เอาเรื่องการเมืองก่อนเลย เสรีภาพทางการเมืองเป็นอีกหนึ่งอย่างที่ต้องบอกว่า เอาเข้าจริงทางรัฐบาลก็ปลดล็อคมากพอสมควร หากย้อนไปก่อนหน้านี้สัก 15 ปีที่แล้ว การที่ใครสักคนจะออกมาป่าวประกาศถึงแนวคิดทางการเมืองของตนเองเป็นเรื่องแปลกและอันตราย ยิ่งตรงข้ามกับรัฐบาลด้วยแล้วยิ่งเป็นภัยต่อตัวเองและครอบครัว แต่มายุคนี้แม้ประชาชนอาจจะไม่ได้ออกมาชุมนุมเรียกร้องอะไรมากมายทางการเมืองเนื่องจากกลัวอันตรายจากการปราบปรามผู้ชุมนุม แต่แค่พวกเค้าสามารถมีความคิดทางการเมืองแตกต่างกันได้ เพียงเท่านี้ก็ถือว่าดีมากแล้ว

อย่างไรก็ตาม สิ่งหนึ่งที่รัฐบาลจีนเองต้องแสดงให้เห็นด้วยก็คือ หากเจอเหตุการณ์ประท้วง เหตุการณ์ผู้ชุมนุม พวกเค้าจะจัดการอย่างไร ภาพจัดการกลุ่มผู้ชุมนุมกรณีทิเบตเมื่อหลายปีก่อน คงยังจำกันได้ ดีว่าหลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้นไม่มีการประท้วงใหญ่ขึ้นมาอีก น่าสนใจว่าหากในอนาคตมีการประท้วงขึ้นมาอีกไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กหรือใหญ่ จีนจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร รุนแรง, เจรจาประนีประนอม รอดูกันต่อไป

วิธีการแก้ปัญหาคือ รับฟังปัญหาที่เกิดขึ้นและช่วยกันแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นไปเรื่อยๆ

น.ส.ทิพย์วดี สุดประเสริฐ เลขที่31 ม4/1

ถึงแม้ว่า ชนเผ่าพื้นเมืองมีประเพณีและวัฒนธรรมที่แตกต่างกัน แต่พวกเขาต้องเจอสภาพความเป็นจริงที่เหมือนกัน นั่นคือ ถูกบังคับให้โยกย้ายถิ่นฐานออกจากที่ดินของบรรพบุรุษ ถูกปฏิเสธไม่ให้แสดงออกซึ่งวัฒนธรรมของชนเผ่าตัวเอง ถูกทำร้ายร่างกายหรือถูกปฏิบัติในฐานะพลเมืองชั้นสอง

ชนเผ่าพื้นเมืองมักถูกผลักให้เป็นกลุ่มคนชายขอบและต้องเผชิญกับการเลือกปฏิบัติในกระบวนการยุติธรรมของประเทศนั้น ซึ่งทำให้พวกเขาต้องเสี่ยงต่อการใช้ความรุนแรงและการถูกละเมิดมากขึ้น นักปกป้องสิทธิมนุษยชนที่เป็นชนเผ่าพื้นเมืองผู้ซึ่งออกมาพูดมักต้องเผชิญกับการถูกข่มขู่และใช้ความรุนแรง ซึ่งส่วนมากเป็นการกระทำจากภาครัฐ นอกจากนี้ ชนเผ่าพื้นเมืองอาจถูกทำร้ายร่างกายและถูกฆ่าเพียงเพราะสถานะของพวกเขา



นางสาว กัญญาพัชร สมันหลี