A. Wie is/zijn de hoofdpersoon(nen)?
Anton Steenwijk: Hij is de enige hoofdpersoon in dit verhaal. Aan het begin van het verhaal is hij 12 jaar. Na de oorlog gaat hij in Amsterdam bij zijn oom en tante wonen.
B. Noem alle uiterlijke en innerlijke kenmerken van de hoofdpersoon(nen).
Je komt niet veel over het uiterlijk van Anton te weten, ik ga er vanuit dat het een standaard geklede jongen/man was in die tijd. Over het innerlijk weet je dat hij vaak terugdenkt aan de oorlog en dat hij moeilijk praat over de oorlog. Elke keer als hij iemand tegenkomt die wat met de oorlog te maken heeft, krijgt hij het moeilijk. Als hij volwassen is, is hij een rustige intelligente man. Hij vindt politiek totaal niet interessant. Anton verandert tijdens het verhaal. In het begin is hij volgzaam, maar later wordt 
hij steeds meer zelfstandiger. Ook wordt hij meer emotioneel. 

D. Kun je je goed verplaatsen in de personages, in hun problemen, gedachten en gevoelens?
Ja je kunt je na mijn mening heel goed verplaatsen in de personages, je kunt heel goed de gevoelens en gedachtes van Anton ervaren. Zoals ik al eerder zei lijkt het net alsof je er zelf bent bij geweest.

Heeft het verhaal veel open plekken? Zo ja:
A. Wat zijn de belangrijkste/grootste open plekken?
De schrijver wekt de spanning op doordat hij van tijd naar tijd springt en de volgende open plekken geeft:
- Wie heeft de aanslag gepleegd? 
- Waarom versleepten de Kortewegs het lijk? 
- Wat is er met Peter gebeurd? 
- Wat is er precies met zijn vader en moeder gebeurd? 
- Wie is de vrouw in de cel?

B. Zijn er in het verhaal ook kleine open plekken?
De kleinere open plekken waren naar mijn mening:

- Waarom zijn de Kortewegs meteen na de oorlog verhuisd? 
- Wat deed meneer Korteweg in de Ortskommandantur? 

D. Beschrijf de spanningsboog van het boek
Aan het begin van de eerste episode wekt de schrijver spanning op doordat hoe vrediger hij schrijft hoe sterker de dreiging wordt op iets dat komen gaat. 
Maar ook wordt er spanning opgebouwd doordat de schrijver vragen aan elkaar koppelt.: ‘je weet het één maar hoe komt het dan dat…?’ Ook het wisselende perspectief van alwetende vertellen en ik-perspectief leiden zo nu en dan tot wat spanning. Je kan bijvoorbeeld een gebeurtenis uit het boek herinneren terwijl Anton dit niet meer in zijn leven kan.