Harezmi Eğitim Modeli (STEM model of Turks) by Filiz Yıldız

Bundan çok ama çok uzakta bir ada ülkesi varmış.Bu adanın çevresindeki denize baktığında öyle mavilik falan göremezmişsin..Siyah simsiyah aynı gecenin altındaki siyahlıkmış deniz.Adanın çevresindeki deniz siyah ta toprağa bakalım hele ..Toprak nasıl dersen toprak kuru ,gri ,susuz..Deniz siyah ,toprak kuru ,gri ve susuz ..Ya gök gök nasılmış dersen gök gri siyah,lacivert,kırmızı,pembe böyle alacalı bir renkle sis bulutu şeklinde öylece dururmuş..Bu ada ülkesinde yaşayan insanları ,hayvanları merak ediyorsan..Onlar olduğu gibi devam ediyorlarmış hayatlarına.O siyah denizin çevresinde ,o kuru susuz toprağın üzerinde o gri bulutun altında bu karanlığın altında aydınlık var mı acaba diye düşünen sadece ama sadece bir kuş varmış ..Saka Kuşu..

Kendi şehrinden uzaklaştığını anlayınca ben nerelere geldim acaba diye merak edip aşağılara iyice aşağılara inmiş.Ama bu şehre indikçe gördükleri karşısında şaşırmış..Nereye konacağını bilememiş..Ne tutunacak bir dal ne de dinlenecek bir yer varmış.Uçmaktan okadar yorulmuş ki artık kanatlarını çırpamaz olmuş..Son çare sokaktaki bir çocuğun omuzuna konmuş..bu çocuk sizin gibi 2. sınıfa giden Deniz miş.Deniz kuşun omuzuna konduğunu görünce hem çok şaşırmış hem de çok mutlu olmuş.Çünkü Deniz hiç bir kuşu bu kadar yakından görmemiş.Kuş sessizce Deniz’in kulağına fısıldamış..Ben evimin yolunu kaybettim..Bana yardım eder misin?Deniz heyecan ve şakınlıkla tabiki demiş.Senin ilk önce yukarılara çok yukarılara çıkman gerek demiş.Kuş bütün gücüyle kanatlarını açmış gökyüzüne doğru kanatlarını çırpmaya başlamış ama her yükseldiğinde korkuyla aşağı inmiş.Neden uçamıyorsun?diye sormuş Deniz.Kuş: Binalar çok yüksek ve korkutucu..Cesaretimi toplayamıyorum.Gökyüzü çok uzakta kaldı..Uçamıyorum..Peki yüksek bir ağaç dalına konmaya ne dersin?demiş Deniz..Kuş kanatlarını var gücüyle çırpmaya başlamış ama hiç konacak ağaç dalı bulamamış..Deniz şu çok uzaktaki fabrikanın çatısını görüyor musun?Ordan uçmayı denemelisin! Demiş kuşa.Kuş kanatlarını hızlıca açıp uçmuş Fabrikanın çatısına..Ama orada okadar kötü bir hava varmışki kuş nefes almakta çok zorlanmış bırakın gökyüzüne uçmayı gökyüzünü bile göremez olmuş..Hızlıca uçup Denizin omuzuna geri dönmüş.Kuşun çok yorulduğunu gören Deniz ona bir seçenek sunmak istemiş.Benimle gel istersen odamda dinlenir tekrar denersin demiş.Peki demiş kuş çaresizce..Denizin omuzunda yürümeye başlamışlar sokakta.Kuş gördükleri karşısında çok şaşırmış..sokak kalabalık,karışık,yiyecek-içecek artıkları,bağıranlar,kızanlar,kaldırımlarda park halinde araçlar,trafikteki araçların korna sesleri,gürültüler...sokakta hiç çocuk yok.Çünkü çocukların oynayacakları alanlar yok.Yemyeşil parklar,,,nerde salıncaklar kaydıraklar ne yapıyor bu çocuklar bu şehirde diye şaşkınlık içinde bitirmişler sokağı..Kuş gördükleri karşısında hem çok şaşırmış hem de bu kentin çocuklarına çok üzülmüş..Burdaki çocuklar için bir şey yapmalıyım diye düşünmüş?kendi şehrinin güzellikleri burdaki insanlara nasıl anlatabilirim?,sokalarında çocuk seslerinin olduğu gökyüzünün masmavi berrak olduğu,parkların bahçelerin olduğu yemyeşil şehrimi burdaki insanlara anlatmalıyım deyip iyice bi düşünmüş.Deniz den yardım istemeliymiş.Çocuk Dostu Şehiri ve ordaki yaşamı anlatmış.Deniz duydukları karşısında çok şaşırmış ve ona yardım edeceğini söylemiş.Saka kuşu herkesin duyabileceği bir sesle şehrin üstünde uçarak bir şarkı söylemiş..Saka kuşunun güzel sesini duyan herkes hayranlıkla bu sesi dinlemiş.. Saka kuşunun şarkısı şöyleymiş:Çocuk Dostu Şehir derler benim şehrimeÇocukların yüzlerinde hep bir gülümseme.Sevgi ,Saygı hep kalplerdeÇocuklar tasarlıyor hep birlikte..Çocuklar gülmüyor Senin ŞehrindeAcaba neden ? sordun mu kendineTasarlasın çocuklar hep sevgiyle..el ele verelim biz bu şehirde...