การจัดสรรประเภทสินทรัพย์ในการลงทุน (Asset Allocation) คือ การกระจายการลงทุนของเราไปในหลากหลายสินทรัพย์ เช่น ตราสารหนี้ หุ้น สินทรัพย์ทางเลือก อสังหาริมทรัพย์ หรือแม้แต่เงินสด ตามสัดส่วนที่ตั้งใจไว้ในแต่ละสินทรัพย์ ภายใต้แนวความคิดที่ว่าการลงทุนต้องมีการกระจายความเสี่ยง โดยมีหลักการว่าไม่มีสินทรัพย์ใดที่จะสร้างผลตอบแทนได้ดีที่สุดตลอดเวลา ผู้ชนะเปลี่ยนแปลงไปได้เสมอ การจัดสรรเงินเพื่อการลงทุนในสินทรัพย์จึงถือเป็นหัวใจสำคัญในการกำหนดทิศทางผลตอบแทนของพอร์ตของนักลงทุนได้เป็นอย่างดี เนื่องจากถือเป็นกลยุทธ์ที่สำคัญในการคัดเลือกสินทรัพย์ที่คาดว่าจะให้ผลตอบแทนที่เหมาะสมภายใต้ความเสี่ยงที่แต่ละคนรับได้

หุ้นขนาดเล็ก เป็นหุ้นที่มีโอกาสเติบโตสูง จากการที่ธุรกิจยังสามารถเข้าถึงลูกค้าได้มาก หากบริษัทมีผลิตภัณฑ์หรือบริการที่มีความโดดเด่น และมีความเสี่ยงที่สูงกว่าหุ้นขนาดกลาง เพราะธุรกิจยังไม่มีรายได้ที่มั่นคง และอาจจะยังไม่เป็นที่รู้จักมากนัก หุ้นขนาดเล็กจะมีมูลค่าตลาดน้อยกว่า 10,000 ล้านบาท

เงินสดนั้นถือได้ว่าเป็นสินทรัพย์ที่มีความคล่องตัวสูงสุด (สภาพคล่อง) สามารถนำมาใช้ได้ในเวลาอันสั้นหรือทันที การลงทุนในเงินสดเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้สำหรับพอร์ตการลงทุนที่รอจังหวะและโอกาสสำหรับเข้าลงทุนเพิ่มเติม หรือเก็บไว้สร้างเสริมสภาพคล่องในภาวะวิกฤติ

โมเดลแบบสมดุลหรือโมเดลแบบความเสี่ยงปานกลาง จะเน้นให้นักลงทุนแบ่งแยกการลงทุนของตนเองเท่า ๆ กันในหลักทรัพย์และตราสารหนี้ในมูลค่าที่ใกล้เคียงกัน ซึ่งการกระจายการลงทุนในลักษณะนี้จะช่วยลดความผันผวนของหลักทรัพย์เป็นไปได้ โดยปกติแล้วพอร์ตโฟลิโอในโมเดลนี้จะมีความผันผวนของมูลค่าในช่วงระยะเวลาสั้น ผู้ที่ปฏิบัติตามโมเดลนี้สามารถคาดหวังการเติบโตทางการเงินที่เหมาะสม และผลตอบแทนในช่วงระยะเวลากลางถึงยาว ตัวอย่างการจัดสรรประเภทสินทรัพย์ ตามแนวทางนี้ เช่น

โมเดลแบบเน้นการเติบโต จะให้ความสำคัญกับการลงทุนในหุ้นเป็นส่วนใหญ่ เพราะคาดหวังว่าหุ้นจะเพิ่มมูลค่า และมีศักยภาพการเงินในระยะยาว นักลงทุนต้องยอมรับความผันผวนของมูลค่าที่เปลี่ยนแปลงบ่อยครั้งในระยะสั้น ๆ ซึ่งโมเดลนี้เหมาะกับนักลงทุนที่สามารถรับความเสี่ยงได้สูงและมีระยะเวลาการลงทุนที่ยาวนาน ตัวอย่างการจัดสรรประเภทสินทรัพย์ ตามแนวทางนี้ เช่น