได้นั่งเกือบข้างหลังสุดเลยแต่มีปัญหาคือแอร์เสียงดังมาทำให้ไม่ได้ยินที่อาจารย์พูดเลย5555 ระยะเวลาในการเดินทางเป็นไปอย่างที่อาจารย์บอก3ชั่วโมง มีแวะไปที่ๆวัดนึงสวยมาก มีต้นกาแฟด้วย ตอนแรกไม่แน่ใจว่าต้นอะไรเห็นอาจารย์เดินผ่านมาเลยได้ถามสรุปแล้วคือต้นกาแฟจริงๆ555 พอถึงวัดท่าตอนพวกเราทุกคนก็เข้าที่พัก เราพักอยู่ห้องที่1ซึ่งแอร์ไม่เย็นเลยยย แต่สุดท้ายเราก็ได้พัดลมตัวใหญ่มากๆ เย็นสุดๆจากอาจารย์และคุณลุงที่ดูแลที่พัก พอเราพักได้สักพักเราพวกเราทั้งหมดก็ได้ไปช่วยกันทำความสะอาดทางเดินตั้งแต่ชั้น8ถึงชั้น9 ตอนแรกคิดว่าคงไม่ไกลมากหรอก… พอจริงๆโอ้โห้เอาเรื่อง มีเนินมากมาย อากาศก็ค่อนข้างร้อน+ยุงที่มากัดหน้าอย่างมากมาย แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่แย่อะไรเพราะระหว่างทางรู้สึกสนุกมากกกก เล่นอะไรสนุกๆกับเพื่อน คุยกับเพื่อนต่างคณะ เลยทำให้ลืมเรื่องอุปสรรคต่างไป พอถึงชั้น9 ที่ให้ชมวิวเยอะสุดๆ หายเหนื่อยเลย อาจารย์เลี้ยงน้ำด้วย มีแรงขึ้นเยอะมากๆ ชอบทางเดินที่ไปดูเรือสำเภามากเดินเพลินเลย5555 พอกลับมาที่พักกินอาบน้ำกินข้าวเสร็จ ก็มาฟังธรรมกับพระอาจารย์และเณรน้อย ทำให้เรารู้สึกว่าตัวเองมีความคิดที่ดีมากขึ้นท คิดบวกมากขึ้น มีกำลังใจในการทำสิ่งต่อไป เช้าวันถัดมาพวกเราทุกคนตื่นเช้ามากเลย เราไม่ได้ตื่นเช้าๆแบบนี้มานานแล้ว อากาศก็ดีมาก จากนั้นพวกเราก็ขึ้นไปบนเจดีย์สวยมากๆเลย ชอบความที่ท้องฟ้าค่อยๆสว่างขึ้นเรื่อยเพราะพระอาทิตย์ขึ้น ค่ายนี้เป็นค่ายที่ดีมากจริงๆ ได้ฝึกความอดทนหลายอย่างทั้งอดทนต่อตัวเองที่ต้องการนอนตลอดเวลา และอดทนต่อสิ่งรอบข้างที่มารบกวน นอกจากนี้ยังช่วยให้คลายเครียดและลืมความกังวลเกี่ยวกับกระเปตังค์ที่หายไป ขอขอบคุณอาจารย์และพระอาจารย์วัดท่าตอนนะคะที่จัดค่ายนี้ขึ้นมา และดีใจที่ได้รู้จักเพื่อทุกคนนะ💕

2018-11-21 12:24:34 UTC

นายภัทรดนัย เสริมศรีทอง 610910040

2018-11-21 12:36:39 UTC

มนุษย์เราต่างแสวงหาความสุข รักสุขเกลียดทุกข์ ส่วนหนึ่งของแนวทางที่ทำให้เกิดความสุขขึ้นในใจเราได้ คือการรู้สาเหตุของปัญหาอย่างแท้จริง รู้จุดเริ่มต้นของปัญหาอย่างถูกต้อง เมื่อคนเรารู้สาเหตุของปัญหาด้วยใจที่พร้อมด้วยสติแล้ว จะสามารถคิด พิจารณาด้วยใจอย่างใคร่ครวญ อย่างรอบคอบ ถึงแนวทางการรอดพ้นจากความทุกข์ได้อย่างตรงจุด สติถือเป็นสิ่งที่จำเป็นอย่างยิ่งในการดำรงชีวิตของคนเรา ทุกการกระทำไม่ว่าจะพูดอะไร คิดอะไร ควรทำอย่างมีสติรู้ตัวเสมอ ว่าเราเป็นใคร ขณะนี้กำลังทำอะไรอยู่ เราก็จะไม่ฟุ้นซ่านกับสิ่งที่กำลังทำในตอนนั้น ควรเข้าใจว่าทุกปัญหาเกิดขึ้นอย่างมีเหตุมีผล มีที่มาที่ไปเสมอ มีความเชื่อมโยงเกี่ยวข้องกันเป็นองค์รวม แค่มีสติ พร้อมรับมือกับทุกสิ่งที่เข้ามา เพียงเท่านี้เราก็จะมีปัญหาในชีวิตน้อยลง ทุกข์น้อยลง สุขเพิ่มขึ้น
จากรูปนี้ หากปัญหาหมายถึงเมฆหมอกต่างๆที่ปกคลุม บดบังพระอาทิตย์อยู่ ซึ่งพระอาทิตย์ก็เปรียบเสมือนทางออกของปัญหานั้น เพียงแค่เรามีสติ เพ่งเล็งปัญหาที่มากมายเช่นหมอกนั้น ในไม่ช้า เราก็จะเห็นแสงอาทิตย์ เห็นวิธีคลามปมปัญหาที่พันกันยุ่งเหยิง แล้วเราก็จะแก้ปมนั้นได้ตรงจุด เมื่อปัญหาแรกหมดไป ปัญหาที่เหลือก็จะค่อยๆเบาบางลงไปเอง สุขในใจเราก็มีมากขึ้นโดยปริยาย...

