ชื่อ-สกุล / ชื่อเล่น : ณัฐฎาณี สมบูรณะวิสิฐ / จันทร์เจ้า

ปทุมธานีที่รู้จัก : ฟิวเจอร์พาร์ค ดรีมเวิลด์ คาเฟ่แถวสามโคก

ปทุมธานีที่คิดว่าน่าสนใจ : ประวัติของจังหวัด ประเพณีวัฒนธรรม

เป็นคนจังหวัดอะไร : ปทุมธานี

ความคาดหวังในการเรียนวิชา RSU143 ปทุมธานีศึกษา : หวังว่าจะได้รู้เกี่ยวกับจังหวัดปทุมธานีเพิ่มขึ้น

2.รพีพร โพธิ์มี

3.ดรีมเวิร์ล

4.สถานที่ท่องเที่ยว

5.สระบุรี

6.อยากได้Aค่ะ อยากรู้ว่าปทุมมีอะไรน่าสนใจ มีสถานที่เที่ยวเยอะขนาดไหน

ชื่อ-นามสกุล:อนพัช ทองอ่อน

ปทุมธานีที่รู้จัก:ม.รังสิต ฟิวเจอร์ปาร์ค

ปทุมธานีที่คิดว่าน่าสนใจ:บ้านร้าง9หลัง

เป็นคนจังหวัด:ชลบุรี

ความคาดหวังในการเรียนรู้วิชานี้:อยากเรียนง่ายๆสบายๆ

ชื่อ-สกุล : นันท์นภัส ฮามสิริ ( จีน )

ปทุมธานีที่รู้สึก : ฟิวเจอร์พาร์ค ตลาดรังสิต

ปทุมธานีที่น่าสนใจ : วัฒนธรรม

เป็นคนจังหวัด : ปทุมธานี

ความคาดหวัง : ได้ความรู้เกี่ยวกับจังหวัดปทุมธานีมากขึ้น

ชื่อ-นามสกุล/ชื่อเล่น : สหรัตน์ ถิระศิลป์/แท็คเตอร์

ปทุมธานีที่รู้จัก : ดรีมเวิลด์

ปทุมธานีที่น่าสนใจ : ประวัติศาสตร์ความเป็นมา

เป็นคนจังหวัด : ปทุมธานี

ความคาดหวังในการเรียนวิชานี้ : รู้จักความเป็นมาของจังหวัดปทุมธานีมากขึ้นแล้วเอาไปเล่าให้คนอื่นฟังครับ

2.นางสาวจุฑามาศ กอบการดี (เฟรช)

3.สนามบินดอนเมือง ฟิวเจอร์ปาร์ครังสิต ม.กรุงเทพ ม.รังสิต ม.ธรรมศาสตร์ ถนนเชียงราก

4.อยากรู้ว่าที่นี่มีความเป็นมายังไง มีที่ดึงดูดที่น่าเที่ยวอย่างไร ที่ไหนบ้าง

5.สมุทรปราการ

6.อยากได้ความรู้ คะเเนนดีๆ เกรดดีๆ

2.นางสาวรินลดา รังษี

3.ฟิวเจอร์พาร์ครังสิต,เซียร์รังสิต,มหาวิทยาลัยรังสิต,ตลาดสี่มุมเมือง,ตลาดสัมมากร

4.สนใจอยากรู้เรื่องวัฒนธรรมของปทุมธานี

5.เป็นคนจังหวัดกรุงเทพมหานคร

6.คาดหวังว่าจะได้รู้ประวัติความเป็นมาของปทุมธานีมากยิ่งขึ้น

2. มนรัส เดชอุดม

3. องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศสาสตร์แห่งชาติ(อาคารลูกเต๋า)

4. วัด สถานที่ท่องเที่ยวตามธรรมชาติ

5. กรุงเทพมหานคร

6. ได้รู้จักจังหวัดปทุมธานีในมุมที่ไม่เคยได้รู้ ได้สัมผัส

ชื่อ-นามสกุล ชนะชน แก้วก้อน

ปทุมธานี ไม่รู้จัก

ปทุมธานีที่น่าสนใจ คลอง

เป็นคนจังหวัด ลำปาง

ความคาดหวังวิชารู้จักสถานที่ ใหม่ๆ

2.นันทวัน ปิ๊บกลาง แตงโม

3.รู้จักตลาดใกล้มอเช่นตลาดสัมมากรเมืองเอก ตลาดราชพฤกษ์

4.วัฒนธรรมท้องถิ่น

5.นครราชสีมา

6.สิ่งที่คาดหวังได้เรียนรู้เกี่ยวกับจังหวัดปทุมธานีมากขึ้น วัฒนธรรมท้องถิ่น

ชื่อ-สกุล และชื่อเล่น : ดลยา เขจรนิตย์ (แพรวา)

ปทุมธานีที่รู้จัก : เป็นที่ที่มีผู้คนหนาแน่น

ปทุมธานีที่สนใจ : สนใจเกี่ยวกับการท่องเที่ยวและประวัติของจังหวัดปทุมธานี

เป็นคนจังหวัด : นครราชสีมา

ความคาดหวังในการเรียนวิชานี้ : อยากได้ความรู้ต่างๆเกี่ยวกับจังหวัดปทุมธานี

ชื่อ-นามสกุล : ชิษณุชา เจริญดี

ปทุมธานีที่รู้จัก : การจราจรที่ติดขัด ผังเมืองที่ไม่เป็นระเบียบ

ปทุมธานีที่น่าสนใจ : ประวัติศาสตร์ และการก่อสร้างสิ่งต่างๆในแต่ละยุคสมัย

เป็นคนจังหวัด : นครนายก

ความคาดหวังในการเรียนวิชานี้ : รู้จัก

จังหวัดปทุมธานีมากขึ้น

2.น.ส.สุพรรษา ไชยะ (ครีม)

3.ห้างฟิวเจอร์ปาร์ครังสิต

4.ปทุมธานีที่น่าสนใจคือศิลปะและวัฒนธรรม

5.เป็นคนจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

6.ความคาดหวังในวิชานี้คือ อยากได้ความรู้เพิ่มเกี่ยวกับจังหวัดนี้มากขึ้นและเกรดA🤣

2.ปพิชญา สง่าเพิ่มพูน (ไอซ์)

3.สถานที่ท่องเที่ยวสถานที่บันเทิง

4.ภูมิปัญญาท้องถิ่น

5.กรุงเทพมหานคร

6.ได้เรียนรู้จังหวัดที่เราอยู่

ชื่อ - นามสกุล : สมิตา คำนึงผล (ปอ)

ปทุมธานีที่รู้จัก : ม.รังสิต ดรีมเวิลด์ ฟิวเจอร์ปาร์ค ตลาดสี่มุมเมือง น้ำท่วม

ปทุมธานีที่น่าสนใจ : ค่าครองชีพที่สูง

เป็นคนจังหวัด : สระบุรี

ความคาดหวังในการเรียนวิชานี้ : วัฒนธรรมท้องถิ่นของคนปทุมธานี

2.นายพงษ์สิริ อุทัยรังษี

3.ฟิวเจอร์พาร์ครังสิต,ตลาดสัมมากรและมหาวิทยาลัยรังสิต

4.อยากรู้เกี่ยวกับภาพรวมของปทุมธานี ว่ามีอะไรน่าสนใจบ้าง

5.เป็นคนจังหวัดเชียงใหม่

6.หวังว่าจะได้นำความรู้เกี่ยวกับปทุมธานี ไปสานต่อในด้านธุรกิจต่างๆ

2.สุทธิดา ชินพาด จุ๊บจิ๊บ

3.ปทุมธานีที่รู้จัก ตลาดใกล้มอ ตลาดสัมมากรเมืองเอก

4.ของขึ้นชื่อ ของจังหวัดปทุมธานี

5.สุรินทร์

6.ได้เรียนรู้เกี่ยวกับจังหวัดปทุมธานีมากยิ่งขึ้น สังคม วัฒนธรรม สิ่งใหม่ๆ

2)ชื่อ-นามสกุล กมลชนก ทองคำพานิช

3)ปทุมธาณีที่รู้จัก ม.รังสิต ตลาดรังสิต เมืองเอก

4)ปทุมธาณีที่คิดว่าน่าสนใจ วัฒนธรรมของจังหวัดปทุม

5)เป็นคนจังหวัด พระนครศรีอยุธยา

6)ความหวังในการเรียนคาบนี้ เรียนรู้สิ่งใหม่ๆในปทุมธานีเพิ่มเติม เช่นพวก วัฒนธรรม และประวัติความเป็นมาของปทุมธานี

ชื่อ-นามสกุล : สุธิตา ชุมภูศรี (อร)

ปทุมธานีที่รู้จัก : สภาพทางสังคม การจราจลติดขัด หมู่บ้านและบ้านเรือนเพิ่มขึ้น ทำให้แออัด

ปทุมธานีที่น่าสนใจ : ประวัติศาสตร์ ความเป็นมาของรังสิต และจังหวัดปทุมธานี

เป็นคนจังหวัด : สุรินทร์

ความคาดหวังในการเรียนวิชานี้ : รู้จักจังหวัดปทุมธานีมากขึ้น

2.ฐิติรัตน์ สมศักดิ์ ชื่อเล่นอาย

3. ม.รังสิต ฟิวเจอร์ปาร์ค

4.สถานที่ท่องเที่ยว

5.จังหวัดังงา

6.คาดหวังจะได้รู้ประวัติที่เกี่ยวกับปทุมธานีเพิ่มมากขึ้น

2 ลลิตา ไชยลังการ / เเพรวา

3 มหาวิทยาลัยรังสิต ฟิวเจอร์

4 สถานที่เที่ยว คาเฟ่ในจังหวัดปทุมธานี

5 นนทบุรี

6 ได้รู้จักเกี่ยวกับปทุมธานีมากยิ่งขึ้น

-นรมน พชรพรวงศ์ \กีวี่

- เป็นเมืองสิ่งแวดล้อม

-เศรษฐกิจ

-เชียงราย

-ไม่มีค่ะ

2. ณิชกานต์ โพธิบัตร / ปุ๊งปิ๊ง

3. ฟิวเจอร์พาร์ครังสิต

4. สนใจว่าปทุมธานีมีที่ไหนที่น่าเที่ยวบ้าง

5. เป็นคนจังหวัดนครสวรรค์

6. คาดหวังว่าจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับปทุมธานีว่ามีอะไรบ้างที่เด่นในพื้นที่นั้น

