Το νησί στο οποίο κάποτε υπήρχε ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου, ο Κολοσσός της Ρόδου, ένα γιγάντιο άγαλμα του θεού Ήλιου.

Στο κέντρο της, η μεσαιωνική πόλη της - η μεγαλύτερη κατοικημένη μεσαιωνική πόλη της Ευρώπης - φέρει ένα άρωμα ολοζώντανο και μυστηριακό, φερμένο μέσα από τους αιώνες. Το περιβόητο Τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη άφησε για πάντα την σφραγίδα του στο νησί. Το παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, με την επιβλητική αρχιτεκτονική του και τους πλούσια διακοσμημένους εσωτερικούς του χώρους, μεταφέρει τους επισκέπτες πίσω στην εποχή των Ιπποτών.

Ταξιδεύοντας προς νότιο μέρος του νησιού, οι ομορφιές του δεν σταματούν να εντυπωσιάζουν τον επισκέπτη: οι πηγές της Καλλιθέας, η κοιλάδα με τις πεταλούδες, η ακρόπολη της Λίνδου και τελευταία στάση το Πρασονήσι.

Διάσημες παραλίες, κορυφαία αξιοθέατα, πλούσιες δραστηριότητες και άριστες τουριστικές εγκαταστάσεις συνθέτουν το σκηνικό του νησιού της Ρόδου.

Η Όλυμπος, σκαρφαλωμένη σε απόκρημνες πλαγιές, έχει διατηρήσει αναλλοίωτο τον δικό της τρόπο ζωής, όπου η πλούσια λαογραφική παράδοση είναι ιδιαίτερα εμφανής. Δεκάδες ανεμόμυλοι, φούρνοι και εκκλησάκια σφιχταγκαλιάζονται μαζί με ταπεινά σπίτια, αφήνοντας μικρά στενά δρομάκια ανάμεσά τους, έτοιμα να τα εξερευνήσεις. Εκεί, σε κάποια βόλτα σου, θα συναντήσεις τις μεγαλύτερες γυναίκες του χωριού να φορούν ακόμη τις παραδοσιακές φορεσιές του τόπου τους.

Εδώ ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος έγραψε το βιβλίο της Αποκάλυψης. Το Σπήλαιο της Αποκάλυψης εντυπωσιάζει τον επισκέπτη με την υποβλητική του ατμόσφαιρα. Ωστόσο, αναμφίβολα μοναδική είναι και η αρχιτεκτονική σπουδαιότητα της Ιεράς Μονής, αφού ολόκληρος ο μεσαιωνικός οικισμός της Χώρας της Πάτμου έχει αναπτυχθεί γύρω της.

Η περιπλάνηση στα σοκάκια, κάτω από τις θολωτές στοές, ανάμεσα στα ασπρισμένα παραδοσιακά σπίτια που τόσο εντυπωσιακά έρχονται σε αντίθεση με την γκρίζα πέτρα του "καστρομονάστηρου", είναι καθηλωτική.

Αρχικά, βουτούσαν χωρίς κανένα βοήθημα, μόνο με την δύναμη των πνευμόνων τους και κρατώντας μια πέτρα, τη σκανταλόπετρα, βάρους περίπου 15 κιλών.

Η έλευση του σκάφανδρου, της στολή κατάδυσης, επέτρεπε τη μεγαλύτερη παραμονή του δύτη στο βυθό, με αποτέλεσμα και τη μεγαλύτερη συλλογή σφουγγαριών. Ωστόσο, αμέτρητοι σφουγγαράδες είτε πέθαναν, είτε έμειναν παράλυτοι. Αιτία ήταν η "νόσος των δυτών", την οποία προκαλούσε η αύξηση των φυσαλίδων αζώτου στον οργανισμό, λόγω των μεταβολών της υδροστατικής πίεσης.

Σήμερα, ο "Χορός του Μηχανικού" ή "Χορός των Σφουγγαράδων" αποτελεί έναν συγκινητικό μιμητικό χορό, ο οποίος μιμείται τις κινήσεις του ημιανάπηρου "πιασμένου", όπως λέγεται, σφουγγαρά – δύτη που χτυπήθηκε από τη "νόσο των δυτών".

Η Λέρος είναι ένα νησί με πλούσια αρχιτεκτονική κληρονομιά, επιβλητικούς λοφίσκους, ψαροχώρια και εκκλησάκια σαν ζωγραφιά.

Το ηφαίστειο έχει προσφέρει στο νησί τα περίφημα Ιαματικά Λουτρά, τα οποία είχαν καταστήσει τη Νίσυρο φημισμένο προορισμό ήδη από την αρχαιότητα.

