Hij was snel boos, en voelde zich heel snel aangevallen. We waren steeds bezig ruzietjes te blussen.

Ik vond het lastig omdat hij zich heel snel aangevallen voelde en andere leerlingen zich heel erg door hem uitgedaagd voelde.

Hij vertelde dan bijvoorbeeld dat leerling A. verkeerd naar hem had gekeken. leerling A. wist nergens wat van.

Ik liep er tegen aan dat ik leerling X. serieus wilde nemen. Maar leerling A. niet zijn excuses zou willen laten maken voor iets dat hij niet gedaan had.

Aan de andere kant was leerling X. kwetsbaar omdat andere docenten hem op een gegeven moment niet meer geloofde.

J. wordt geboren in 2008 met een leveraandoening en dit heeft geleid tot een levertransplantatie. Hij is letterlijk door het oog van de naald gekropen. Daarnaast is hij enig kind en beide ouders zijn hoger opgeleid. 

Nadat J. als kleuter gestart is op BS. St. Martinus, werd al snel duidelijk dat hij werd overvraagd door verschillende factoren, waardoor hij niet leerbaar was.

Meerdere onderzoeken hebben vervolgens plaatsgevonden:

DSM IV/V

Conclusie:

Daarnaast lijkt er sprake van mogelijk Gilles de la Tourette, al is dit nog niet officieel vastgesteld.

N.a.v. deze resultaten is de overstap naar de Buitenhof gemaakt.

Na een lange tijd functioneerde J. enigszins naar behoren binnen het SO. 

Hij heeft behoefte aan veiligheid, duidelijkheid, structuur, begrip en humor.

Vijf jaar later breekt een nieuwe periode aan. 

En dit is niet zonder slag of stoot gegaan…

J. stapt in 2021 over naar het VSO.

Buiten het feit dat er een ‘nieuwe’ (onervaren) leerkracht binnen het VSO Buitenhof voor de klas staat, zijn daarnaast alle leerlingen nieuw voor hem. Ook kan hij zich moeilijk aanpassen aan de nieuwe methoden, de werkwijze, en de bijbehorende praktijkvakken. Het houden aan de gemaakte regels en afspraken veel moeite voor J., binnen en buiten de klas.

In de ochtend weigert hij bijv. direct om zijn mondkapje te dragen, zijn jas op te hangen, zijn telefoon op te bergen in zijn kluisje.

Met dit gedrag start hij zijn dag al vanaf de 1^ste dag van het nieuwe schooljaar: volledig recalcitrant.

Hij oogt continue gespannen en onrustig.  

Wanneer hij de klas betreedt zoekt hij constant conflicten op, met zowel leerlingen als leerkracht.

EEN GEVOEL VAN ONVEILIGHEID…

Daar hij sociaal- emotioneel ook nog eens jonger oogt dan de rest van de leerlingen, lijkt hij zich continue te moeten verdedigen.

Hij doet uitspraken t.o.v. de leerkracht, zoals: ‘als ik met jou getrouwd was, had ik je allang vergif in je drinken gedaan, dan was je dood’.

Of t.o.v. de leerlingen (wanneer er geen aanleiding lijkt te zijn): ‘kom dan, sla dan, of ik sla jou kapot, houd je grote bek’. 

Tijdens inzetten van bepaalde interventies en het daarnaast voeren van meerdere gesprekken met J., leerkracht, leerlingbegeleider, ouders, leerlingen heeft het tot dusver weinig resultaat geboekt. 

Het leidt opnieuw constant tot escalaties.

Op dit moment leek er voor een bepaald moment succes geboekt te zijn, maar heeft het gedrag inmiddels weer een piek bereikt.

Hij blijft de leerkracht persoonlijk aanvallen en de leerlingen uitlokken door het maken van herhaaldelijke, bepaalde, persoonlijke, aanvallende uitspraken.

Daarnaast toont hij wel ‘gelukkig’ momenteel meer emotie: ‘juf, ik bedoel het niet persoonlijk, maar ik kan dit verdriet niet langer meer aan. Het maakt niet uit wat ik doe, ik hoor er niet bij. Als ik dit verdriet nog langer moet voelen, kan ik beter van een brug springen’.

Opnieuw zijn verschillende interventies ingezet, om het welbevinden te vergroten en het overprikkelen te voorkomen.

De lijntjes tussen school en thuis worden kort gehouden.

Het blijft alleen lastig, want als leerkracht wil je er alles aan doen om een kind succeservaringen te laten opdoen, vooral voor kwetsbare kinderen……………..