Είμαστε το 52ο Νηπιαγωγείο Περιστερίου στη Νέα Ζωή. Το σχολείο μας είναι διθέσιο με 2 τμήματα πρωινά και 2 τμήματα ολοήμερα. Είμαστε 5 εκπαιδευτικοί και ένα βοηθητικό προσωπικό για 31 παιδιά. Μας αρέσει να συνεργαζόμαστε και να συν δημιουργούμε σύμφωνα με τα ενδιαφέροντα των παιδιών .Έχουμε μια μικρή αυλή με αρκετά υπαίθρια παιχνίδια που διασκεδάζουν τα νήπια στο διάλλειμα.

 Στο τμήμα μας, είμαστε 3 παιδιά. Το Νηπιαγωγείο μας, βρίσκεται έξω από την πόλη των Χανίων, στην περιοχή Στέρνες, μέσα σε ένα υπέροχο δασάκι με κουκουναριές, που συχνά βγαίνουμε βόλτα για εξερεύνηση και περίπατο στη φύση. Μας αρέσουν πολύ τα τραγούδια, η ζωγραφική, οι κατασκευές, η μαγειρική και να φροντίζουμε τον κήπο του σχολείου μας, αλλά και τα αδέσποτα ζωάκια, βάζοντάς τους καθημερινά φαγητό και νερό!

 Χαιρόμαστε πολύ που σας γνωρίζουμε και κάνουμε καινούργιους φίλους!!!

Καλά Χριστούγεννα με υγεία και αγάπη!!!

Η αναπηρία στα χέρια του, δεν κατάφερε να εμποδίσει την επιθυμία του για δημιουργία! Οι υπέροχοι πίνακές του είναι φτιαγμένοι ΄΄με το στόμα΄΄! Γιατί όταν η ψυχή θέλει, το σώμα ακολουθεί!

Εμείς, λοιπόν μέσα στην τάξη, αφού μάθαμε για τη ζωή του παρακολουθώντας ένα βιντεάκι, με την «βοήθεια» του  Matisse θα εξασκηθούμε και στο ψαλίδι για να βελτιώσουμε την λεπτή μας κινητικότητα.  Πρώτα, δημιουργήσαμε  τα δικά μας κολάζ και στη συνέχεια θα αναδημιουργήσουμε, όπως μπορούμε, ένα από τα πιο σημαντικά έργα του.

Η συνέχεια τις επόμενες μέρες!

Ο Καντίνσκι είχε μια σπάνια εγκεφαλική ιδιαιτερότητα που λέγεται συναισθησία. Κάθε φορά που άκουγε ήχους, έβλεπε χρώματα. Και κάθε φορά που έβλεπε χρώματα, άκουγε μουσική. 

Κάθε χρώμα είχε για εκείνον ένα συναίσθημα, μια αίσθηση, κι έναν ήχο.

Άραγε ,όπως ο Καντίνσκι συνδύαζε τις αισθήσεις του για να ζωγραφίσει, πως οι άνθρωποι που δεν έχουν την αίσθηση της όρασης θα μπορούσαν να «δουν» έναν πίνακά του;

Αποφασίσαμε, λοιπόν, να κάνουμε τον πίνακά του «Soft Hard» προσβάσιμο σε ανθρώπους με δυσκολίες όρασης. Χρησιμοποιήσαμε ποικιλία υλικών με διαφορετική υφή. Με πλαστελίνη και σύρμα πίπας απεικονίσαμε το περίγραμμα κάθε σχήματος. Για κάθε χρώμα του πίνακα χρησιμοποιήσαμε διαφορετικό υλικό. Έτσι, κάποιος/α που δεν βλέπει θα μπορέσει να καταλάβει με την αφή ποιο χρώμα απεικονίζεται. Επίσης, με τη γραφή Μπρέιλ διαβάζεται το σχολείο και ο τίτλος του καλλιτέχνη, καθώς και τα υλικά που αντιστοιχούν σε κάθε χρώμα!