ชื่อ-สกุล และชื่อเล่น : อาชา​นนท์​ อัศว​วิ​บูรณ์​ ชื่อเล่น Q

ปทุมธานี​ที่รู้จัก : ตอนนี้ไม่ค่อยรู้อะไรเกี่ยวกับปทุมธานี​เลยครับ

ปทุมธานี​ที่สนใจ : ตอนนี้สนใจเรื่องของสถานที่​ท่องเที่ยว​ในจังหวัดปทุมธานี​

เป็นคนจังหวัด : ปทุมธานี​

ความคาดหวัง​ในการเรียนวิชานี้ : ได้รู้จักสถานที่ท่องเที่ยว​ใหม่ๆในปทุมธานี​

ชื่อ-สกุล / ชื่อเล่น : รวงข้าว จันทร์สูตร์ / ข้าว

ปทุมธานีที่รู้จัก : ฟิวเจอร์พาร์ค ดรีมเวิลด์

ปทุมธานีที่คิดว่าน่าสนใจ : ภูมิปัญญาท้องถิ่น

เป็นคนจังหวัด : ปทุมธานี

ความคาดหวัง : น่าจะได้รู้จักจังหวัดปทุมธานีมากกว่าเดิม

2 นรวิชญ์ ทับสุวรรณ (นีร)

3 สถานที่ทองเที่ยว เช่น ดรีมเวิลด์ ฟิวเจอร์พาร์ครังสิต

4 สถานที่ท่องเที่ยว

5 กรุงเทพ

6 อยากได้ความรู้รอบตัวในจังหวัดปทุมธานี

ชื่อ-นามสกุล : อภิสิทธิ์ คำภูมี

ปทุมธานีที่รู้จัก : ไม่มี

ปทุมธานีที่น่าสนใจ : สถานที่ท่องเที่ยวในปทุมธานี

เป็นคนจังหวัด : อุดรธานี

ความคาดหวังในการเรียนวิชานี้ :สถานที่ในปทุมธานี

2)ชื่อ น.ส สุธิพร วัชรเสถียร (มิลค์กิ)

3)ปทุมธานีที่รู้จัก มหาวิทยาลัยรังสิต ตลาดสี่มุมเมือง ฟิวเจอร์พาร์ครังสิต

4)ปทุมธานีที่สนใจ มหาวิทยาลัยรังสิต

5)เป็นคนกรุงเทพมหานคร

6)คาดหวังว่าจะได้รู้จักจังหวัดปทุมธานีมากขึ้น และได้A

2.นางสาว อภิญญา แซ่ลิ้ม ชื่อเล่น แฮม

3.มีวัดที่น่าสนใจเช่นวัดป่าคลอง11 สวนสนุกเช่นดรีมเวิลและมีห้างฟิวเจอร์พาร์ค มีคาเฟ่สวยๆธรรมชาติ

4.ที่น่าสนใจเกี่ยวกับปทุมธานี การเมืองและสถานที่ที่ไม่ดังไม่เป็นที่รู้จัก

5.เป็นคนจัดหวัด ปทุมธานี

6.คาดหวังว่าจะได้Aแน่นอนค่ะและได้รู้เกี่ยวับสถานที่ที่ยังไม่เป็นที่รู้จักมาก

ชื่อ-นามสกุล : เสาวนีย์ สุขสวัสดิ์

ปทุมธานีที่รู้จัก : มหาวิทยาลัยรังสิต

ปทุมธานีที่น่าสนใจ : มหาวิทยาลัยรังสิต

เป็นคนจังหวัด : ฉะเชิงเทรา

ความคาดหวังในวิชานี้ : รู้จักปทุมธานีมากขึ้น

2.ปทุมธานีที่รู้จัก ฟิวเจอร์

3.ปทุมธานีที่สนใจ สถานที่ท่องเที่ยว ก๋วยเตี๋ยวเรือ

4.เป็นคนจังหวัด กรุงเทพ

5.คาดหวังได้เรีบนรู้อะไรเกี่ยวกับวิชานี้ ได้รู้จักสถานที่ท่องเที่ยวมากขึ้น

2.รสิกาญจน์ ธนโชติปริญพัชร์

3.วัดนาวง ม.รังสิต เมเจอร์รังสิต

4.คาเฟ่ ร้านอาหารในจังหวัดปทุมธานี

5.นนทบุรี

6.ได้รู้ประวัติความเป็นมาของจังหวัดปทุมธานี และสถานที่ต่างๆในจังหวัด

-น้ำพริกปลาร้า(ฮะร็อกอะเซีย)ทำช่วงหลังน้ำหลากเพราะปลากับกุ้งจะเยอะ

-ไข่ที่ใส่ในแกงข้าวตัง(ฟะเปิงดาว)เจียวแล้วหั่นเป็นชิ้นยาวๆ

-แกงกระเจี๊ยบ(ฟะฮะเจ่บ)แกงได้2แบบ ใส่กะทิเรียก แกงคั่ว(ฟะฮะเจ่บจุ๊ดกะเท่) อีกแบบคือแกงส้มกระเจี๊ยบ

-ชาวมอญอพยพมาปทุมธานีสมัยอยุธยาตอนปลาย

-แกงกล้วยดิบไก่บ้าน เรียกว่า ฟะปราด

-ฟะกราว คือ แกงบอน มี3รส หวานนำ เปรี้ยวจากส้มมะขาม น้ำปลาดี ประชายโขก น้ำปลาร้า

การทำอาหารของชาวมอญ วัฒนธรรมการกินอาหาร แกงกระเจี๊ยบของชาวมอญ แบบแกงคั่ว มีการทำอาหารแต่ละขั้นตอน แกงส้มกระเจี๊ยบใส่กุ้ง สามารถใส่เนื้อสัตว์อย่างอื่นได้ อาหารมอญยังมีอีกหลายที่นอกจากสามโคก

ชาวมอญอพยพมา อยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา อาหารมอญจึงมีความหลากหลาย ชาวมอญมีการทำอาหารง่าย ๆ ส่วนมากที่เห็นมีการใส่กะทิเป็นส่วนใหญ่

เมนู แกงกล้วยดิบไก่บ้าน แกงบอน แกงมะตาด ข้าวแช่

ชาวมอญแต่งกับข้าว ด้วยวัตถุดิบประจำฤดูกาลหรือผลผลิตในท้องถิ่น มีการสืบสานสูตรมาหลายร้อยปี

สมัยโบราณมีการแบ่งคนมอญออกเป็น 3 กลุ่ม ตามถิ่นที่อยู่ดั้งเดิม โดยมีสัญลักษณ์ผี (Totem) ในการเคารพบูชาบรรพชนของแต่ละกลุ่มที่แตกต่างกัน ได้แก่

1. “โหม่นเตียะ” (မန္ဒ) มีถิ่นฐานอยู่แถบเมืองพะสิม (สิเรียม) สัญลักษณ์ผี คือ “มะพร้าว” (มะพร้าวแก่ที่ยังมีหางหนูติดอยู่ที่ขั้ว)

3. “โหม่นตาง” (မန်ဒိုင်) มีถิ่นฐานอยู่แถบเมืองหงสาวดี สัญลักษณ์ผี คือ “ผ้า” (เสื้อ โสร่ง ผ้าถุง ผ้าสไบ)

๓. “โหม่นญะ” (မန်ည) มีถิ่นฐานอยู่แถบเมืองสะเทิม เมาะตะมะ และเมาะลำเลิง มอญพวกนี้เชื่อกันว่า อพยพมาจากแถบลุ่มน้ำโคธาวารี เมืองตะลิงคะ (Tailinga) ทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของอินเดีย สัญลักษณ์ผี คือ “กระบอกไม้ไผ่” (บรรจุน้ำและใบหว้า)

มอญจะเซ่นไหว้ผีบ้านผีเรือนเป็นประจำทุกปี โดยจะทำกันเองในครอบครัวช่วงสงกรานต์ซึ่งถือเป็นเทศกาลขึ้นปีใหม่ เครื่องเซ่นต่างๆ ได้แก่ ข้าว แกง ขนมต้มแดงต้มขาว กล้วย อ้อย มะพร้าว ดอกไม้ ธูป เทียน ทองคำเปลว ผ้าสี น้ำอบ จุดธูปเทียนบอกกล่าว เมื่อธูปมอดหมดจึงไหว้ลา และนำเครื่องเซ่นไปแบ่งกันกินในครอบครัว ถือว่าเป็นยาและสิริมงคลแก่ลูกหลาน

พิธีรำผี กระทำเมื่อเกิดเหตุการณ์ผิดปกติขึ้น หรือมีข้อบ่งชี้บางประการเกิดขึ้น เช่น มีคนในบ้านหายสาบสูญหรือเจ็บป่วยโดยไม่ทราบสาเหตุ อาจถูกผีทำจากการฝืนข้อห้าม

ไม่มีคลิปวิดีโอ

6400681 สุทธิดา ชินพาด

ประเพณีส่งลูกสาว หรือ ชักอะโล

คือพิธีสำหรับคู่แต่งงานใหม่บอกกล่าวเซ่นสรวงแก่ดวงวิญญาณปู่ย่าตายายยังศาลพ่อปู่ประจำหมู่บ้านให้รับรู้โต้งหรือผู้อำนวยการพิธีจะเป็นผู้ทำพิธีให้คู่หนุ่มสาว โดยจะทำการช่วงเช้าหลังพระอาทิตย์ขึ้น แต่ไม่เกินเที่ยงวัน เป็นประเพณีคมอญพระประแดง สมุทรปราการ เดินทางมาทำพิธีที่ปทุมธานี โดยเฉพาะชุมชนบ้านเกรินตำบลบางกะดี อำเภอปทุมธานี เมื่อ 200 ปีที่ผ่านมา

สิ่งของเครื่องใช้ในพิธี ได้แก่ หมาก พลู ปูนกินหมาก กล้วย อ้อย มะพร้าวอ่อน ขนมจันอับ ดอกจำปี ดอกจำปาพวงมาลัย ธูป เทียน เงินค่าสินสอด สายสิญจน์ หม้อดินเผา 2 ใบ และตุ๊กตาชายหญิงคู่หนึ่ง ตุ๊กตานี้ถือเป็นหัวใจของพิธีกรรม บางคนเรียกพิธีนี้ว่า พิธีส่งตุ๊กตา หรือพิธีส่งลูกสาว

ในการซื้อตุ๊กตา ญาติผู้ใหญ่จะเป็นคนซื้อ แต่ต้องเป็นผู้หญิงเท่านี้ และต้องซื้อคนขายที่เป็นผู้หญิงเช่นกัน ห่อด้วยกระดาษมิดชิด จากบ้านถึงศาลเจ้าพ่อจำปาจำปีต้องให้ผู้หญิงถือ

ถึงศาลพ่อปู่ และเอาตุ๊กตาใส่พาน ห้ามให้ผู้ชายแตะโดนเด็ดขาด ไม่นั่นผู้หญิงจะเป็นหม้าย

นำดินเผาใส่น้ำให้เต็ม จัดเรียงทุกอย่างลงพาน คู่บ่าวสาวส่งพานดอกไม้และสิ่งของเครื่องใช้ ให้แก่โต้ง จุดธูปเทียน บอกกล่าวพ่อปู พร้อมอธิษฐาน นำพวงมาลัยคล้องคอพ่อปู่ ฝ่ายชายคล้องพ่อปู่องค์น้อย(ตะโด๊ด) ส่วนฝ่ายหญิงคล้องพ่อปู่องพี่(ตะโหนก) และพรมน้ำอบ

