โดยทั่วไปอาชีพแพทย์มักจะเจอคนไข้ที่มากและหลากหลายจึงทำให้เสี่ยงต่อสิ่งคุกคามทางชีวภาพ นั่นคือการติดเชื้อไวร้สหรือเชื้อแบคทีเรียและอาชีพแพทย์นั้นเป็นอาชีพที่มีการทำงานติดต่อกันเป็นระยะเวลาที่นานจึงอาจทำให้มีสิ่งคุกคามทาง
การยศาสตร์ เช่น แพทย์ส่วนใหญ่มักจะเป็น

office syndrome ซึ่งเกิดจากการทำงานอย่างใดอย่างหนึ่งซ้ำๆเป็นเวลานานหรือทำงานอยู่ในท่าทางที่ไม่เหมาะสม และสุดท้ายคือสิ่งคุกคามทางจิตวิทยาสังคมเนื่องจากอาชีพแพทย์เป็นอาชีพต้องรักษาคนไข้ เกี่ยวกับชีวิตของคน จึงเกิดความเครียดและความกดดันซึ่งอาจมาจากคนไข้ อาจาร์ยแพทย์หรือรุ่นพี่แพทย์เป็นต้น และจากผลสำรวจนักศึกษาแพทย์จำนวนประมาณหนึ่งแสนคน มีนักศึกษาแพทย์จำนวน 27 เปอร์เซ็นต์ที่มีภาวะซึมเศร้าหรืออาการซึมเศร้าและมี 11 เปอร์เซ็นต์ที่มีความคิดฆ่าตัวตาย ที่มา : https://jamanetwork.com/journals/jama/article-abstract/2589340
และในประเทศไทยมีข่าวที่เกี่ยวกับแพทย์ที่จบใหม่ป่วยเป็นโรคซึมเศร้าและได้ทำการฆ่าตัวตายซึ่งทำให้เห็นว่าอาชีพแพทย์นั้นเป็นอาชีพที่เครียดและกดดัน ที่มาข่าว : https://www.thairath.co.th/news/local/east/2110510

อาการแบบเฉียบพลัน การหายใจเข้าสู่ร่างกายก๊าซสามารถจับได้ดีกับฮีโมลโกลบินได้ดีแทนออกซิเจน  เกิดคาร์บอกซีฮีโมลโกลบิน ทำให้ออกซิเจนจับกับฮีโมลโกลบินไม่ได้ มีผลให้เม็ดเลือดแดงเสียความสามารถในการขนส่งออกซิเจนไปยังอวัยวะ และเนื้อเยื่อต่าง ๆในร่างกายเกิดภาวะร่างกายขาดออกซิเจนของเนื้อเยื่อ รวมทั้งเนื้อเยื่อของเซลล์สมองและกล้ามเนื้อหัวใจ พบอาการปวดศีรษะ คลื่นไส้  อาเจียน อ่อนเพลีย ง่วงซึม สับสน อาการรุนแรงอาจชักและหมดสติได้  การสัมผัสสารเคมีที่เป็นของเหลวจะทำให้เกิดอาการน้ำแข็งกัด  การสัมผัสตาระคายเคืองตา เยื่อตาอักเสบ 

 

แม้จะเป็นอาชีพที่ว่ากันว่ารายได้ดี แต่ก็จัดเป็นอันดับที่ 1 อาชีพที่มีค่าเฉลี่ยความเสี่ยงด้านสุขภาพสูงที่สุด โดยสูงถึง 65.4 เปอร์เซนต์ ซึ่งมาจาก 3 สาเหตุสำคัญ คือ การสัมผัสกับสารปนเปื้อนที่มีความเสี่ยงสูงถึง 84% การสัมผัสกับโรคและการติดเชื้อ และการใช้ระยะเวลาในการนั่งทำงานทั้งวัน

โดยหน้าที่หลักของทันตแพทย์คือ ตรวจสอบวินิจฉัยและรักษาโรคที่ได้รับบาดเจ็บและเกิดความผิดปกติของฟันและช่องปากด้วยการศัลยกรรม ให้ยา และวิธีการอื่นๆ ตามความจำเป็น รวมถึง พิมพ์ปากและจำลองแบบของเหงือกและส่วนอื่นๆ ของปาก เพื่อใช้ในการประดิษฐ์ฟันปลอม และใส่เครื่องยึดเพื่อจัดฟันที่มีลักษณะผิดปกติ หรือเกให้อยู่ในตำแหน่งที่ถูกต้อง จะเห็นได้ว่าต้องสัมผัสกับเชื้อโรคภายในช่องปากของคนไข้อยู่ตลอดเวลา

.

