Mörg sveitarfélög komin mjög langt og hugsunin komin langt. Reynslusögur foreldra eru yfirleitt góðar. Frumkvöðlasveitarfélögin hafa deilt vel og mörg sveitarfélög komin langt.

Gengið vel í Kópavogi, sérstaklega í skólana og á sviðunum. Mikið búið að sníða af agnúana í samstarfinu við velferðina.

Önnur kerfi komin stutt á veg og framhaldsskólarnir. Það sem ríkið ber ábyrgð á gengur hægar. Mikil vinna í íþróttafélögunum. Margar fjölskyldur með sögur um að lífið hafi breyst þegar samþætting var komin í gang. Að sækja rafræn gögn í kerfinu er einfalt fyrir þá sem eiga að hafa aðgang. Sér mikinn árangur. Áhyggjur af fjármögnun.

Gengur vel á Akranesi sem er eitt af innleiðingarsveitarfélögunum og gott samtal milli kerfa. Skólastjórnendur víða hafa áhyggjur af því að það sé mikil velferðarslagsíða á verkefninu. Skólarnir séu ekki í virku samtali og samstarfi um verkefnið.

Í Reykjanesbæ gengur þetta vel. Búið að vinna með traustið milli kerfana. Miklar væntingar í skólunum um að það kæmi mikið inn í stað þess að nýta mannauðinn í skólunum. Hefur trú á þessari innleiðingu. Halda áfram á þessari vegferð og vinna vel saman. Ríkið kemur smám saman að borðinu. Búið að sníða alls konar agnúa af vinnuferlinu sem voru tímafrekir. Málakerfin skipta miklu máli.

í Norðurþingi hefur samband kerfanna verið náið og þau eru ekki óvön því að vinna saman. Þurftu svo að bakka til að vinna eftir lögunum. Innleiðingastjóri sem er að vinna verkferlana og kenna tengiliðunum á sitt hlutverk. Væntingar foreldra og skóla um inngrip, þarf að skerpa á þeirri hugsun að það þurfi að vinna að farsæld hvers barns. Ekki sé verið að vinna á tilviljanakenndan hátt að úrræðum, t.d. liðveislu. Þarf að hjálpa kerfunum að tala saman sem og að læra að vinna í nýju kerfi. Farsældarfólkið, gott að leita til þeirra.

Forréttindi að fylgjast með farsældinni og vinnunni við hana. Loksins komið kerfi sem horfir á börnin og að grípa fljótt inn til að stuðla að farsæld barna. Gott samstarf við innleiðingarsveitarfélögin. Þarf að gefa innleiðingunni góðan tíma og átta sig á að það tekur tíma og það breytist allt með tímanum.

Staðan heilt yfir betri en fólk vonaði.

Ekki miklir þröskuldar á leiðinni. Snemmtæk íhlutun.

Betra kerfi, betri upplifun barna og foreldra, meiri fagmennsku inn í kerfin, betri upplifun fagfólks í vinnunni og öll öruggari í sínum störfum.

Að kerfin geti talað og unniðo saman án fordóma. Að við getum gripið börn strax og áhyggjur kvikna.

Samtalið skiptir miklu máli. Lögin gefa okkur öllum leyfi til að vera með stækkunarglerið á börnum og að það sé gripið inn í um leið og rauðu ljósin kvikna. Þarf hugarfarsbreytingu í kerfunum. Grípum börnin strax og þau fara að ströggla í hverju sem er. Sýna mildi í þessum vinnubrögðum.

Börn og fjölskyldur fái snemmbæran stuðning.

Öll öruggari í sínum hlutverkum og vita hvað hinir eru að gera. Um leið og við fullorðna fólkið erum með það á hreinu skilar það sér til barnanna. Erum stundum að teygja okkur of langt og of nálægt í málum sem við eigum að vísa annað.

Byrja fyrr og fara neðar í aldri.

Samstarf og samtal kerfanna er grunnhugsunin.

Þegar öll sem koma að barni séu með farsældargleraugun á sér og að trúa því að þau sem starfa í kerfnu og kerfunum séu öll að vinna vel.

Kortleggja hvaða "úrræði" skólinn getur verið með.

Skilgreina hvað við getum boðið upp á. Vera vakandi fyrir börnum, koma þeirri menningu á í hverjum skóla. Viðhorf alls starfsfólks í skólum mikilvægt. Að fólk hugsi "hvað get ég gert?" Að vera í virku samtali og samstarfi við foreldra.

Við festumst oft í að tala um úrræði. Við erum með alls konar tæki sem við notum til að meta börn en vinnum almennt ekki með niðurstöðurnar. Áfallamiðuð nálgun í skólastarfi og öll kerfin sem eru notuð í skólum skipta máli í þessari vinnu. Eru allir að vinna saman í skólanum.

Mikilvægt þegar ákveðið var að barn á fyrsta stigi gat fengið úrræði á 2. eða 3. stigi.

Hvernig er fagþekkingin í leikskólum (vegna mönnunarvanda) til að vinna með farsældina. Mikilvægt að ná að stýra farsældinni inn í réttan markhóp í skólunum.

Þurfum að passa okkur á að aðgreina hvað skólinn getur gert og hvað er farsæld.Það sem hefur komið fram, ég sem tengiliður þarf ég að vita hert ég get leiðbeint fólki og hvert þau geti leitað. Og gerir starfsfólk öruggara.

Erum með mikið af upplýsingum, þekkingu, niðurstöðum prófa sem hægt er að nota og eru kannski ekki nýtt næginlega vel. Mikil feimni við að rýna í, hvernig get ég þjónustað barnið betur. Hefur áhyggjur af því að tengiliðir verði með of marga hatta og of mikið á sinni könnu.

Að fá heilbrigðiskerfið inn og efla fólkið þar til að ganga í sama takt.

Það fækkar í fagstéttum í skólunum. Áhyggjur af því hverjir veljast í tengiliðastörfin. Skólafélagsráðgjafar mikilvægir í skólana. Að kerfin vilji vinna saman og treysti hvert öðru.

Fjármögnunin áfram.

Margir tengiliðir með marga hatta innan skólanna. Þarf að velja tengiliði sem eru ekki með aðra ábyrgð.

Áhyggjur af viðhorfi bofs til skólastarfs.

Fjármagn þarf að vera tryggt til að skólarnir geti sinnt tengiliðahlutverkinu vel.

Fjármögnun í skólana og í stýringu verkefnisins.

Hæfni og geta tengiliðanna. Öflugra þar sem eru fleiri en einn tengiliður innan hvers skóla.

Viðhorfin milli kerfa. Mikilvægt að tala ekki "hitt" kerfið niður.

Togstreita milli kerfa, við og þið, þvælist fyrir. Ekki bara milli skóla og velferðar. Barnið er áfram í þjónustu þó að það sé komin samþætting. Samtalið verður að vera virkt og það þarf að halda utan um það. Tíminn sem tengiliðir hafa er ekki alltaf nógur. Er kerfið að skila árangri? Þurfum tíma til að rýna hvernig kerfið virkar.

Að ekki sé verið að koma inn með ráðgjöf um eitthvað sem löngu er búið að prófa.

Pólitísk helgun, ekki sjálfgefið að ríkisstjórn helgi sig einhverju sem fyrri ríkisstjórnir hafa komið á. Ráðuneytisfólkið þarf að passa að halda verkefninu gangandi og þróa það áfram til að allt stjórnmálafólk geti eignað sér eitthvað í verkefninu.