ฝ่ายหญิงส่งพานใส่ตุ๊กตาแก่โต้ง โต้งจะถามว่ายังสาวอยู่หรือไม่ ให้ตอบว่ายังสาวอยู่ จากนั้นโต้งจะจุดธูปเทียนบอกกล่าวพ่อปู่ ตั้งจิตอธิษฐานและทำน้ำมนต์ในหม้อดินทั้ง 2 ใบ

เสร็จแล้วโต้งจะสั่งคู่บ่าวสาวเปลี่ยนชุด ฝ่ายหญิงนุ่งกระโจมอก ฝ่ายชายนุ่งผ้าขาวม้า นั่งรอตรงมุมศาล นั่งเหยียดขาพนมมือหันหลังให้พ่อปู่ โดนฝ่ายหญิงนั่งซ้าย ชายนั่งขวา โต้งจะนำน้ำมนต์ในหม้อดินที่ปลุกเสกไว้อาบให้บ่าวสาวทั้งคู่ ราดลงบนร่างกายตั้งแต่หัวจรดเท้า พร้อมกล่าวคาถา แล้วทุ่มหม้อ แตกละเลียดทำนายว่าครองชีวิตกันราบรื่น ไม่แตกหรือเป็นชิ้นใหญ่คือครองรักกันไม่ยืนยาว

จากนั้นบ่าวสาวจะลุกขึ้นผลัดผ้า โต้กผูกข้อมือ กล่าวอวยชัยแก่บ่าวสาว

ปัจจุบันไม่พบประเพณีในชุมชนมอญ ในที่อื่นๆ ยกเว้นที่สมุทรปราการ มีการสืบทอดต่อกันมา

•ชุมชนมอญบ้านศาลาแดงเหนือเป็นชุมชนเก่าแก่ ซึ่งสืบสานเรื่องอาหารพื้นบ้านทางชุมชนมอญ เช่น น้ำพริกต่าง ๆ ส่วนฮะร็อก จะทำช่วงหลังน้ำหลากเพราะจะมีปลาเยอะ อาหารพื้นถิ่นมักหาได้ง่าย

•ชุมชนเตยงามเป็นชุมชนเก่าแก่ จะมีคนจีนและภาคกลางปะปนกันมักทำกับข้าวพื้นบ้านมอญ แกงกระเจี๊ยบ แกงส้มกระเจี๊ยบ ฯลฯ

•อ.เมือง มีคนมอญอาศัยอยู่เป็นจำนวนมากตามวัด อาหารพื้นบ้าน แกงกล้วยดิบ แกงบอน ฯลฯ

และอาหารต่าง ๆ เช่น ข้าวแช่มอญ แกงจืดกระเจี๊ยบหมูเบาะช่อ แกงส้มใบกระเจี๊ยบ|ฝักกระเจี๊ยบ แกงมะตาด ฯลฯ

ทั้งนี้อาหารมอญต่าง ๆ ล้วนมีวิธีทำและการปรุงอาหารที่หลากหลายแบบเช่นเดียวกับอาหารไทย และมีความน่าสนใจในตัวของอาหารนั่นเอง

รสมือมอญ เมืองปทุม ชุมชนเก่าแก่คือชุมชนเชียงรากน้อย

เวลาทำน้ำพริกกะปิ น้ำพริกปลาร้าจะทำเองหลังน้ำหลาก

อาหารพื้นถิ่น : แกงกระเจี๊ยบ แกงข้าวตัง

ชุมชนเตยงาม มีชาวรามัญ จีน รวมอยู่ด้วย

อาหารพื้นถิ่น : แกงคั่ว แกงส้มกระเจี๊ยบ แกงกล้วยดิบ(ฟะปราด) แกงบอน(ฟะกราว) แกงมะตาด(ฟะฮะเปร๊า)

แถวบางปรอก อำเภอเมืองก็มีอาหารมอญ

ข้าวแช่ : เป็นสำรับอาหารมอญโบราณ นิยมทำในช่วงเทศกาลสงกรานต์ ต้องสร้างศาลเพียงตาก่อนเพื่ออันเชิญเทวดา นางสงกรานต์มาประทับที่ศาลเพื่อประสิทธิประสาทพร ข้าวที่หุงต้องหุงนอกชายคาบ้าน เพราะในบ้านชาวมอญถือว่าเป็นที่ที่ไม่บริสุทธิ์เลยจำเป็นต้องสร้างศาลเพียงตาขึ้นนอกชายคาบ้าน จะหุงข้าวข้างนอก บ้าน ขัดเมล็ดที่สมบูรณ์ที่สุดออกมาหุง แล้วล้างน้ำยางข้าวออกในกระบุง

เครื่องเคียงสูตรดั้งเดิมมี 5 อย่าง กระเทียมดอง หัวผักกาดผัดไข่ เนื้อฝอยผัดกะทิ ปลาป่น ไข่เค็ม

การรับประทานข้าวแช่ในหน้าร้อน เป็นการช่วยดับความร้อนด้วยข้าวขัดใส่น้ำอบดอกไม้หอม ทายกับลูกกะปิหวานและกับอื่นๆ มีผักผลไม้เช่น กระชาย มะม่วงดิบ

ส่งข้าวแช่ : เป็นการนำข้าวแช่ไปขอพร เช่นให้เด็กนำข้าวแช่ไปให้ผู้ใหญ่ที่เคารพเพื่อลดช่องว่างระหว่างวัย เป็นการส่งผ่านเจตนาเพื่อสานสายใยความรัก เป็นกุสโลบายของบรรพชนที่ให้สืบทอดจนถึงปัจจุบัน

ชุมชนเตยงาม สามโคก ชุมชนมอญ เก่าแก่สมัยรัชกาลที่2 อาหาร กะปิน้ำพริกปลาร้า ทำช่วงน้ำหลากปลาเยอะ แกงกระเจี๊ยบ แกงข้าวตัง

ชุมชนบางปรอท อำเภอเมือง แกงกล้วยดิบไก่บ้าน ข้าวแช่ แกงจืดกระเจี๊ยบหมูบะช่อ คนมอญส่วนใหญ่กินอาหารตามฤดูกาล

วิธีจุดลูกหนูจะใช้คบเพลิงไปจุดสายชนวนท้ายตัวลูกหนูเมื่อลูกหนูวิ่งไปจนสุดลวดสลิงก็จะพุ่งเข้าชนปราสาททันทีลูกหนูของคณะใดชนถูกที่สำคัญก็จะได้คะแนนมาก

ครั้งแรกคือ วันอีดิลฟิฏริ

ตรงกับวันขึ้น 1 ค่ำ เดือนเชาวาล หรือ เดือน 10 ตามปฏิทินอิสลาม ดูง่ายๆ คือวันหลังจากที่ อิสลาม ถือศีลอด หรือที่เรียกว่า วันออกบวช

ครั้งที่สอง คือ วันอีดิลอัฎฮา

ตรงกับวันที่ 10 เดือน ซุลฮิจญะ หรือตรงกับเดือน 12 ของปฏิทินอิสลาม วันอีดเป็นวันเฉลิมฉลองเทศกาลวันขึ้นปีใหม่ของชาว มุสลิม โดยก่อนวันงาน ชาวมุสลิมจะออกมาจับจ่ายซื้อของ เสื้อผ้า และหมวกกะปิเยาะ เพื่อเตรียมต้อนรับเทศกาลฮารีรายอกันอย่างคึกคัก และในวันดังกล่าวชาวมุสลิมจะไปเยี่ยมเยียนพ่อแม่ ญาติพี่น้อง เพื่อนบ้าน เพื่ออภัยต่อ กันในสิ่งที่ผ่านมา มีการแสดงออกด้วยการสวมกอด การจูบมือ การหอมแก้มทั้งสองของพ่อแม่ เป็นการแสดงความรัก ลูกหลานที่อยู่ต่างภูมิลำเนา ต่างกลับบ้าน เมื่อมาขออภัยและอำนวยพรให้พ่อแม่ ทุกครัวเรือนจะมีความอบอุ่นไปด้วยบรรดาลูก ๆ หลาน ๆ กลับบ้านโดยพร้อมเพรียงกัน

วันอีด ต้องทำอะไรบ้าง ?

อันดับแรกที่จะต้องทำคือการชำระร่างกายตนเองให้สะอาด ซึ่งชาวมุสลิม เรียกว่า อาบน้ำสุนัต และจะแต่งกายด้วยเสื้อผ้าสะอาด และดีที่สุด และปกปิดร่างกายตามหลักการของศาสนาอิสลาม ชาวมุสลิม ที่มีฐานะ ไม่ขัดสน ก็จะมีการบริจาคเงิน หรือข้าวสารและไปละหมาดที่มัสยิส ก่อนจะเดินทางไปเยี่ยมญาติพี่น้อง

แล้ววันอีด ทั้ง 2 วัน ต่างกันอย่างไร ?

วันอีดิลอัฎฮา ชาวมุสลิมจะปฏิบัติเหมือน วันอีดิลฟิฏริ แต่จะเพิ่มการเชือดสัตว์พลีเพื่ออัลลอฮ์ (กุรบาน) ซึ่งสัตว์ที่จะเชือดนั้นอาจเป็นแพะ แกะ หรือ วัว หลังเชือดก็นำเนื้อไปแจกจ่าย หรือ ประกอบเป็นอาหารเลี้ยงญาติมิตร หรือ บุคคลยากไร้

การขอพร คือการขอพระเจ้าให้ทรงเมตตา และยกโทษให้ในความผิดที่เขาอาจเคยได้ทำไว้

ขั้นตอนสุดท้ายคือเคลื่อนศพไปที่กุโบร์ (สุสาน) แล้วนำศพลงฝังในหลุมที่ขุดไว้ โดยให้ศพนอนตะแคงหันหน้าไปยังทิศของกะบะฮ์ที่กรุงเมกกะฮ์ในประเทศซาอุดิอาระเบีย (ในประเทศไทยคือทิศตะวันตก) แล้วปักเครื่องหมายไว้บนหลุมเพื่อไม่ให้ใครเผลอมาเหยียบ และเพื่อให้ญาติมิตรจำได้เวลามาเยี่ยมผู้ตาย ด้วยการพูนดิน ปลูกต้นไม้ หรือใช้หินหรือไม้ปักหลุมศพ แต่ต้องเรียบง่ายไม่ตกแต่งมากเกินไป   

-น้ำพริกปลาร้า(ฮะร็อกอะเซีย)ทำช่วงหลังน้ำหลากเพราะปลากับกุ้งจะเยอะ

-ไข่ที่ใส่ในแกงข้าวตัง(ฟะเปิงดาว)เจียวแล้วหั่นเป็นชิ้นยาวๆ

-แกงกระเจี๊ยบ(ฟะฮะเจ่บ)แกงได้2แบบ ใส่กะทิเรียก แกงคั่ว(ฟะฮะเจ่บจุ๊ดกะเท่) อีกแบบคือแกงส้มกระเจี๊ยบ