ภาวะผิดปกติของกระดูกและกล้ามเนื้อ เป็นกลุ่มโรคที่มีสาเหตุมาหลายปัจจัย จากท่าทางซ้ำๆ หรือ

การออกแรงเกินกำลัง
อันตรายอย่างไร: 

.

ปวดหลัง ปวดหลังส่วนล่าง เยื่อหุ้มข้อและปลอกเอ็นอักเสบ นิ้วล็อค นิ้วไกปืน นิ้วลั่น ความผิดปกติของเนื้อเยื่ออ่อน เนื่องจากการใช้งานมากเกินและแรงกดทับ เอ็นยึดกระดูกอักเสบ

. 

วิธีป้องกัน: 

1. ปรับท่าทางการทำงานให้เหมาะสมกับลักษณะและประเภทของงาน

2. ไม่ออกแรงหรือยกของน้ำหนักเกินกำลัง หาอุปกรณ์ช่วยยกของหนัก 

5. ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ  

4. รับประทานอาหารที่มีประโยชน์ต่อกระดูกและข้ออย่างสม่ำเสมอ

น.ส.ภัทรธิดา ศรีมา ม.4/3 เลขที่ 30

ผลมาจากการสูดดมกลิ่น เหม็นเน่าสะสมเป็นระยะเวลานานหลายปี เสี่ยงเกิดโรคทางเดินหายใจ โรคปอด ภูมิแพ้ด้วย ดังที่ นายบุญรอด ประกอบทรัพย์ พนักงานทั่วไป เก็บขนมูลฝอย ปฏิบัติหน้าที่ตำแหน่งผู้ช่วยหัวหน้าคนงาน ซึ่งก่อนดำรงตำแหน่งในปัจจุบัน ก็เริ่มจากเจ้าหน้าที่เก็บขยะ 4-5 ปี และทำให้เป็นโรคเกี่ยวกับทางเดินหายใจจากการฟันแฟลต เมื่อไปพบแพทย์ พบว่าเป็นหลอดลมอักเสบ หากทำต่อไปเสี่ยงเป็นวัณโรค

“เคยฟันแฟลต โดนกระป๋องอะไรไม่รู้ ก็สูดสารพิษเข้าจนไอ ในปล่องจะมีก๊าซสะสมของเสีย เวลาฟันแฟลต ทำให้ไอหนักเกือบสองอาทิตย์ไปหาหมอพบว่าเป็นหลอดลมอักเสบ แต่ถ้านานไปอาจเป็นวัณโรคปอด”อดีตเจ้าหน้าที่เก็บขยะย้อนเล่าเหตุการณ์
ที่มา :https://www.thairath.co.th/scoop/1581950

โรคจากความสั่นสะเทือน
หรือปัจจุบันนิยมเรียกกันว่า กลุ่มอาการผิดปกติจากความสั่นสะเทือนเฉพาะมือและแขน เป็นอาการผิดปกติที่เกิดกับนิ้วมือ มือ และแขน หรือจากการสัมผัสความเย็นจะเพิ่มความผิดปกติที่เกิดจากความสั่นสะเทือน เพราะอุณหภูมิที่ลดลงมีผลทำให้หลอดเลือดหดตัว เลือดไปเลี้ยงนิ้วมือลดลง และลดอุณหภูมิที่ผิวหนังของนิ้วมือ ส่งผลการรับประสาทสัมผัสลดลงอย่างถาวร เสียความถนัดของมือในการจับต้องอุปกรณ์ต่างๆ มีผลต่อการปฏิบัติงานและอาจก่อให้เกิดอันตรายได้

