ประเทศมหาอำนาจที่ยิ่งใหญ่ทางการทหารที่สุดในโลกอย่างสหรัฐ ก็ได้บทเรียนราคาแพงจากการก่อสงครามมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง สงครามเวียดนาม GI สหรัฐล้มตายเป็นเบือ พวกที่รอดกลับไปสู่มาตุภูมิแผ่นดินเกิดเมื่อสงครามสงบ ก็กลายเป็นปัญหาสังคมจำนวนไม่น้อย กลายเป็นพวกหัวรุนแรงที่เกิดจากอาการวิตกจริต ก่อเหตุอาชญากรรมอย่างไร้สติ ทั้งลักวิ่งชิงปล้น สารพัด ตามแบบอย่างที่เราเคยได้เห็นในหนังฮอลลีวู้ด คนพวกนี้กลับไปสร้างปัญหาที่ต้องเสียงบประมาณจำนวนไม่น้อยเพื่อมาเยียวยารักษาภาวะสงครามหลอนทางประสาทให้กับทหารที่เคยเข้าร่วมในสงครามเวียดนาม

     แล้วบทสรุปสุดท้ายสหรัฐก็ผ่ายแพ้ในสงครามเวียดนาม เรียกว่าเสียทั้งเงิน เสียทั้งชีวิตทหาร เสียทั้งคุณภาพชีวิตของคนในประเทศ เสียทั้งเกียรติประวัติของชาติมหาอำนาจ

     และเมื่อสหรัฐในยุคนี้ พยายามจะกู้ชื่อตัวเองจากสงคราม ที่ตนไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้อง อีกหลายต่อหลายสงคราม แต่ที่สุดก็ยังไม่สามารถทำอย่างที่ใจหวังได้ สงครามในอิรัก หลังไร้ผู้นำเผด็จการอย่างซัดดัม อุสเซ็น ก็ไม่มีความสำเร็จเป็นชิ้นเป็นอัน กลับส่งผลเสียในกับสหรัฐที่วุ่นวายพยายามจะไปจัดระเบียบให้กับประเทศอื่น สงครามปราบปรามผู้ก่อการร้ายในอัฟกานิสถาน ที่ก่อขึ้นหลังจากเหตุการณ์ nine one one (911) จนป่านนี้ก็ยังความหาตัวนายอุสซามะ บิลลาดินไม่ได้ แถมทหารที่ส่งเข้าไปต้องสู้รบติดแหง่กอยู่อย่างนั้น สิ้นเปลืองงบประมาณปีล่ะไม่รู้กี่ล้านล้านบาท

     สงครามศาสนาในอดีต ก็ไม่เคยให้ผลลัพท์ที่ดีกับผู้ก่อสงคราม ที่หวังผลให้อีกฝ่ายเปลี่ยนมาเคารพนับถือตามอย่างที่ตนเองเชื่อ แต่จนถึงปัจจุบัน ความเชื่อความนับถือในศาสนาก็ยังคงแตกต่างกัน มิหนำซ้ำสงครามศาสนาในอดีตก็ยังคงฝากรอยร้าวให้กับกลุ่มคนบางกลุ่ม ฝั่งลึกลงไปในจิตใจให้เกิดความเคียดแค้นชิงชัง แม้ตอนนี้ยังอาจนิ่งเฉยไม่แสดงอาการ แต่ก็เชื่อว่า คนบางกลุ่มกำลังรอคอยวันเวลาเพื่อจะตอบโต้เอาคืน นั่นเป็นการก่อสงครามเพื่อสร้างศัตรูอย่างไม่จบสิ้น

     บาดแผลความเจ็บปวดทางจิตใจ ที่เกิดขึ้นจากสงคราม ไม่ใช่สิ่งที่ลบเลือนได้ง่ายๆ เหมือนอย่างในปัจจุบัน ที่ จีน ออกมาประนาม รัฐบาลญี่ปุ่นทุกครั้ง ที่ผู้นำคนสำคัญของญี่ปุ่น เดินทางไปประกอบพิธีที่ศาลเจ้ายาสุคุนิ (พิธีรำลึกถึงทหารญี่ปุ่นที่เสียชีวิตในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2) เพราะจีนเองก็ยังผูกใจเจ็บกับการกระทำของทหารญี่ปุ่นในครั้งอดีตที่รุกรานจีน

