Muradiye Medresesi revaklı, açık avlulu ve tek eyvanlı Osmanlı erken dönem medrese plan tipine sahip olup, kare bir avlu etrafında sıralanmış, on dört öğrenci hücresi, iki ara ve bir büyük eyvandan oluşmaktadır. Avlunun ortasında, mermerden sekizgen bir havuz bulunmaktadır.  

 Farklı zamanlarda çeşitli gerekçelerle tamir ve onarımlara tabi tutulan yapıda Cumhuriyet sonrasında ilk önemli müdahale 1951 yılında gerçekleşmiştir. Bu onarımdan sonra uzun yıllar Verem Savaş Dispanseri ve Kanser Erken Tanı Merkezi olarak sağlık hizmetlerinde kullanılmıştır. 2014 yılında Bursa Büyükşehir Belediyesi tarafından Külliye ile birlikte kapsamlı bir restorasyona tabi tutularak 2017 yılında uygulama çalışmaları tamamlanan yap,  2014 yılında UNESCO Dünya Mirası olarak ilan edilen alan içerisinde yer almaktadır.

Muradiye medresesi restorasyondan sonra, yeniden işlevlendirilerek Kuran ve el yazmaları müzesi olarak 18.01.2018 tarihinde hizmete açılmıştır. Büyükşehir belediyesi tarafından Bursa ya kazandırılan müze, konusu itibari ile Türkiye’de bu anlamda önemli  örnekler arasında sayılmaktadır. Muradiye Kuran ve El Yazmaları Müzesinde odalar ve revak tamamen sergi alanı olarak kullanılmaktadır. Üzeri kapatılan avluya  ise etkinlik ve atölye alanı olarak yeniden işlev kazandırılmıştır.  Medreseye giriş, sağ odadan başlanmak üzere sırası ile 10. odaya kadar, Kur’an -ı Kerim’in ilk nazil olduğu zamandan günümüze Kur’anın yazılışındaki aşamalar, hat sanatı yoluyla kronolojik olarak izlenmektedir. Hat sanatıyla beraber diğer islam kitap sanatları arasında yer alan cilt ,tezhip, minyatür ve ebru sanatı ile ilgili örneklerin yanında, bu kitap sanatlarının yapım aşamalarını gösteren kısa video çekimlerine de yer verilmiştir. Medreseye girişin tam karşı cephesinde yeralan ana eyvanda ise 18. Yy dan kalan Hüdavendigar  (1.Murad) sanduka örtüsü ve Bursa’da medfun olan diğer sultan isimlerinin yazılı olduğu levhalar sergilenmektedir.

Adres: Muradiye Mahallesi Prof. Dr. Halil İnalcık Sok. 16050 Osmangazi/Bursa
Telefon : 0 224 716 37 32
Ziyaret Saatleri:  09.00-17.00

 

1. kattaki “Yaşam ve Kültürüyle Bursa” isimli tematik galeride Bursa’ya damgasını vurmuş isimler, kentin unutulmuş ya da unutulmaya yüz tutmuş gelenek ve görenekleri, alışkanlıkları anlatılmaktadır.

Müzenin bodrum katında “El Sanatları Çarşısı, İpek Kenti Bursa ve Üreten Bursa” bölümleri yer almaktadır. El Sanatları Çarşısı’nda kumaşçı, arabacı, nalbant, saraç, semerci, yemenici gibi dükkanların özgün dekor ve canlandırmaları yer almaktadır.

Müzede ayrıca üç geçici sergi salonu bulunmaktadır. Bu salonlardaki sergiler farklı periyodlarla yenilenerek müze ziyaretçilerinin izlenimine sunulmaktadır.

Ayrıca, mini konferans ve film salonu olarak kullanılan 50 kişilik “Etkinlikler Salonu” ve atölyelerinin yapıldığı “Eğitim Atölyesi” bulunmaktadır
Adres: Hocaalizade Mahallesi, Atatürk Cad. No:8, 16010 Osmangazi/Bursa
Telefon: (0224) 716 37 90
Ziyaret  Saatleri: 09:30-17:30

14 Haziran 1997, Bursa yeni bir kültür merkezine kavuşuyor. Çekirge caddesi üzerinde yer alan ve yıllardır atıl duran eski trafo binası, Bursa Büyükşehir Belediyesi ve Bursa Kültür Sanat ve Turizm Vakfı tarafından yeniden yapılandırılarak Sanat Evi olarak hizmete sunuluyor.

