“...the extreme behavioristic position would be that the child comes into the world with a tabula rasa, a clean state bearing no preconcieved notions about the world or about language, and this child is then shaped by its enviroment slowly conditioned through various schedules of reinforcement” Brown (1987:16)

            Teori Behaviorisme mengatakan bahawa pembelajaran sebagai perubahan tingkah laku yang boleh diperhatikan, dikawal, dan diramal.  Teori ini mengkaji perhubungan antara rangsangan (stimulus) dan gerak balas (response) apabila pelajar bertindak dalam persekitaran luaran.  Selain daripada itu, teori ini juga melihat perhubungan antara tindakan pelajar dengan pengukuhan rangsangan.  Teori Behaviorisme ini dikenali sebagai teori tingkah laku yang amat mengutamakan pembelajaran kemahiran-kemahiran tertentu khususnya kemahiran fizikal.  Mereka menganggap pembelajaran ialah perubahan yang berlaku pada tingkah laku manusia yang berasaskan situasi-situasi tertentu.