Έμπνευσή μας, ο Henri Matisse και τα καταπληκτικά έργα του. Εμείς, επιλέξαμε ένα από αυτά με την τεχνική του κολάζ, που το δημιούργησε το 1953 και το ονόμασε " The Sheaf".

Χρησιμοποιήσαμε χαρτόνια σε διαφορετικές υφές, τσόχα και σφουγγάρι. Στόχος μας να αναδημιουργήσουμε τον πίνακα, ώστε να γίνει απτικός και να βοηθήσει άτομα με προβλήματα όρασης να διακρίνουν με την αφή την υφή-χρώμα αλλά και για την αισθητηριακή ρύθμιση ατόμων με Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος.

Το έργο της, πλούσιο σε χρώματα, συμβολισμούς και έντονα συναισθήματα αντικατοπτρίζει τη μεξικανική κουλτούρα και ιστορία και βοηθάει τους  μαθητές μας να εξερευνήσουν τον τρόπο με τον οποίο η τέχνη μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο έκφρασης και αποφόρτισης.

Γνωρίσαμε τη Φρίντα μέσα από έρευνα στο διαδίκτυο, παραμύθια διαδικτυακά και έντυπα που μας πρόσφεραν γονείς μαθητών μας και βίντεο. Και την λατρέψαμε!

 https://www.youtube.com/watch?v=caV3BgA8BVU

Μάθαμε ότι η τεχνική αυτή λέγεται αυτοπροσωπογραφία και βαλθήκαμε να μάθουμε πώς να το κάνουμε!!! Στη σελίδα twinkl βρήκαμε αναλυτικές οδηγίες και ξεκινήσαμε! Τα πορτρέτα μας είναι ακόμα σε εξέλιξη...

- Ταξίδι στην τέχνη

- Συνάντηση με ένα έργο τέχνης

Επηρεασμένοι από τα έργα του καλλιτέχνη δημιουργήσαμε δικές μας ζωγραφιές αντιγράφοντας την τεχνική του, ενώ αναπαραστήσαμε πίνακές του με το σώμα μας!

Άραγε κάτω από ποιές συνθήκες αγκαλιάζονται; Μήπως θέλουν να μοιραστούν τη χαρά τους; Μήπως αυτή η αγκαλιά είναι μια αγκαλιά παρηγοριάς; Τι θα μπορούσε να έχει συμβεί ανάμεσα σε δύο φίλους; Μήπως αυτή η αγκαλιά έγινε για να μοιραστούν μυστικά, για να ακούσουν το πρόβλημα ενός φίλου και να τον βοηθήσουν; Πολλές οι υποθέσεις!

Δίνοντας στα παιδιά τον μισό πίνακα, όπου υπάρχει η μια φιγούρα, τους ζητήσαμε να ζωγραφίσουν στην αγκαλιά της και τη δεύτερη φιγούρα, να αποτυπώσουν στα πρόσωπα και των δύο το συναίσθημα που θέλουν και να συνθέσουν μια ιστορία για το τι τους συμβαίνει.

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα το ενδιαφέρον των παιδιών μας είχε επικεντρωθεί στα μόμπιλε και τα κρεμαστά στολίδια. Κάπως έτσι προέκυψε το ερώτημα: Ποιός καλλιτέχνης κρύβεται πίσω από τα αγαπημένα μας μόμπιλε; Κατόπιν μιάς μικρής έρευνας με τους μαθητές μας οδηγούς ανακαλύψαμε την κινούμενη τέχνη και συναντήσαμε τον Αλεξάντερ Κάλντερ!!

Ο Αλεξάντερ Κάλντερ ήταν Αμερικανός γλύπτης και καλλιτέχνης, διάσημος για τα κινούμενα τρισδιάστατα γλυπτά του. Ανάμεσα στα έργα του ήταν πίνακες, παιχνίδια, κοσμήματα, οικιακά είδη και μεγάλα γλυπτά εξωτερικού χώρου - μνημειακή αρχιτεκτονική.