-ชาวมอญอพยพมาปทุมธานีสมัยอยุธยาตอนปลาย

-แกงกล้วยดิบไก่บ้าน เรียกว่า ฟะปราด

-ฟะกราว คือ แกงบอน มี3รส หวานนำ เปรี้ยวจากส้มมะขาม น้ำปลาดี ประชายโขก น้ำปลาร้า

-ผู้ชายนิยมใส่ผ้าขาวม้า

-ผู้หญิงนิยมใส่สไบ

2.สุภาพร แก้วสุกใส / เบนซ์

3.ปทุมธานีที่รู้จัก : เชียร์รังสิต ฟิวเจอร์พาร์

ค

4.ปทุมธานีที่น่าสนใจ : วัฒนธรรมของ

จังหวัด

5.เป็นคนจังหวัดหนองบัวลำภู

6.ความคาดหวังในการเรียนวิชานี้ ได้

ความรู้เกี่ยวกับจังหวัดปทุมธานีเพิ่มขึ้น

ชาวมอญยังมีหลายอำเภอที่ทำอาหารมอญ แถวบางปรอด อำเภอเมือง จะตั้งอยู่ริมแม่น้ำ และก็จะมีอาหารมอญเช่นกัน

บรรดานักปราชญ์อิสลามชี้แจงว่า ในช่วงแรกการถือศีลอดวันอาชูรออฺ(สิบมุฮัรรอม)เป็นวาญิบ(จำเป็นต้องปฏิบัติ) เพราะก่อนหน้านี้ยังไม่มีการใช้ให้ถือศีลอดเดือนรอมฎอน จึงถือเป็นการถือศีลอดฟัรฎูของมุสลิม แต่หลังจากที่มีบทบัญญัติใช้ให้บรรดามุสลิมีนถือศีลอดเดือนรอมฎอนเป็นฟัรฎูแล้ว ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ก็ไม่ได้บังคับให้ถือศีลอดในวันนี้ แต่ยืนยันในความประเสริฐด้วยถ้อยคำอันชัดเจน ท่านนบีถูกถามถึงการถือศีลอดในวันอาชูรออฺ ท่านตอบว่า “ลบล้างความผิดตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา

ชาวมุสลิมชีอะหฺจะไว้อาลัยฮุเซนในวันอาชูรออ์ โดยการจัดพิธีกรรม เช่นการเล่าเรื่องอิมามฮุเซนจากประวัติศาสตร์ การขอดุอาอ์ การร้องไห้ การเลี้ยงอาหารและน้ำให้แก่คนยากจน สถานที่จัดคือที่มัสยิด หรือฮุซัยนียะหฺ

อาชูรอคือการกำชับความดีและระงับความชั่ว คือเสียงป่าวร้องต่อต้านการทำเป็นทองไม่รู้ร้อนและการวางเฉยในสงครามระหว่างธรรมะกับอธรรม และอาชูรอคือสุรเสียงแห่งการคัดค้านของฮุเซน อิบนี อาลี (อ) หัวหน้าของบรรดาชะฮีดต่อการนั่งเก้าอี้ปกครองประชาชาติอิสลามของเหล่าผู้อธรรม อาชูรอประณามการวางเฉยของรัฐเกี่ยวกับประเด็นสำคัญสามประการ: ความจริง, ความยุติธรรม และศีลธรรมอันดีงาม อาชูรอถือว่าการปกป้องและเข้าข้างความเท็จ ความอธรรม และความเสื่อมเสียนั้นคือความชั่วทางสังคมที่ร้ายแรงที่สุด ซึ่งอิมามฮุซัยน์ (อ) อิมามแห่งบรรดาชะฮีดได้ลุกขึ้นต่อต้านความชั่วร้ายนั้นพร้อมกับแบกรับความเจ็บปวดรวดร้าวทั้งหมดไว้ในการบำราบความชั่วที่ร้ายแรงดังกล่าว ขบวนการของอิมามฮุซัยน์ (อ) มิใช่การการเดินทางท่องเที่ยว ค้าขาย หรือแม้กระทั่งการเดินทางด้วยเจตนาไปทำหัจญ์และอุมเราะฮ์ หรือการเดินทางไปเยี่ยมเยียนศาสนสถาน แต่การเดินทางไปกัรบะลาของอิมามฮุซัยน์ (อ) นั้นเป็นการอพยพในมิติของการปกป้อง มิติของการเคารพภักดีพระเจ้า และมิติของการเผยแผ่สาส์นด้วยเจตนาในการทำหน้าที่อันสำคัญและหนักอึ้ง หน้าที่ของการต่อสู้อันเป็นสากล อาชูรอมีบทเรียน อนุสติ และภาพลักษณ์ที่ฉายออกมาให้เห็นมากมายซึ่งทุกปีจะถูกกล่าวซ้ำและนำเสนอโดยปวงปราชญ์ นักวิชาการศาสนา นักเผยแผ่ที่เคร่งครัด และนักกวีแห่งกัรบะลา

 พระเจ้า​ได้​บอก​ขั้น​ตอน​และ​วิธี​การ​ฉลอง​ปัสกา​ให้​ชาว​อิสราเอล​ใน​การ​ฉลอง​ครั้ง​แรก aลักษณะ​เด่น​ใน​การ​ฉลอง​เทศกาล​ปัสกา​ตาม​ที่​มี​บันทึก​ไว้​ใน​คัมภีร์​ไบเบิล​มี​ดัง​ต่อ​ไป​นี้

•  การ​ถวาย​เครื่อง​บูชา: ใน​วัน​ที่ 10 เดือน​อาบีบ (เดือน​นิสาน) ครอบครัว​ชาว​อิสราเอล​จะ​ต้อง​เลือก​ลูก​แกะ​ตัว​ผู้ (หรือ​ลูก​แพะ​ตัว​ผู้) อายุ 1 ปี​มา​ครอบครัว​ละ 1 ตัว​และ​ฆ่า​มัน​ใน​วัน​ที่ 14 ใน​การ​ฉลอง​ปัสกา​ครั้ง​แรก​ชาว​ยิว​เอา​เลือด​ของ​สัตว์​ที่​ถูก​ฆ่า​นั้น​ประพรม​ที่​เสา​ประตู​บ้าน​และ​คาน​ประตู จาก​นั้น​ก็​ย่าง​เนื้อ​กิน​ทั้ง​ตัว—อพยพ 12:3-9

•  มื้อ​อาหาร: ชาว​อิสราเอล​ไม่​ได้​กิน​แค่​ลูก​แกะ (หรือ​ลูก​แพะ) เท่า​นั้น พวก​เขา​จะ​กิน​ขนมปัง​ไม่​ใส่​เชื้อ​และ​ผัก​ที่​มี​รส​ขม​ด้วย—อพยพ 12:8

•  เทศกาล: หลัง​จาก​ฉลอง​เทศกาล​ปัสกา ชาว​อิสราเอล​จะ​ฉลอง​เทศกาล​ขนมปัง​ไม่​ใส่​เชื้อ​เป็น​เวลา 7 วัน ซึ่ง​ใน​ช่วง​นี้​พวก​เขา​จะ​กิน​แต่​ขนมปัง​ไม่​ใส่​เชื้อ​เท่า​นั้น—อพยพ 12:17-20; 2 พงศาวดาร 30:21

•  การ​อบรม​สั่ง​สอน: พ่อ​แม่​ชาว​อิสราเอล​จะ​ใช้​เทศกาล​ปัสกา​นี้​สอน​ลูก ๆ ของ​พวก​เขา​เกี่ยว​กับ​พระ​ยะโฮวา—อพยพ 12:25-27

•  การ​เดิน​ทาง: ต่อ​มา​ชาว​อิสราเอล​เดิน​ทาง​ไป​ฉลอง​เทศกาล​ปัสกา​กัน​ที่​กรุง​เยรูซาเล็ม—เฉลย​ธรรมบัญญัติ 16:5-7; ลูกา 2:41

น้ำพริกกระปิ น้ำพริกปลาร้า จะทำในช่วงน้ำหลาก ชุมชนเตยงาม จะทำแบบพื้นบ้านมอญ

สามโคก = แกงส้มกระเจี๊ยบ ,แกงคั่วกระเจี๊ยบ ,แกงข้าวตัง

บางปรอก = แกงกล้วยดิบ(ฟะปราด) , แกงบรอน (ฟะกราว)

ข้าวแช่มอญ ,แกงจืดกระเจี๊ยบหมูบะช่อ, แกงมะตาด(ฟะฮะเปร้า)

หมายเหตุ - การทอดกฐินหนึ่งปีทอดได้เพียงหนึ่งครั้ง บางทีการรำพาข้าวสารก็อาจจะใช้ในการเชิญชวนทอดผ้าป่าก็ได้ เพราะการทอดผ้าป่าทอดได้ตลอดปี

การสมโภชพระคริสตสมภพมีจุดเน้นที่สำคัญอยู่ 4 ประการ คือ
1. เน้นที่การมารับสภาพเป็นมนุษย์ของพระเยซู
2. การแลกเปลี่ยนสภาวะธรรมชาติระหว่างพระกับมนุษย์
3. คริสตสมภพยังเป็นการฉลองการไถ่บาป (ธรรมล้ำลึกปัสกา) จากจดหมายถึงทิตัส มิสซารุ่งอรุณ 2:14 “พระเยซูคริสต์ผู้ทรงมอบพระองค์เพื่อเรา เพื่อไถ่เราจากความชั่วร้ายทั้งมวล และชำระให้บริสุทธิ์ ให้เป็นประชากรของพระองค์เป็นผู้กระตือรือร้นในการทำความดี”
4. แม่พระมีส่วนในธรรมล้ำลึกการรับเอากายของพระคริสตเจ้า อาทิตย์ที่ 4 เตรียมรับเสด็จฯ 17-24 ธันวาคม และวันสุดท้ายของอัฐมวารคริสตสมภพ เราสมโภชพระนางมารีย์พระชนนีพระเป็นเจ้า   

ประวัติการกินเจ 2566 มีความเป็นมาอย่างไร?

