Kort na het overlijden van haar man werd mevrouw vergeetachtig. Een jaar later werd de ziekte van Alzheimer vastgesteld. Op dit moment heeft ze problemen bij de lichamelijke verzorging, is af en toe incontinent van urine en heeft oriëntatieproblemen (haalt tijd en plaats door elkaar). Het is haar grootste wens om thuis te blijven wonen. Met hulp van familie, naasten en thuiszorg wordt lange tijd aan deze wens voldaan. Haar dochter komt iedere dag even langs en regelt de boodschappen en financiën. Geregeld wandelt zij met mevrouw of neemt haar mee voor een ritje met de auto door de provincie. Door het goede contact dat mevrouw altijd heeft gehad met de buren kan geregeld worden dat zij de warme maaltijd van hen krijgt. De buren koken voor één persoon meer en mevrouw eet haar maaltijd thuis. De thuiszorg helpt mevrouw bij het douchen en huishouden. Een casemanager van het dementieteam coördineert de zorg en begeleidt de mantelzorg.

Gaandeweg worden de zorgbehoeften van mevrouw meer. Ze vervuilt steeds sneller door haar toenemende incontinentie. Ze eet haar eten niet meer op en begint ondervoed te raken. Ook dwaalt mevrouw af en toe ’s nachts en buren of de politie nemen dan contact op met de dochter. Zowel de dochter als de buren geven aan overbelast te raken. Een opname in een verpleeghuis (ook wel woonzorgcentrum genoemd) bleek noodzakelijk. Mevrouw wordt door het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) geïndiceerd en een indicatie wordt afgegeven voor een zorgzwaartepakket 5.

Inmiddels is mevrouw opgenomen. Haar kortetermijngeheugen is ondertussen ernstig aangedaan. Gebeurtenissen die langer zijn geleden hebben nog wel betekenis voor mevrouw. Ze loopt geregeld weg en staat vaak met haar jas aan op haar kamer, klaar om weg te gaan. Ze is erg inventief in het bedenken van manieren om uit de woning te komen zonder begeleiding. Haar contact met andere bewoners en zorgverleners is soms lastig doordat zij een lichte afasie (woordvind problemen) heeft. Dit frustreert haar erg. Met wat sturing is zij nog redelijk onafhankelijk in haar algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL). Mevrouw neemt zelf weinig initiatief tot iets, dit moet vanuit de zorgverleners komen.

Bronvermelding (pdf).