Γνωρίσαμε το έργο του παρακολουθώντας διάφορα βίντεο σχετικά με το έργο του και την ζωή του ..

https://www.youtube.com/watch?v=fI5PRaTSMUI&t=21s

Αλλά και το έργο του Το «Τσίρκο» το οποίο ήταν ένα παιχνίδι-μινιατούρα με μικροσκοπικές συρμάτινες φιγούρες από τον κόσμο του τσίρκου, φτιαγμένες με πολύπλοκους μηχανισμούς που τους επέτρεπαν να κινηθούν και να κάνουν διάφορα κόλπα.

https://www.youtube.com/watch?v=t6jwnu8Izy0

Τα κινούμενα γλυπτά του Αλεξάντερ Κάλντερ που ισορροπούν σε λεπτά σύρματα και αιωρούνται στον αέρα, η παιγνιώδης διάθεση και τα φωτεινά χρώματά τους έκαναν τον δημιουργό τους έναν από τους πιο αγαπημένους γλύπτες της Αμερικής αλλά και δικό μας.

Παρακολουθώντας το έργο του δημιουργήθηκε ένας καταιγισμός ιδεών σχετικά με το ποιο έργο του να αναπαράγάγουμε. Κατόπιν ψηφοφορίας το έργο που επιλέχτηκε από τους μαθητές μας ήταν το :

Fish (1945) Alexander Calder.

Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για το περίγραμμα του ψαριού είναι σκληρά χαρτόκουτα και για τον στολισμό ανακυκλώσιμα υλικά τα οποία υπήρχαν στον κάδο ανακύκλωσης του σχολείου αλλά και υλικά τα οποία έφεραν οι μαθητές από το σπίτι τους.

Στην συνέχεια αναρωτηθήκαμε πως το γλυπτό μας θα μπορούσε να είναι αντιληπτό μέσω όλων των αισθήσεων μας ώστε να είναι προσβάσιμο από παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες και ικανότητες. Μετά από συζήτηση και γνωριμία με τις αισθήσεις δοκιμάσαμε διάφορα πολυαισθητηριακά παιχνίδια .

Αρχικά αποκλείσαμε την αίσθηση της όρασης και με την αφή μαντέψαμε κάθε υλικό το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί στην κατασκευή του γλυπτού.

Κάναμε ψηφοφορία ( των αρωμάτων που φέρανε τα παιδιά) σχετικά με το με το τι τους θυμίζει θάλασσα και θα ταίριαζε στο έργο μας. Έτσι, λοιπόν ενεργοποιήσαμε την αίσθηση της όσφρησης πιέσαμε ένα σφουγγαράκι και μυρίσαμε τον ωκεανό.

Με την αίσθηση της όρασης σκανάροντας Qr code παρακολουθήσαμε βίντεο σχετικά με το βυθό της θάλασσας και τα ψάρια ενισχύοντας τις πληροφορίες ακριβώς μπροστά από το γλυπτό (επαυξημένη πραγματικότητα) . Οι ιδέες πολλές οπότε ακολουθεί συνέχεια του θέματος. . Σας ευχαριστούμε για την ευκαιρία να ανακαλύψουμε νέους «κόσμους» μαζί μέσω του καλύτερου δρόμου αυτού της συνεργασίας!!!

Η Γιαγιόι Κουσάμα ή αλλιώς η βασίλισσα της τελείας και η γιαγιά της τέχνης, καθώς φέτος κλείνει τα 95 χρόνια ζωής είναι Γιαπωνέζα σύγχρονη καλλιτέχνις που ασχολείται κυρίως με τη γλυπτική και την τέχνη εγκατάστασης, αλλά δραστηριοποιείται επίσης στη ζωγραφική, τις επιτελεστικές τέχνες, τη βίντεο αρτ, τη μόδα, την ποίηση, τη μυθοπλασία και άλλες τέχνες γεννήθηκε στην Ιαπωνία το 1929. Άρχισε να σπουδάζει παραδοσιακή ιαπωνική ζωγραφική, αλλά μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για να συνεχίσει το ενδιαφέρον της για την αφηρημένη εξπρεσιονιστική τέχνη. Έγινε μέρος του κινήματος της Ποπ Αρτ στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1960. Είναι περισσότερο γνωστή για την τέχνη της που χρησιμοποιεί μια επανάληψη πουά, τις εγκαταστάσεις της στο «δωμάτιο υπερχείλισης» και τους πίνακές της με δίχτυ άπειρου.Yayoi kusama wikipedia Η οικογένεια της Yayoi δεν έκανε αποδεκτή την επιλογή της να είναι μια