แหล่งที่มา :
https://www.sanook.com/health/16817/

 นอกจากนี้อาจมีสาเหตุมาจากการรับสัมผัสต่อฝุ่นฝ้ายก่อให้เกิดการระคายเคืองต่อระบบทางเดินหายใจส่วนบนและหลอดลม ภาวะการระคายเคืองเหล่านี้เมื่อเป็นนาน ๆ เข้า จะนำไปสู่การเกิดภาวะโรคทางเดินหายใจอุดกั้นแบบเรื้อรัง อีกสาเหตุหนึ่งของการเกิดคือ อาจจะเกิดปฏิกิริยาของสารต่อร่างกายต่อสาร Endotoxin ที่พบในเชื้อแบคทีเรียแกรมลบ ที่ปนเปื้อนมากับฝุ่นฝ้าย

.

เกิดจากการสัมผัสกับเสียงดังเป็นระยะเวลานานติดต่อกัน อาชีพที่พบบ่อย ได้แก่ งานอุตสาหกรรมโลหะงานตัดไม้ เลื่อยไม้ อุตสาหกรรมสิ่งทอ อุตสาหกรรมยางและพลาสติก อาชีพขับรถรับจ้าง เป็นต้น

.

ในปี พ.ศ. 2560 พบผู้ป่วยโรคการได้ยินเสื่อมเหตุเสียงดัง จำนวน 42,946 ราย คิดเป็นอัตราป่วยต่อประชากรแสนราย เท่ากับ 71.29 กลุ่มอาชีพที่พบผู้ป่วยมากที่สุด คือ กลุ่มอาชีพผู้ปลูกพืชไร่และพืชสวนกลุ่มคนงานรับจ้างทั่วไป และกลุ่มผู้ไม่มีงานทำ ตามลําดับ

.

อันตรายอย่างไร:

. 

1.การสูญเสียการได้ยิน มี 2 ลักษณะ

- แบบชั่วคราว เกิดขึ้นเนื่องจากรับฟังเสียงดังมากๆ ในเวลาไม่นาน ทำให้เกิดหูอื้อ ถ้าหากหยุดรับฟังเสียงดัง การได้ยินจะคืนสู่สภาพปกติ 

- แบบถาวร เกิดจากการรับฟังเสียงดังเป็นเวลานาน เชลล์ขนในหูชั้นในถูกทำลาย ทำให้รับฟังเสียงไม่ได้เกิดหูตึง หูพิการ

2. ผลเสียต่อร่างกายและจิตใจ

เกิดรำคาญ หงุดหงิด เครียด รบกวนการนอนหลับ ขาดสมาธิ ประสิทธิภาพการทำงานลดลง เป็นอุปสรรคต่อการสื่อสารทำงานทำให้เกิดอุบัติเหตุได้

.

วิธีป้องกัน:

. 

1. หลีกเลี่ยงการทำกิจกรรมหรืออยู่บริเวณที่มีเสียงดัง หรือลดระยะเวลาที่สัมผัสเสียงดังต่างๆ

2. หากไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ ให้ใส่ที่อุดหู ที่ครอบหูที่ได้มาตรฐาน อย่าพึ่งยานอนหลับ  ยากล่อมประสาท หากไม่ได้รับคำแนะนำจากแพทย์
https://www.google.co.th/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=&ved=2ahUKEwi9yt7kpoDzAhWmzTgGHU2QC-EQFnoECAQQAQ&url=https%3A%2F%2Fes-la.facebook.com%2FBanyachumchon.Rx%2Fposts%2F2113276335426416%2F&usg=AOvVaw3D0L0lds-SUw02QKMhtu15

ด้วยการทำงานที่ต้องยกของหนัก เอื้อมหยิบเก็บของบนที่สูง เข็นรถและเสิร์ฟอาหารเป็นประจำ จึงมีความเสี่ยงที่จะเกิดอาการปวดกล้ามเนื้อ บ่า สะบัก หัวไหล่ รวมไปถึงท่อนแขนได้อีกด้วย 
https://www.sarirarak.com/single-post/2017/08/17/5-%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%8A-%E0%B8%9E-%E0%B9%80%E0%B8%AA-%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%94-%E0%B8%81%E0%B9%80%E0%B8%AA-%E0%B8%AD%E0%B8%A1