นางสาวฟาริดา พุทธรักษา 610810123

2018-11-21 14:36:59 UTC

ในรูปภาพจะเห็นได้ว่ามีภูเขาเยอะมากภูเขาแต่ละลูกก็จะมีต้นไม้ขึ้นเต็มไปหมดแต่ก็เห็นบางลูกที่มีลอยแหว่งของป่าที่ถ้าหากเปรียบกับชีวิตคนเราที่ทำดีมาตลอดแต่มีจุดผิดพลาดเพียงแค่เล็กน้อยก็จะถูกมองว่าไม่ดีไปเลยแต่ถ้าเรามองข้ามไม่สนใจใส่ใจกับคำพูดหรือคำครหาใดๆของสังคมเป็นไปตามกระแสของสังคมชีวิตเราก็จะดีขึ้นมาเอง

610810099

2018-11-21 14:57:48 UTC

ที่เลือกภาพนี้เพราะว่า รู้สึกประทับใจมากๆที่ได้ไปทำกิจกรรมในครั้งนี้ ระหว่างที่เดินขึ้นไปทำความสะอาดถนน ทำให้ได้รู้อะไรหลายๆอย่างทำให้ได้พูดคุยกับเพื่อนต่างคณะมากขึ้น ระหว่างทางที่เดินขึ้นไปไม่มีใคนรู้เลยว่ามันจะถึงหรือยัง ไม่มีใครรู้ว่ามันจะอีกไกลแค่ไหนระหว่างทางมันเหนื่อยมาก แต่พอไปถึงจุดหมายที่เราไม่รู้มาก่อนว่ามันจะสวยขนาดนี้ มันก็ทำให้เราหายเหนื่อยไปได้ และก็ได้เห็นรอยยิ้มของเพื่อนๆที่มาถึงจุดหมายแล้ว การเดินขึ้นไปครั้งนี้ก็เหมือนการที่เราได้ใช้ชีวิตอยู่ซึ่งเราไม่รู้เลยว่าปลายทางมันจะเป็นอย่างไร แต่เราควรจะใช้ชีวิตให้มีคุณค่ามากที่สุด
นางสาวบัณฑิตา สืบสิงคาล 610810099 คณะเกษตรศาส

611210032

2018-11-21 15:28:44 UTC

611210032

2018-11-21 15:31:22 UTC

พระอาทิตย์ของฉัน🌞
จะมีอยู่เพียงสองช่วงเวลาของวันเท่านั้นที่พระอาทิตย์จะเนรมิตให้ท้องฟ้าออกมาน่ารักได้ขนาดนี้ก็คือ ช่วงพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตก และแน่นอนว่านี่เป็นครั้งแรกและภาพแรกในชีวิตที่มีโอกาสได้ถ่ายท้องฟ้าสีส้มในยามพระอาทิตย์ขึ้นได้
ไม่ว่าจะมองภาพนี้ซักกี่ครั้งก็รู้สึกว่า เป็นภาพที่มองด้วยตาเปล่าแล้วผ่านเลยไปเฉยๆไม่ได้ เพราะถ้าลองมองแล้วนึกถึงความทรงจำ ณ ช่วงเวลานั้นไปด้วย ก็จะรู้ว่าภาพนี้ต้องการจะบอกอะไรเราหลายๆอย่าง
ประการแรก 'แม้จะมีช่วงเวลาหนึ่งในชีวิตที่ต้องลำบาก ก็ต้องอดทนด้วยจิตใจที่เข้มแข็งนะ แล้วทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดีแน่นอน'
การมาค่ายครั้งนี้ลำบากสำหรับเราพอดู เราต้องอดทนอย่างมากทั้งด้านการกิน การอยู่ และในอีกหลายๆเรื่อง โดยกว่าเวลาที่ยากลำบากนี้จะผ่านพ้นไปมันรู้สึกช้ามาก แต่ก็ต้องทำได้แค่อดทนแล้วพยายามคิดถึงสิ่งดีๆข้างหน้าที่รออยู่ พออดทนจนผ่านตอนกลางคืนที่น่ากลัวไปได้แล้วยังต้องอดทนรอถ่ายพระอาทิตย์ขึ้น แม้จะมีอุปสรรคคือลมหนาวที่พัดแรงกับอาการหวัดและไอ ถึงแม้จะต้องรอนานไปซักหน่อย แต่พระอาทิตย์ก็ทำให้รู้ว่า แม้กลางคืนที่มืดมิดและยาวนานหรือให้เทียบคงเป็น การรอคอย การอดทน ต่อสิ่งที่ยากลำบาก แต่ท้ายที่สุดแล้วกลางคืนก็มีวันสิ้นสุดลงเมื่อถึงยามเช้าของวันใหม่ และเช้าวันใหม่ที่เราฝ่าฟันอดทนจนมาเจอมันได้นั้น จากเช้าธรรมดาก็จะกลายเป็นเช้าที่แสนวิเศษไปเลยก็ได้ เพื่อตอบแทนที่เก่ง ที่อดทนรอมาได้
ประการที่สอง 'ไม่ว่าจะมีอุปสรรคอะไรในชีวิตเรา หากเราแก้ไขมันได้ด้วยมือจงทำแต่หากไม่ได้ให้แก้ที่ใจเราให้คิดว่าทุกปัญหามีการสิ้นสุด เราต้องอดทนรอ จนกว่ามันจะผ่านพ้นไป โดยคิดถึงสิ่งดีๆข้างหน้าเข้าไว้ คิดว่าเดี๋ยวช่วงเวลายากๆนี้ก็ผ่านไปได้ ดั่งท้องฟ้ายามกลางคืนที่สุดท้ายก็หายไปเพราะพระอาทิตย์คอยช่วยเอาไว้ เมื่อผ่านพ้นไปได้ ยิ่งยากมันก็ยิ่งคุ้มค่าถ้าจะทำให้เราเจอสิ่งดีๆที่รออยู่
และประการสุดท้ายที่สำคัญก็คือ 'ทุกความอดทนไม่สูญเปล่า เพราะทุกความอดทนมักจะแลกมาด้วยการทำให้เราเก่งขึ้นเสมอ' ดังนั้นพระอาทิตย์ที่ช่วยชีวิตเราดวงนี้เป็นตัวแทนของจิตใจเราที่เข้มแข็งกว่าที่ผ่านมา เพราะการมีจิตใจที่เข้มแข็งนั้นสำคัญยิ่ง ดังนั้นควรจะเข้มแข็งให้ได้ไม่ว่าจะเจออะไร
หากให้บรรยายถึงความรู้สึกเกี่ยวกับภาพนี้ ก็คงจะเป็น
'ฟ้าหลังฝนย่อมงดงามเสมอ :)'☁