     สงครามมีวัตถุประสงค์หลักเพียง 2 อย่าง คือ แย่งชิง และ ปกป้อง ยกตัวในรูปแบบที่ไม่ใช้ความรุนแรง เช่น สงครามความคิด คือการแย่งชิงปรับเปลี่ยนให้อีกฝ่ายเปลี่ยนทัศนะคติมาเป็นอย่างที่ตัวเองเชื่อ ฝ่ายที่มีทัศนะคติที่ต่างออกไปหากไม่ยินยอมพร้อมใจเปลี่ยนแปลงทัศนะคติที่อีกฝ่ายเสนอหรือเปรียบได้กับการจู่โจม ฝ่ายที่เห็นต่างก็ต้องทำการปกป้องความคิดตัวเอง ด้วยการตอบโต้ความคิดนั้นๆกลับไป ซึ่งเหมือนในห้องราชดำเนินแห่งนี้ ซึ่งหากไม่ได้ข้อสรุปยุติ ก็จะกลายเป็นต่างฝ่ายต่างเกลียดชังกันในที่สุด

     แต่ต่อให้เกิดปาฏิหารที่มีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งชนะในสงครามความคิดนี้ได้ ก็หลีกหนีไม่พ้นที่จะเกิดบาดแผลทางจิตใจให้กับฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด คือคบกันได้ แต่ไม่สนิทใจ ยังคงมีคนจดจำถ้อยคำหรือการกระทำในอดีตของอีกฝ่าย มาผูกใจเจ็บอยู่เสมอ เหมือนอย่างสงครามเหลืองแดง ในการเมืองจริงๆ

     รู้ทั้งรู้ ว่าสงครามไม่ใช่สิ่งดี แต่ก็ยังใช้กำลังแย่งชิงอำนาจประชาธิปไตยมาจากประชาชน
     รู้ทั้งรู้ ว่าสงครามไม่ใช่สิ่งดี แต่ก็ยังใช้กำลังเข้าจัดการสลายกลุ่มผู้ต่อต้าน ที่ตายก็ตายไป ที่รอดก็เกิดบาดแผลทางจิตใจ     
     รู้ทั้งรู้ ว่าสงครามไม่ใช่สิ่งดี แต่ใครบางคนยังใช้สงครามเพื่อให้ตัวเองได้มาซึ่งอำนาจ และใช้สงครามเพื่อให้ตนเองได้อยู่ในอำนาจต่อไป

    และรู้ทั้งรู้ ว่าสงครามไม่ใช่สิ่งดียังใช้กำลัง เพื่อหวังกระแสช่วงชิงมวลชน โดยอ้างการปกป้องอธิปไตยของชาติ ใช้กำลังกับประเทศเพื่อนบ้านเพื่อปิดบังสิ่งที่ตัวเองทำผิดพลาด เบี่ยงเบนประเด็นการโจมตีจากคนที่ไม่เห็นด้วย ใช้กระแสข่าวสงครามกลบความผิดพลาดในการดำเนินนโยบาย เรื่องไข่ชั่งกิโล กลบเรื่องราวกระบวนการฟ้องศาลอาญาโลก และกลบข่าวกระแสการปฏิวัติที่ไม่ได้รับการตอบสนองจากประชาชน
เขียนโดย นายสิทธิศักดิ์ นิตยารส ID5851102969
                 นาย วิทวัส ชินชู ID58581102811

 

 
เขียนโดย : น.สวราภรณ์ มั่นคง  ID 5851102799

ออตโต ดิกซ์ สนใจวิถีชีวิตอันยากลำบากช่วงหลังสงครามของเหล่าคนชายขอบในสังคมเยอรมนี ซึ่งมีทั้งปัญญาชนและเพื่อนศิลปิน แต่เหนือสิ่งอื่นใด เขาลุ่มหลงวิถีชีวิตของชนชั้นแรงงาน โสเภณี และทหารผ่านศึกผู้พิการ ด้วยทัศนคติทางการเมืองที่เอียงซ้ายอย่างชัดเจน