ความเชื่อเกี่ยวกับ "เทศกาลกินเจ" มีหลายตำนาน แต่สำหรับเรื่องที่รู้จักอย่างแพร่หลาย เชื่อว่าการกินเจเริ่มต้นขึ้นในสมัยที่กองทัพแมนจูเข้ามาปกครองชาวจีน ทำให้กลุ่มกองกำลังทหารชาวบ้านที่ชื่อว่า "หงี่หั่วท้วง" รวมตัวกันต่อต้านกองทัพแมนจู โดยแสดงออกผ่านการถือศีล งดกินเนื้อสัตว์ และผักที่มีกลิ่นฉุน นุ่งขาวห่มขาวประกอบพิธีกรรมบริกรรมคาถาตามความเชื่อ หวังว่าจะสามารถช่วยเสริมกำลังใจ และป้องกันปืนไฟของกองทัพแมนจูที่ยิงเข้ามาได้

แต่สุดท้ายแล้ว กลุ่มกองกำลังหงี่หั่วท้วงก็พ่ายแพ้ต่อแมนจู โดยผู้นำทั้ง 9 คน ถูกจับไปประหารชีวิต ทำให้นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ชาวจีนจึงร่วมกันถือศีลกินผักในเดือน 9 เป็นระยะเวลา 9 วัน เพื่อรำลึกถึงบุญคุณของกลุ่มหงี่หั่วท้วงในอดีต

ทั้งนี้ เทศกาลกินเจในประเทศไทย เป็นรูปแบบความเชื่อและประเพณีที่ปฏิบัติสืบต่อกันในกลุ่มคนเชื้อสายจีน โดยรับเอาแนวคิดจากบรรพบุรุษชาวจีน ที่อพยพมาตั้งถิ่นฐานในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ผสมกลืนกลายกับรูปแบบความเชื่อท้องถิ่น จนกลายเป็นประเพณีเฉพาะของลูกหลานชาวจีนในภูมิภาคนี้ 

เมื่อถึงช่วงเทศกาลกินเจ ไทยมักจะจัดงานเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่เพื่อสืบสานประเพณี ดึงดูดนักท่องเที่ยวจำนวนมากมาร่วมงาน สำหรับงานกินเจที่ได้รับความนิยมและเป็นที่รู้จัก ได้แก่ งานกินเจเยาวราช กรุงเทพฯ และงานกินเจ จ.ภูเก็ต

ส่วนชาวจีนแผ่นดินใหญ่ในปัจจุบัน เชื่อว่าการกินเจ คือการสักการะพระพุทธเจ้า 7 พระองค์ และพระมหาโพธิสัตว์ 2 พระองค์ รวมเป็น 9 พระองค์ ซึ่งชาวจีนจะเรียกเทศกาลนี้ว่า "เทศกาลเฉลิมฉลองของพระราชาธิราชทั้ง 9"

การปฏิบัติตนในช่วงเทศกาลกินเจ 2566 ตลอด 9 วัน 9 คืน

• งดเว้นเนื้อสัตว์ และการทำอันตรายต่อสัตว์

• งดนม เนย และน้ำมันที่มาจากสัตว์

• งดผักหรือเครื่องเทศที่มีกลิ่นแรง รวมถึงสิ่งเสพติดและของมึนเมาต่างๆ

• งดอาหารรสจัด เผ็ดจัด หวานจัดมาก เปรี้ยวจัด และเค็มจัด

• รักษาศีลห้า รักษาจิตใจ และอารมณ์ให้สงบ

• ทำทาน นุ่งขาวห่มขาว

ความสำคัญและประโยชน์การกินเจ

การรักษาศีลในช่วงเทศกาลกินเจ หรือประเพณีถือศีลกินผัก นอกจากเชื่อว่าเพื่อถวายเป็นพุทธบูชาแด่พระมหาโพธิสัตว์กวนอิม และองค์เทพเจ้าที่นับถือแล้ว ยังเป็นกุศโลบายที่ช่วยให้ผู้ถือศีลกินเจ ผู้ที่งดบริโภคเนื้อสัตว์ชนิดต่างๆ เป็นเวลา 9 วัน ได้ฟื้นฟูสุขภาพและขับสารพิษออกจากร่างกาย อีกทั้งการกินผักจะช่วยให้ระบบย่อยอาหารและระบบขับถ่ายทำงานเป็นปกติ ส่งเสริมให้สุขภาพแข็งแรงอีกด้วย.

เนื่องจากผู้ถือศีลอดจะต้องงดเว้นจากการบริโภคอาหารและเครื่องดื่มในตอนกลางวัน ทำให้มีการรับประทานอาหารเหลือเพียง 2 มื้อหลัก ๆ ได้แก่

  • ซาโฮร คือ การรับประทานอาหารในช่วงเวลาก่อนแสงอรุณขึ้นของวันที่จะถือศีลอด

  • อิฟฏอร คือ การรับประทานอาหารในช่วงเวลาละศีลอดหลังจากที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว

    สะสมพลังงานให้เพียงพอด้วยซาโฮร

อาหารซาโฮรถือได้ว่าเป็นแหล่งพลังงานที่สำคัญของผู้ถือศีลอด ควรเลือกรับประทานอาหารที่ทำให้รู้สึกอิ่มท้องนาน และดื่มน้ำให้เพียงพอเพื่อลดการขาดน้ำระหว่างวัน

ธูปบนเสลี่ยง ซึ่งกระถางธูปเปรียบเสมือนทีกงทีม่า แห่ไปยังพิธีใหญ่ บริเวณฝั่งตรงข้ามกับเวทีการ

แสดงงิ้ว ใช้คนยกประมาณ 4-6 คน เมื่อถึงพิธีใหญ่เถ่านั้งจะนำซาแซหรือเนื้อสัตว์ 3 ชนิด ได้แก่ เป็ด ไก่ หมูสามชั้น อย่างละ

2 ถาด หัวหมู 2 หัว ผลไม้มงคล 5 อย่าง เช่น ส้ม กล้วย องุ่น สาลี่ แอปเปิ้ล และกล้ากล้วยหรือขนม

ถ้วยฟูขนาดใหญ่ 2 ถาด เพื่อแสดงให้เห็นถึงความรุ่งเรืองและเฟื่องฟู

วันที่2 ตอนเช้าทำพิธีไหว้เจ้า ประมาณ 7 โมงเช้า เถ่านั้งและคนในชุมชนหรือคนที่เคยอยู่ในชุมชน

จะนำของไหว้มาตั้งรวมกันไหว้ทีกง ของที่ใช้ไหว้ ได้แก่ ซาแซหรือเนื้อสัตว์ 3 ชนิด คนส่วนใหญ่จะ

นิยมไหว้ หมู เป็ด ไก่ ใส่ในถาดพร้อมกับปักกิ่งทับทิม เนื่องจากต้นทับทิม หมายถึง ความอุดมสมบูรณ์

และการมีลูกหลานมากมาย การนำกิ่งทับทิมมาปัก คือ ขอให้ลูกหลานเพิ่มพูนและกลับมาไหว้ทีกงทีม่าเพิ่มขึ้นทุกปี

ตอนบ่ายจะทำการคัดเลือกกรรมการศาลเจ้า โดยวิธีปัวะโป้ย หรือ แท่นไม้คู่ประกบเสี่ยงทาย ตอนกลางคืน ศาลเจ้าจะจัดเปีย เปีย เป็นภาษาจีนแต้จิ๋ว มีความหมายว่าประมูลของ การ

เปียเพื่อนำเงินเข้าศาลเจ้าเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการจัดงาน เช่น ค่าจ้างคณะงิ้ว

วันที่3-4 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559 วันที่ 3 และวันที่ 4 ของงานฉลองศาลเจ้า นั้นมีการเปลี่ยนแปลง

คือ ยกเลิกในส่วนของการเปียของในวันที่ 3 และ วันที่ 4 จะเปียของในวันที่ 2 เพียงวันเดียวเท่านั้น

เพราะมีคนมางานน้อยลง เนื่องจากภายในการมีเพียงการแสดงงิ้วและเปิดให้เข้ามาไหว้ทีกงทีม่า

วันที่ 5 วันสุดท้ายของงาน ตลอดทั้งวันมีการแสดงงิ้ว และเปิดให้คนมาไหว้ทีกง ตอนกลางคืนเวลา

ประมาณ 4 ทุ่ม คนในชุมชนจะนำชุดกระดาษที่มีชื่อของตนเองออกมา ขอพรและอธิษฐาน เสร็จแล้ว

นำไปเหี่ยมหรือนำไปเผา

แกงข้าวตังจะทำในช่วงงานใหญ่ๆ

-แถวคลองเตย

กระเจี๊ยบมอญจะเอามาทำ2คือแกงใส่กระทิหรือแกงคั่วและแกงส้มกระเจี๊ยบ

-บางปรอก

ปลาร้าทอด แกงกล้วยดิบ แกงบอน

ข้าวแช่มอญ แกงมะตาด

วิถีชีวิต หมายถึง แนวทางการด าเนินชีวิตของคนไทยตั้งแต่เกิดจนกระทั่ง ตาย รวมถึงปัจจัยสี่ที่จ าเป็นในการด าเนินชีวิต อันได้แก่ ที่อยู่อาศัย อาหารการกิน เครื่องนุ่งห่ม และยารักษาโรค นอกจากนี้วิถีชีวิตยังหมายรวมถึงความรู้เรื่องสังคม วัฒนธรรม ภูมิปัญญา การประพฤติ ปฏิบัติ การศึกษาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันวิถีชีวิตและภูมิปัญญา -

ความ​จริง​คือ หลัง​จาก​ที่​พระ​เยซู​ฉลอง​ปัสกา​ใน​วัน​ที่ 14 เดือน​นิสาน ปี​คริส​ต​ศักราช 33 ท่าน​ได้​เริ่ม​การ​ฉลอง​แบบ​ใหม่​คือ “อาหาร​มื้อ​เย็น​ของ​พระ​คริสต์” (ลูกา 22:19, 20; 1 โครินธ์ 11:20) การ​ฉลอง​อาหาร​มื้อ​เย็น​ของ​พระ​คริสต์​มา​แทน​ที่​การ​ฉลอง​ปัสกา เพราะ​เป็น​การ​ฉลอง​ที่​ระลึก​ถึง​การ​เสีย​สละ​ของ “พระ​คริสต์​ที่​เป็น​ลูก​แกะ​ปัสกา” (1 โครินธ์ 5:7) ค่า​ไถ่​ของ​พระ​เยซู​มี​คุณค่า​สูง​ส่ง​กว่า​สัตว์​ที่​เป็น​เครื่อง​บูชา​ปัสกา​มาก เนื่อง​จาก​ค่า​ไถ่​ของ​พระ​เยซู​ช่วย​ปลด​ปล่อย​มนุษย์​ทุก​คน​จาก​การ​เป็น​ทาส​ของ​บาป​และ​ความ​ตาย—มัทธิว 20:28; ฮีบรู 9:15

ชุมชนศาลาแดง อยู่มาตั้งแต่ รัชกาลที่2

-น้ำพริกกะปิ

-แกงกระเจี๊ยบ

ชุมชนเตยงาม

-แกงส้มกระเจี๊ยบ

-แกงคั่วกระเจี๊ยบ

ชาวมอญนิยมนำกระเจี๊ยบมาใช้ประกอบอาหาร

วันตรุษจีน นั้นเป็นที่รู้จักและจำได้ทั่วไปว่าเป็น การฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ และการฉลองเป็นเวลานานถึง 15 วัน การเตรียมงานฉลองส่วนใหญ่จะเริ่มหนึ่งเดือนก่อนวันตรุษจีน