2018-11-21 16:11:55 UTC

กนกวรรณ ทะโปน 611210134
การได้ไปค่ายครั้งนี้ได้สอนอะไรหลายๆอย่างไม่ว่าจะเป็นเรื่องของความอดทน ความเพียรพยายาม การฝึกสมาธิ ส่วนใหญ่จะเน้นไปที่เรื่องของความอดทนเพราะตั้งแต่เริ่มเดินทาง ด้วยความที่ระยะทางมันไกลจากตัวเมืองเชียงใหม่มากๆและทางคดเคี้ยว กว่าเราจะถึงที่หมายก็ใช้เวลาไปเกือบครึ่งวัน ระหว่างทางเพื่อนหลายๆคนก็เริ่มหิวเพราะบางคนไม่ได้ทานข้าวเช้ามาก็ต้องอกทนต่อความหิวเพราะยังหาเซเว่นไม่เจอ พอมาถึงที่วัดท่าตอนแทนที่เราจะได้นั่งรถบัสสบายๆเข้าวัดแต่เราก็ไม่ได้นั่งเพราะรถไม่สามารถขึ้นไปส่งเราได้ พวกเราเลยต้องเดินขึ้นไปบนวัดด้วยกัน อากาศก็ร้อนมากๆ พอมาถึงห้องพักเก็บของเสร็จเราก็ต้องไปช่วยกันทำความสะอาด โดยเราเดินตั้งแต่ชั้นที่6ไปจนถึงชั้นที่9 ที่เป็นชั้นสูงสุด ระยะทางไม่ต้องพูดถึงทั้งทางขึ้นเขา ทางลงเขา แต่พอไปถึงชั้นที่9 ได้เห็นวิวสวยๆก็คุ้มค่ากับการที่เดินขึ้นมา พอถึงเช้าอีกวันนึงอาจารย์นัดรวมกันตอน5.30น. ซึ่งสำหรับตัวหนูปกติไม่ใช่คนตื่นเช้า พอต้องมาตื่นเช้าแบบนี้มันก็รู้สึกว่าไม่โอเค ง่วงมาก แต่ก็ต้องตื่น พอเพื่อนๆมากันครบแล้วเราก็พากันเดินขึ้นไปบนพระธาตุ ได้เห็นหมอก ได้รับลมเย็นๆ อากาศสบายๆ ก็ทำให้ความง่วงที่มีตอนแรกหายไป การได้ไปค่ายครั้งนี้คุ้มที่สุดก็ตอนที่เราอยู่ท่ามกลางหมอก อากาศถ่ายเทสะดวก สดชื่น เหมือนได้ไปพักผ่อนจริงๆ

น.ส.สิรินพร จันต๊ะมณี 610810164

2018-11-21 18:02:00 UTC

สะท้อนการเรียนรู้จากค่าย ทำให้หนูรู้สึกว่าที่พักของวัดท่าตอนดีที่สุดจากที่หนูเคยไปปฏิบัติธรรมมา การปฏิบัติธรรมในครั้งนี้ทำให้หนูได้ข้อคิดดีๆจากพระอาจารย์ และก็อาจารย์ ได้สวดมนต์ไหว้พระ การนั่งสมาธิทำให้จิตใจ
มีความสงบ สบาย และไม่คิดฟุ้งซ่าน ตื่นเช้ามากๆแต่ชอบบรรยากาศตอนเช้ามาก มีหมอกเต็มไปหมดเลย รู้สึกสดชื่น ผ่อนคลาย เหมือนได้มาพักสมองด้วยค่ะ สำหรับการมาค่ายนี้หนูรู้สึกสนุกมากๆเลยค่ะและก็ได้รู้จักกับเพื่อนๆต่างคณะมากขึ้น

น.ส.สิรินพร จันต๊ะมณี 610810164

2018-11-21 18:09:24 UTC

สิ่งที่ประทับใจมากที่สุด คือ ชั้น8 ของวัดท่าตอน มีหมอกปกคลุมเต็มไปหมด เย็นสบายกายสบาย

น.ส.ศรารัตน์ ประสานศักดิ์

2018-11-21 20:07:51 UTC

รู้สึกประทับใจรูปนี้มากที่สุด เพราะว่าไม่มีโอกาสได้

น.ส.ศรารัตน์ ประสานศักดิ์ 610810144

2018-11-21 20:09:11 UTC

รูปนี้เป็นรูปที่หนูรู้สึกประทับใจมากที่สุด เพราะว่าหนูไม่มีโอกาสได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นมานานมากๆแล้ว เพราะหนูชอบทำงานหรืออ่านหนังสือตอนกลางคืนมากกว่าจึงทำให้ติดนิสัยตื่นสายบ่อยๆ บรรยากาศที่วัดก็ดีมากเห็นวิวที่ชั้นแปดแล้วหายเหนื่อยเลยค่ะ จริงๆเมื่อก่อนโรงเรียนก็มีการจัดกิจกรรมแบบนี้ทุกเทอมอยู่แล้วค่ะเลยไม่ค่อยรู้สึกว่าค่ายนี้เบื่อเลย เพราะแบบที่โรงเรียนโหดกว่านี้มากๆค่ะ ต้องนั่งฟังพระเทศน์ทั้งวัน สองวันแล้วยังให้ทำกิจกรรมบําเพ็ญประโยชน์ให้วัดหรือที่ไหนก็ได้ 10 ที่ที่ละ 3 ชั่วโมง ภายในหนึ่งเทอมเทียบกับการกวาดถนนไปชั้นเก้าเป็นเรื่องง่ายๆไปเลยค่ะ การเข้าค่ายครั้งจึงสามารถพูดได้เลยว่าดีที่สุดที่เคยไปมา ได้เพื่อนใหม่มากมายทั้งต่างคณะและในคณะ ได้เห็นธรรมชาติที่สวยงามทั้งๆที่เป็นเชียงใหม่แท้ๆกับไม่เคยได้เห็น ได้ข้อคิดต่างจากพระอาจารย์อีกด้วย ยกตัวอย่างที่เห็นชัดเลยคือ ตอนหนูเดินลงจากชั้นเก้ามียายคนหนึ่งนั่งลงตรงหน้าหนูพอดีแล้วเค้าก็ก้มหัวไหว้หนูหลายๆรอบแล้วชี้ที่กองหน่อไม้ หนูรู้สึกสงสารมากๆเลยแต่หนูไม่ได้เอาเงินไป ก็เลยนึกถึงทีไรก็เสียใจ จนได้ฟังที่พระอาจารย์เทศน์ในตอนเช้าว่า ไม่ว่าจะสุขหรือจะทุกข์ในเมื่อวานมันคือเรื่องที่ผ่านมากแล้วไม่มีประโยชน์ที่จะนึกถึง หนูเลยรู้สึกดีขึ้นมากๆเลยค่ะ เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่หนูประทับใจใยค่ายนี้ค่ะ