καλλιτέχνης.

Όταν η μαμά της έσκισε τις ζωγραφιές της, έκανε κι άλλες. Όταν δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να αγοράσει υλικά τέχνης, χρησιμοποιούσε λάσπη και παλιούς σάκους για να κάνει έργα τέχνης. Τελικά η Yayoi Kusama έπεισε τους γονείς της να την αφήσουν να πάει στο σχολείο τέχνης και να σπουδάσει ζωγραφική Η Yayoi Kusama αφηγείται την ιστορία του πώς όταν ήταν μικρό κορίτσι είχε μια παραίσθηση που την τρόμαξε. Ήταν σε ένα χωράφι με λουλούδια όταν όλοι άρχισαν να της μιλάνε! Τα κεφάλια των λουλουδιών ήταν σαν κουκκίδες που προχωρούσαν μέχρι εκεί που μπορούσε να δει, και ένιωθε σαν να εξαφανιζόταν ή όπως το αποκαλεί «αυτοεξαφανιζόμενο» – σε αυτό το πεδίο των ατελείωτων κουκκίδων. Αυτή η παράξενη εμπειρία επηρέασε το μεγαλύτερο μέρος της μεταγενέστερης δουλειάς της. Προσθέτοντας ολόκληρα σημάδια και κουκκίδες στους πίνακές της, τα σχέδια, τα αντικείμενα και τα ρούχα της νιώθει σαν να τα κάνει (και τον εαυτό της) να λιώσουν και να γίνουν μέρος του μεγαλύτερου σύμπαντος https://www.tate.org.uk/kids/explore/who-is/who-yayoi-kusama

Ξεκινήσαμε με δραστηριότητες γνωριμίας της καλλιτέχνιδας και της τέχνοτροπίας της.

Φτιάξαμε και μια σχετική παρουσίαση με στοιχεία της βιογραφίας της . https://www.canva.com/design/DAF1j9LaR4w/u-4qk5Dd7ovJo7_FAYvFlw/edit Ανακαλύψαμε ένα διαφορετικό κουτί .Το κουτί της Υayoi Kusama .....που μέσα του έκρυβε θησαυρούς

Ξεχωρίσαμε το έργο’ eyes flying in the sky’.

Η Υαyoi μας συστήθηκε και μας μίλησε για τη ζωή της μέσα από το βιβλίο .Σε ομάδες αναζητήσαμε πληροφορίες τόσο στο Διαδίκτυο όσο και σε βιβλία. Περιηγηθήκαμε εικονικά στο μουσείο της.https://www.tate.org.uk/kids/explore/who-is/who-yayoi-kusama

Βουτήξαμε στον κόσμο των πουά ζωγραφίζοντας και μείς σαν τη Υayoi. Σκέψεις, ιδέες, συναισθήματα αποτυπώθηκαν στο διάδρομο των συναισθημάτων ....Διαβήκαμε και στο τέλος μας περίμενε ένα κλειστό παράθυρο ....Ανοίγοντάς το ανακαλύψαμε ένα σπουδαίο θησαυρό ....Ένας καθρέφτης ,δίνοντας μας την ευκαιρία να μιλήσουμε για τον εαυτό μας να μοιραστούμε συναισθήματα και να γνωρίσουμε καλύτερα τους φίλους μας .Πόσα πράγματα μας ενώνουν αλλά και πόσα άλλα είναι μοναδικά;’

Οπως και η Yayoi Καταγράψαμε όσα μπορούμε να καταφέρουμε ,αλλά και φόβους μας όπως και τις σκέψεις μας για ένα καλύτερο κόσμο .Aσχοληθήκαμε και συνεχίζουμε να ασχολούμαστε με πολλές δραστηριότητες με σκοπό την προώθηση μιας συμπεριληπτικής σχολικής κοινότητας ,τη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατικής συνύπαρξης .

