De rede dat ik dit onderzoek doe en een product hier voor wil ontwikkelen is ontstaan doordat ik op mijn stages in het onderwijs merkte dat veel leerlingen moeite hebben met de techniek. Zelf heb ik ook moeite met de techniek door een kracht vermindering in mijn handen in combinatie met hypermobiliteit. Ik dacht gewoon bij mezelf “dit moet makkelijker kunnen”. Ik vind het ook belangrijk dat de techniek niet versimpelt wordt, maar dat het toegankelijker wordt.

(wat zou het ethische dilemma zijn bij dit onderzoek?)

Mag ik me wel bezig houden met dit onderwerk? Of bemoei ik me dan met dingen die me eigenlijk helemaal niet aangaan?

Hoe maak ik een bruikbare tool die makkelijk inzetbaar is?

Hoe werkt de techniek? 3d modellen leren maken, en deze printen. (hoe verloopt het maakproces?)

-testen via mini lessen met 5 leerlingen educatie centrum Roessing

-verschillende types modellen maken

verder vraag ik eigenlijk van veel mensen in mijn omgeving tips en verbeterpunten rondom het ontwerp van mijn product. Iedereen komt steeds met dingen "heb je hier al aan gedacht" en dat werkt heel fijn als het gaat over een product zo inclusief mogelijk maken.

De individuele leerling met zijn of haar mogelijkheden staat bij ons centraal. Het doel van ons onderwijs is onze leerlingen te ondersteunen en begeleiden om te komen tot de meest haalbare (zelfstandige) integratie in de samenleving met betrekking tot vervolgonderwijs, arbeid, dagbesteding, wonen en vrije tijd. Daarbij rekening houdend met individuele verschillen.

Onze school biedt onderwijs aan leerlingen van 4 tot 20 jaar. De school is opgedeeld in 7 afdelingen onder leiding van een adjunct-directeur die elk apart verantwoordelijk zijn voor een van de leerstromen. Zes lesgevende afdelingen zijn fysiek verbonden aan het RCR. De zevende afdeling (de Meander) bevindt zich op het terrein van De Twentse ZorgCentra (DTZC);  de Losserhof. Overkoepelend is er een directeur. 

Onderwijscentrum het Roessingh is een neutraal bijzondere school. De kinderen die onze school bezoeken komen voornamelijk uit de regio Twente en omstreken. De school werd opgericht in 1957 als de Mytylschool Twente, is samengevoegd met de Schutte’s Bosschool en heeft zich ontwikkeld tot een onderwijscentrum met een scala aan opleidingsmogelijkheden voor een zeer diverse groep leerlingen.

• kan arm niet meer buigen, waardoor het maken van bochten moeilijk is geworden.

• heeft geen moeite met de beweging, maar wordt snel te vermoeiend om kracht te zetten ivm een spieraandoening.

• heeft moeite met de kleine handvaten van de klassieke tool, doordat deze zo klein en smal zijn krampt de hand snel op of buigen de vingers op manieren die pijn doen na een tijd. dit is een vrij overkoepelend probleem voor alle leerlingen.

• bijna alle leerlingen gaven aan dat ze vaak uitschieten met de klassieke tool en dat ze hierdoor soms het ervaren dat het niet meer leuk is om te doen door angst op verwondingen.

Voor dit prototype heb ik toch de keuze gemaakt om het meer een soort "uitbreiding" van de bestaande guts te maken. Deze overweging kwam voort uit een gesprek dat ik met de leerlingen van het Roessingh en Renate heb gehad. Zij vroegen zich simpelweg af "kan het niet simpeler". Hierdoor ben ik aan het denken gedaan, want ja, tuurlijk kan het simpeler.

Door het ontwerp zo te maken dat de meest gangbare guts er in past haalt het heel veel uitdagingen die bij de vorige ontwerpen er waren weg. Een van die uitdagingen was ook hoe ik een mesje op een stevige manier vast zou maken aan het hulpmiddel. De guts die voor dit ontwerp is gebruikt is de meest gangbare guts die bij de meeste scholen gebruikt wordt en ook via Heutink aangeboden wordt.

mijn 3d print is zo ontworpen dat er onder in het ontwerp 4 wieltjes passen. Bij de eerste print was dit niet helemaal goed gegaan, vandaar dat dit prototype 3.5 is. De wieltjes zijn het enige, los van de guts, die handmatig toegevoegd moeten worden aan het ontwerp. De plek waar de guts zou moeten zitten was nog niet perfect, en heb ik tijdelijk met een Wax clay opgevuld. Nu past de guts perfect. De guts kan via de achterkant er in geklikt worden en blijft gedurende het gutsen ook perfect zitten.

Dan nu de vraag, hoe werkt het?

in principe is het heel simpel, je duwt de tool langzaam naar voren terwijl je een lichte druk geeft op de bovenkant. Duwen is niet nodig, het gaat er meer om dat je m stevig om de plaat houdt.

In mijn test werkte alle verschillende mesjes perfect. doordat de wieltjes een beetje speling hebben kan je door een klein beetje meer te duwen de lijndikte aanpassen.

Zowel had als zacht materiaal werken met de tool.

Na het maken van deze mal heb ik deze met gips volgegoten. Deze gips versie is nu de eerste solide versie van een goed werkend prototype. Deze versie kan gebruikt worden om een scan van te maken, en hierna kan ik de werkende versie oneindig produceren.