น.ส.ศรารัตน์ ประสานศักดิ์ 610810144

2018-11-21 20:38:51 UTC

รูปนี้เป็นรูปที่หนูรู้สึกประทับใจมากที่สุด เพราะไม่ได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นมานานมากๆแล้ว บรรยากาศที่วัดก็ดีมากเห็นวิวที่ชั้นแปดแล้วหายเหนื่อยเลยค่ะ จริงๆเมื่อก่อนโรงเรียนก็มีการจัดกิจกรรมแบบนี้ทุกเทอมอยู่แล้วค่ะเลยไม่ค่อยรู้สึกว่าค่ายนี้เบื่อเลย เพราะแบบที่โรงเรียนโหดกว่านี้มากๆค่ะ ต้องนั่งฟังพระเทศน์ทั้งวัน แล้วยังให้ทำบําเพ็ญประโยชน์ให้วัด 10 ที่ที่ละ 3 ชั่วโมง ภายในหนึ่งเทอม เทียบกับการกวาดถนนไปชั้นเก้าเป็นเรื่องง่ายๆไปเลยค่ะ การเข้าค่ายครั้งจึงสามารถพูดได้เลยว่าดีที่สุดที่เคยไปมา ได้เพื่อนใหม่มากมายทั้งต่างคณะและในคณะ ได้เห็นธรรมชาติที่สวยงามทั้งๆที่เป็นเชียงใหม่แท้ๆกับไม่เคยได้เห็น ได้ข้อคิดต่างจากพระอาจารย์อีกด้วย ยกตัวอย่างที่เห็นชัดเลยคือ ตอนหนูเดินลงจากชั้นเก้ามียายคนหนึ่งนั่งลงตรงหน้าหนูพอดีแล้วเค้าก็ก้มหัวไหว้หนูหลายๆครั้งแล้วชี้ที่กองหน่อไม้ หนูรู้สึกสงสารมากๆเลยแต่หนูไม่ได้เอาเงินไป ก็เลยนึกถึงทีไรก็เสียใจ จนได้ฟังที่พระอาจารย์เทศน์ในตอนเช้าว่า ไม่ว่าจะสุขหรือจะทุกข์ในเมื่อวานมันคือเรื่องที่ผ่านมากแล้วไม่มีประโยชน์ที่จะนึกถึง หนูเลยรู้สึกดีขึ้นมากๆเลยค่ะ เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่หนูประทับใจใยค่ายนี้ค่ะ

บุษกร แซ่หลี 610810101

2018-11-22 01:36:45 UTC

ความสุขจะเกิดได้ถ้าเราอยู่กับปัจจุบัน ไม่ยึดติดกับอดีต ลองหันมองสิ่งรอบข้างแล้วจะรู้ว่ามันสวยงามมากเพียงใด

นภัสสร ไกรวิศิษฏ์กุล 610710084

2018-11-22 02:05:18 UTC

แม้ทางข้างหน้าจะไม่รู้ว่ามีอะไรรออยู่ แต่ถ้าเรามีสติในทุกๆ ก้าว เราจะเดินไปพร้อมกับความสุขมีอยู่ในตัวเราทุกคน

ภาพนี้เป็นภาพแรกของการถ่ายรูปในโครงการนี้ ก็เปรียบเสมือนจุดเริ่มต้นของความสวยงามของธรรมชาติ ความสงบและความสุขหลายๆ อย่างที่เราเจอใน 2 วัน 1 คืนไปพร้อมๆ กัน

#มันมีเหตุและผลที่เราได้เจอกัน :)
#เติมพลังไปลุยไฟนอล

610910059 ศิรดา ณ บางช้าง

2018-11-22 03:10:27 UTC

The most beautiful view comes from the toughest climb and still sometimes you could enjoy a little view while climbing.วิวที่สวยที่สุด มาจากการปีนที่ยากที่สุด และบางครั้งเรายังสามารถมีความสุขกับวิวเล็กๆ น้อยๆ ระหว่างทางได้
ไม่มีอะไรได้มาโดยง่าย บางทีเราอาจจะต้องลำบาก ต้องฝ่าฟันอุปสรรคบ้าง แม้ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอาจจะไม่ได้ดูเหมือนอยู่ที่นั่นเสมอไป แต่ที่จริงแล้วมีความสำเร็จในทุกๆ ความพยายามเสมอ แม้แต่ความสำเร็จที่เราชนะใจตนเองได้ ความสำเร็จที่เราก้าวผ่านข้อจำกัดของตัวเองไปได้ ความสำเร็จที่เรากล้าที่จะออกจากcomfort zone ของเราไปเจออะไรใหม่ๆ และใช้ชีวิต
ทุกๆ อุปสรรคอาจจะไม่ได้นำมาซึ่งความสำเร็จ แต่การผ่านอุปสรรคทำให้เราแข็งแกร่งขึ้นและพร้อมที่จะสู้กับปัญหาต่อไป ทุกๆ อุปสรรคทำให้ทุกจุดหมาย มีความหมาย เมื่อถึงจุดนึงที่เราถึงที่หมายที่เราตั้งใจ พอเราหยุดมอง เราจะรู้สึกว่าความพยายามที่เราทำมามันคุ้มค่า วิวที่เราได้มองมันสวยและตราตรึงใจ อาจจะไม่ใช่เพราะวิวนั้นเป็นวิวที่สวยที่สุดในโลก แต่มันเป็นวิวที่เราตั้งใจปีนขึ้นมาเพื่อตามหามัน มันมีความหมายในแบบของเรา วิวที่เราได้มอง เป็นสิ่งที่บอกว่า เราทำได้แล้วนะ อาจจะไม่สวยที่สุด แต่ก็เป็นวิวที่ทำให้เรามีความสุขที่สุด
อย่าลืมว่า อะไรที่ตึงไปก็ไม่ดี อย่าลืมมีความสุขระหว่างการเดินทางด้วย ไม่ว่าเราจะยุ่งแค่ไหน มันยังคงมีเวลาให้ครอบครัว เพื่อนและความสุขเล็กๆ น้อยๆ เสมอ
เพราะไปคนเดียวอาจจะไปได้ไกล แต่ไปด้วยกันจะไปได้อย่างมีความสุข ถึงช้าถึงเร็วไม่เป็นไร อย่างน้อยก็มีคนให้แบ่งปันวิว