Μαγευτήκαμε από τους συνδυασμούς των χρωμάτων,τα μοτίβα και την τεχνοτροπία της και αναρωτηθήκαμε πως θα ήταν αν δεν μπορούσαμε να τα δούμε; Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε για να μπορέσουν και οι μη βλέποντες να νιώσουν την τέχνη. Επικοινωνήσαμε κατά τη διάρκεια των εορτών με το Ειδικό σχολείο Τυφλών ανταλλάσσοντας χριστουγεννιάτικες ευχές και κάρτες και με την υπόσχεση σύντομα να γνωριστούμε .

Ξεχωρίσαμε επτά από τους πίνακες της Φρίντα και αποδώσαμε τους συμβολισμούς τους με ηχογραφήσεις που μετατράπηκαν σε qr κωδικούς, προσβάσιμους σε όλους με μια απλή σάρωση από το κινητό. Θα τους αναρτήσουμε σύντομα στην ιστοσελίδα μας ώστε να τους μοιραστούμε μαζί σας!

Μια καρδιά που αγαπά, μια καρδιά που νοιάζεται για το φίλο, μια καρδιά που παρηγορεί, μια καρδιά που πετάει ψηλά από χαρά, αλλά και μια καρδιά που ραγίζει και σπάει από φόβο, από πόνο ή από λύπη πολλές φορές.

Με διαφορετικές υφές υφασμάτων επιλέξαμε να φτιάξουμε μια απαλή και μαλακή καρδιά που τα χεράκια μας απολαμβάνουν να τη χαϊδεύουν και που μπορούμε να τη μυρίσουμε με το άρωμα που επιλέξαμε να μας θυμίζει την αγάπη.

Διαλέξαμε την ημέρα αυτή ως ημέρα εργαστηρίων με τους γονείς έτσι ώστε να γιορτάσουμε την διεθνή ημέρα με συμμετοχική δράση και δημιουργίες που προάγουν τη συμπερίληψη. Ο χώρος οργανώθηκε με πλούσιο υλικό, οι γονείς ενημερώθηκαν για την λογοτεχνική έμπνευση κάθε πίνακα, τραγουδήσαμε το τραγούδι "Παιδιά από αστέρια" που αποτελεί έμπνευση για ένα από τα έργα μας και η δημιουργία ξεκίνησε!

Με αφορμή τον πίνακα «Η γάτα και το πουλί», μιλήσαμε για τα συναισθήματα που μας προκαλεί, για το τι κρύβεται στο μυαλό της γάτας, φτιάξαμε συμμετρικά σχέδια, παίξαμε παιχνίδια ισορροπίας, κάναμε την προσωπογραφία μας, ζωγραφίσαμε τη δική μας μας γάτα και το πουλί!

Σύνθεση με κόκκινο , μπλε και κίτρινο (1930)

Το έργο μας : Σύνθεση με κόκκινο , μπλε και κίτρινο χρησιμοποιώντας υλικά από πλαστικές συσκευασίες(2023)

Για τη σύνθεση χρησιμοποιήσαμε πολλά υλικά:

Σακούλες, χαρτόκουτα, αφρώδη φύλλα και τσόχες, ξύλα κανέλλας, ένα μείγμα από τσάι με κόκκινα φρούτα, ιβίσκο, αστεροειδή γλυκάνισο, σπάγγο, σύρματα πίπας, κουμπιά, ξυλάκια και πολλή φαντασία και καλή διάθεση!