Οι επιστήμονες έχουν δώσει διάφορες εξηγήσεις για το μικρό μέγεθος του ελέφαντα. Το μεγαλόσωμο ζώο δεν έβρισκε εύκολα τροφή σε ένα νησί, όπως η Τήλος και έτσι συρρικνώθηκε ο σωματότυπός του. Επίσης, δεν είχε εχθρούς άλλα σαρκοφάγα ζώα και δεν γινόταν ανανέωση του γενετικού του υλικού. Έτσι, ο ελέφαντας της Τήλου μετατράπηκε σταδιακά σε ένα είδος νάνου.

Τα ερείπια του Ασκληπιείου, αποτέλεσαν κάποτε χώρο λατρείας του θεού Ασκληπιού, θεραπευτήριο για τους αρρώστους, αλλά και σχολή για τη διδασκαλία της Ιατρικής. Το Ασκληπιείο βρίσκεται μέσα σε άλσος με κυπαρίσσια, ενώ σε κοντινή απόσταση υπήρχαν κατά την αρχαιότητα θερμές πηγές με τρεχούμενα ιαματικά νερά. Η επιλογή της τοποθεσίας δεν είναι τυχαία, καθώς ο Ιπποκράτης τόνιζε την καθοριστική επίδραση που έχει το φυσικό περιβάλλον στον άνθρωπο.

Σύμβολο, η παλιά κασιώτικη λύρα με την ιδιαίτερη τεχνική παιξίματος και το δοξάρι με τα κουδουνάκια.

Σήμερα, το νησί της Χάλκης αποτελεί το πρώτο GR-eco Island, δηλαδή το πρώτο πρότυπο νησί ενεργειακής μετάβασης.

Ωστόσο, το νησί διατηρεί μοναδικά τις παραδόσεις του.

Παραδοσιακά πιάτα του αποτελούν: το «οφτό», γεμιστό κατσικάκι ψημένο σε παραδοσιακό ξυλόφουρνο και

τα χαλκίτικα μακαρούνια, χειροποίητα ζυμαρικά με σοταρισμένο κρεμμύδι και τοπικό τυρί.

Τέλος, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ονόματα των Χαλκιτών, σπάνια και μοναδικά. Εδώ θα συναντήσεις τον Γλεντούση, τον Τριντή, την Πλουμή, την Πασιθέα, τον Δυοσμάκη, τον Κιτράκη, τη Ζαμπελιά και τον Χειμωνέττο.

Η συνέχεια στη ραδιοφωνική μας εκπομπή . . .

Μία Χώρα βγαλμένη από καρτ ποστάλ, με τους οχτώ παραδοσιακούς ανεμόμυλους να καλωσορίζουν τον επισκέπτη και το κάστρο να δεσπόζει στην κορυφή του λόφου. Ένα κάστρο που διαφέρει από τα υπόλοιπα των Δωδεκανήσων, δομημένο με παραδοσιακή σκούρα πέτρα και περιστοιχισμένο με άσπρα σπιτάκια. Μέσα στο κάστρο βρίσκονται οι περίφημες εκκλησίες με τα πέτρινα καμπαναριά.

Έχει πάρει το όνομά του από τον κόλπο του Πάνορμου μέσα στον οποίο είναι κτισμένο, ενώ εντύπωση στον επισκέπτη προκαλεί το εντυπωσιακό καμπαναριό του που δεσπόζει στον όρμο.

Η εικόνα του Ταξιάρχη Μιχαήλ αποτελεί το σημαντικότερο προσκύνημα της Μονής, ενώ ο Αρχάγγελος θεωρείται προστάτης των ναυτικών και των σφουγγαράδων που παραδοσιακά κατάγονταν από την περιοχή.

Τα νερά είναι μπλε ηλεκτρίκ, ένα φαινόμενο που δημιουργείται από την αντανάκλαση του ήλιου στο εσωτερικό της σπηλιάς. Επίσης, έχει σπάνια γεωλογικά φαινόμενα, υπέροχους, λευκούς σταλαγμίτες που κρέμονται από την οροφή. Όταν το φως πέφτει πάνω τους τούς χαρίζει μοναδικούς, παιχνιδιάρικους χρωματισμούς που συναρπάζουν.

Χρώματα κι αρώματα σε υποδέχονται στο κλειστό του λιμάνι, ένα κάστρο στην κορυφή και ένα τζαμί στην άκρη του κόλπου που δηλώνει την παρουσία όσων πέρασαν από εκεί.

Αναπόσπαστο κομμάτι της μαγείας του νησιού αποτελούν οι θαλάσσιες χελώνες, Caretta Caretta, οι οποίες σουλατσάρουν δίπλα στην προβλήτα.