นางสาวกัญญาพัชร ใหวทอง 611210007

kanyapatipad — 2018-11-22 03:24:04 UTC

ก่อนอื่นอยากเล่าความประทับใจที่มีกับกิจกรรมนี้ก่อน คือรู้สึกซาบซึ้งในความเสียสละของอาจารย์มากๆ คงมีอาจารย์น้อยคนนักที่จะพานักศึกษาไปทำกิจกรรมดีๆเช่นนี้นอกสถานที่ ขอบคุณมาๆค่ะอาจารย์ ขอบคุณที่ทำให้ได้รับความรู้สึกใหม่ๆ ได้รับความรู้จากหลักธรรมจากเณรเเละพระอาจารย์เทศนา
ได้ไปพบเห็นสิ่งสวยงาม สิ่งที่ทำให้รู้สึกผ่อนคลายจนทำให้ลืมความทุกข์ ความเครียดไปได้ชั่วขณะ รู้สึกดีใจที่ได้รู้จักเพื่อนใหม่ๆ ได้รับประสิบการณ์ใหม่ๆ รู้สึกมีความสุขเหมือนได้อยู่กับตัวเองมากขึ้น เข้าใจตัวเองมากขึ้น ได้รู้ว่า อ๋อชีวิตก็มีเท่านี้เเหละ มันก็เป็นเช่นนั้นเเหละ
รูปใต้ล่างที่ส่งนี้ คือวัดป่าไม้เเดง ซึ่งเป็นวัดที่อาจารย์ได้พาเเวะวัดนี้ระหว่างทางที่กำลังจะไปวัดท่าตอน รุ้สึกชอบวัดนี้มากๆ เมื่อเข้าวัดเเล้วรู้สึกสงบ ร่มรื่น เเละก็เป็นวัดที่มีสถาปัตยกรรมที่สวยงามมาก มีความเป็นไทย เเละเเสดงให้เห็นถึงน้ำใจคนไทยที่ช่วยกันสมทบทุนสร้างวัด เพราะการที่จะสร้างวัดได้สวยขนาดนี้นั้นคงต้องใช้ปัจจัยพอสมควร เเละเป็นวัดที่เราได้ถ่ายรูปด้วยกัน เป็นความทรงจำที่ดีมากจริงๆ

610810133

2018-11-22 03:29:39 UTC

ประทับใจในรูปภาพนี้ครับ เพราะเป็นภาพระหว่างเดินทำความสะอาด ระหว่างทางทุกคนต่างช่วยกันทำความสะอาด ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน มีหลงทาง หยอกล้อกันบ้าง สนุกสนานเฮฮา บ่นกันบ้างตามประสา แตทุกคนก็ผ่านสิ่งเหล่านั้นมาได้ อาจทุกข์บ้างสุขบ้างปนกันไป ได้เห็นธรรมชาติที่สวยงาม และการมาร่วมโครงการได้อะไรหลายๆอย่างโดยไม่รู้ตัว ขอบคุณอาจารย์มากๆนะครับที่จัดทำโครงการดีๆแบบนี้ขึ้นมา ☺️

เมษา วงษ์พึ่งตน 610910045

2018-11-22 03:34:21 UTC

ปกติจะเป็นคนที่ต้องมีอะไรทำอยู่ตลอด ทำให้บางครั้ง ไม่ได้ใส่ใจรายละเอียดรอบข้างมากเท่าไหร่ การได้มาเข้าค่ายครั้งนี้รู้สึกว่าเป็นการฝึกใช้ชีวิตให้ช้าลง ทำให้ได้ทบทวนการกระทำของตนเองมากขึ้น ใช้เวลากับตนเองมากขึ้น สิ่งที่ชอบในค่ายนี้คือการได้ชมพระอาทิตย์ขึ้นตอนเช้า ปกติดิฉันเป็นคนที่ตื่นเช้าอยู่แล้ว แต่ส่วนใหญ่จะใช้ในการทำงานไม่ก็อ่านหนังสือ รู้สึกว่ามีแต่ความรีบเร่งตื่นมาต้องทำงานอีกแล้ว แต่พอได้มาใช้เวลาค่อยๆรอดูพระอาทิตย์ขึ้น มันทำให้ความรู้สึกที่เหนื่อยกับยามเช้าเปลี่ยนไป รู้สึกถึงความผ่อนคลาย รู้สึกว่าเวลายามเช้าก็มีความสวยงามไปอีกแบบ สิ่งที่ชอบอีกอย่างหนึ่งคือการได้อยู่กลางแดดอ่อนๆยามเช้า เนื่องจากฉันแพ้ยูวี การได้ออกมาชมธรรมชาติเช่นนี้หาได้ยากมาก การมาค่ายครั้งนี้ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนได้พักจริงๆ พักทั้งกายและใจ

2018-11-22 04:18:49 UTC

จารุวรรณ ฟูโน 611210136
ภาพนี้เป็นภาพที่ถ่ายจากชั้นบนสุดของวัดท่าตอนลงมาพ่อมองลงไปแล้วก็รู้สึกเห็นภาพรวมของสิ่งที่อยู่ข้างล่างเห็นบ้านเรื่อนิห็นธรรมชาติเห็นต้นไม้เห็นป่าซึ่งมันทำให้เรารู้ว่าทั้งธรรมชาติและผู้คนต่างมีการเชื่อมต่อกัน

610810119

2018-11-22 04:22:17 UTC

นางสาวพิมพ์ตะวัน วงค์หาญ

ในภาพจะเห็นเป็นแม่น้ำทำให้นึกถึงคำพูดของอาจารย์ที่ว่า "เวลาและวารีไม่เคยคอยใคร" สายน้ำมันไหลไปแล้วมันไม่เคยไหลย้อนกลับมาที่เดิม เวลาก็เช่นกัน เวลาของแต่ละคนอาจจะมากหรือน้อยไม่เท่ากันแต่ขึ้นอยู่กับว่าใครจะทำเวลานั้นให้มันมีค่ามากที่สุด เราไม่ควรปล่อยเวลาให้ผ่านไปเฉยๆแล้วมันหน้าทีหลังว่า ทำไมตอนนั้นเราไม่ทำอย่างนั้น ทำไมเราไม่ทำอย่างนี้ ข้าพเจ้าเคยอ่านเจอประโยคหนึ่งเกี่ยวกับชีวิตและเวลาว่า "เวลาแม้จะเป็นสิ่งมีคุณค่า แต่คุณค่าที่ว่านี้ก็มีเฉพาะผู้ที่รู้จักใช้เวลาเท่านั้น ส่วนผู้ที่ไม่รู้จักใช้เวลา แม้จะมีเวลามากเพียงใด ก็ใช้เวลานั้นเผาผลาญชีวิตให้สูญเปล่าโดยไม่ได้สร้างคุณประโยชน์อันใดให้เกิดขึ้นเลย ฉะนั้นถ้าชีวิตก่อนหน้านี้ได้สูญเสียเปล่าโดยไม่ได้ทำประโยชน์แล้ว ก็เพิ่งเร่งรีบทำประโยชน์ทั้งหลายให้ทันกับเวลาที่จะหมดไปโดยเร็วเถิด" เวลาเป็นสิ่งสำคัญเราจึงควรลงมือทำอะไรบางสิ่งไม่ใช่ปล่อยให้เวลาผ่านเลยไป