Οι μικροί μας συνοδοιπόροι απόλαυσαν τη δημιουργία και το μαγικό ταξίδι γνωριμίας με το διάσημο ζωγράφο. Ακολουθεί βίντεο παρουσίασης με στιγμές από τη γνωριμία μας με το Van Gogh!

Αγαπημένοι μας Συνοδοιπόροι της Αγάπης η ζωγράφος Georgia O' Keeffe αποφασίσαμε να γίνει η δική μας συνοδοιπόρος μέσα από τα Μεγάλα Παράθυρα της συμπερίληψης.

Μία διάσημη ζωγράφος που μέσα από τους πίνακές της, ήθελε να αποκαλύψει στα μάτια των ανθρώπων την ομορφιά που κρύβεται στα "μικρά" και "ασήμαντα", τα οποία οι περισσότεροι απλά προσπερνούν...

Χαρακτηριστικά έλεγε:

«Όταν παίρνεις ένα λουλούδι στο χέρι σου και το κοιτάς πραγματικά, εκείνη την στιγμή είναι ο κόσμος σου. Θέλω να χαρίσω αυτόν τον κόσμο και σε κάποιον άλλο. Οι περισσότεροι άνθρωποι τρέχουν εδώ και κει όλη την ώρα κι έτσι δεν έχουν χρόνο να κοιτάξουν ένα λουλούδι. Θέλω να το δουν είτε θέλουν είτε όχι».

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%B6%CF%8C%CF%81%CF%84%CE%B6%CE%B9%CE%B1_%CE%9F'%CE%9A%CE%B9%CF%86#

Και φυσικά αναζητήσαμε πληροφορίες https://www.tate.org.uk/kids/explore/who-is/5-women-artists-stories , και περιηγηθήκαμε στην έκθεση της Georgia O'Keeffe στην Tate Modern.

https://www.tate.org.uk/kids/explore/who-is/who-georgia-okeeffe

Οι «Oriental Poppies» είναι ένας από τους πιο διάσημους πίνακες της Georgia O'keeffe. Ο πίνακας είναι τεράστιος. Είναι περίπου 9 επί 15 μέτρα. Τον ζωγράφισε τόσο μεγάλο, γιατί ήθελε οι άνθρωποι να σταματάνε και να θαυμάζουν όλοι την ομορφιά των λουλουδιών.

Μάλιστα έλεγε:

"Κανείς δεν βλέπει πραγματικά ένα λουλούδι. Eίναι τόσο μικρό. Δεν έχουμε χρόνο και για να δούμε χρειάζεται χρόνος - όπως για να έχεις έναν φίλο θέλει χρόνο."

Καλή συνέχεια αγαπημένοι Συνοδοιπόροι! Θα τα πούμε σύντομα!

«Επτά ποτάμια» έχει τίτλο το τραγούδι από τη συλλογή «Ο Τεμπέλης Δράκος» το οποίο λατρέψαμε, καθώς κλείνει μέσα του όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου! Η ζωηρή και παιχνιδιάρικη μουσική του, έδωσε το σύνθημα για να τρέξει η φαντασία!

Το ποίημα του Ναζίμ Χικμέτ, που μιλά για έναν κόσμο πλασμένο για τα παιδιά, μας ευαισθητοποίησε! Εικόνες πολλές ήρθαν να ομορφύνουν τον κόσμο που αυτά φαντάζονται!

«Ποιο το χρώμα της αγάπης;», τραγουδά ο Λουδοβίκος των Ανωγείων.

 -Άραγε, έχει η αγάπη χρώμα; Και αν ναι, ποιο θα διαλέγαμε;

Καθένα είναι από τη φύση του μοναδικό, ενώ όλα μαζί συνθέτουν μια ξεχωριστή παλέτα στο όμορφο τραγούδι που μιλάει απευθείας στην καρδιά!

 Το γνωμικό του Πλάτωνα, τέλος, «ζωγράφισε» εικόνες στο μυαλό μας, μαθαίνοντάς μας πως -ακόμη κι αν κάποιες φορές φαντάζει δύσκολο -  η προσπάθεια είναι εκείνη που έχει τη δύναμη να μας ανεβάζει ψηλά καταφέρνοντας να φθάνουμε τους στόχους μας, να ακουμπάμε τα όνειρά μας!