นักวิจัยระบุว่า ระดับความเข้มข้นของรังสีอัลตราไวโอเลตในระดับความสูง 30,000 ฟุตเหนือระดับน้ำทะเล ซึ่งเป็นระดับความสูงที่เครื่องบินโดยสารส่วนใหญ่ใช้บินนั้นจะมีอันตรายกว่าบนพื้นผิวโลกถึง 2 เท่า และระดับความเข้มข้นนั้นจะยิ่งสูงขึ้นไปอีกในกรณีที่เครื่องบินบินผ่านกลุ่มเมฆหนาซึ่งส่งผลให้แสงแดดสะท้อนเข้ามาในตัวเครื่องบินเพิ่มมากขึ้นถึง 85 เปอร์เซ็นต์ ทั้งนี้ จากผลการวิจัยดังกล่าวนักวิจัยระบุว่า แม้ว่ากลุ่มอาชีพนักบินและพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินจะทราบดีถึงความเสี่ยงในการทำงานเกี่ยวกับรังสีไอออนไนซ์

แต่อันตรายซึ่งเกิดจากรังสีอัลตราไวโอเลตนั้นยังไม่ได้รับการยอมรับกันว่าเป็นความเสี่ยงของงานอาชีพที่ต้องทำงานบนเครื่องบิน