2018-11-22 04:22:25 UTC

จารุวรรณ ฟูโน 611210136
ภาพนี้เป็นภาพที่ถ่ายจากชั้นบนสุดของวัดท่าตอน การมองภาพนี้ทำให้เราเห็นภาพการมองจากมุมสูงลงไปข้างล่างและพอมองจากที่สูงทุกอย่างทั้งบ้านเรือน ต้นไม้ แม่น้ำ ธรมมชาติทุกอย่างมันดูเล็กแบบเล็กจริง การที่เรามองจากมุมนี้มันทำให้เรามองเห็นถึงภาพรวมมันทำให้ฉันรู้สึกว่าทุกอย่างล้วนมีความเชื่อมโยงและเกี่ยวข้องกันมีความสัมพันกันมีการพึ่งพาอาศัยกันอีกทั้งการมองจากมุมนี้มันยังทำให้ฉันรู้สึกถึงวิถีชีวิตของคนเราวิถีชีวิตที่เราอยู่ร่วมกันกับธรรมชาติเป็นวิถีชีวิตแบบเก่าที่ไม่ต้องดิ้นรนมากให้ความรู้สึกอบอุ่นและยิ่งมองเห็นภาพเหล่านี้มันยิ่งทำให้ฉันคิดถึงบ้าน

ชวิศา กันยะบุตร 611210033

2018-11-22 04:28:38 UTC

ประทับใจการมาเข้าค่ายครั้งนี้มากค่ะ รูปนี้ฟักแฟง คณะเกษตรศาสตร์ เป็นคนถ่ายค่ะ เข้าค่ายครั้งนี้หนูรู้สึกดีมากที่ได้ใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์จากการทำความสะอาดวัด และได้มีช่วงเวลาแห่งความสุขที่ได้จากการทำกิจกรรมกับเพื่อน ๆ ได้แชร์ความคิดกับเพื่อน ต้องกินผักทั้งๆทีเป็นคนไม่ค่อยได้กินผัก ได้ตื่นเช้ามาชมธรรมชาติที่สวยงาม ถ้าได้เห็นทุกวันก็คงจะดี เพราะในขณะที่ชมวิวอยู่นั้นก็รู้สึกได้รับพลังและได้ฮีลตัวเองไปด้วย เหมือนได้มาพักผ่อนอย่างแท้จริง รู้สึกมีความอดทนมากขึ้น เนื่องจากเราได้ทำความสะอาดทางตั้งแต่ชั้นที่6 ซึ่งเป็นชั้นที่พวกเราได้พักอาศัยอยู่ ไปจยถึงชั้นที่9 ซึ่งรวมเป็นระยะทางกว่า 1.5 กิโลเมตร และทางก็เป็นเนินขึ้นลง บางทีก็ชันมาก แต่เมื่อได้ไปถึงที่หมาย และได้ชมวิวนั้นก็ถือว่าเหนื่อยแต่คุ้มมาก เพราะวิวสวยมากจริง ๆ ขอบคุณที่อาจารย์เลี้ยงน้ำให้พวกเราได้ดื่มดับกระหายนะคะ ระหว่างทางก็ได้ทำตัวตลก ๆ และหัวเราะไปกับเพื่อน ๆ ขอบคุณอาจารย์ที่ได้เปิดสอนวิชานี้ และได้จัดกิจกรรมนี้ขึ้นมาค่ะ เป็นการมาเข้าค่ายที่สนุกมากจริง ๆ ค่ะ

610810119

2018-11-22 04:37:28 UTC

นางสาวพิมพ์ตะวัน วงค์หาญ
ในภาพจะเห็นเป็นแม่น้ำทำให้นึกถึงคำพูดของอาจารย์ที่ว่า “เวลาและวารีไม่เคยคอยใคร” สายน้ำมันไหลไปแล้วมันไม่เคยไหลย้อนกลับมาที่เดิม เวลาก็เช่นกัน แน่นอนว่าเวลาของทุกคนอาจมีไม่เท่ากัน ขึ้นอยู่กับว่าใครจะทำให้มันมีค่ามากที่สุด เราไม่ควรปล่อยเวลาให้ผ่านไปเฉยๆแล้วมานึกได้ทีหลังว่า “ทำไมตอนนั้นเราไม่ทำอย่างนั้น ทำไมเราไม่ทำอย่างนี้” ข้าพเจ้าเคยอ่านเจอบทความที่ว่า “เวลาแม้จะเป็นสิ่งมีคุณค่า แต่คุณค่าที่ว่านี้ก็มีเฉพาะผู้ที่รู้จักใช้เวลาเท่านั้น ส่วนผู้ที่ไม่รู้จักใช้เวลา แม้จะมีเวลามากมายเพียงใด ก็ใช้เวลานั้นเผาผลาญชีวิตให้สูญเปล่าโดยมิได้สร้างคุณประโยชน์อันใดให้เกิดขึ้นเลย ฉะนั้น ถ้าชีวิตก่อนหน้านี้ได้สูญเสียเปล่าโดยมิได้ทำประโยชน์แล้ว ก็พึงเร่งรีบทำประโยชน์ทั้งหลายให้ทันกับเวลาที่จะหมดไปโดยเร็วเถิด” เวลาเป็นสิ่งสำคัญเราจึงควรลงมือทำอะไรบางสิ่งไม่ใช่ปล่อยให้มันผ่านเลยไป

นาย มัชฌา ศรีสุเทพ 610810129

2018-11-22 04:43:13 UTC

เมื่อได้ไปสัมผัสกับธรรมชาติ ได้พบความเงียบสงบ ทำให้เกิดสมาธิ และสติปัญญา เพึ่มมากขึ้น เกิดความอดทนจากการนั่งสมาธิ มีความเพียรพยามในการกวาดถนนในวัด มีความมานะอดทน จึงเข้าใจในการใช้ชีวิตมากขึ้น ทำให้รู้จักและปรับตัวเข้ากับเพื่อนๆมากขึ้น เกิดความสนุกสนานและสนิทกับเพื่อนๆ
ได้ฟังธรรม ข้อคิด จากพระอาจารย์