Binanın misyonu konumu nedeniyle hemen belirleniyor, çünkü Bursa’nın kültürel simgesi olan Karagöz anıtı hemen karşısında. Dolayısıyla adı da Karagöz Evi. Yıllarca göz ardı edilen Türk Gölge oyunu artık kahramanının adını taşıyan bir eve, biz Bursalılarda yeni bir mekâna kavuşuyoruz böylelikle. Binada Karagöz gösterilerinin yapılacağı bir gösteri salonu, Karagöz – Hacivat galerisi, kukla galerisi, ihtisas kütüphanesi ve Tasvir yapım atölyesi yer alıyor.

Aynı yıllarda kurulan UNIMA Bursa Şubesi de, Karagöz meşalesini eline alıp birbiri ardı sıra gerçekleştirdiği gösterilerle, ülke çapında ustaların katılımıyla düzenlediği çıraklık ve ustalık kurslarıyla Karagöz Evi’ni adına yaraşır bir düzeye çıkarıyor. Karagöz Evi kısa sürede, geleneksel gölge oyununu yeniden canlandıran bir mekâna dönüşüyor.

Ve 2007, Bursa Karagöz Evi on yılı geride bırakıyor ve onuncu yılında Bursa Büyükşehir Belediyesi tarafından  müzeye dönüştürülen Karagöz Evi,artık Karagöz Müzesi olarak hizmet veriyor.  Karagöz sanatını yarınlara tüm pırıltısı ile ulaştırabilmek için yeni bir misyon üstleniyor.

Sosyal hayatta yardımlaşma ve dayanışmaya çok önem veren İslâm dininin, güçlü Türk devletleri tarafından kabul edilmesi, vakıf kurumuna en büyük gelişimi yaşatmıştır. Vakıflar, altın çağını Osmanlı ile yaşamıştır. Öyle ki; Osmanlı İmparatorluğu “Vakıf Cenneti” ya da “Vakıf Devleti” olarak tanımlanmıştır.

‘Vakıf sistemi, tarihsel süreç içerisinde topluma, zamana ve mekâna bağlı olarak değişiklik göstermiş; çeşitli toplumlarda farklı şekillerde uygulanmıştır. Vakıf kültürünün başlangıç tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte, Babil ve Sümerler’de vakfı andıran bir takım izlere rastlanmıştır. Yine Boğazköy kazılarında ele geçen tabletlerde,  M.Ö. 1290-1280 yıllarında Hitit Kralı Hattuşili tarafından düzenlenmiş bir belge vakfı çağrıştırmaktadır. Eski Yunan’da farklı bir uygulama mevcut olup, vakfa benzer bazı kurumlardan bahsedilmektedir. Roma ve Bizans’ta da vakıf kurumunun bir ölçüde gelişmiş olduğunu görmekteyiz.
İşte bu müzede Osmanlı vakıf sistemi ve tasavvuf konuları işlenmiştir.

Arkeopark, Akçalar Beldesi  Aktopraklık  Mevkii'nde 2004 yılından itibaren tarih ile bugünü buluşturuyor.

Müzenin ilgi odağı alanlarından biri de Eskikızılelma köyünden sökülerek proje alanına yeniden inşa edilen yapıların oluşturduğu geleneksel köydür. Ziyaretçinin geçmiş ile bugün arasında bir bağ kurmasını sağlamak amacıyla inşa edilen geleneksel köyde evlerin yanı sıra; köy kahvesi, ahır, odunluk, su değirmeni, çeşme, ekmek fırını, ambar, demirci atölyesi ve pekmezlik gibi bölümlerle gerçek bir doku elde edilmeye çalışılmıştır. Burada bulunan yapılara farklı işlevler verilerek geleneksel yaşam ve teknolojilerinin de anlatıldığı bir sergileme yapılmıştır.

