Μιλάνε για καιρούς δοξασμένους, και πάλι
 (Άννα μην κλαις)
 θα γυρέψουμε βερεσέ απ’ τον μπακάλη.
 
 Μιλάνε για του έθνους, ξανά, την τιμή
 (Άννα μην κλαις)
 στο ντουλάπι δεν έχει ψίχα ψωμί
 
 Μιλάνε για νίκες που το μέλλον θα φέρει
 (Άννα μην κλαις)
 Εμένα δε με βάζουν στο χέρι.
 
 Ο στρατός ξεκινά
 (Άννα μην κλαις)
 Σαν γυρίσω ξανά
 θ’ ακολουθώ άλλες σημαίες.
 Ο στρατός ξεκινά 

 Sie sprechen wieder von großen Zeiten
 (Anna, weine nicht)
 Der Krämer wird uns ankreiden.
 
 Sie sprechen wieder von Ehre
 (Anna, weine nicht)
 Da ist nichts im Schrank, was zu holen wδre.
 
 Sie sprechen wieder vom Siegen
 (Anna, weine nicht)
 Sie werden mich schon nicht kriegen.
 
 Es ziehen die Heere
 (Anna, weine nicht)
 Wenn ich wiederkehre
 Kehr ich unter andern Fahnen wieder.
 Es ziehen die Heere. 

Μουσική:   

Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
 για πόλεμο στο μακρινό το Ιράν.
 
 Ο πρώτος από πόλεμο δεν κάτεχε, 
 ο δεύτερος στις κακουχιές δεν άντεχε.
 
 O τρίτος ήταν υποκείμενο γελοίο
 κι ο τέταρτος φοβότανε το κρύο.
 
 Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
 αλλά δε φτάνουνε ποτέ στο Ιράν.

 Vier Generale machen sich auf und gehn
 Krieg zu führen in den fernen Iran.
 
 Der erste hatte keine Ahnung vom Krieg
 dem zweiten waren die Strapazen zu viel.
 
 Der dritte machte sich selbst zum Gespötte
 und der vierte fürchtete die Kälte.
 
 Vier Generale machen sich auf und gehn
 aber sie erreichen niemals den Iran.

Μουσική:   

Lied des Händlers
Ρύζι έχει κει κάτω κοντά στο ποτάμι
 Εκεί ψηλά στο βουνό χρειάζουνται ρύζι
 Αν το ρύζι το κρύψουμε στις αποθήκες
 θ’ ακριβύνει το ρύζι γι’ αυτούς εκεί πάνω
 Οι μαούνες του ρυζιού θα `χουν λιγότερο ρύζι
 και το ρύζι φτηνότερο θα `ναι για μένα
 
 Τι είναι στ’ αλήθεια το ρύζι
 Πού να ξέρω το ρύζι τι είναι
 Ποιος να το ξέρει τάχα
 Δεν ξέρω το ρύζι τι είναι
 Ξέρω την τιμή του μονάχα
 
 Φτάνει χειμώνας και χρειάζουνται ρούχα
 Πρέπει μπαμπάκι λοιπόν ν’ αγοράσουμε
 και το μπαμπάκι να μην το πουλήσουμε
 Σαν θα `ρθει το κρύο, θ’ ακριβύνουν τα ρούχα
 Τα κλωστήρια πληρώνουν πολύ ψηλά μεροκάματα
 Κι έπειτα υπάρχει πάρα πολύ μπαμπάκι
 
 Τι είναι στ’ αλήθεια το μπαμπάκι
 Πού να ξέρω το μπαμπάκι τι είναι
 Ποιος να το ξέρει τάχα
 Δεν ξέρω το μπαμπάκι τι είναι
 Ξέρω την τιμή του μονάχα
 
 Κι ο άνθρωπος παρατρώει φαΐ
 γι’ αυτό κι ο άνθρωπος όλο ακριβαίνει
 Για να φτιάξεις φαΐ, χρειάζεσαι ανθρώπους
 Οι μάγειροι κάνουν φτηνότερο το φαΐ
 αλλάοι φαγάδες όλο και τ’ ακριβαίνουν
 Κι έπειτα υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι
 