เขามุ่งเน้นถ่ายทอดธรรมชาติอันไม่จีรังของร่างกายมนุษย์อย่างโจ่งแจ่งไร้การประนีประนอม ตีแผ่ให้เห็นความอยุติธรรมในสังคม แสดงให้เห็นถึงความวิปริตทางการเมืองที่ต่อมาก่อตัวกลายเป็นระบบทรราชย์ของสาธารณรัฐไวมาร์

เขาร่วมกับศิลปินอีกหลายคน ทำงานศิลปะที่วิพากษ์สังคมเยอรมันยุคนั้นอย่างหนักหน่วง ดิกซ์มุ่งความสนใจไปยังความมืดหม่นสิ้นหวังของชีวิต ด้วยการถ่ายทอดภาพของโสเภณี ความรุนแรง ความชราภาพ และความตาย เขาเปิดเผยด้านอัปลักษณ์ของสงครามที่ถูกเพิกเฉยหรือหลงลืมไปในสังคม ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่พรรคการเมืองที่กำลังก้าวขึ้นสู่อำนาจอย่างพรรคนาซีรับไม่ได้อย่างยิ่ง
เขียนโดย : นางสาวภาพิมล สำราญใจ 5851102641
                 : นางสาวพรปิยมน ใจกว้าง  5851102527

“สงครามโลกได้เริ่มตั้งแต่บัดนี้ โดยภายหลังสหรัฐฯยิงถล่มซีเรียนั้น สถานการณ์อาจดีขึ้น เพราะมีการหารือกันในหลายประเทศมองหาความสงบ แต่สักพักก็จะคุกรุ่นขึ้นมาอีก สลับกันไปมาและเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ กระทั่งในช่วงเดือนก.ย.สถานการณ์จะหนักมาก ถึงขั้นใช้อาวุธที่ร้ายแรง อาจเป็นนิวเคลียร์ เคมี ทำร้ายล้างบุคคล เกิดความขัดแย้งกันหลายประเทศ มีการแบ่งฝ่าย ใช้เวลายาวนาน หากดูจากดาวมฤตยูสถิตราศีเมษอีก 5-6 ปี หรือนานเกือบ 10 ปี สงครามโลกครั้งนี้จะเกิดความสูญเสียอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ทรัพย์สินหรือความสวยงามของบ้านเมืองในแต่ละประเทศจะย่อยยับพังพินาศ สงครามโลกครั้งนี้จะจบลงด้วยความเสียหาย แต่จะไม่มีใครแพ้ไม่มีใครชนะ เพราะทุกคนไม่มีอะไรจะสูญเสียแล้ว ทรัยพากรต่างๆ สูญเสีย โดยเฉพาะเรื่องเศรษฐกิจ ประเทศยักษ์ใหญ่จะกลายเป็นยากจนทันที” นายโสรัจจะ เผย
นอสตราดามุสเมืองไทย กล่าวต่อว่า ในส่วนของประเทศไทย ลักขณาอยู่ราศีเมษ มีดาวมฤตยูเข้ามาทับ มีดาวพฤหัสเล็ง ราหูตั้งฉากกับดาวพฤหัส ดาวเสาร์ เป็นมุมมรณะ ถูกกระทบจากสงครามโลก อาจมีบางประเทศมาโน้มน้าวให้ไทยต้องฝักใฝ่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง แต่สิ่งสำคัญประเทศไทยต้องวางตัวเป็นกลางมากที่สุด นิ่งเฉย อย่าไปเข้าข้างฝ่ายใดจะดีที่สุด ประเทศไทยอาจเป็นประเทศทางผ่านของการยกทัพ เป็นแหล่งเสบียงอาหารให้หลายๆ ฝ่ายได้

