Τα τελευταία χρόνια στον πλανήτη μας συμβαίνουν πολλά παράδοξα και έντονα φυσικά φαινόμενα. Ο σεισμός στην Φουκοσίμα που προκάλεσε το χειρότερο πυρηνικό ατύχημα μετά το Τσέρνομπιλ, το τσουνάμι που ακολούθησε στην Ιαπωνία, οι καταστροφικές πλημμύρες στην Ταϊλάνδη και την Αυστραλία, ο τυφώνας Κατρίνα στις ΗΠΑ και πολλά άλλα παρόμοια φαινόμενα έλαβαν χώρα τα τελευταία χρόνια. Το 2011 μάλιστα καταγράφηκε ως το δαπανηρότερο έτος με ρεκόρ αποζημιώσεων από φυσικές καταστροφές και αυτό βεβαίως είναι το λιγότερο, αφού χάθηκαν χιλιάδες ανθρώπινες ζωές.

Αναρωτηθήκατε ποτέ κάποιοι από εσάς γιατί συμβαίνουν όλα αυτά; Γιατί παλιότερα δεν υπήρχαν τόσες πολλές καταστροφές; Γιατί ο χειμώνας και το καλοκαίρι διαρκούν περισσότερο τώρα ενώ το φθινόπωρο κι η άνοιξη έχουν σχεδόν εξαφανιστεί; Γιατί πλέον λέμε τόσο συχνά πως ο καιρός έχει τρελαθεί;

Η απάντηση λοιπόν είναι πως ο καιρός δεν τρελάθηκε μόνος του ούτε ο πλανήτης μας, εμείς τον τρελάναμε! Εμείς προκαλούμε όλες αυτές τις αλλαγές γύρω μας και κινδυνεύουμε να χαθούμε λόγω των ίδιων μας των πράξεων. Οι άνθρωποι λειτουργούμε σαν να υπάρχουμε μόνο εμείς στο σύμπαν, δεν σεβόμαστε ούτε τη γη που μας φιλοξενεί αλλά ούτε και τα πλάσματα με τα οποία συνυπάρχουμε. Πρέπει να καταλάβουμε πως ΔΕΝ είμαστε μόνοι μας στον κόσμο αυτό κι ότι αν δεν σταματήσουμε από μόνοι μας να βλάπτουμε τον πλανήτη, θα το κάνει ο ίδιος. Εξάλλου, το ρητό «ο Πλανήτης εκδικείται» δεν βγήκε τυχαία.

Είναι καιρός να στραφούμε στην οικολογία, όχι σαν μόδα που προτάσσει η εποχή αλλά σαν κίνηση που πρέπει να γίνει από μας για μας. Δεν είπαμε να είμαστε ορκισμένοι οικολόγοι ή φανατικοί χορτοφάγοι αλλά ούτε και να συνεχίσουμε να καταστρέφουμε τον τόπο που ζούμε. Μπορούμε να κάνουμε μικρές και συνετές κινήσεις για ένα καλύτερο περιβάλλον κι ένα ποιοτικότερο τρόπο ζωής για εμάς και τα παιδιά μας.

Δεν είναι κόπος να σηκώσουμε ένα σκουπίδι, ούτε να πετάξουμε τα χαρτιά και τα ανακυκλώσιμα απορρίμματά μας στον μπλε κάδο αντί τον πράσινο. Είναι μια ωραία ενασχόληση να φυτέψουμε δύο άνθη στην γλάστρα μας ή να καλλιεργήσουμε ένα μποστάνι στον κήπο μας. Είναι καλό για την υγεία μας να περπατήσουμε ή να πάρουμε το ποδήλατο για μία κοντινή διαδρομή, αντί να πάρουμε το αυτοκίνητο. Είναι ρομαντικό να ανάψουμε 4 κεριά αντί να έχουμε το φως ανοιχτό ενώ βλέπουμε τηλεόραση ή ακούμε ραδιόφωνο. Είναι δημιουργικό όταν δεν έχουμε μόνιμη εργασία να πηγαίνουμε για εθελοντισμό, αντί να καθόμαστε σπίτι κι η ενέργειά μας να μειώνεται.