Osmanlı'nın 6. padişahı olan Sultan II. Murad'ın türbesinin yanı sıra Osmanlı hanedanından şehzadelerin, eşlerinin, çocuklarının, valide sultanların ve saraylıların mezarlarının bulunduğu toplam 13 türbe bulunmaktadır. Karşı Duran Süleyman'a ait olan türbe ise külliyenin avlu duvarının dışında, yolun karşısındadır. En eski türbe 1449 senesinde Fatih Sultan Mehmed'in annesi Hüma Hatun için yaptırdığı türbedir. En geç yaptırılan türbe ise Sultan II. Selim'in 1553'te vefat eden kardeşi Şehzade Mustafa için 1574 tarihinde yaptırdığı türbedir. Türbelerin inşaatları farklı yıllarda yapılmış ve bu alan zamanla türbeler topluluğu haline gelmiştir. Türbelerin mimarisi ile süslemeleri ayrı özellikler taşır. Çini, ahşap ve kalem İşi süsleme sanatlarının en özgün ve sıra dışı örneklerini burada görmek mümkündür

Muradiye Camii'nin batısında, cami ile medresenin arasında orta büyüklükte bir hazire mevcuttur. Hazirede başta II. Murad devrinde görev yapan önemli şahsiyetler olmak üzere müderris, müezzin, molla, muvakkit ve imamlar ile bu zatlardan bazılarının eşleri ve çocuklan metfundur.

Hünkar Köşkü, 1922 yılında Atatürk ile birlikte kurtuluş savaşı komutanlarını da 12 gün süreyle konuk etmiştir. Atatürk ayrıca, 1925, 1931 ve 1935 yıllarında Bursa’ya yaptığı ziyaretlerde bu köşkte kalmıştır. Atatürk’ün köşkü son ziyareti olan 16 Temmuz 1935 tarihinde, saat 16.00 da köşke gelerek birkaç saat dinlendiği bilinmektedir.

Hünkar Köşkü 1947 yılından beri Büyükşehir Belediyesi mülkiyetine aittir. En son 1995 yılında Milli Saraylar Daire Başkanlığı gözetiminde Bursa Büyükşehir Belediyesi tarafından restore edildi. Mevcut eşyalar Dolmabahçe Sarayı restorasyon atölyelerinde onarım görüp özgün hallerine dönüştürülmüştür. Köşk zaman içinde, “Kasr-ı Hümayun”, “Kasr-ı Milli”, “Cumhuriyet Köşkü” ve “Atatürk Köşkü” adlarıyla anılmıştır.

Hünkar Köşkü 173 yıllık geçmişiyle tarihimize tanıklık etmektedir. 29 Mayıs 2003 tarihinde müze olarak hizmet vermeye başlamıştır. Bursa’daki sivil mimari yapıların nadir örneklerinden birisidir.

Köşk, Fransız ampir üslupta yapılmıştır. Tavan yüzeylerini kaplayan kalemişi süslemeler insanı adeta büyüleyen sanatsal inceliktedir. Kabul salonu, Atatürk’ün odası, çalışma odası, manevi kızları Sabiha ve Ülkü Hanım’ın yatak odası, yemek odası ve diğer güzellikleriyle geçmişin yaşanmışlıklarını hissettirmektedir.

 Hünkar Köşkü Müzesi bahçesinde bulunan Büyükşehir Belediyesi sosyal tesisleriyle birlikte konuklarını ağırlıyor.

Yapılan kazılar sonucu elde edilen bulgular İznik’te çini ve seramik üretiminin birdenbire ortaya çıkmadığını, tarih boyunca farklı tekniklerde yapıldığını gösterir. Müzede İznik Çinisi’nin tarihine bir yolculuk yapacaksınız. Beylikler Dönemi’nden başlayarak çini sanatının gelişim sürecini detayları ile öğrenecek, renklerin ve desenlerin dönemsel olarak çini ile buluşmasına şahitlik edeceksiniz. Aynı zamanda müzede Beylikler Dönemi’nden günümüze kadar ki dönemi kapsayan çini örnekleriyle bu değişimi yakından gözlemleyebileceksiniz.

