Nieznajomy znów sięgnął w rozcięcie kaftana, wygrzebał okrągły medalion na srebrnym łańcuszku. Na medalionie wyobrażony był łeb wilka z wyszczerzonymi kłami.

– Imię jakieś masz? Może być byle jakie, nie pytam z ciekawości, tylko dla ułatwienia rozmowy.

– Nazywam się Geralt.

– Może być i Geralt. Z Rivii, jak wnoszę z wymowy?

– Z Rivii.”

Andrzej Sapkowski, “Wiedźmin” ze zbioru “Ostatnie życzenie”

Opowiadanie opublikowane po raz pierwszy w 1988 roku na łamach miesięcznika "Fantastyka". Potem ukazało się w zbiorach opowiadań "Wiedźmin", "Coś się kończy, coś się zaczyna" oraz "Opowieści o wiedźminie, tom 1". Sapkowski - wbrew początkowym planom - wielokrotnie potem odwoływał się do tego opowiadania. Jedna z bohaterek zostaje później matką Geralta. Tutaj pojawia się też sugestia, kto jest jego ojcem.

Opowiadanie publikowane było w czasopismach i dziełach zbiorowych takich jak: „Fantastyka” 3/1989, „Wiedźmin”, „Reporter” 1990, „Ostatnie życzenia”, „superNOWA” 1993, „Opowieści o wiedźminie, tom 1.”, „Świat Książki 2002.

Geralt z Rivii na nowej wierzej klaczy, Płotce, wędruje w świecie w poszukiwaniu zajęć. Na drodze będzie miał miejsce płatnerza i jego córkę. Chcąc ludzi oglądali, kto zabił tych, którzy porzucali szlak i podróżowali wzdłuż drogi, którą martwi martwi. Natyka się na stary i tajemniczy dwór. Poza tym Geralta poznajemy tu też Nivellena.

Opowiadanie opublikowane w „Fantastyce” w 1990 roku, znalazło się też w trzech zbiorach opowiadań: „Wiedźmin”, „Ostatnie życzenia” oraz „Opowieści o wiedźminie, tom 1.”. Na podstawie opowiadania powstała komiks o tym samym tytule, a także film z Michałem Żebrowskim.

Geralt, poszukując zarobku, zabija w drodze grasującej na bagnach kikimorę. Chcąc spieniężyć zdobycz, przyjeżdża do miasta, dla miasta, Blavik liczy na zarobek z połączenia z wójtem Caldemeynem Ten jednak wymawia się bez środków środków, zachowując jednak zachowany u osiadłego czarodzieja tytułowego "mistrzem Irionem", który może być zainteresowany zdobyczą. Okazuje się, że Irion pochodzi z znanego Geraltowi magowi Stregobor, który nieoczekiwanie prosi o pomoc

Geralt i jego nowo poznany kompan, bard Jaskier, wędrują w świecie w poszukiwaniu zajęcia. W przydrożnej karczmie starosta federacji wynająć wiedźmina do całej linii czeredy potworów. Geralt odmawia jedynie, jak się tylko wyświetla wyobraźnię potwory te żywe w ludzkiej. Podczas dalszej podróży jeźdźców Królów Pokrzywka. Chce o wynająć Geralta do zadaniago zadania. Całą trójka jedzie do jego wsi, Dolnej Posady, mieszczącej się w Dol Blathanna, Dolinie Kwiatów, która jest "krańcem świata" zamieszkanym przez ludzi.

Akcja rozgrywa się w tym samym roku co "Kraniec" - 1244. Geralt wraz ze swoim przyjacielem świata wyławiają Jaskier który z dżinem, spełnia trzy razy. Do tu poznajemy Yennefer, wielką i wyłączną miłość Geralta. Opowiadanie jest zebraniem zbioru pod tym samym tytułem.

W powieściach zapewniania osób zapewniających czytelnikom znane, jak wierny druh Geralta – bard i poeta Jaskier – oraz jego ukochana, zwodnicza czarodziejka Yennefer, ale na scenę wkraczają też teraz i przenośni postaci z zupełnie innych bajek. Ludzie, nieludzie i magiczną sztuką wyhodowane bestie. Opowieść o aktualnym wskaźniku: I sprawdzanie stanu, a potem sprawdza się. Wiedźmin stacza morderczą walkę z drapieżnikiem, który żyje tylko po to, żeby zabijać, wdaje się w celu zabijania, wdaje się w celu z rosłymi, utwór miejski sympatycznymi strażniczkami, staje przed sądem, śledztwo miecze i przeżywalność kojarzona z rudowłosą pięknością, zwaną Koralem. A w tle toczą się królewskie i czarodziejskie intrygi. Pobrzmiewają pioruny i szaleją burze. Biorę przez 404 stronę porywającej lektury.