 Σας παρουσιάζουμε το αποτέλεσμα της συνεργατικής μας δουλειάς, την οποία απολαύσαμε στο κάθε της βήμα!

Παρέα με την κούκλα  μας τη Φωτεινούλα που φτιάξαμε εφ όσον είδαμε και την κούκλα braille κατά την επίσκεψη του Σύλλογου Μαγνήτες Τυφλοί στο σχολείο μας, συναποφασισαμε πως θα αποτυπώσουμε τις σκέψεις μας και φτιάξαμε ένα προσχέδιο.

Επιλέξαμε  υλικά. Χαρτί, γκοφρέ, υφάσματα, πλαστελίνη, αλουμινόχαρτο, καπάκια, γλωσσοπίεστρα, σύρμα πίπας, σπάγγο. Τραγουδήσαμε και εμείς με αγάπη για όλα τα παιδιά στον κόσμο το τραγούδι που αποτέλεσε την έμπνευση μας.

Επιλέξαμε μελοποιημένη ποίηση με σκοπό η μουσική να δώσει το χρώμα της και να προσθέσει ακόμα ένα ερέθισμα και μια οπτική.

Η επιλογή μας ήταν:

1) Αν όλα τα παιδιά της γης- Το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου σε μουσική Αγγελικής Καψάσκη.

2) Λίγο ακόμα - Το ποίημα του Γεωργίου Σεφέρη μελοποιημένο από τον Μίκη Θεοδωράκη.

Με ποικίλα υλικά επιλογής των παιδιών και με γνώμονα την επαναχρησιμοποίηση και βασικό οδηγό τη φαντασία και το κέφι δημιουργήσαμε με εφημερίδες, φελλούς,κηρομπογιές,ξυλομπογιές, χαρτοπετσέτες, μαλλιά,κ.λ.π.

Πιστεύουμε ότι αυτή η εμπλοκή μας με αυτή τη δράση μας βοήθησε " Να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα" όπως λέει ο Σεφέρης!!!

Στην φωτογραφία, βλέπετε τις ετοιμασίες των έργων... στη συνέχεια ακολουθούν τα έργα μας ολοκληρωμένα!

Ραντεβού τον Απρίλιο στην έκθεση...περιμένουμε με χαρά την συνάντησή μας!

Δεν τα τοποθετήσαμε ολόκληρα, αλλά τα σπάσαμε σε κομμάτια.

Μαθαίνοντας για τη ζωή της, ανακαλύψαμε ότι η Φρίντα ζωγράφιζε ακόμα και στους κορσέδες που φορούσε όταν ήταν καθηλωμένη στο κρεβάτι. Δημιουργήσαμε κι εμείς έναν κορσέ με γυψόγαζα, τον στολίσαμε με τα λουλούδια που παραπέμπουν χαρακτηριστικά σε εκείνη και φτιάξαμε τα δικά μας φτερά όπως αναφέρεται στα λόγια της. Γράψαμε επάνω τους με χρυσά γράμματα τα όνειρα μας, τα πασπαλίσαμε και με μπόλικη χρυσόσκονη και έτοιμος ο πίνακας μας!

Λεπτομέρειες σε ανάρτηση που θα ακολουθήσει προσεχώς...

Του ‘’πρίγκιπα του νεοελληνικού λόγου’’ που αποτύπωσε στο χαρτί την ελληνική επαρχία και την ελληνική φύση.

Τα παιδιά χρησιμοποίησαν υλικά από τη γωνιά της ανακύκλωσης και υλικά χειροτεχνίας, που θεώρησαν κατάλληλα για να δώσουν μορφή στον πίνακα.

Τα κσπάσαμε με τα χέρια μας σε κομμάτι αέτσι ώστε να ταιριάζουν και τα κολλήσαμε με ατλακόλ