การทำงานในสถานประกอบกิจการในโรงงานอุตสาหกรรม กิจการขนส่ง การก่อสร้าง การบริการ หรืองานด้านเกษตรกรรม ซึ่งผู้ทำงานต้องสัมผัสกับสภาพการทำงาน สภาพแวดล้อมที่ผิดปกติ จึงทำให้มีโอกาสเสี่ยงต่อการเกิดโรคหรือการเจ็บป่วย โดยสาเหตุอาจมาจากการสัมผัสกับสารเคมีหรือเชื่อโรคที่แพร่กระจายอยู่ในสภาพแวดล้อมของการทำงาน ซึ่งก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพดังกรณีตัวอย่างโรค อันเนื่องมาจากการทำงาน ดังนี้โรคจากพิษของสารตะกั่วอุตสาหกรรมที่มีการใช้สารตะกั่ว เช่น ใช้ในโรงงานทำแบตเตอรี่ ใช้บัดกระโลหะ ชุบสังกะสีใช้เป็นส่วนผสมของยาฆ่าแมลง และตะกั่วอินทรีย์ในรูปของเตตราเอททีลเลดและเตตราเมททีลเลดใช้เป็นตัวกันน็อกของเครื่องยนต์ ทำให้เครื่องยนต์เดินเรียบโดยผสมในน้ำมันเบนซิน เป็นต้น1)      อาการเมื่อได้รับสารตะกั่ว ตะกั่วเข้าสู่ร่างกายได้โดยการกิน ดูดซึม การหายใจ เมื่อสารตะกั่วเข้าสู่ร่างกายจะเข้าไปสะสมในกระดูก ในระบบการไหลเวียนของโลหิต สะสมในกล้ามเนื้อจนเกิดอาการเป็นพิษ ทั้งแบบเฉียบพลันหรือเรื้อรัง1.1) อาการแบบเฉียบพลัน อาการทั่วไปของผู้ป่วยที่ได้รับสารตะกั่วในปริมาณสูงทันทีทันใด จะเกิดอาการปวดศีรษะ ปวดท้องอย่างรุนแรง ปวดบริเวณรอบสะดือ มีรสหวานในปาก เบื่อ อาการคลื่นไส้ อาเจียน บางรายการมีอาการทางสมอง ชัก หมดสติ และเสียชีวิตได้1.2) อาการแบบเรื้อรัง อาการที่ผู้ป่วยรับปริมาณสารตะกั่วเข้าไปเป็นประจำ ตลอดระยะเวลาการทำงาน สามารถสังเกตได้ คือ ร่างกายอ่อนแอ หมดแรง อ่อนเพลีย ปวดศีรษะ มึน ผอมซีด เบื่ออาหาร ท้องผู้ ท้องเดิน ปวดท้อง เป็นตะคริวบริเวณท้องเป็นระยะๆ อาการทางกล้ามเนื้อข้อมือห้อย เท้าห้อย มือสั่น ริมฝีปากสั่น กระตุก เป็นตะคริวบริเวณขา น่อง แขนขาลีบ เป็นอัมพาต2)      ระดับอันตรายและการควบคุมป้องกัน2.1) ระดับอันตราย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องความปลอดภัยในการทำงานกำหนดค่ามาตรฐานของตะกั่วและสารประกอบอนินทรีย์ของตะกั่วที่ยินยอมให้มีอยู่ในบรรยากาศ การทำงานตลอดระยะเวลาการทำงาน มีได้ไม่เกิน 0.20 มิลลิกรัมต่อลูกบาศก์เมตรของอาการ                การตรวจทางห้องปฏิบัติการ โดยการตรวจเลือดในระดับตั้งแต่ 60 ไมโครกรัมต่อเดซิลิตรขึ้นไป ถ้ามีอาการให้วินิจฉัยว่าเป็นโรคพิษตะกั่ว             
ผลการตรวจเลือดในระดับต่ำกว่า 60 ไมโครกรัมต่อเดซิลิตร แม้จะมีอาการหรือไม่มีอาการก็ตาม ถ้าผลการทดสอบมีผลบวก ให้วินิจฉัยว่าเป็นโรคพิษตะกั่ว2.2) วิธีการป้องกัน การป้องกันอันตรายจากสารตะกั่วใช้หลักการป้องกันอันตรายจากสภาพแวดล้อม ดังนี้               
 1. ลดปริมาณตะกั่วที่ฟุ้งกระจายในบริเวณสถานที่ทำงาน               
 2.ติดตั้งระบบระบายอากาศ               
3.เก็บรวบรวมฝุ่น ไอระเหยและทำการขจัดให้ถูกวิธี             
4.สวมใส่อุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคลเมื่อต้องทำงานสัมผัสกับตะกั่ว                5.ให้องน้ำให้คนทำงานทำความสะอาดร่างกาย               
6.ให้คนงานรักษาอนามัยส่วนบุคคล เช่น ล้างมือก่อนรับประทานอาหาร ห้ามดื่มน้ำและสูบบุหรี่ภายในสถานที่ทำงาน เป็นต้น               
7.มีการตรวจวัดปริมาณตะกั่วในบรรยากาศการทำงานเป็นประจำ                8.มีการตรวจสุขภาพประจำปี ในระยะที่เสี่ยงมากต้องตรวจสุขภาพทุก 6 เดือนhttps://sites.google.com/site/30917macchiato/home/khwam-plxdphay-ni-kar-prakxb-xachiph-ni-chumchn/rokh-cak-kar-thangan

 อาการปวดหลังส่วนล่างจากการทำงาน
 หมายถึงอาการปวดที่เกิดขึ้นในบริเวณหลังของลำตัวตั้งแต่ระดับคอลงไปจนถึง ก้น
กบ (coccyx) แต่อาการปวดหลังส่วนใหญ่มักเกิดขึ้นในบริเวณบั้นเอวจนถึงก้นกบ  หรือที่เรียกว่า อาการปวดหลังส่วนล่าง