 Τι είναι στ’ αλήθεια ο άνθρωπος
 Πού να ξέρω ο άνθρωπος τι είναι
 Ποιος να το ξέρει τάχα
 Δεν ξέρω ο άνθρωπος τι είναι
 Ξέρω την τιμή του μονάχα

Μουσική:   Kurt Weil, Hanns Eisler

Τι στέλνει από την Πράγα στην κυρία του για δώρο;
 Γοβάκια με τακουνάκι
 και με κουμπάκια από σεβρό καλέ
 στέλνει ο φαντάρος ο ναζί
 
 Κι από τη Βαρσοβία στη γυναίκα του τι στέλνει;
 Μια γούνα που λιμπιζόταν,
 της πάει τρέλα το βιζόν καλέ,
 στέλνει ο φαντάρος ο ναζί
 
 Στο Όσλο όταν εμπήκαν
 μία σάρπα στέλνει δώρο,
 με κρόσια και με κεντήδια να καμαρώνει
 απ'το Όσλο ο ναζισταράς
 
 Το Ρότερνταμ όταν πήρανε σαν τι δωράκι στέλνει;
 Καπέλο για τη συμβία,
 πολύ μοντέρνο με μακρύ φτερό
 στέλνει απ'το Ρότερνταμ καλέ
 
 Τι δώρο απ'το Παρίσι από το Παρίσι παίρνει;
 Ολομέταξη τουαλέτα για τη γιορτή της,
 ένα όνειρο,
 στέλνει ο φαντάρος ο ναζί
 
 Η Άφρικα στην κυρία της σαν τι δωράκι στέλνει;
 Κοράλλι και σταυρουδάκι
 από ασήμι να `ναι γούρικο
 Τέτοια φτάνουν από Αφρική
 
 Και τι δώρο έφτασε από τη Ρωσία;
 Μια μαύρη,
 μια μαύρη πλερέζα,
 πλερέζα μαύρη
 στη χήρα του έφτασε
 απ'τη Μόσχα έφτασε

Das Lied vom Weib des Nazi-Soldaten

Und was bekam des Soldaten Weib
 Aus der alten Hauptstadt Prag?
 Aus Prag bekam sie die Stöckelschuh.
 Einen Gruß und dazu die Stöckelschuh
 Das bekam sie aus der Stadt Prag.

Und was bekam des Soldaten Weib
 Aus Warschau am Weichselstrand?
 Aus Warschau bekam sie das leinene Hemd
 So bunt und so fremd, ein polnisches Hemd!
 Das bekam sie vom Weichselstrand. 

Und was bekam des Soldaten Weib
 Aus Oslo über dem Sund?
 Aus Oslo bekam sie das Kräglein aus Pelz.
 Hoffentlich gefällt‘s, das Kräglein aus Pelz!
 Das bekam sie aus Oslo am Sund. 

Und was bekam des Soldaten Weib
 Aus dem reichen Amsterdam?
 Aus Rotterdam bekam sie den Hut.
 Und er steht ihr gut, der holländische Hut.
 Den bekam sie aus Amsterdam. 

Und was bekam des Soldaten Weib
 Aus Brüssel im belgischen Land?
 Aus Brüssel bekam sie die seltenen Spitzen.
 Ach, das zu besitzen, so seltene Spitzen!
 Sie bekam sie aus belgischem Land.

 Und was bekam des Soldaten Weib
 Aus der Lichterstadt Paris?
 Aus Paris bekam sie das seidene Kleid.
 Zu der Nachbarin Neid das seidene Kleid
 Das bekam sie aus Paris. 

 Und was bekam des Soldaten Weib
 Aus dem südlichen Bukarest?
 Aus Bukarest bekam sie das Hemd.
 so bunt und so fremd das rumänische  Hemd
 Das bekam sie aus Bukarest. 

 Und was bekam des Soldaten Weib
 Aus dem weiten Russenland?
 Aus Rußland bekam sie den Witwenschleier.
 Zu der Totenfeier den Witwenschleier
 Das bekam sie aus Rußland. 