Müzede ayrıca İznik ve civarında yaşayan insanlar tarafından kullanılan pek çok etnografik eser de sergilenmekte. Bunların arasında en ilginç eser gruplarından biri de 19. yüzyılda İznik köy muhtarlarının kullandıkları muhtar mühürleridir.

   Bursa’nın geleneksel yaşam kültüründe unutulmakta olan örf ve adetlerin canlandırmalarla anlatıldığı  müzede  aynı zamanda geleneksel hayatta kullanılan objeler ve sahnelerde izlenime sunulmuştur. Tarihi bu konakta çeyiz geleneğinden sünnet adetlerine, misafir ağırlamadan hacı tehniyelerine , hamam kültüründen Gezek kültürüne kadar Bursa’nın  yaşam kültürünü yansıtacak pek çok konu işlenmiştir. Yapının hem sofa hem de odalarında yaşayan müze anlayışıyla geçmişi yansıtan etkinlikler  bu alanlarda yapılmaktadır.

    Yaşayan Müze geçmişimizin zengin ve köklü kültürünü ziyaretçilerine göstermenin ötesinde ziyaretçisine bu kültürü uygulama ve yaşatma olanağı vermektedir. Masalcı nine ile masal diyarına yolculuk , unutulmaya yüz tutmuş sokak oyunlarının canlandırılması , drama ile nostaljik bir gezinti ve geleneksel Gezek gecesi eski yaşam kültürünü anlatan ve  bu müzede yaşatılan  en önemli etkinliklerdir.

      Ahşap ve kagirden oluşan bu tarihi yapı , sofa (salon) ve sofaya açılan odalar şeklinde tasarlanan  Geleneksel Türk evi plan tipinde olan , bodrum kat üzerine iki kat olarak 158 m2 taban alanı üzerine inşa edilmiştir. Hasan Eşref Efendi’nin (Ö.1927) Emine Hanım ile evliliğinden Hacer ve Ömer isimli  iki evladı olup eşini de genç yaşta kaybetmiştir .Hasan Eşref Efendi vefat ettiğinde kızı 18 oğlu ise 16 yaşındaydı.Kızı Hacer Hanım bu konakta Burdurlu bir doktor ile evlenmiş ve iki çocuk ( Ece , Eşref ) dünyaya getirmiştir. En son  Hacer Hanımın 1986 yılındaki vefatına kadar bu konakta ikamet ettiği bilinmektedir.

 Muradiye Medresesi revaklı, açık avlulu ve tek eyvanlı Osmanlı erken dönem medrese plan tipine sahip olup, kare bir avlu etrafında sıralanmış, on dört öğrenci hücresi, iki ara ve bir büyük eyvandan oluşmaktadır. Avlunun ortasında, mermerden sekizgen bir havuz bulunmaktadır.  

 Farklı zamanlarda çeşitli gerekçelerle tamir ve onarımlara tabi tutulan yapıda Cumhuriyet sonrasında ilk önemli müdahale 1951 yılında gerçekleşmiştir. Bu onarımdan sonra uzun yıllar Verem Savaş Dispanseri ve Kanser Erken Tanı Merkezi olarak sağlık hizmetlerinde kullanılmıştır. 2014 yılında Bursa Büyükşehir Belediyesi tarafından Külliye ile birlikte kapsamlı bir restorasyona tabi tutularak 2017 yılında uygulama çalışmaları tamamlanan yap,  2014 yılında UNESCO Dünya Mirası olarak ilan edilen alan içerisinde yer almaktadır.

Muradiye medresesi restorasyondan sonra, yeniden işlevlendirilerek Kuran ve el yazmaları müzesi olarak 18.01.2018 tarihinde hizmete açılmıştır. Büyükşehir belediyesi tarafından Bursa ya kazandırılan müze, konusu itibari ile Türkiye’de bu anlamda önemli  örnekler arasında sayılmaktadır. Muradiye Kuran ve El Yazmaları Müzesinde odalar ve revak tamamen sergi alanı olarak kullanılmaktadır. Üzeri kapatılan avluya  ise etkinlik ve atölye alanı olarak yeniden işlev kazandırılmıştır.  Medreseye giriş, sağ odadan başlanmak üzere sırası ile 10. odaya kadar, Kur’an -ı Kerim’in ilk nazil olduğu zamandan günümüze Kur’anın yazılışındaki aşamalar, hat sanatı yoluyla kronolojik olarak izlenmektedir. Hat sanatıyla beraber diğer islam kitap sanatları arasında yer alan cilt ,tezhip, minyatür ve ebru sanatı ile ilgili örneklerin yanında, bu kitap sanatlarının yapım aşamalarını gösteren kısa video çekimlerine de yer verilmiştir. Medreseye girişin tam karşı cephesinde yeralan ana eyvanda ise 18. Yy dan kalan Hüdavendigar  (1.Murad) sanduka örtüsü ve Bursa’da medfun olan diğer sultan isimlerinin yazılı olduğu levhalar sergilenmektedir.