การบาดเจ็บต่อโครงสร้างและเนื้อเยื่อต่าง ๆ บริเวณบั้นเอวเกิดขึ้นได้ 2 กรณี คือกรณีแรกการ
บาดเจ็บที่เกิดจากแรงกระทำที่มากผิดปกติ กระทำต่อโครงสร้างที่ผิดปกติ เช่นจากการถูกรถชน  และกรณีที่สองเป็นการบาดเจ็บจากแรงกระทำที่ปกติแล้ว  โครงสร้างที่ปกติทนได้แต่โครงสร้างที่เริ่มเสื่อมทรุดโทรมแล้วทนไม่ได้  หรือโครงสร้างส่วนนั้นยังไม่พร้อมรับแรงกระทำนั้น ๆ  เช่นกล้ามเนื้อและเอ็นที่ยังไม่ได้รับการอุ่นเพื่อยืดหยุ่นที่เพียงพอแล้วได้รับแรงกระชากทันที  ซึ่งอาจมีผลทำให้เกิดการฉีกขาดของกล้ามเนื้อและเอ็นได้  เช่น กรณีของกล้ามเนื้อเอวเคล็ดจากการทำงาน (back strain) ในกรณีของการเคลื่อนที่ของหมอนรองกระดูกสันหลัง (Herniated lumbar disc) นั้นเกิดเนื่องจากแรงอัด ภายในหมอนรองกระดูกสันหลัง สูงเกินที่ผนังหุ้มรอบหมอนรองกระดูกสันหลัง(Annulus fibrous) จะทนทานได้เกิดการฉีกขาด และส่วนหมอนตามแนวฉีกขาดนี้ออกมาซึ่งมักจะเคลื่อนสู่ตำแหน่งของรากประสาท  เนื่องจากโครงสร้างของผนังรอบหมอนรองกระดูกสันหลังส่วนนี้บางกว่าส่วนอื่น

การวินิจฉัยโรคเพื่อการรายงาน
1. ประวัติการทำงาน ลักษณะงานหรือท่าทางการทำงานที่มีกิจกรรมซ้ำในท่าเดิมต่อเนื่องเป็นระยะเวลานาน หรือลักษณะงานทำให้เกิดการบาดเจ็บต่อกล้ามเนื้อหลังได้
2. จากประวัติและการตรวจร่างกายไม่พบสัญญาณอันตรายหรือปัจจัยเสี่ยงที่ทำให้เกิดอาการปวดหลัง เช่น
- ผู้ป่วยที่อายุน้อยกว่า 20 ปี หรือมากกว่า 55ปี
- การประสบอุบัติเหตุ เช่นตกจากที่สูง
- อาการปวดมากขึ้นเรื่อย ๆ
- ไข้และน้ำหนักตัวลด
-  ตรวจร่างกายพบกระดูกสันหลังมีรูปร่างผิดปกติ
- พบอาการเจ็บหน้าอก

:http://envocc.ddc.moph.go.th/contents/view/84

ผู้ป่วยมักเจ็บปวดและมีอาการบวมบริเวณข้อศอกด้านนอก บางรายก็ปวดแขนท่อนล่าง หลังมือ หรือข้อมือร่วมด้วย โดยอาการปวดขึ้นอยู่กับความรุนแรงในการได้รับบาดเจ็บ ซึ่งอาจปวดเล็กน้อยเฉพาะตอนขยับข้อมือและแขน หรือปวดมากอยู่ตลอดเวลา

วิธีการป้องกันสารเคมีของช่างทำผม คือ
1.ช่างทำผมควรจะสวมใส่ถุงมือและใส่หน้ากากป้องกันสารเคมีไว้ขณะปฎิบัติงาน 
2.ปรับปรุงร้านให้มีการระบายอากาศที่ดี เช่น ติดตั้งพัดลมดูดอากาศ เพื่อไม่ให้มีสารเคมีตกค้างอยู่ในอากาศภายในที่ทำงานมากเกินไป 
3.การป้องกันเป็นสิ่งที่ดี แต่จะดีกว่ามั้ย ถ้าในร้านซาลอนไม่มีสารเคมี แนะนำให้ลองหันมาเลือกใช้ผลิตภัณฑ์ที่สารเคมีน้อย ซึ่งร้านทำผมที่หันมาใช้วิธีนี้ก็มักจะเลือกใช้ผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนผสมจากธรรมชาตินั่นเอง ซึ่ง NATULIQUE สามารถตอบโจทย์เรื่องนี้ได้เป็นอย่างดี ทั้งเรื่องของคุณภาพและความปลอดภัยที่ไม่ก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพ 
 
ผลวิจัย
https://he01.tci-thaijo.org/index.php/phn/article/download/48334/40147/
หน้าที่ 7 บอกถึงปัญหาสุขภาพอย่างชัดเจน