เมื่อผู้คนเริ่มซื้อของขวัญ, สิ่งต่างๆ เพื่อประดับบ้านเรือน, อาหารและเสื้อผ้า การทำความสะอาดครั้งใหญ่ก็เริ่มขึ้นในวันก่อนตรุษจีนซึ่งหมายถึงการกวาดเอาโชคร้าย ออกไป ประตูหน้าต่างมีการขัดสีฉวีวรรณทาสีใหม่ซึ่งสีแดง ประตูหน้าต่างจะถูกประดับด้วยกระดาษที่มีคำอวยพรอย่างเช่น อยู่ดีมีสุข ร่ำรวย และอายุยืน

ที่มาของวันตรุษจีน เกิดจากการจัดขึ้น เพื่อตั้งใจที่จะฉลองฤดูใบไม้ผลิ เนื่องจากช่วงก่อนเทศกาลตรุษจีนนั้น ประเทศจีนปกคลุมไปด้วยหิมะ จึงไม่สามารถทำการเกษตรได้ เมื่อเข้าถึงฤดูใบไม้ผลิ จึงจะสามารถเพาะปลูกพืนผักได้ตามปกติ ชาวจีนจึงกำหนดให้วันแรกของฤดูใบไม้ผลิตในแต่ละปีเป็นวันสำคัญที่เรียกว่า "วันตรุษจีน"

 1 คืนก่อนวันปีใหม่จีน ใครที่ไปทำงานห่างจากบ้านเกิด ต่างก็พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะกลับมาฉลองวันปีใหม่ที่บ้าน ช่วงมื้อค่ำคืนก่อนขึ้นปีใหม่จีน ทุกคนในครอบครัวจะนั่งกันพร้อมหน้าล้อมโต๊ะอาหารชนแก้วอวยพรปีใหม่กัน

ประเพณีและกิจกรรมของวันตรุษจีน

-การไหว้บรรพบุรุษ เป็นการแสดงความกตัญญูต่อบรรพบุรุษที่ล่วงลับไปแล้ว

-การแจกซองแดง เป็นการมอบเงินขวัญถุงให้กับเด็กๆ เพื่อเป็นสิริมงคล 

-การกินอาหารมงคล ชาวจีนเชื่อว่าการกินอาหารมงคลจะช่วยให้มีโชคดีตลอดทั้งปี

-การประดับบ้านเรือนด้วยสีแดง สีแดงเป็นสีมงคลของชาวจีน

-การเยี่ยมญาติมิตร ชาวจีนจะใช้เวลาในวันตรุษจีนไปเยี่ยมญาติมิตร

ความเชื่อโชคลางในวันตรุษจีน

1.หากคุณร้องไห้ในวันปีใหม่ คุณจะมีเรื่องเสียใจไปตลอดปี

2.การแต่งกายและความสะอาด

ในวันตรุษจีนเราไม่ควรสระผมหมายถึงเราชะล้างความโชคดีของเราออกไป

3.ไม่ควรใช้มีดหรือกรรไกรในวันตรุษ
เพราะชาวจีนเชื่อว่าจะเป็นการตัดโชคดี

ชื่อ-สกุล และชื่อเล่น : อนิรุจ คุณารัตน์ (ฮาริส)

ปทุมธานีที่รู้จัก : มีผู้คนอาศัยเยอะครับ

ปทุมธานีที่สนใจ : สนใจเกี่ยวกับวัฒนธรรมและความเป็นอยู่ของคนในสังคม และ สิ่งแวดล้อม

เป็นคนจังหวัด : ลพบุรี

ความคาดหวังในการเรียนวิชานี้ : ได้เข้าใจถึงความเป็นอยู่ของคนสังคมและได้รู้เกี่ยวกับสถานที่ท่องเที่ยว

ชื่อ-สกุล และชื่อเล่น : นฤเบศ โพธิสาเกษ

ปทุมธานีที่รู้จัก : ผู้คนอาศัยเยอะและรถติด

ปทุมธานีที่สนใจ : สถานที่ท่องเที่ยว

เป็นคนจังหวัด : กรุงเทพมหานคร

ความคาดหวังในการเรียนวิชานี้ : รู้จักวัฒนธรรมและประวัติของปทุมธานีมายิ่งขึ้น

โดยมีวัดริมแม่น้ำเป็นศูนย์กลางของการแข่งขัน พอฤดูนํ้าหลากผู้ชายในหมู่บ้านตั้งแต่เด็กหนุ่มไปจนถึงคนรุ่นปู่จะมาร่วมกันฝึกซ้อมพายเรือ ในระยะแรกๆ แข่งกันแค่หมู่บ้านใกล้เคียงเพื่อความสนุกสนาน รางวัลเป็นเพียงข้าวสาร อาหารแห้ง หรือผ้าแถบ เมื่อได้มาแล้วจะนำมาผูกไว้ที่โขนเรือ ชนะหลายเที่ยวก็จะได้มาหลายผืน เมื่อเลิกพายแล้วก็จะนำผ้าแถบเหล่านี้มาเย็บต่อกันเป็นผ้าม่านถวายวัด ต่อมาได้มีการพัฒนารางวัลมาเป็น ขันนํ้าพานรอง ถ้วยรางวัล เงินรางวัล จนถึงถ้วยพระราชทานไปเลย นอกจากนั้นในจังหวัดปทุมธานี ยังมีการแข่งเรือพายม้าและการแข่งขันเรือยาวชิงถ้วยพระราชทานฯ ณ สนามวัดมะขาม เรือยาวที่เป็นแชมป์หลายสนามโด่งดังอยู่ในภาคกลางคือ ทีมเรือจันทร์เจ้าวัดศาลเจ้า จากจังหวัดปทุมธานี

พิธีกรรมงานกงเต๊กจะแบ่งออกเป็น 3 ช่วงเวลา เช้า-บ่าย-ค่ำ โดยทางวัดจีนส่งคนมาจัดสถานที่และเตรียมสิ่งของแต่เช้าตรู่ ก่อนเริ่มพิธีร้านทำของกงเต๊กจะเอาของมาส่งให้ ลูกหลานตรวจนับรับของให้เรียบร้อย แล้วจัดการเอากระดาษทอง ที่เตรียมไว้มากมายล่วงหน้า ใส่ในบรรดาของกงเต๊กชนิดต่าง ๆ ให้มากที่สุด

ละหมาด 1 ร็อกอะหฺประกอบด้วย

• มีเจตนาแน่วแน่

• ยกมือระดับบ่า กล่าวตักบีร อัลลอฮูอักบัรซึ่งเป็นการสดุดีอัลลอฮ์แล้วยกมือมากอดอก (ตามทัศนะซุนนีย์) หรือปล่อยมือลง (ตามทัศนะชีอะหฺ และซุนนีย์สำนักมาลิกีย์)

• ยืนตรง อ่านอัลกุรอาน ซูเราะหฺอัลฟาติฮะหฺ และบางบทตามต้องการ

• ก้มลง สองมือจับเข่า ศีรษะอยู่ในแนวตรงกับสันหลัง กล่าวว่า "ซุบฮานะ ร่อบบิยัลอะซีมิ วะบิฮัมดิหฺ" อย่างน้อย 3 ครั้ง

• ยืนตรง กล่าว "สะมิอัลลอหุ ลิมัน ฮะมิดะหฺ"

• ก้มกราบให้หน้าผากและจมูกจดพื้น มือวางบนพื้น ให้ปลายนิ้วสัมผัสพื้น หัวเข่าจดพื้น กล่าวว่า "ซุบฮานะ รอบบิยัล อะอฺลา วะบิฮัมดิฮฺ" อย่างน้อย 3 ครั้ง

• อ่านบทขอพร

• ก้มกราบครั้งที่ 2

การละหมาดที่มี 2 ร็อกอะหฺ เมื่อลุกขึ้นจากการกราบครั้งที่ 2 จะอ่านตะฮียะหฺ หรือเรียกว่า ตะชะหฺหุด ส่วนละหมาดที่มีมากกว่า 2 ร็อกอะหฺจะอ่านตะฮียะหฺอีกครั้งในร็อกอะหฺสุดท้าย เมื่อเสร็จสิ้นการกล่าวตะฮียะหฺจะเป็นการกล่าวสลาม คือกล่าวว่า "อัสลามุอะลัยกุม วะเราะฮฺมาตุลลอหฺ" พร้อมกับเหลียวไปทางขวาครั้งหนึ่ง กล่าวอีกพร้อมกับเหลียวไปทางซ้าย แล้วยกมือลูบหน้า เป็นอันเสร็จสิ้นการละหมาด

ปทุมธานีที่รู้จัก : เป็นสถานที่มีผู้คนมากมาย

ปทุมธานีที่สนใจ : สนใจประวัติและการท่องเที่ยวของเมืองปทุมธานี

เป็นคนจังหวัด : นครราชสีมา

ความคาดหวังในการเรียนวิชานี้ : อยากได้ความรู้ทางประวัติของเมืองปทุมธานี

• การทำศพมอญมีหลายรูปแบบ มีเงื่อนไขตามผู้เสียชีวิตว่าเป็นใครและเสียชีวิตอย่างไร ชาวมอญยึดถือตำรามอญโลกสมมุติที่กำหนดวิธีการจัดการศพอย่างเคร่งครัด โดยศพของผู้ที่เสียชีวิตโดยอุบัติเหตุถือว่า “ตายไม่ดี” ส่วนผู้สูงอายุที่ล้มป่วยด้วยโรคชราเรียกว่า “ตายดี”

• กรณีที่ตายไม่ดี จะไม่มีจัดพิธีทำบุญสวดมนต์ แต่จะนำศพไปเก็บหรือฝังที่ป่าช้าประมาณ 1 ปี จากนั้นจะขุดศพขึ้นมาทำพิธี แต่ไม่ทำพิธีเกี่ยวกับศพ เจ้าภาพมักขอเป็นเจ้าภาพทอดกฐิน เนื่องจากการฉลองกฐินถือว่าเป็นการทำบุญให้ผู้เสียชีวิต หลังทำบุญเสร็จเรียบร้อยจึงมีการเผาศพ โดยที่งานศพไม่มีพิธีซับซ้อน มีเพียงพระสวดบังกุสุลแล้วเผา

• กรณีที่ตายดี ต้องแยกว่าเสียชีวิตในบ้านหรือเสียชีวิตนอกบ้าน กรณีที่เสียชีวิตในบ้านจะต้องทำเตียงเป็นการเฉพาะเรียกว่าโจ่งแจะแหน่ะฮ์

• งานศพของชาวมอญห้ามไม่ให้นำโลงศพขึ้นบ้าน ซึ่งเป็นความคิดของปราชญ์ที่เคร่งครัดในศาสนา โบราณ มีผู้สันนิษฐานว่าบ้านเรือนสมัยก่อนสร้างด้วยไม้ขนาดเล็ก ไม่แข็งแรง หากตั้งศพบนอาจรับน้ำหนักของผู้ร่วมงานจํานวนมากไม่ไหว จึงไม่ให้นําโลงศพขึ้นบ้าน