Adres: Muradiye Mahallesi Prof. Dr. Halil İnalcık Sok. 16050 Osmangazi/Bursa
Telefon : 0 224 716 37 32
Ziyaret Saatleri:  09.00-17.00

1. kattaki “Yaşam ve Kültürüyle Bursa” isimli tematik galeride Bursa’ya damgasını vurmuş isimler, kentin unutulmuş ya da unutulmaya yüz tutmuş gelenek ve görenekleri, alışkanlıkları anlatılmaktadır.

Müzenin bodrum katında “El Sanatları Çarşısı, İpek Kenti Bursa ve Üreten Bursa” bölümleri yer almaktadır. El Sanatları Çarşısı’nda kumaşçı, arabacı, nalbant, saraç, semerci, yemenici gibi dükkanların özgün dekor ve canlandırmaları yer almaktadır.

Müzede ayrıca üç geçici sergi salonu bulunmaktadır. Bu salonlardaki sergiler farklı periyodlarla yenilenerek müze ziyaretçilerinin izlenimine sunulmaktadır.

Ayrıca, mini konferans ve film salonu olarak kullanılan 50 kişilik “Etkinlikler Salonu” ve atölyelerinin yapıldığı “Eğitim Atölyesi” bulunmaktadır
Adres: Hocaalizade Mahallesi, Atatürk Cad. No:8, 16010 Osmangazi/Bursa
Telefon: (0224) 716 37 90
Ziyaret  Saatleri: 09:30-17:30

Binanın misyonu konumu nedeniyle hemen belirleniyor, çünkü Bursa’nın kültürel simgesi olan Karagöz anıtı hemen karşısında. Dolayısıyla adı da Karagöz Evi. Yıllarca göz ardı edilen Türk Gölge oyunu artık kahramanının adını taşıyan bir eve, biz Bursalılarda yeni bir mekâna kavuşuyoruz böylelikle. Binada Karagöz gösterilerinin yapılacağı bir gösteri salonu, Karagöz – Hacivat galerisi, kukla galerisi, ihtisas kütüphanesi ve Tasvir yapım atölyesi yer alıyor.

Aynı yıllarda kurulan UNIMA Bursa Şubesi de, Karagöz meşalesini eline alıp birbiri ardı sıra gerçekleştirdiği gösterilerle, ülke çapında ustaların katılımıyla düzenlediği çıraklık ve ustalık kurslarıyla Karagöz Evi’ni adına yaraşır bir düzeye çıkarıyor. Karagöz Evi kısa sürede, geleneksel gölge oyununu yeniden canlandıran bir mekâna dönüşüyor.

Ve 2007, Bursa Karagöz Evi on yılı geride bırakıyor ve onuncu yılında Bursa Büyükşehir Belediyesi tarafından  müzeye dönüştürülen Karagöz Evi,artık Karagöz Müzesi olarak hizmet veriyor.  Karagöz sanatını yarınlara tüm pırıltısı ile ulaştırabilmek için yeni bir misyon üstleniyor.

Sosyal hayatta yardımlaşma ve dayanışmaya çok önem veren İslâm dininin, güçlü Türk devletleri tarafından kabul edilmesi, vakıf kurumuna en büyük gelişimi yaşatmıştır. Vakıflar, altın çağını Osmanlı ile yaşamıştır. Öyle ki; Osmanlı İmparatorluğu “Vakıf Cenneti” ya da “Vakıf Devleti” olarak tanımlanmıştır.

