Οι Κερκυραίοι έχουν επισυνάψει ¨επιμαχία¨δηλ.αμυντική συμμαχία με Αθηναίους από το 433 π.χ.

Οι Κερκυραίοι είχαν ζητήσει από την Αθήνα βοήθεια για την Επίδαμνο ενάντια στην Κόρινθο (μητρόπολη της Κέρκυρας) με την οποία ανταγωνίζονταν εμπορικά. Η Αθήνα αρχικά δεν είχε επέμβει για να μην παραβεί τους όρους της επιμαχίας αλλά όταν ακολούθησε η ναυμαχία στα Σύβοτα μεταξύ Κέρκυρας και Κορίνθου, έστειλαν βοήθεια. Σε αυτή την ναυμαχία οι Κορίνθιοι αιχμαλώτισαν 1050 Κερκυραίους από τους οποίους απελευθέρωσαν τους 250 πιο επιφανείς για να εξυπηρετήσουν πολιτικούς τους στόχους. Αυτή τη στιγμή Κόρινθος και Αθήνα επιδιώκουν την προσάρτηση και τον έλεγχο της Κέρκυρας καθώς βρίσκεται σε θέση ¨κλειδί¨για την επικοινωνία και το εμπόριο με τη δύση.

1. ο λαός(δήμος) δεν ζούσε κάτω από τις καλύτερες συνθήκες άρα οι δούλοι είναι λογικό να νιώθουν πιο κοντά στους δημοκρατικούς.

2. η συμπεριφορά των δημοκρατικών θα ήταν πιο ήπια σε σχέση με την συμπεριφορά των ολιγαρχικών.

3. μετά το πραξικόπημα οι δημοκρατικοί βρίσκονταν στη θέση του θύματος άρα είναι λογικό να θέλουν οι δούλοι να τους υποστηρίξουν

4. οι δημοκρατικοί φααίνονται (λόγω της φιλελεύθερης ιδεολογίας τους) πιο αξιόπιστοι να τηρήσουν την υπόσχεση τους για ελευθερία.

Ο στρατηγός Νικόστρατος εμφανίζεται από την αρχή του κεφαλαίου 75 ιδιαίτερα μετριοπαθής και διαλλακτικός καθώς δεν επιβάλλει τη δύναμη της Αθήνας στο νησί, παρά την πλεονακτική θέση στην οποία βρίσκονται οι δημοκρατκοί. Αντίθετα συνδιαλλέγεται με όλους τους Κερκυραίους με σκοπό τον συμβιβασμό και την αμοιβαία υποχώρηση. Βέβαια εξαιτίας αυτής της ενέργειας δίκαια χαρακτηρίζεται οξυδερκής και καλός διπλωμάτης γιατί με αυτόν τον τρόπο κατορθώνει να πετύχει τον βασικό στόχο της Αθήνας, της οποίας τα συμφέροντα υπηρετεί, που είναι η σύναψη συμμαχίας με ολόκληρη την Κέρκυρα. Πρόκειται για ένα έμπειρο στρατηγό που θέλει να σταματήσει τις έριδες ανάμεσα στις δύο παρατάξεις τόσο λόγω των φιλελεύθερων αρχών που τον χαρακτηρίζουν όσο και γιατί ο ίδιος δεν είχε προσωπικές έχθρες με τους ολιγαρχικούς Κερκυραίους και έτσι είναι δυνατό να είναι πιο επιεικής απέναντί τους σε σχέση με τους δημοκρατικούς Κερκυραίους.

