Het zorgaanbod bij Arkin bevat:

- Kliniek intensieve behandeling

- Langdurige Intensieve Zorg

- Forensisch Psychiatrische Kliniek

- Reclassering Inforsa

- Forensisch Ambulante Zorg

Er werken heel veel medewerkers bij Arkin. Denk aan artsen, psychologen, verpleegkundigen, psychiatrische verpleegkundigen, psychiaters, creatieve therapeuten.

De rol van de verpleegkundige is het verplegen van patiënten met psychische problemen. Het waarborgen van veiligheid, en het creëren van een behandelklimaat, gericht op ondersteuning en herstel vanuit vertrouwen en verbinding. 

De taken van de verpleegkunde zijn heel gevarieerd en lopen erg uiteen; Het in de gaten houden van medicijngebruik, vergaderen,  uitleg geven over de behandeling die de patiënt te wachten staat, patiënt administratie bijhouden, verpleegplannen opstellen, behandelingen uitvoeren samen met andere medische professionals. 

Mijn indruk van Arkin is positief. Ik was onder de indruk van de moderniteit van de behandelingen (zoals de architectuur die invloed zou moeten hebben op de gemoedstoestand van de inwoners) Ik was eerst wat ambivalent over het feit dat we rondgeleid werden. Ik kreeg een beetje een ‘dierentuin’ gevoel. Dit draaide om want ik realiseerde mij dat door de rondleidingen er misschien meer begrip komt voor psychiatrische patiënten en mensen er meer over komen te weten. Het vooroordeel over psychiatrische patiënten en psychiatrische instellingen kan door dit soort rondleidingen ook weggenomen worden wat in mijn ogen heel goed is.

Ik vind dit een hele leuke vraag , en ben er door het bezoeken van het Dolhuys  weer over gaan nadenken. want wat de een bizar vind, vindt de ander ‘apart’ of zelfs volkomen gewoon. Wat iemand normaal of abnormaal gedrag vind wordt bepaald door het oordeel van diegene, maar iedereen oordeelt weer anders.  In elke samenleving zijn er normen en waarden ontstaan over welk gedrag normaal is. Gedrag dat duidelijk afwijkt van deze normen en waarden wordt gezien als afwijkend en dus abnormaal. Het probleem is alleen dat de normen en waarden per cultuur kunnen verschillen. Je kan volgens mij beter spreken van een ‘geldende normale norm’ dan ‘de normale norm’. Ik heb een documentaire gezien over Brazilië waar het helemaal niet ongewoon is als iemand daar stemmen hoort die er niet zijn, mensen in geesten geloven en/of visioenen hebben. In Nederland ken ik de uitspraak ‘doe maar normaal dan doe je al gek genoeg’ maar al te goed. Er wordt dan ook al snel de diagnose gesteld in Nederland dat zo iemand die in Brazilië als normaal gezien wordt hier in Nederland een psychische ziekte zou hebben, bijvoorbeeld schizofrenie. 

Iemand kan in mijn ogen daarom nooit afwijken van de ‘normale norm’, maar wel van de ‘normale norm’ in de desbetreffende samenleving waar deze persoon in leeft. Of van de normale norm van de persoon die het oordeelt velt over een ander. Er is in mijn ogen geen universele normale norm en omdat we met ongeveer 7 miljard op deze aarde leven ben je in mijn ogen nooit ergens alleen in en kan je daarom als het ware niet afwijken van de normale norm omdat die in mijn ogen niet bestaat.

• Hoe ga jij om met mensen die afwijken van die normale norm?

Ik ben via de regenboog groep ‘buddy’ van Henk, een 65 jarige man die kampt met een algemene angststoornis en hierdoor op de open afdeling van een psychiatrische afdeling woont. 

Hij heeft het volgende geschreven wat ik erg mooi vind, en ik probeer ook op deze manier om te gaan met mensen die andere waarheden hebben dan ik en die dingen zien of horen die ik niet zie of hoor.

 Het heet ‘uitzicht’: Kijk eens door een ander raam, let eens op een ander zijn uitzicht, anders maar niet minder waar. Deel en leer. 

Als ik rondloop in Henk zijn woonomgeving zie ik hoe onder andere hij en ook zijn huisgenoten die variëren van psychotisch, schizofrenie en angststoornissen helemaal onder de medicijnen zitten er als een soort zombies rondlopen. Ik krijg niet het idee dat ze hier gelukkig van worden en ik zou mij graag willen verdiepen door bijvoorbeeld naar andere landen te kijken zoals Brazilië hoe er daar om wordt gegaan met mensen die stemmen horen, of en hoe het mogelijk zou zijn om psychiatrische mensen in Nederland betere zorg te kunnen bieden. Zorg  die misschien minder vast houdt aan het diagnosticeren en het beoordelen van normaal gedrag maar meer gericht op het welbevinden en waardering van ‘psychiatrische patiënten’ en begrip tonen voor van ‘psychiatrische patiënten ‘.