1. WF i zajęcia sportowe jako pierwszy punkt dnia.

• Codziennie (od poniedziałku do piątku) dzień zaczyna się od zajęć sportowych (basen, WF, zajęcia sportowe), trwających aż dwie godziny lekcyjne (8:00–9:35).

• To przekazuje uczniom, że sport i aktywność zyczna są priorytetem – może to być intencjonalne (np. pro l sportowy), ale też świadczy o ukrytym programie, w którym sport jest „ważniejszy” niż inne dziedziny, i jest to przekazywane uczniom aluzyjnie.

2. Humanistyka w środku i na końcu dnia.

• Język polski, historia, religia, plastyka i inne przedmioty humanistyczne pojawiają się po zajęciach sportowych, często w środku lub końcówce dnia.

• To może sugerować, że są one mniej wymagające pod względem fizycznym, ale także – mniej ważne w kontekście „startu dnia”.

• Takie umiejscowienie może wpływać na mniejsze skupienie uczniów (po wysiłku fizycznym), co z kolei może wpływać na postrzeganie tych przedmiotów jako mniej istotnych.

3. Powtarzalność i rutyna.

• Plan jest bardzo uporządkowany i powtarzalny: codziennie te same godziny rozpoczęcia, często te same bloki zajęć. To może uczyć dyscypliny, systematyczności, ale również – posłuszeństwa strukturze.

• Ukryty program może tutaj również dotyczyć przygotowania do pracy w systemie, gdzie harmonogram narzuca, kiedy, co i jak robisz.

4. Matematyka na końcu dnia.

• Matematyka, czyli jeden z kluczowych przedmiotów egzaminacyjnych, często pojawia się jako ostatnia lekcja (wtorek, środa, czwartek).

• Taka lokalizacja w planie może przekazywać sprzeczne sygnały: z jednej strony – to ważny przedmiot, z drugiej – umieszczony na końcu, kiedy uczniowie są już zmęczeni po licznych zajęciach sportowych i humanistycznych.

• Ukryty program może tu sugerować, że nawet najważniejsze przedmioty muszą się podporządkować rytmowi dnia opartego na sporcie (który jest zawsze rano).

• Może to także wskazywać, że od uczniów oczekuje się wytrwałości i zdolności do koncentracji mimo zmęczenia, co promuje postawę „trzeba dać radę”

https://lo5.resman.pl/plan-lekcji/pl20250428/index.html

https://www.tiktok.com/@mikolaj.marcela/video/7095440384603606277?_r=1&_t=ZN-8w892BBCe2A

Jak można zauważyć uczniowie w dzień taki jakim jest piątek, zaczynają zajęcia o godzinie 9:25,a dzień kończą 3 godzinami lekcyjnymi wychowania fizycznego,które trwają do godziny 18:00. Uczniowie odczuwają narzucaną przez plan zajęć samodzielności, ponieważ odgórnie zakładane jest,że każdy z uczniów posiada możliwość samodzielnego powrotu i „transportu „ do domu, ponieważ w mieście w którym mieści się szkoła nie ma komunikacji miejskiej, tylko są prywatne przewoźniki, które kursują do godziny 16:30.

Ponadto w planie lekcji można zauważyć, posługiwanie się symbolami oraz inicjałami, które są przypisywane nazwie profilu, sali lekcyjnej oraz nauczycielowi przez którego prowadzone są zajęcia.

https://zs2ostrzeszow.edupage.org/timetable/

Jest on zrozumiały jedynie dla osób "wtajemniczonych" w znaczenie symboli nadanych przez członków uczestniczących w życiu placówki. Wiążą się z tym skróty dla nazw przedmiotów wpisanych w plan, inicjały nauczycieli, a także zapis w jakiej sali odbywają się konkretne zajęcia.

Osoba spoza grona znającego owe znaczenia (osoba z zewnątrz), może mieć problem z ich rozczytaniem, co przekłada się zaś na to, że nie odczyta planu zajęć z tak dużym zrozumieniem.

Wiedza o tym jak dokładnie wygląda rozkład sal zajęciowych oraz innych pomieszczeń, kto wykłada dane przedmioty oraz co konkretnie oznaczają skróty zamieszczane na planie jest dostępna tylko dla tych, którzy regularnie uczęszczają do danej placówki lub zostali do niej czasowo zaproszeni.

W ten sposób tworzy się grono "wtajemniczonych", a tym samym powstaje ich zaszyfrowany język.

Przykładowo w planie Liceum Ogólnokształcącego nr II we Wrocławiu, we wtorki, widnieją po sobie następujące zajęcia: polski, wf, chemia.

Uczniowie na tak rozbieżnych tematycznie zajęciach nie mogą odnaleźć między nimi połączenia, przez co nie skupiają się wystarczająco na poszczególnym przedmiocie i omawianej na nim treści.

Powstaje więc wizja świata sfragmentaryzowanego, choć w rzeczywistości zdajemy sobie sprawę, iż świat nie jest podzielony na drobne elementy, lecz łączy się w całość, funkcjonującą jako jedność.

Narzucone ramy czasowe zajęć (45 minut) dodatkowo przyczyniają się do tego, iż zarówno uczniowe, jak i nauczyciele mogą odczuwać presję.

Dla uczniów niekorzystnymi są:

• wcześniej wspomniane ciągłe zmiany tematyki oraz przerywanie aktywności wykonywanych na danym przedmiocie

• presja czasu przy pisaniu prac kontrolnych.

Dla nauczycieli niekorzystnymi są:

• presja czasu, aby zdążyć omówić i opracować z uczniami wszelkie kwestie obowiązkowe z podstawy programowej

• presja narzuconej podstawy programowej, którą czasem ciężko opracować w innowacyjny sposób, tak, aby przedstawiane treści były dla uczniów zawsze intrygujące.

Takie tworzenie hierarchii może przyczyniać się do poczucia wśród młodszych, że ich potrzeby są mniej ważne i że niezależnie od własnego samopoczucia, zawsze koniecznym jest ustępowanie miejsca dla osób starszych - czy to w autobusie, w kolejce po coś, czy też jak tu dosłownie w zdobyciu lepiej dopasowanego grafiku.

Tworzeniem go zajmują się zazwyczaj osoby ustawione na wyższym stanowisku, które nie konsultują godzin rozpoczęcia i zakończenia dnia zajęć, a także kolejności przedmiotów z osobami, które będą musiały się dostosować i zgodnie z nim uczęszczać do placówki.

W ten sposób odbierana jest sprawczość uczestników zajęć, przekazując możliwość prezentowania i wdrażania pomysłów komuś na wyższym stanowisku.

Poprzez ukryty program wpaja się młodym, że odpowiedzialność nie jest w nich samych, lecz gdzieś na zewnątrz.

Meighan ukazuje ukryty program jako potężne narzędzie socjalizacji, które może mieć większy wpływ na uczniów niż treści zawarte w podręcznikach – i którego konsekwencje są długofalowe, zarówno na poziomie jednostki, jak i społeczeństwa.