โดยกลุ่มอาการเหล่านี้ มีทั้งปวดแบบเฉียบพลันและเรื้อรัง คือ

- ปัจจัยภายใน เช่น posture ที่ไม่เหมาะสม สภาพร่างกายที่ลักษณะของการผิดรูปหรือมีแนวลำตัวที่ผิดปกติ เช่น scoliosis

- ปัจจัยภายนอก เช่น ท่าทางที่ไม่เหมาะสมจากการทำงาน

การรักษา
- การประคบร้อน
- การนวด
- การรักษาด้วยคลื่นเสียง (Ultrasound)
- การรักษาด้วยคลื่นกระแทก (Shock wave therapy)
- การรักษาด้วยเครื่องกระตุ้นไฟฟ้า
- การยืดกล้ามเนื้อ
- การทานยา
น.ส.จิรัชญา เทพทอง 4_3_26

 

 

          จากข้อมูลของสำนักงานสถิติแห่งชาติ ผลการสำรวจในปี 2557 มีผู้มีงานทำทั้งสิ้น 38.4 ล้านคน เป็นกลุ่มแรงงานนอกระบบ 22.1 ล้านคน คิดเป็นร้อยละ 57.6 และที่เหลือเป็นแรงงานในระบบ 16.3 ล้านคน   คิดเป็นร้อยละ 42.4 ซึ่งแรงงานนอกระบบจำนวนมากกว่าครึ่งทำงานอยู่ในภาคเกษตรกรรมโดยมีจำนวนถึง 11.9 ล้านคน คิดเป็นร้อยละ 56.9 ของแรงงานนอกระบบทั้งหมด และเนื่องจากเกษตรกรมีลักษณะของการทำงานที่มีความเสี่ยงต่อสุขภาพหลายปัจจัย ซึ่งสามารถแบ่งได้เป็น 6 ด้าน ดังนี้

1) ทางเคมี การใช้สารเคมีโดยเฉพาะอย่างยิ่ง สารเคมีกำจัดศัตรูพืช ส่งผลกระทบต่อสุขภาพทั้งในระยะสั้นและระยะยาว อาการที่เกิดขึ้นแตกต่างกัน ตั้งแต่อาการเล็กน้อยจนรุนแรงถึงแก่ชีวิต ขึ้นอยู่กับชนิด ปริมาณ และทางเข้าสู่ร่างกายของสารเคมี

2) ทางชีวภาพ การทำงานในภาคเกษตรมีโอกาสได้รับอันตรายจาก ปัจจัยทางชีวภาพและมีความเสี่ยงสูงต่อโรคติดต่อจากสัตว์สู่คน ยกตัวอย่าง เช่น โรคฉี่หนูหรือเลปโตสไปโรซิสไข้หวัดนก โรคแอนแทรกซ์ รวมถึง การบาดเจ็บจากการถูกสัตว์ร้ายกัด งูหรือสัตว์มีพิษ กัดต่อยเป็นต้น

3) ทางกายภาพ การทำงานในภาคเกษตร มีโอกาสได้รับสิ่งคุกคาม เช่น การทำงานในที่มีอากาศร้อน ทำให้เกิดการสูญเสียน้ำจากเหงื่อออกมากเกินไป อ่อนเพลีย หมดสติ เป็นลมแดด และอาจเสียชีวิตได้

4) เออร์โกโนมิคส์ ท่าทางและสภาพการทำงานที่ไม่เหมาะสม อาจทำให้เกิดอาการปวดหลัง ปวดกล้ามเนื้อ และอาการบาดเจ็บของกล้ามเนื้อและข้อ ซึ่งเป็นปัญหาสุขภาพที่มักเกิดขึ้นในเกษตรกรส่วนใหญ่

5) ทางจิตวิทยาสังคม ความเครียดจากการประกอบอาชีพมักเกิดจากปัจจัยทางเศรษฐกิจ สังคม เช่น จากราคาผลผลิตตกต่ำ ไม่ได้ผลผลิตตามที่คาดหวังไว้ จนเป็นหนี้ทั้งในและนอกระบบ ซึ่งอาจเป็นสาเหตุทำให้เกิดอาการซึมเศร้า หรือพยายามฆ่าตัวตาย หรือส่งผลกระทบต่อสุขภาพร่างกาย เช่น อาจป่วยเป็นโรคกระเพาะ โรคความดันโลหิตสูง เป็นต้น