Οι στρατηγικές του ικανότητες και η εμπειρία του γίνονται ήδη αντιληπτές από το σχέδιο που κατέστρωσε σύμφωνα με το οποίο αναπτύσσει από την αρχή επιθετική και όχι αμυντική στάση απέναντι στον αντίπαλλο. Με αυτόν τον τρόπο δεν αφήνει περιθώρια για ηθική υπεροχή του αντιπάλου ενώ παράλληλα δείχνει την τόλμη του. Γνωρίζει, επιπλέον τον κίνδυνο της περικύκλωσης γι΄αυτό αποφεύγει την επίθεση στο μέσο της εχθρικής παράταξης επιδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο την στρατηγική του εμπειρία. Ωστόσο όταν ο αντίπαλος γίνεται, λόγω της αριθμητικής του υπεροχής, ιδιαίτερα απειλητικός, επιδεικνύει οξύτατη κρίση καθώς την κατάλληλη στιγμή κάνει τους απαραίτητους ελιγμούς οδηγώντας τον ΑθηναΪκό στόλο σε ομαλή υποχωρήση. Τέλος τον χαρακτηρίζουν έντονα ανθρωπιστικά αισθήματα καθώς δεν εγκαταλείπει τους Κερκυραίους την κρίσιμη στιγμή αλλά τους προστατεύει, δίνοντάς τους χρόνο να καταφύγουν με ασφάλεια στο λιμάνι.

ΕΡΩΤΗΣΗ 1 Η γενίκευση στο 81.5 είναι ένα μέσο για να επιτύχει ο Θουκυδίδης τον στόχο του για 'κτήμα ἐς αἰεί'. Αντί να περιγράφει μόνο τα γεγονότα της Κέρκυρας, γενικεύει τα συμπεράσματα για να δείξει τι συμβαίνει σε κάθε κατάσταση αναρχίας. Αυτή η γενίκευση κάνει το έργο του χρήσιμο για όλες τις εποχές, γιατί οι αναρχικές καταστάσεις μπορούν να επαναληφθούν σε οποιαδήποτε εποχή. Έτσι, η ιστορία του γίνεται πράγματι 'κτήμα ἐς αἰεί' - ένα έργο που παραμένει σχετικό και διδακτικό για πάντα. Ένα παράδειγμα εμφύλιας διαμάχης είναι ο Εμφύλιος πόλεμος στη Συρία.

Διαφωνώ με τον Θουκυδίδη.

Πιστεύω ότι ακόμα και σε συνθήκες αναρχίας, οι άνθρωποι μπορούν να διατηρήσουν την ανθρωπιάτους και να επιλέξουν το καλό. 1. Παραδείγματα αλτρουισμού: Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλοί άνθρωποι έσωσαν Εβραίους παρά τον κίνδυνο. Ακόμα και στο χάος, υπάρχουν άνθρωποι που επιλέγουν την ανθρωπιά. 2. Φυσικές καταστροφές: Μετά από σεισμούς ή τσουνάμι, βλέπουμε συχνά αλληλεγγύη και συνεργασία, όχι μόνο βία και λεηλασίες. 3. Ελεύθερη βούληση: Οι άνθρωποι έχουν ελεύθερη βούληση και μπορούν να επιλέξουν το σωστό ακόμα και σε δύσκολες συνθήκες. Η αναρχία δεν καταργεί την ηθική. Συμπέρασματικά η αναρχία δοκιμάζει την ανθρωπιά, αλλά δεν την καταστρέφει αναπόφευκτα. Εξαρτάται από τις επιλογές μας.

1.Ήταν αιχμάλωτος: Ο Λύσανδρος τον κρατούσε αιχμάλωτο, επομένως δεν ήταν ελεύθερος να επιστρέψει.

2.Ήταν υποχρεωμένος να υπακούσει: Ο Λύσανδρος του διέταξε να πάει στη Σπάρτη, και ως αιχμάλωτος, δεν είχε επιλογή.

3.Δεν ήταν ο ίδιος υπεύθυνος: Ο Θηραμένης μετατοπίζει την ευθύνη στους Σπαρτιάτες Εφόρους, υποστηρίζοντας ότι ο Λύσανδρος ήταν απλώς εκτελεστής των εντολών τους.

Η δικαιολογία του Θηραμένη είναι εν μέρει αποδεκτή, αλλά ανεπαρκής. Ενώ είναι αλήθεια ότι ήταν αιχμάλωτος και υποχρεωμένος να υπακούσει, ένας πολιτικός της σημασίας του Θηραμένη θα μπορούσε να έχει αναζητήσει άλλες λύσεις ή να είχε αντιδράσει πιο έντονα. Η δικαιολογία του φαίνεται ως προσπάθεια να δικαιολογήσει μια συμφωνία με τους Σπαρτιάτες που ήταν αμφισβητήσιμη από ηθική άποψη.