‘Vakıf sistemi, tarihsel süreç içerisinde topluma, zamana ve mekâna bağlı olarak değişiklik göstermiş; çeşitli toplumlarda farklı şekillerde uygulanmıştır. Vakıf kültürünün başlangıç tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte, Babil ve Sümerler’de vakfı andıran bir takım izlere rastlanmıştır. Yine Boğazköy kazılarında ele geçen tabletlerde,  M.Ö. 1290-1280 yıllarında Hitit Kralı Hattuşili tarafından düzenlenmiş bir belge vakfı çağrıştırmaktadır. Eski Yunan’da farklı bir uygulama mevcut olup, vakfa benzer bazı kurumlardan bahsedilmektedir. Roma ve Bizans’ta da vakıf kurumunun bir ölçüde gelişmiş olduğunu görmekteyiz.
İşte bu müzede Osmanlı vakıf sistemi ve tasavvuf konuları işlenmiştir.

Arkeopark, Akçalar Beldesi  Aktopraklık  Mevkii'nde 2004 yılından itibaren tarih ile bugünü buluşturuyor.

Müzenin ilgi odağı alanlarından biri de Eskikızılelma köyünden sökülerek proje alanına yeniden inşa edilen yapıların oluşturduğu geleneksel köydür. Ziyaretçinin geçmiş ile bugün arasında bir bağ kurmasını sağlamak amacıyla inşa edilen geleneksel köyde evlerin yanı sıra; köy kahvesi, ahır, odunluk, su değirmeni, çeşme, ekmek fırını, ambar, demirci atölyesi ve pekmezlik gibi bölümlerle gerçek bir doku elde edilmeye çalışılmıştır. Burada bulunan yapılara farklı işlevler verilerek geleneksel yaşam ve teknolojilerinin de anlatıldığı bir sergileme yapılmıştır.

Osmanlı'nın 6. padişahı olan Sultan II. Murad'ın türbesinin yanı sıra Osmanlı hanedanından şehzadelerin, eşlerinin, çocuklarının, valide sultanların ve saraylıların mezarlarının bulunduğu toplam 13 türbe bulunmaktadır. Karşı Duran Süleyman'a ait olan türbe ise külliyenin avlu duvarının dışında, yolun karşısındadır. En eski türbe 1449 senesinde Fatih Sultan Mehmed'in annesi Hüma Hatun için yaptırdığı türbedir. En geç yaptırılan türbe ise Sultan II. Selim'in 1553'te vefat eden kardeşi Şehzade Mustafa için 1574 tarihinde yaptırdığı türbedir. Türbelerin inşaatları farklı yıllarda yapılmış ve bu alan zamanla türbeler topluluğu haline gelmiştir. Türbelerin mimarisi ile süslemeleri ayrı özellikler taşır. Çini, ahşap ve kalem İşi süsleme sanatlarının en özgün ve sıra dışı örneklerini burada görmek mümkündür

Muradiye Camii'nin batısında, cami ile medresenin arasında orta büyüklükte bir hazire mevcuttur. Hazirede başta II. Murad devrinde görev yapan önemli şahsiyetler olmak üzere müderris, müezzin, molla, muvakkit ve imamlar ile bu zatlardan bazılarının eşleri ve çocuklan metfundur.

Hünkar Köşkü, 1922 yılında Atatürk ile birlikte kurtuluş savaşı komutanlarını da 12 gün süreyle konuk etmiştir. Atatürk ayrıca, 1925, 1931 ve 1935 yıllarında Bursa’ya yaptığı ziyaretlerde bu köşkte kalmıştır. Atatürk’ün köşkü son ziyareti olan 16 Temmuz 1935 tarihinde, saat 16.00 da köşke gelerek birkaç saat dinlendiği bilinmektedir.

Hünkar Köşkü 1947 yılından beri Büyükşehir Belediyesi mülkiyetine aittir. En son 1995 yılında Milli Saraylar Daire Başkanlığı gözetiminde Bursa Büyükşehir Belediyesi tarafından restore edildi. Mevcut eşyalar Dolmabahçe Sarayı restorasyon atölyelerinde onarım görüp özgün hallerine dönüştürülmüştür. Köşk zaman içinde, “Kasr-ı Hümayun”, “Kasr-ı Milli”, “Cumhuriyet Köşkü” ve “Atatürk Köşkü” adlarıyla anılmıştır.