6) อุบัติเหตุจากการทำงาน เช่น อุบัติเหตุจากการใช้เครื่องจักร ถูกบาดจากของมีคมตกจากต้นไม้ ฯลฯ

เกิดจากการทำงานสัมผัสกับสารก่อโรคในที่ทำงาน ซึ่งอาจเป็นการสัมผัสสารกลุ่มน้ำหนักโมเลกุลต่ำ เช่น สารยึดติด สารเคลือบต่าง ๆ สารเคมีที่ใช้ในกระบวนการผลิตโพลิเมอร์ ผลิตอีพอกซีย์ และไอที่เกิดจาก การชุบเชื่อมโลหะต่าง ๆ การสัมผัสสารก่อโรค  ชนิดน้ำหนักโมเลกุลสูง  เป็นสารที่เกิดจากผลผลิตทางชีวภาพ ได้แก่ เชื้อรา แบคทีเรีย แมลง พืช ต่าง ๆ เช่น เครื่องเทศ กาแฟ ละหุ่ง  ถั่วเหลือง เกสรดอกไม้ แป้ง เป็นต้น

ลักษณะงานและอาชีพที่เสี่ยง
ได้แก่ผู้ที่ทำงานสัมผัสกับสารก่อโรค อุตสาหกรรมการผลิตสานยึดติด  อีพอกซีย์ งานเคลือบ ฉาบผิว วัสดุด้วยแลคเกอร์ หรือโพลียูรีเธน งานเชื่อม บัดกรีโลหะ งานทา พ่นสีรถยนต์ อาชีพที่เสี่ยงจากการสัมผัสสาร ก่อโรคชนิดน้ำหนักโมเลกุลสูงได้แก่ อุตสาหกรรมผลิตอาหาร อุตสาหกรรมผลิตกาแฟ อุตสาหกรรมการผลิตแป้ง ขนมปัง การทำเฟอร์นิเจอร์

อันตรายต่อระบบอวัยวะที่สำคัญของร่างกาย
ลักษณะสำคัญของการเกิดโรคคือ การเกิดการอักเสบของหลอดลม และมีภาวการณ์หดเกร็งของหลอดลม เนื่องมากจากการสัมผัสสารก่อภูมิแพ้จากสภาพแวดล้อมการทำงาน

อาการแบบเฉียบพลัน
 มีอาการหอบทันทีที่สัมผัสสารก่อโรค  เกิดหลอดลม หดเกร็ง อย่างรุนแรงมากที่สุดในระยะ 10- 30 นาที แล้วค่อย ๆ ดีขึ้น

อาการแบบล่า 
 เกิดหลอดลมอุดกั้นหลังสัมผัสสารก่อโรค ในระยะ 3- 8 ขั่วโมง และมีหลอดลมเกร็งอย่างรุนแรงในระยะเวลานาน

กลุ่มอาการทางหายใจมีปฏิกิริยาผิดปกติ 
มีอาการหอบเรื้อรังหลังกายใจรับ ไอ ควัน ของสารก่อโรคที่มีฤทธิ์ระคายเคืองอย่างรุนแรงเข้าไป เช่น ควันไฟ กรดไนตริก ฯลฯ

การวินิจฉัยเพื่อการรายงาน
1. ประวัติอาชีพหรือลักษณะงานที่เสี่ยงต่อการสัมผัสสารก่อโรค ตั้งแต่ 2 สัปดาห์ขึ้นไป
2. มีอาการหอบเกิดขึ้นหรืออาการหลังทำงานอยู่ในสถานประกอบการที่มีสารก่อโรค
3. มีอาการเข้าได้กับโรคหืดที่มีสาเหตุมาจากการสัมผัสสารก่อโรค
4.มีการตรวจพิเศษทางห้องปฏิบัติการที่เข้าได้กับโรคหืด

// แหล่งอ้างอิง //
https://www.sanook.com/health/11653/