Είναι μικρές αλλά σημαντικές κινήσεις για εμάς και το περιβάλλον, γιατί λοιπόν να μην τις κάνουμε;

   Οι άνθρωποι συγκεντρώθηκαν σε μεγάλα αστικά κέντρα και δημιουργήθηκε έτσι η αστυφιλία. Εγκατέλειψαν τις μικρές τους πόλεις, τα χωριά τους και έφυγαν για τις μεγάλες πολιτείες όπου πίστεψαν πως θα ζήσουν μια καλύτερη και πιο άνετη ζωή. Έτσι μαζεύτηκαν στις πολυκατοικίες και περιορίστηκαν σε λίγα τετραγωνικά μέτρα για να ζήσουν στις πόλεις που γέμισαν ασφυκτικά από ανθρώπους που ζητούσαν εργασία για να επιβιώσουν.

   Οι ανάγκες της ζωής δημιούργησαν όλο και περισσότερες βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Έτσι οι πόλεις γέμισαν εργοστάσια κάθε φύσεως που απασχολούν μεγάλο μέρος του ανθρώπινου δυναμικού.

   Τα εργοστάσια όμως είναι ο κυριότερος παράγοντας στη μόλυνση του περιβάλλοντος. Τα διάφορα βιομηχανικά απόβλητα ρίχνονται στη θάλασσα και καταστρέφουν τις διάφορες ακτές μας. Σκοτώνουν τα ψάρια με τις διάφορες χημικές τους ουσίες και συγχρόνως δηλητηριάζουν τον αέρα που αναπνέουμε. Μαύρα σύννεφα καλύπτουν τις πόλεις μας και σκοτεινιάζουν το γαλάζιο ουρανό. Τα εργοστάσια λοιπόν είναι η μεγαλύτερη αιτία της μόλυνσης της ατμόσφαιρας.

   Η αστυφιλία στις πόλεις δημιούργησε κι ένα σωρό άλλα προβλήματα όπως π.χ. το συγκοινωνιακό. Υπάρχουν ταλαιπωρίες και δυσκολίες στην κίνηση και μόλυνση από τα καυσαέρια τόσων αυτοκινήτων. Οι δρόμοι τα σπίτια όλα μαύρισαν. Πηγή μολύνσεως είναι και τα σκουπίδια που γεμίζουν τους δρόμους καθημερινά.

   Και δυστυχώς οι άνθρωποι δεν καταστρέφουν μόνο τις πόλεις τους αλλά και την εξοχή όπου φεύγουν για να ζήσουν λίγες ώρες ξέγνοιαστοι και χαρούμενοι. Γεμίζουν τα δάση και τις θάλασσες με ένα σωρό σκουπίδια και ακαθαρσίες, μολύνοντας και καταστρέφοντας το περιβάλλον.

   Το πρόβλημα της μόλυνσης μπορεί να λυθεί μόνο αν οι άνθρωποι αποφασίσουν να πάρουν οι ίδιοι ορισμένα μέτρα. Το πρόβλημα των βιομηχανικών αποβλήτων μπορεί να λυθεί εύκολα φτάνει οι βιομηχανικές μονάδες να μην βρίσκονται μέσα στις πόλεις αλλά σε ιδιαίτερες τοποθεσίες εντελώς απομονωμένες από τις πόλεις. Ένα όμως πρόβλημα που είναι δύσκολο να λυθεί είναι αυτό της ραδιενέργειας που οφείλεται στα απόβλητα  από τις πυρηνικές δοκιμές κ.ά.

   Το πρόβλημα των καυσαερίων των αυτοκινήτων μπορεί να περιοριστεί μόνο αν περιοριστεί η αστυφιλία. Για να μπορέσουν να επιβιώσουν οι άνθρωποι στις πόλεις πρέπει να φτιαχτούν πολλά πάρκα.

   Σε ορισμένες σύγχρονες μεγαλουπόλεις κάνουν τεράστιες προσπάθειες να διατηρήσουν καθαρή την ατμόσφαιρα και από τα σκουπίδια. Αντί να πετάνε τα σκουπίδια και να καταστρέφουν τεράστιες εκτάσεις τα χρησιμοποιούν στη βιομηχανία για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας.

   Για το τεράστιο αυτό πρόβλημα της μόλυνσης μοναδικός υπεύθυνος είναι ο άνθρωπος στην προσπάθειά του να ζήσει πιο άνετα ,πιο σύγχρονα παραβίασε ορισμένους κανόνες αδιαφόρησε για τη φύση και έτσι βρέθηκε μπροστά σ’ ένα καταστροφικό θέαμα.

   Για όλα αυτά το πρόβλημα της μόλυνσης  και ο αγώνας για την προστασία του περιβάλλοντος πρέπει να γίνουν συνείδηση σ’ όλους μας γιατί οι άνθρωποι το προκάλεσαν και μόνο οι άνθρωποι μπορούν να το λύσουν.