• การตั้งศพจะหันศีรษะไปทางทิศใต้ และตั้งศพไว้ที่บ้านไม่เกิน 3 วันจากนั้นจะไปตั้งที่วัดต่อ ไม่มีการสวดอภิธรรมที่บ้าน มีเพียงผู้ใหญ่ที่อ่านภาษามอญออกอ่านธรรมะให้ผู้ร่วมงานรับฟัง แต่บางแห่งมีการสวดมนต์ทำวัดค่ำแบบเดียวกับที่พระสงฆ์สวดที่วัด

• เมื่อถึงเวลานำศพออกจากบ้าน จะนำศพออกทางทิศเหนือ เมื่อไปถึงวัดจึงตั้งศพหันศีรษะไปทางทิศใต้ แต่สามารถอนุโลมได้หากสภาพศาลาที่ตั้งศพไม่เอื้ออำนวย

• ก่อนเผาพระสงฆ์จะสวดมาติกา จากนั้นตอนบ่ายจึงทำการเผาเริ่มโดยการเวียนศพรอบเชิงตะกอน 3 รอบ ก่อนการขึ้นเชิงตะกอนจะมีพิธีแย่งศพ เมื่อวางศพบนเชิงตะกอน ญาติต้องไปขอศีลที่เชิงตะกอนต่อหน้าศพและทอดผ้าบังสุกุล จากนั้นพระสงฆ์ชักผ้าบังสุกุล ในระหว่างเผาจะโยนผ้าขาวที่ปิดปากโลงข้ามกองฟอนไปมา 3 ครั้ง

• หลังเผาศพจะต้องปูที่นอนในบ้านเพราะถือว่าวิญญาณผู้ตายยังอยู่ที่บ้าน นำเสื้อผ้าผู้ตายวางบนที่นอนลักษณะเหมือนผู้ตายยังคงนอนอยู่

วิธีการเล่น

1. ผู้เล่นยืนนิ่ง

2. โยนลูกสะบ้า 3-5 ลูก ขึ้นไปบนอากาศ

3. ใช้มือคว้ารับลูกสะบ้าให้ได้มากที่สุด

4. ผู้เล่นที่คว้าลูกสะบ้าได้มากที่สุดเป็นผู้ชนะ

   
   

ชุมชนมอญบ้านศาลาแดงเหนือ ต.เชียงรากน้อย อ.สามโคก มีการรักษาวัฒนธรรมประเพณี มีการสืบสานเรื่องของอาหารพื้นบ้านของชุมชนมอญ เช่น น้ำพริกกะปิ น้ำพริกปลาร้า อาหารพื้นถิ่นคืออาหารที่หาได้ง่าย เช่น แกงกระเจี๊ยบ แกงมะตาด แกงข้าวตัง(ฟะเปิงตาว)

ที่เตยงาม ต.บางเตย อ.สามโคก มีการทำกับข้าวแบบพื้นบ้านมอญ เช่นแกงส้มกระเจี๊ยบ แกงส้มกระเจี๊ยบใส่กะทิหรือเรียกอีกอย่างว่าแกงคั่วกระเจี๊ยบ นอกจากอ.สามโคก ยังมีอาหารมอญที่ ต.บางปรอก อ.เมือง คือ แกงกล้วยดิบ แกงบอน ข้าวแช่มอญ ชาวมอญปรุงแต่งกับข้าวด้วยวัตถุดิบตามฤดูกาล เผยแพร่อาหารที่สืบทอดกันมานาน

• กรณีที่ตายไม่ดี จะไม่มีจัดพิธีทำบุญสวดมนต์ แต่จะนำศพไปเก็บหรือฝังที่ป่าช้าประมาณ 1 ปี จากนั้นจะขุดศพขึ้นมาทำพิธี แต่ไม่ทำพิธีเกี่ยวกับศพ มักขอเป็นเจ้าภาพทอดกฐิน หลังทำบุญเสร็จเรียบร้อยจึงมีการเผาศพ โดยที่งานศพไม่มีพิธีซับซ้อน มีเพียงพระสวดบังกุสุลแล้วเผา

• กรณีที่ตายดี ต้องแยกว่าเสียชีวิตในบ้านหรือเสียชีวิตนอกบ้าน กรณีที่เสียชีวิตในบ้านจะต้องทำเตียงเป็นการเฉพาะเรียกว่าโจ่งแจะแหน่ะฮ์

มอญบางท้องถิ่นเรียก “โจ๊งเนี๊ยะ” หรือ ”โจ่งเจี้ยะ” แปลว่า เตียงชนะ คือให้ผู้ตายเอาชนะต่อภูมิทั้ง 4 ได้แก่ อบายภูมิ สุคติภูมิ รูปภูมิ อรูปภูมิ

มีลักษณะคล้ายเตียงทำด้วยไม้ไผ่ ตกแต่งสวยงาม มีเสา 6 ต้น ส่วนใหญ่เป็นไม้กลม แล้วผูกเชือกห้อยจกเพดาน ปลายเชือกกับจีบพลู 1 จีบ แหวน 1 วง กรรไกรหนีบหมาก 1 อัน ผูกติดกันห่างพอสมควรต่อจากนั้นให้ก่อไฟไว้ที่ปลายเท้าของศพที่วางบนแท่น ใช้เตามอญ มี 3 เต้า 1 ใบ เอาหม้อดินใส่น้ำต้มไว้ปล่อยให้ไฟมอดไปเอง จุดตะเกียงไว้ที่ด้านหัวนอน 1 ดวง แล้วนิมนต์พระมาบำเพ็ญกุศล แสดงธรรมเทศนาต่อไป ตกกลางคืนมีญาติมิตรมาอยู่เป็นเพื่อนศพโดยมีการเล่นหมากรุก หรืออ่านหนังสือมอญเป็นเพื่อนศพด้วย

• งานศพของชาวมอญห้ามไม่ให้นำโลงศพขึ้นบ้าน ซึ่งเป็นความคิดของปราชญ์ที่เคร่งครัดในศาสนา โบราณ มีผู้สันนิษฐานว่าบ้านเรือนสมัยก่อนสร้างด้วยไม้ขนาดเล็ก ไม่แข็งแรง หากตั้งศพบนอาจรับน้ำหนักของผู้ร่วมงานจํานวนมากไม่ไหว จึงไม่ให้นําโลงศพขึ้นบ้าน

• การตั้งศพจะหันศีรษะไปทางทิศใต้ และตั้งศพไว้ที่บ้านไม่เกิน 3 วันจากนั้นจะไปตั้งที่วัดต่อ ไม่มีการสวดอภิธรรมที่บ้าน มีเพียงผู้ใหญ่ที่อ่านภาษามอญออกอ่านธรรมะให้ผู้ร่วมงานรับฟัง แต่บางแห่งมีการสวดมนต์ทำวัดค่ำแบบเดียวกับที่พระสงฆ์สวดที่วัด

• เมื่อถึงเวลานำศพออกจากบ้าน จะนำศพออกทางทิศเหนือ เมื่อไปถึงวัดจึงตั้งศพหันศีรษะไปทางทิศใต้ แต่สามารถอนุโลมได้หากสภาพศาลาที่ตั้งศพไม่เอื้ออำนวย

• ก่อนเผาพระสงฆ์จะสวดมาติกา จากนั้นตอนบ่ายจึงทำการเผาเริ่มโดยการเวียนศพรอบเชิงตะกอน 3 รอบ ก่อนการขึ้นเชิงตะกอนจะมีพิธีแย่งศพ เมื่อวางศพบนเชิงตะกอน ญาติต้องไปขอศีลที่เชิงตะกอนต่อหน้าศพและทอดผ้าบังสุกุล จากนั้นพระสงฆ์ชักผ้าบังสุกุล ในระหว่างเผาจะโยนผ้าขาวที่ปิดปากโลงข้ามกองฟอนไปมา 3 ครั้ง

• หลังเผาศพจะต้องปูที่นอนในบ้านเพราะถือว่าวิญญาณผู้ตายยังอยู่ที่บ้าน นำเสื้อผ้าผู้ตายวางบนที่นอนลักษณะเหมือนผู้ตายยังคงนอนอยู่

วันเช็งเม้งตรงกับวันที่ 5 เม.ย.ของทุกปี ส่วนเทศกาลเช็งเม้งเริ่มตั้งแต่วันที่ 2 - 8 เม.ย. รวม 7 วัน ปัจจุบันเนื่องจากมีปัญหาการจราจร สุสานต่าง ๆ จึงขยายช่วงเวลาของเทศกาลเช็งเม้งให้ยาวขึ้น คือ ประมาณ 15 มี.ค. - 8 เม.ย.

คำว่า "เช็งเม้ง" ตามสำเนียงแต้จิ๋ว ในภาษาจีนแยกเป็น "เช็ง" หมายถึง สะอาด บริสุทธิ์ และ "เม้ง" หมายถึง สว่าง เมื่อนำมารวมกันแล้วหมายถึง ช่วงเวลาแห่งความแจ่มใส รื่นรมย์ เนื่องจากเป็นช่วงเวลาในฤดูใบไม้ผลิของจีน ต้นไม้ใบหญ้าเขียวชอุ่มสวยงาม จึงเป็นช่วงเวลาที่เหมาะกับการไปไหว้บรรพบุรุษ ณ ที่ฝังศพ แทนการไหว้ป้ายวิญญาณในบ้าน

ในวันเช็งเม้ง ธรรมเนียมปฏิบัติที่ลูกหลานชาวไทยเชื้อสายจีนทำนั้น คือ ทำความสะอาดสุสานบรรพบุรุษ ตกแต่งสุสานให้ดูใหม่ กราบไหว้ดวงวิญญาณของบรรพบุรุษ มีการเผากระดาษเงิน กระดาษทอง ล้อมวงกินอาหารไหว้ร่วมกันเป็นขั้นตอนสุดท้ายหลังจากลาของไหว้ จุดประทัดเพื่อความเป็นสิริมงคล

เหตุผลที่ต้องมีวันเช็งเม้งนั้น เพราะชาวจีนแต่ก่อนจะไม่เผาร่างของผู้เสียชีวิตแต่จะฝังแทน นอกจากนี้ยังมีความเชื่อว่าแม้จะตายแต่วิญญาณยังอยู่ ดังนั้นจึงมีการไหว้อาหารและข้าวของเครื่องใช้จำเป็น เสมือนให้พวกท่านได้ไปใช้ในอีกภพภูมิ

