Hierover wil ik echter ook nog iets vertellen, ik was niet honderd procent tevreden met over hoe dit verhaal liep.
 Door stress vergat ik het bijbelritueel te doen die hoort aan het begin van een bijbelverhaal. De kinderbijbel die we op school hebben aangekocht had ik mee en die ging ik op een prominente plaats in de vertelkring plaatsen. Dit heb ik echter vergeten. 

Wat ook beter kon was het verhaal schetsen. Ik vertel de kinderen dat ik een verhaal zou vertellen maar ik schets er niet bij om welk soort verhaal het gaat (een verhaal uit de tijd van Jezus of en een verhaal die werd verteld in de tijd van Jezus). Dit is heel belangrijk zodat de kinderen ook kunnen schetsen dat dit een symbolisch verhaal is.

Mijn verteltechniek, daar ben ik wel tevreden over. Ik denk dat de kinderen wel aan mijn lippen hingen tijdens het vertellen. Ik vertel het verhaal uit mijn hoofd, misschien soms iets te snel. Dit is echter ook wel te wijten aan de stress volgens mij. 

Nog een werkpunt is de moraliserende factor. Alles ging goed tot de laatste zinnen, hier zeg ik de zin… waar het moraliserende vingertje toch te veel bovenkomt. Dit zijn werkpunten. 

Dus we hadden een workshop veters knopen. Dit was niet voorzien of gepland maar ik besliste toch om er tijd voor te nemen. Volgens mij is dit een teken van een authentieke leerkrachtstijl. Ik panikeerde niet maar kwam uit mezelf met het idee om via een tutorial iedereen te leren veters knopen. 

 Ik vroeg iedereen zijn linkerschoen uit te doen.

Eerst maken we de veters even lang. Hierna hebben we samen veters geknoopt. Daarna mochten de kinderen dit nog bij elkaar doen. Nu waren ze er klaar voor dacht ik. Daarom kwam ik bewust de volgende speeltijd met een open schoenveter de klas binnen. Ik liep bewust langs Nicole. Nicole vroeg heel vaak om de veters te knopen. Ik zei Nicole, mijn schoenveter zit los. Ik knoop hem voor je zei ze! Hieruit kon ik concluderen dat op een empathische manier om te gaan met een probleemsituatie voor veel kinderen ik dit makkelijk kan omzetten in een positieve vibe. 

Door de manier waarop ik dit probleem heb aangepakt op een authentieke manier, door ze dit achteraf zelf te vragen krijgen de leerlingen nog meer respect voor me. Ik voel me ook nog meer aanvaard in de klas sinds deze les.

Ik kreeg de kans van Linde om de toetsen in te kijken en ik merkte op dat 16 van de 20 kinderen minstens één van de twee vraagstukken fout hadden. Ik vroeg me dan af, hebben de leerlingen geen vraagstukken gehad? 
 Wat bleek, in de handleiding waren er inderdaad vraagstukken gegeven. Die waren echter enkelvoudig. 

Deze vraagstukken waren telkens met meer dan één vraag. 

Vraag 1: 

-          haar vriendinnetje heeft er twee minder 

-          hoeveel hebben ze er samen 

Vraag 2: 

-          ze zijn verpakt per vier 

-          hoeveel heeft ze er gekocht? 

Dit is verwarrend voor de kinderen als ze hier nog niet mee zijn geconfronteerd. Als de vraag tijdens de toets al niet duidelijk wordt uitgelegd gaan de kinderen hier gegarandeerd de mist in. Daarom vind ik dit dan ook een fout van de handleiding. Als je de kinderen leert hoe je enkelvoudige vraagstukken moet oplossen kan je niet verwachten dat ze plots weten hoe ze meer ingewikkelde vraagstukken op een toets wel kunnen oplossen. Ook kon mijn mentor hier ook wel rekening mee hebben gehouden als ze de toets gaf. 
 
 

Linde heeft deze vraag dan ook niet laten meetellen. Wel heeft ze met de kinderen de vraagstukken zelf nog eens overlopen en uitgelegd hoe de werkwijze in elkaar zit. 

Betekenisvolle context 

In deze les die gekoppeld was aan het STEM-thema lucht leerden de kinderen het principe van een straaljager kennen. 

In deze les hadden de kinderen aan de hand van een legpuzzel al heel wat informatie gekregen over vliegende objecten die door de mens werden gemaakt. De kinderen waren vooral gefascineerd door de concorde. Het idee van de les was om dit aan te tonen en de kinderen verwonderd achter te laten. 

Denk- en doevragen 

Na het theoretische gedeelte toonde ik een filmpje over de concorde. Dit om de interesse nog wat meer aan te wakkeren. Ik legde wat materiaal vooraan in de klas: 

-          Lange ballonnen 

-          Touw 

-          Tape 

-          Kartonnen rietjes 

Ik toonde dit materiaal aan de leerlingen en zei hen dan ook: met dit materiaal kunnen we een straaljager bouwen. Verwondering alom. 

Ik stelde hen dan ook vragen: 

-          Wat viel jullie op bij de concorde? 

-          Wat zou de grote vlam achteraan het vliegtuig zijn? 

-          Kennen jullie nog luchttuigen die zo werken? 

-          Hoe zouden we dit nu kunnen maken met het materiaal hier vooraan? 

Ik liet de kinderen hierover nadenken. Per groepje kregen ze het materiaal en konden ze daar bij zichzelf nadenken hoe ze een straaljager konden simuleren. Ik liet ze onderzoeken. Hier kwam niet onmiddellijk resultaat uit. Door mijn begeleiding en door gerichte vragen te stellen: 

-          Hoe zou je de straaljager zelf kunnen simuleren? 

-          Als je een ballon opblaast, waar komt de lucht dan uit als je hem niet knoopt? 

-          Hoe laat je een ballon bewegen over een touw… 

De kinderen werden hier enorm enthousiast van, de resultaten zijn ook duidelijk te zien op het filmpje. 

Hierna vond ik het wel nog nodig hierover te reflecteren, dit deed ik opnieuw aan de hand van onderzoeksvragen 

-          Wat hebben we hieruit geleerd? 

-          Hoe ging die ballon nu vooruit? 

-          Hoe kunnen we dit linken aan een straaljager? 

–Ik vraag me af wat jij het mooiste aan dit verhaal vond;

–Ik vraag me af of we iets in het verhaal kunnen weglaten en dat het verhaal toch hetzelfde blijft);

–Ik vraag me af of je je ergens in het verhaal herkent.

Ik lette op mijn verteltempo met genoeg intonatie om de kinderen in het verhaal te krijgen. Ik lette er zeker op niet te moraliserend te zijn. Ik legde hier vooral de klemtoon op belofte en opdracht. We sloten de les af met de vragen hoe Petrus en de andere apostelen zich voelden toen Jezus vertrok. Of zij ooit al iemand verloren zijn, daar hebben we dan nog een klasgesprek rond gevoerd.