Hünkar Köşkü 173 yıllık geçmişiyle tarihimize tanıklık etmektedir. 29 Mayıs 2003 tarihinde müze olarak hizmet vermeye başlamıştır. Bursa’daki sivil mimari yapıların nadir örneklerinden birisidir.

Köşk, Fransız ampir üslupta yapılmıştır. Tavan yüzeylerini kaplayan kalemişi süslemeler insanı adeta büyüleyen sanatsal inceliktedir. Kabul salonu, Atatürk’ün odası, çalışma odası, manevi kızları Sabiha ve Ülkü Hanım’ın yatak odası, yemek odası ve diğer güzellikleriyle geçmişin yaşanmışlıklarını hissettirmektedir.

 Hünkar Köşkü Müzesi bahçesinde bulunan Büyükşehir Belediyesi sosyal tesisleriyle birlikte konuklarını ağırlıyor.

Yapılan kazılar sonucu elde edilen bulgular İznik’te çini ve seramik üretiminin birdenbire ortaya çıkmadığını, tarih boyunca farklı tekniklerde yapıldığını gösterir. Müzede İznik Çinisi’nin tarihine bir yolculuk yapacaksınız. Beylikler Dönemi’nden başlayarak çini sanatının gelişim sürecini detayları ile öğrenecek, renklerin ve desenlerin dönemsel olarak çini ile buluşmasına şahitlik edeceksiniz. Aynı zamanda müzede Beylikler Dönemi’nden günümüze kadar ki dönemi kapsayan çini örnekleriyle bu değişimi yakından gözlemleyebileceksiniz.

Müzede ayrıca İznik ve civarında yaşayan insanlar tarafından kullanılan pek çok etnografik eser de sergilenmekte. Bunların arasında en ilginç eser gruplarından biri de 19. yüzyılda İznik köy muhtarlarının kullandıkları muhtar mühürleridir.

   Bursa’nın geleneksel yaşam kültüründe unutulmakta olan örf ve adetlerin canlandırmalarla anlatıldığı  müzede  aynı zamanda geleneksel hayatta kullanılan objeler ve sahnelerde izlenime sunulmuştur. Tarihi bu konakta çeyiz geleneğinden sünnet adetlerine, misafir ağırlamadan hacı tehniyelerine , hamam kültüründen Gezek kültürüne kadar Bursa’nın  yaşam kültürünü yansıtacak pek çok konu işlenmiştir. Yapının hem sofa hem de odalarında yaşayan müze anlayışıyla geçmişi yansıtan etkinlikler  bu alanlarda yapılmaktadır.

    Yaşayan Müze geçmişimizin zengin ve köklü kültürünü ziyaretçilerine göstermenin ötesinde ziyaretçisine bu kültürü uygulama ve yaşatma olanağı vermektedir. Masalcı nine ile masal diyarına yolculuk , unutulmaya yüz tutmuş sokak oyunlarının canlandırılması , drama ile nostaljik bir gezinti ve geleneksel Gezek gecesi eski yaşam kültürünü anlatan ve  bu müzede yaşatılan  en önemli etkinliklerdir.

      Ahşap ve kagirden oluşan bu tarihi yapı , sofa (salon) ve sofaya açılan odalar şeklinde tasarlanan  Geleneksel Türk evi plan tipinde olan , bodrum kat üzerine iki kat olarak 158 m2 taban alanı üzerine inşa edilmiştir. Hasan Eşref Efendi’nin (Ö.1927) Emine Hanım ile evliliğinden Hacer ve Ömer isimli  iki evladı olup eşini de genç yaşta kaybetmiştir .Hasan Eşref Efendi vefat ettiğinde kızı 18 oğlu ise 16 yaşındaydı.Kızı Hacer Hanım bu konakta Burdurlu bir doktor ile evlenmiş ve iki çocuk ( Ece , Eşref ) dünyaya getirmiştir. En son  Hacer Hanımın 1986 yılındaki vefatına kadar bu konakta ikamet ettiği bilinmektedir.