De toren is ontworpen door de ingenieurs Maurice Koechlin en Émile Nouguier, twee medewerkers van Gustave Eiffel, en werd gebouwd ter gelegenheid van de wereldtentoonstelling van 1889 in Parijs.

Sinds het leggen van de eerste steen in 1882 wordt bijna voortdurend aan de kerk gebouwd.

De verwachte opleveringsdatum was 2026, maar door de coronapandemie liep de bouw vertraging op, waardoor de einddatum nu naar verwachting 2030 is.

In de loop van de eeuwen heeft het dienst gedaan als fort, koninklijk paleis, staatsgevangenis, munt, garnizoen, museum en arsenaal.

De nabijgelegen Tower Bridge dankt zijn naam aan dit complex, dat sinds 1988 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staat.

In 1997 werden het paleis, het park, de dierentuin (de oudste ter wereld) en de tuinen door de UNESCO tot Werelderfgoed verklaard.

De kerk staat aan het Domplein in het hart van Milaan. De Dom is een belangrijke toeristische attractie vanwege het interieur met de vele middeleeuwse schatten en het exterieur met de tientallen torentjes en duizenden beelden.

De bouw startte in de 14e eeuw en werd pas in de 20e eeuw definitief voltooid.

De vorst bouwde er zijn burcht of paleis. De burgers nestelden zich aan de rand of de voet van de berg, waar zij in tijd van nood hun toevlucht konden zoeken.

Op die manier ontwikkelden zich nederzettingen, die in bepaalde gevallen uitgroeiden tot machtige poleis (zoals Athene en Korinthe).

Ongeveer 1,3 miljoen mensen werden naar Auschwitz gedeporteerd.^[2] Van hen zijn er ongeveer 1,1 miljoen om het leven gekomen; het grootste deel van de slachtoffers werd vergast.

Het rad is 135 meter hoog, heeft een diameter van 120 meter, weegt 1.700 ton en heeft 32 gesloten capsules.

London Eye werd gebouwd in 1998 en was bij de opening het grootste reuzenrad ter wereld. Inmiddels hebben enkele andere reuzenraderen London Eye al overtroffen in hoogte. Sinds maart 2020 is de Ain Dubai in Dubai het hoogste reuzenrad (250 meter).