Dass die Tauben mit sich reden lassen

Und das die Unersättlichen

Euch etwas abgeben!

Die Wölfe werden euch nähren 

statt euch zu verschlingen!

Aus Freundlichkeit

Werden die Tiger euch einladen 

Ihnen die Zähne zu ziehen! 

Darauf wartet ihr!

Τι περιμένετε;

Ότι οι κουφοί παραχωρήσεις θα σας κάνουν

Κι ότι οι αχόρταγοι 

Κάτι θε να σας δώσουν!

Οι λύκοι θα σας ταΐσουνε

αντί να σας καταβροχθίσουν! 

Από φιλία

Θα σας παρακαλέσει η τίγρη

Να της βγάλετε τα δόντια!

Τέτοια περιμένετε!

Das letzte Brot wegnimmt, siehst du als Feind an

Aber dem Dieb, der nie gehungert hat

springst du nich an die Gurgel!

Τον πεινασμένο, που σ΄άρπαξε 

το τελευταίο ψωμί, σαν εχτρό τον αντιμετωπίζεις.

Μα τον κλέφτη, που δεν πείνασε ποτέ του

Δεν ορμάς ν'αρπάξεις από το λαρύγγι.

Η πρώτη ματιά το πρωί απ΄το παράθυρο
Το παλιό βιβλίο που βρέθηκε ξανά
Ενθουσιασμένα πρόσωπα
.......


Πως θα συμπληρώνατε τον τελευταίο στίχο;
 Χασα Λουκα : Γεμάτα με Χαρά

ΙΑΚΩΒΟΣ ΤΖΑΝΑΚΗΣ: ΚΟΙΤΑΧΤΗΚΑΝ ΞΑΝΑ 

ΦΩΝΙΑΔΑΚΗ ΝΑΤΑΣΑ : ΔΥΝΑΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΓΕΛΙΑ

 Γεωργια Ψυχαρακη : θυμουνταν αναμνησεις απο παλια

manos sivvianakis : Να πετανε τους θεορατους χαρταετους στον ουρανο

Σπανακης: Καταγάλανος ουρανός

Γιώργος Μπιγικακη: Και η ποίηση γεννιέται ξανα

Άννα Περογιαννακη : και ο ήλιος λάμπει στον ουρανό

Κωνσταντινα Νικηταρα : Ανθισμένο πρωινό 

Άγνωστος: ανοιγουν το παλιό βιβλίο με χαρα

Μιχάλης Αρετίνης : είχαν αυτοί που το διάβασαν με χαρά

 andreadaki katerina : Εγώ σκέφτομαι ότι μετά κουνιέται το δέντρο, τα φύλλα του ότι όλοι οι άνθρωποι είναι χαρούμενοι.

ή

Τα φύλλα του δεντρου κουνιούνται και οι άνθρωποι περνάνε καλά

Άγνωστος : χαμογελούν ξανά

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΤΣΙΜΠΙΝΟΣ :χαμόγελο γεμάτα

χρηστος: λαμπερά χαμόγελα

from Νικόλας Μακαρώνας Β3 (privately): 1:22 PM

Βασιλάκης Δημήτρης : Ωραία μέρα

Μπελενιώτη Νίκη  : Βροχερές ημέρες

eva zervaki : γελούν μέσα στο κρύο;;

Καλαϊτζακης Γιαννης: ΓΕΛΟΥΝ ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΑ

ή

ΓΕΛΟΥΝ ΜΕ ΠΟΛΥ ΧΑΡΑ

ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ): ... Όπως τα παλιά 

 ΚΑΛΑΙΤΖΑΚΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ : ενθουσιασμένα πρόσωπα τραγουδάνε δυνατά

 Λυκάκης Νικήτας  : φαίνονται στη γειτονιά, μεγάλοι και παιδιά

Μανουσάκης Γιώργος : ειδαμε ξανα

Μπαλτζακη Ελισάβετ : χαμόγελα παντού