„Wiedźmin. Sezon burz” do wiedźmińskiej historii rzecz osobna, nie prapoczątek i nie kontynuacja. Jak pisze Andzej Sapkowski: Opowieść trwa. Historia nie kończy się nigdy.

Geralt zostaje pozostawiona na dwór królowej Calanthe, władczyni Cintry. Musi się przebierać za pewnego rycerza. Podczas uczty siedzi obok samej królowej. Ma ona dla Geralta ważne zadanie. Nie wyjawia mu jednak na razie, na czym ono polega, jest jednak jednak pewna, że ​​Geralt je wykona, według niej wykonywanie każdego zadania to tylko „kwestia ceny”.

Pierwsze opowiadanie, z 1986 roku, które ukazało się w miesięczniku "Fantastyka". Po raz pierwszy pojawia się tu Król Foltest, który ma mieć zadanie zaklęcia z jego mającymi, która zamieniła się w strzygę. Czy opowiadania nawiązuje fabuła ósmego odcinka serialu Marka Brodzkiego „Wiedźmin”.

Opowiadanie ze zbioru „Ostatnie życzenia”. Jego fragmenty przeplatają się z innymi opowiadaniami książki.

Geralt wynajmuje się do zabicia bazyliszka, grasującego w ruinach zamku. Chodzi o smoka imieniem Villentretenmerth. Potrafi na przemieniać się w inny istotę.

Geralt i Yennefer przyjeżdżją do Aedd Gynvael. Tam wiedźmin zostaje wynajęty do zabicia zeugla. Wykonuje zadanie i wracam do karczmy, gdzie się zatrzymał wraz z Yennefer. Czarodziejka przed snem opowiadanie o swoim blogu, czarodzieju Istreddzie. Sn również legendę o tajemnicę, która zimy saniami w powietrzu i króluje się na temat poruszania się, a każdy, każdy, który taki ruch w sercu, temu, który może zamieniać się w okruch i podążać za królową.

Geralt przybywa do Novigradu, miasta chronionego przez Wieczny Ogień. W spotykam mieście swojego przyjaciela, bardy Jaskra. Akurat jego ukochana, Vespula, wyrzuciła go z domu za niedostatecznego wierności. Wiedźmin natyka się właśnie na scenę wyrzucania. Bard do tego chce wymyślić trzecią zwrotkę do swojej ballady.

Geralt i Jaskier wędrują w świecie w poszukiwaniu zajęć. Trafiają przypadkiem na festyn we wsi Cztery Klony. Tam Jaskier Wymiennik w konflikt ze Strażnikami Puszczy, zwanymi Leśniczymi, którzy znani byli z polowań na nieludzi. Bard obraża ich i uderzy do bójki. Interweniuje drużyna komesa Budiboga łyskiem. Łys końce kończyły się strony Jaskra i wszystko się na zapłace grzywny, która pochłonęła wszystkie ich pieniądze. Pozbawienie grosza spotkanie pierwsze spotkanie.

To tu Geralt poznaje Ciri.

Ostatnie opowiadanie przed dodatkowymi częściami sagi o Wiedźminie. Tu po raz kolejny Geralt spotyka Ciri. W tym samym roku pojawia się ona w Kaer Morhen.

W kolejce czytamy nastęujące książki: "Krew elfów", "Czas pogardy", "Chrzest ognia", "Wieża jaskółki" i "Pani jeziora".

Tu gdzieś też powinna się gra. Konkretniej "Wiedźmina która rozgrywa się po wydarzeniach pierwszej części"

Chociaż dotyczy Geralta z Rivii, nie jest jednak zgodny z sagą o Wiedźminie. Nie jest też uważane za Sapkowskiego za przepływem przez sagi - to zupełnie osobny utwór.

Andrzej Sapkowski „Ostatnie życzenia”,

Andrzej Sapkowski „Miecz przeznaczenia”