610810119

2018-11-22 04:44:39 UTC

นางสาวพิมพ์ตะวัน วงค์หาญ

ในภาพจะเห็นเป็นแม่น้ำทำให้นึกถึงคำพูดของอาจารย์ที่ว่า “เวลาและวารีไม่เคยคอยใคร” สายน้ำมันไหลไปแล้วมันไม่เคยไหลย้อนกลับมาที่เดิม เวลาก็เช่นกัน แน่นอนว่าเวลาของทุกคนอาจมีไม่เท่ากัน ขึ้นอยู่กับว่าใครจะทำให้มันมีค่ามากที่สุด เราไม่ควรปล่อยเวลาให้ผ่านไปเฉยๆแล้วมานึกได้ทีหลังว่า “ทำไมตอนนั้นเราไม่ทำอย่างนั้น ทำไมเราไม่ทำอย่างนี้” ข้าพเจ้าเคยอ่านเจอบทความที่ว่า “เวลาแม้จะเป็นสิ่งมีคุณค่า แต่คุณค่าที่ว่านี้ก็มีเฉพาะผู้ที่รู้จักใช้เวลาเท่านั้น ส่วนผู้ที่ไม่รู้จักใช้เวลา แม้จะมีเวลามากมายเพียงใด ก็ใช้เวลานั้นเผาผลาญชีวิตให้สูญเปล่าโดยมิได้สร้างคุณประโยชน์อันใดให้เกิดขึ้นเลย ฉะนั้น ถ้าชีวิตก่อนหน้านี้ได้สูญเสียเปล่าโดยมิได้ทำประโยชน์แล้ว ก็พึงเร่งรีบทำประโยชน์ทั้งหลายให้ทันกับเวลาที่จะหมดไปโดยเร็วเถิด” เวลาเป็นสิ่งสำคัญเราจึงควรลงมือทำอะไรบางสิ่งไม่ใช่ปล่อยให้มันผ่านเลยไป

นายฉัทดนัย โตจำสี 610910002

2018-11-22 05:04:59 UTC

นายฉัทดนัย โตจำสี 610910002

2018-11-22 05:07:41 UTC

ชนิภรณ์ สังข์บุญมาก 610910004

2018-11-22 05:07:53 UTC

เป็นการเข้าค่ายที่ดีกว่าที่คิดไว้ เหมือนได้มาพักผ่อนจากชีวิตเดิมๆที่อยู่แต่ในม.เข้ามาสัมผัสธรรมชาติ ได้เก็บความเครียดความกังวลไว้ แล้วเปิดรับความสุขที่ได้อยู่กับความสงบ ได้เรียนรู้ ได้ทำสิ่งใหม่ๆ ได้รู้จักกับเพื่อนใหม่ เป็น2วันที่ได้ข้อคิดดีๆว่าถึงแม้หนทางที่เดินจะยาวไกลแค่ไหน แต่เราก็ยังมีเพื่อนที่ร่วมเดินทางคอยอยู่ข้างเสมอ

นายฉัทดนัย โตจำสี 610910002

2018-11-22 05:11:27 UTC

ตัวผมเองนั้นเป็นคนกรุงเทพ และโดยทางด้านครอบครัวเป็นแบบที่ไม่ค่อยชอบออกไปเที่ยวที่ไหนไกลๆสักเท่าไหร่ การพักผ่อนท่องเที่ยวส่วนมากของครอบครัวจึงคือการไปเดินเล่นตามห้างสรรพสินค้าหรือนานๆครั้งก็ไปต่างประเทศ แต่พอหลังจากที่ได้เข้าร่วมกิจกรรมนี่ที่คุณครูจัดขึ้น ผมรู้สึกว่าธรรมชาตินั้นเป็นสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวมากเหลือเกินแต่ผมกลับมองข้ามมันไปตลอด ภาพที่ผมอัพโหลดขึ้นเป็นวิวที่ผมเห็นได้จากบริเวณที่พักของค่าย เมื่อผมเห็นภาพนี้ผมรู้สึกประทับใจและก็เหมือนกับว่าความเครียดต่างๆความกดดันที่ผมเก็บไว้ในเวลาที่ผ่านมาเหมือนได้ผ่อนคลายลงไป และในอีกความประทับใจที่ผมชอบมากๆคือ การได้ทำประโยชน์เพื่อตนเองและเพื่อสังคม โดยประโยชน์เพื่อตัวผมเองนั้นคือการฝึกจิตนั่งสมาธิ ได้เข้าใจว่าความสุขนั้นเป็นสิ่งที่อยู่รอบตัวและเราสามารถมีความสุขได้ทุกคน ส่วนการทำเพื่อสังคมนั้น ตัวผมได้พูดคุยกับเพื่อนได้เล่นกับเพื่อนผมมีความสนุกประทับใจและยังได้ช่วยทำสะอาดบริเวณของวัด ผมคิดว่าสิ่งที่ผมทำจะเป็นการช่วยทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาให้คงอยู่ต่อไปอีกนานแสนนาน

นายฉัตรชนก สิงห์ชู 610810053

yunwe123 — 2018-11-22 06:58:52 UTC

ประทับใจรูปนี้มากครับ พอเห็นในรูปเเล้วไม่ค่อยรู้สึกอะไรเท่าไหร่ เเต่ถ้าได้ไปอยู่ในรูปนั้นจริงๆถือว่าประทับใจมากๆกับความสงบ ความสวย อากาศบริสุทธิ์ มีทั้งเขาเเละเเม่น้ำเหนือภูเขามีหมอกคลุม เเละได้รับอะไรหลายๆอย่างก่อนจะขึ้นไปถึงจุดนั้น ทั้งเพื่อนทั้งได้ทำความดีได้ความอดทน เป็นความสุขที่คุ้มมาก

ณัชชา ธานินทร์ธราธาร 610910009

2018-11-22 07:35:45 UTC

รูปนี้เป็นรูปตอนที่ดิฉันได้พูดถึงความรู้สึกของการมาค่ายในครั้งนี้ ทำให้ดิฉันได้กลับไปคิดทบทวนใคร่ครวญอย่างรอบคอบว่าตั้งแต่เช่าวันที่17ถึงบ่ายวันที่18ได้ผ่านอะไรมาบ้าง อารมณ์ความรู้สึกในแต่ละช่วงเวลาที่เกิดขึ้นมีอะไรบ้าง ได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ ได้รับประสบการณ์ใหม่ๆมากมายที่ไม่คิดว่าตัวเองจะได้รับ ได้ฝึกความอดทนทั้งทางกายในการเดินร้อนๆขึ้นเขาลงเขาและทางใจในก่รฝึกนั่งสมาธิเป็นเวลานานกว่าที่เคยทำมาและนั่งฟังพระเทศน์ ได้เรียนรู้ว่าคนเราจะต้องได้ทำทั้งสิ่งที่ตัวเองชอบกับไม่ชอบ จะเลือกทำแต่สิ่งที่ชอบอย่างเดียวไม่ได้ไม่มีอะไรที่perfect นอกจากนี้ยังทำให้นึกถึงสัจธรรมชีวิตว่าทุกคนก็ล้วนต้องตายในที่สุดจากในคลิปที่พระอาจารย์เปิดให้ดู ดังนั้นเราก็ไม่จำเป็นที่จะต้องยึดติด นั่นก็คือหนทางในการดับทุกข์ค่ะ