“ขณะที่ความขัดแย้งภายในประเทศไทย อาจมีโอกาสเกิดขึ้นทั้งความคิด ด้านการเมือง อาจมีการเดินขบวนในช่วงเดือนพ.ค.นี้ ส่งผลให้ด้านเศรษฐกิจ ตลาดหุ้นร่วง ซึ่งจะคล้องจองกับภาวะโลก ทั้งนี้อยากให้ผู้นำหรือรัฐบาลใจเย็นๆ ทั้งการแสดงออก คำพูดบางคำแม้แต่เรื่องเล็ก แต่อาจเป็นน้ำผึ้งหยดเดียวได้ โดยรัฐบาลและประชาชนต้องหมั่นทำบุญ ทำสมาธิ สวดมนต์ อาจช่วยให้สถานการณ์ดีขึ้นได้”
เขียนโดย : นายวิทวัส ชินชู 5851102811

กว่า 20 ปี ที่ฮิตเลอร์และพรรคสังคมชาตินิยมเยอรมัน หรือ พรรคนาซี เถลิงอำนาจ ฮิตเลอร์ยังคงลุ่มหลงในศิลปะตลอดมา จนกลายเป็นส่วนหนึ่งในอุดมการณ์ทางการเมืองของเขา

ในช่วงต้นทศวรรษ 1930s ฮิตเลอร์มีอำนาจบังคับทิศทางค่านิยมทางศิลปะในประเทศเยอรมนี รัฐเผด็จการเบ็ดเสร็จแบบนาซีต้องการชำระล้าง ‘สิ่งสกปรก’ ไม่ว่าจะเป็น ยิว รักร่วมเพศ รวมถึงงานศิลปะที่ต่างไปจากรัฐนิยมที่ถูกต้องและสะอาด ด้วยความที่ฮิตเลอร์เกลียดโมเดิร์นอาร์ต หรือศิลปะสมัยใหม่ เขากล่าวว่าศิลปะเหล่านั้นบิดเบือนความเป็นจริง มองไม่เห็นสีสันรูปทรงที่แท้จริงของธรรมชาติ ถ้าคนเยอรมันเสพจะทำให้จิตใจบิดเบี้ยว แปดเปื้อน ดังนั้นจึงต้องกำจัดทิ้งแบบเดียวกันกับเชื้อโรค

เขากล่าวถึงเรื่องนี้ในสุนทรพจน์ของเขาว่า “จากนี้ไปเราจะเริ่มต้นทำสงครามอย่างไม่หยุดหย่อน สงครามแห่งการชำระล้าง สงครามที่จะไล่ล่าทำลายล้างอะไรก็ตามที่จะมาเป็นปฏิปักษ์ต่อศิลปะของเรา”

ด้วยเหตุนี้ ในช่วงที่ฮิตเลอร์ครองอำนาจ นอกจากเขาจะสังหารชาวยิวจำนวนมหาศาล เขายังสังหารศิลปะวัตถุอีกนับไม่ถ้วน ทั้งเผาทำลาย รวมถึงนำมาเป็นทรัพย์สมบัติเพื่อขายเป็นทุนรอนสนับสนุนค่าใช้จ่ายของพรรคนาซี ปล้นชิงงานศิลปะชั้นครูยุคโบราณเพื่อรวบรวมมาสร้างอาณาจักรศิลปะของตัวเอง

โชคดีที่มีหน่วยราชการลับเรียกว่า Monuments Men ซึ่งก็คือภัณฑารักษ์ในพิพิธภัณฑ์ศิลปะ ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ และเจ้าหน้าที่ฝ่ายอนุรักษ์งาน ฯลฯ ที่มีหน้าที่ตามงานศิลปะที่ฮิตเลอร์ขโมยจากพิพิธภัณฑ์ต่างๆ ในยุโรปแล้วเอาไปซ่อนไว้ตามที่ต่างๆ จนมีงานรอดเงื้อมมือนาซีมาให้เราได้ดูชมเป็นบุญตาได้หลายชิ้น
เขียนโดย : นายปิยะอนันต์ พิชัยกุล 5851102233