นาย.กิตติภณ อุ่นใจแรม 610810035 คณะเกษตรศาส

kittiponaunjairam2580 — 2018-11-29 14:44:47 UTC

การที่ผมได้ไปเข้าค่ายในครั้งนี้มันทำไห้ได้รับอะไรมากมายไม่ว่าจะเป็นการทำให้จิตใจเราสงบ เพื่อนใหม่ ผมไม่เคยคิดว่าจะทำได้อย่างนั่งสมาธิผมเป็นคนสมาธิสั้นด้วย มันจึงทำให้ผมต้องพยายามมากแต่พอทำได้มันทำให้รู้สึกมีความสุขและรู้สึกดีผมมีความสุขมากที่ได้ไปกับเพื่อนๆและอาจารย์ขอบคุณประสบการณ์ครั้งนี้มากๆครับ

thecop1971 — 2018-11-30 17:28:29 UTC

610710175
นายทรรศน์พล ผมธรรม
รู้สึกชอบรูปนี้เพราะว่าจริงๆแล้วผมเคยมาที่วัดนี้ แต่ว่าไม่ได้มาในเวลานี้และก็ไม่ได้เห็นภาพบรรยากาศแบบนี้ การไปเข้ากิจกรรมทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลายกับสิ่งแวดล้อมมากขึ้น ได้ไปสัมผัสกับธรรมชาติและเห็นความสวยงามของวัดนี้ ซึ่งแม้จะเคยไปแล้ว แต่ว่าก็ไม่เคยเห็นแบบนี้มาก่อน การใช้ชีวิตที่วัดในครั้งนี้ไม่ถือว่าลำบากเลยสำหรับผม และยังค่อนข้างผ่อนคลาย ทำให้ไม่รู้สึกตึงเครียดกับการเตรียมตัวสอบ ผมคิดว่าการมาที่นี่จะทำให้ผมตึงเครียดกว่านี้แต่ไม่เลย เหมือนเป็นการมาพักผ่อนที่ได้ฟังธรรมะ ฟังข้อคิดดีๆจากพระอีกด้วย ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการใช้ชีวิตมาก และยังได้เห็นความสัมพันธ์กับสิ่งที่อาจารย์เคยพูดในห้องเรียนหลายๆอย่างด้วยครับ

นภัทร ลิ้มวณิชย์กุล 610710186

2018-12-04 19:37:37 UTC

หนึ่งวันก่อนหน้าที่จะถึงวันเดินทาง จิตใจของผมเต็มไปด้วยความรู้สึกหลายๆอย่างผสมปนเปกัน ความตื่นเต้น ความเบื่อหน่าย ความกลัว ความหวั่นเกรง ที่จะต้องไปพบสิ่งใหม่ๆ ทำในสิ่งใหม่ๆที่ไม่เคยได้ทำ โดยปกติแล้ววิถีชีวิตปกติของผมก็เป็นแค่วิถีชีวิตธรรมดาๆ เรียบง่าย ไม่พยามทำอะไรที่มันลำบาก ที่เราไม่ชอบหรือไม่ถนัด การไปเข้าค่ายครั้งนี้จึงเป็นการออกจาก comfort zone ครั้งใหญ่ชนิดที่ว่าถ้าให้ทำเองผมคงไม่มี motivation ใดๆในการไปเข้าค่ายครั้งนี้
แต่เมื่อได้เดินทางมาถึงค่ายแล้ว หลายๆสิ่งที่ดูแปลกที่แปลกตาไปหมดกลับทำให้เรารู้สึกสบายใจ ทำให้เรารู้สึกสงบ ได้มาอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ ทำให้เราเหมือนกับได้ให้เวลาอยู่กับตัวเองจริงๆ ได้สัมผัสถึงความเงียบ ความสงบ ได้ใช้เวลาอยู่กับเพื่อน เป็นการเดินทางผมประทับใจมาก ทุกอย่างที่เคยกังวลก็หายไปหมด เวลาผ่านไปอย่างเร็วมากๆ เพียงครู่เดียวก็ถึงเวลากลับแล้ว แต่ความทรงจำและประสบการณ์ที่ได้มาค่ายครั้งนี้ถือว่าล้ำค่ามากๆและผมก็จะจดจำมันไปอีกตราบนานเท่านาน

Learning Reflection 571151 by Sombat Skulphan

610810167

610910052 วิรดา ก้อนกระสังข์

นาย วิรัช บุญญกามะ 610710214

610810121

นาย ธนวัต ตรีชิต 610910020

นาย วิรัช บุญญกามะ 610710214

นาย วิรัช บุญญกามะ 610710214(เพิ่มรูป)

611210067

นางสาวผกามาส อุปนันท์ 611210067

611210140

610810122

611210135

มินทิรา มังคลาด 611210089

นายภัทรดนัย เสริมศรีทอง 610910040

นาย ธวัชชัย จันทะบุตร 610810085

610910040

นางสาวปวีณา รักเมือง 61121006ไป

นายภัทรดนัย เสริมศรีทอง 610910040

นางสาวฟาริดา พุทธรักษา 610810123

610810099

611210032

611210032

น.ส.สิรินพร จันต๊ะมณี 610810164

น.ส.สิรินพร จันต๊ะมณี 610810164

น.ส.ศรารัตน์ ประสานศักดิ์

น.ส.ศรารัตน์ ประสานศักดิ์ 610810144

น.ส.ศรารัตน์ ประสานศักดิ์ 610810144

บุษกร แซ่หลี 610810101

นภัสสร ไกรวิศิษฏ์กุล 610710084

610910059 ศิรดา ณ บางช้าง

นางสาวกัญญาพัชร ใหวทอง 611210007

610810133

เมษา วงษ์พึ่งตน 610910045

610810119

ชวิศา กันยะบุตร 611210033

610810119

นาย มัชฌา ศรีสุเทพ 610810129

610810119

นายฉัทดนัย โตจำสี 610910002​

นายฉัทดนัย โตจำสี 610910002​

ชนิภรณ์ สังข์บุญมาก 610910004

นายฉัทดนัย โตจำสี 610910002

นายฉัตรชนก สิงห์ชู 610810053

ณัชชา ธานินทร์ธราธาร 610910009

นาย.กิตติภณ อุ่นใจแรม 610810035 คณะเกษตรศาส

นภัทร ลิ้มวณิชย์กุล 610710186

นายฉัทดนัย โตจำสี 610910002

นายฉัทดนัย โตจำสี 610910002