• เนื้อหาในคลิป

-วันเชงเม้ง คือ วันที่ 5 เมษายน ของทุกปี

-เทศกาลเชงเม้ง เกิดจากการรวมตัวของเทศกาลกินเย็นกับเทศกาลซ่างสื่อ

-สมัยก่อนกิจกรรมของเทศกาลเชงเม้ง มี 3 ส่วนที่สำคัญ คือ

ส่วนแรก การไหว้บรรพบุรุษ

ส่วนสอง เที่ยวชมวสันตฤดู ใบไหม้ผลิ ตามเทศกาลซ่างสื้อ

และส่วนสาม กิจกรรมการละเล่น เช่น เล่นว่าว เตะลูกหนัง

ปัจจุบันกิจกรรมสองส่วนหลังเริ่มลดลง กิจกรรมหลักคือการไหว้บรรพบุรุษ

-เป็นชุมชนเก่าแก่สร้างสมัยรัชกาลที่ 2

-อาหารพื้นบ้าน น้ำพริกกะปิ, น้ำพริกปลาร้า เรียกว่า ฮะร็อกกะอะเซีย

-อาหารท้องถิ่น แกงกระเจี๊ยบ, แกงมะตาด, แกงข้าวตัง เรียกว่า ฟะเปิงตาว

•ชุมชนเตยงาม ตำบลบางเตย ของเขตอำเภอสามโคก

-อาหารท้องถิ่น แกงส้มกระเจี๊ยบ ภาษามอญ เรียกว่า ฟะฮะเจ่บ, แกงคั่วกระเจี๊ยบ เรียกว่า ฟะฮะเจ่บจุ๊ดกะเท่

•ชุมชนบางปรอก ตำบลบางปรอก

-อาหารท้องถิ่น แกงกล้วยดิบ เรียกว่า ฟะปราด, เเกงบอน เรียกว่า ฟะกราว

ชุมชนมอญบ้านศาลาแดง ต.เชียงรากน้อย

•น้ำพริกปลาร้า ภาษามอญ เรียกว่า ฮะร็อกกะอะเซีย

•แกงข้าวตัง เรียกว่า ฟะเปิงตาว

ชุมชนเตยงาม ต.บางเตย

•แกงส้มกระเจี๊ยบ ภาษามอญ เรียกว่า ฟะฮะเจ่บ

•แกงคั่วกระเจี๊ยบ เรียกว่า ฟะฮะเจ่บจุ๊ดกะเท่

ชุมชนบางปรอก ต.บางปรอก

•แกงกล้วยดิบ ภาษามอญ เรียกว่า ฟะปราด

•เเกงบอน เรียกว่า ฟะกราว

6401402 นันทวัน ปิ๊บกลาง

การทำขวัญข้าว  เมื่อต้นข้าวเจริญเติบโตเต็มที่ข้วจะเริ่มตั้งท้อง  คนปทุมธานีหรือคนไทยส่วนใหญ่จะถือว่าข้าวมีวิญญาณสิ่งสู่เรียกว่า แม่พระโพสพ เพราะเป็นผู้ที่มีบุญคุณเลี้ยงชีวิตแก่เรา เมื่อเรานึกถึงบุญคุณแม่พระโพสพ เช่นนี้ ทำให้เกิดรำลึกถึงบุญคุณมีการแสดงความกตัญญูและหาทางกตเวทีตอบแทนพระคุณท่าน โดยการทำขวัญ หรือ

บวงสรวง เช่นไหว้ ตามเวลาที่เหมาะสม แม่พระโพสพตอนที่ตั้งท้องย่อมจะอยากรับประทานของอย่างโน้นอย่างนี้ ที่เรียกว่า แพ้ท้อง โดยถือเอาลักษณะอาการของหญิงที่แพ้ทองเป็นคติและการตั้งท้องนั้นต้องรับประทานอาหารดี ๆมีคุณค่า เพื่อให้ลูกในท้องสมบูรณ์เชื่อถือเช่นนี้แม่บ้านจะออกไปกลางทุ่งนาสังเกตดูว่าตันข้าวเริ่มตั้งท้องหรือยัง ถ้าเริ่มตั้งท้องจะสังเกตได้ที่ส่วนยอดจะมีลักษณะป่องผิดปกติ และจะมีใบที่หุ้มเมล็ดชอบขึ้นมาใบเดียว เมื่อกลับมาบ้านก็จะเอาไม้ไผ่มาสานชะลอมโตขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ15 เซนติเมตร ไปตลาดหาซื้อขนมมาใส่ซะลอม เช่น ส้มโอ ถั่วตัด ขนมโก๋ เปลือกส้มโอเชื่อม ขนมต้มแดงต้มขาว และมีแป้งเม็ด น้ำมันใส่ผม น้ำอบไทย หวี แล้วรวบปากชะลอมผูกด้วยผ้าสีเหลือง สีแดง สีเขียว เอาชะลอม ผูกกับไม้ไผ่ยาวประมาณ 1วา ปลายไม้ไผ่มีธงเป็นรูปๆ เหลี่ยมทำด้วยกระดาษสี จะเป็นสีเหลืองหรือสีแดง สีขาว แล้วนำไปปักไว้ในแปลงนาที่ตั้งท้อง แล้วกล่าวแต่ในสิ่งที่ดีงามต่างๆ ตามที่นึก เช่น ขวัญเอยอยู่กับเนื้อกับตัวอย่าได้เจ็บอย่าได้ไข้ แม่จงมีกิน มีใช้ ฟูมฟักลูกในท้องให้เติบใหญ่ เพื่อจะได้เป็นทานเลี้ยงลูกเลี้ยงหลานให้มีชีวิตต่อไป ลูกได้สรรหาสิ่งที่แม่ต้องการมาเป็นที่สำราญแก่แม่แล้ว ขอให้แม่แก้วจงประเสริฐเลิศลันพันภัยทั้งปวงด้วยเทอญ การทำขวัญข้าว ตอนเริ่มตั้งท้องดังคำประพันธ์ของ หม่อมหลวงเติบ ชุมสาย เรื่องแม่โพสพ ชุดความรู้ไทยขององค์การค้าของคุรุสภาว่า

“แม่เอ๋ยแม่โพสพ

พระคุณท่านล้ำลบจะหาไหน

ท่านเลี้ยงปากเลี้ยงท้องผองชาวไทย

เด็กผู้ใหญ่ควรรำลึกนึกทุกวัน“

ที่จริงการทำขวัญข้าวในสมัยโบราณนั้นเพื่อให้เกิดมีสิ่งยึดเหนี่ยวทางใจ เกิดประสิทธิภาพในการทำนา การทำขวัญข้าวนี้ในบางครั้งจะผนวกเอาพิธีทางศาสนาเข้าไปด้วยเช่น ทำบุญเลี้ยงพระ รับศีล  ฟังเทศน์ เพราะแต่เดิมคนโบราณมีคติเชื่อว่า  แม่พระโพสพสิงอยู่ในเมล็ตข้าว และเมล็ดข้าวก็ใช้เลี้ยงชีวิตมนุษย์ แม่พระโพสพเป็นสตรีเพศ มีรูปร่างหน้าตาสวยงามเป็นสง่า ผิวเนื้อเหลือง แต่งกายแบบหญิงสาวไทยสมัยโบราณ นุ่งผ้าจีบชายกรอมลงมาถึงปลายหน้าแข้ง มีผ้ารัดถัน และห่มสะไบเฉียง  แม่พระโพสพเป็นหญิงที่ขวัญอ่อนต้องทำพิธีเรียกขวัญกันอยู่เสมอเพื่อไม่ให้ขวัญหนี ถ้าขวัญหนีแสดงว่าทำนาไม่ได้ผล

พิธีทำขวัญสมัยโบราณนิยมทำกัน 5 ครั้ง คือ

ครั้งที่ 1 ทำตอนลงมือไถและหว่านข้าวลงพื้นนาครั้งแรก

ครั้งที่ 2 ทำตอนข้าวเริ่มลัดแตกกอยืนต้นดีแล้ว

ครั้งที่ 3 ทำตอนข้าวเริ่มตั้งท้องดังที่กล่าวมาแล้ว

ครั้งที่ 4 ทำตอนเก็บเกี่ยวเสร็จเรียบร้อยและขนขึ้นลาน แต่ยังไม่ได้นวด

ครั้งที่ 5 ทำตอนขนข้าวเข้ายุ้งเสร็จเรียบร้อยแล้ว

ชุมชนศาลาแดงเหนือ aka มอญเก่าแก่

-ยังคงรักษาเรื่องของ อาหาและวัฒนธรรมของชาวมอญไว้อยู่

-ของขึ้นชื่อแกงข้าวตัง ฟะเปิงตาว

ชุมชนเตยงาม aka เก่าแก่แบบ 100 ต้นๆ

-เป้นการรวมตัวกันของชาวจีน คนภาคกลาง และชาวรามัญ

- ฟะ แปลว่า แกง

ฮะเจ็บ แปลว่า กระเจี๊ยบ

อาหารมอญที่บางปรอก

สามารถไปอุดหนุนอาหารมอญ และอาหารไทยได้ที่

ร้านอาหารบ้านรามัญ

ล้วนได้แรงบันดาลใจมาจากความงดธรรมชาติ ทั้งดอกบัว และต้นมัสตาร์ดซึ่งเป็นไม้ประจำท้องถิ่น และยังมีลายดาวล้อมเดือน แต่ที่ต่างจากที่อื่นคือมีการนำเรื่องเล่าความภูมิใจจากประวัติศาสตร์มาบักลงไปด้วยนักก็คือ ลายสพานโค้งร้อยปีวัดบางหลวง

โดยสไบมอญแต่ละผืนจะใช้เวลาในการทำอยู่ที่ 5-7 วัน และตกผืนละ 800 บาทโดยที่จะมีการแจกจ่ายรายได้ตามงานที่ได้รับมอบ

การพัฒนาภูมิปัญญาในชุมชนเกิดจากการพูดคุยและรวมตัวของผู้นำชุมชนและประชาชน เพื่อสืบสานและพัฒนาท้องถิ่น โดยมีการตั้งกลุ่มชุมชนเทศบาลบางหลวงและสมาพันธ์ชาวมอญเพื่อประสานงานและเรียนรู้ร่วมกันในด้านวัฒนธรรม ประเพณี และภูมิปัญญา

แรงผลักดันและข้อท้าทาย

สังคมไทยเผชิญกับการเข้ามาของวัฒนธรรมต่างชาติ ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงต่อภาษา ประเพณี และวิถีชีวิตดั้งเดิมของชาวไทยมอญ อาทิการพูดภาษามอญ ประเพณีการแต่งงาน การสวมใส่ผ้าถุง และการทำอาหารตามประเพณี

การฟื้นฟูวัฒนธรรมและประเพณี

ผู้นำชุมชนและชาวบ้านมีความพยายามในการรักษาและฟื้นฟูวัฒนธรรมและประเพณีดั้งเดิม เช่นการจัดงานประเพณีสงกรานต์ของชาวมอญ เพื่อสืบสานความเป็นไทยมอญและภูมิปัญญาของบรรพบุรุษให้คงอยู่คู่ชุมชน

การพัฒนาท้องถิ่นและการสื่อสาร

มีการใช้ช่องทางการสื่อสารหลายรูปแบบในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้และสร้างความเข้มแข็งในชุมชน ทั้งนี้เพื่อพัฒนาท้องถิ่นและฟื้นฟูประเพณีวัฒนธรรมให้ยั่งยืน

ผ่านการรวมตัวและการพูดคุยร่วมกันของชุมชน แสดงให้เห็นถึงความพยายามในการอนุรักษ์และพัฒนาภูมิปัญญาและวัฒนธรรมดั้งเดิม ท่ามกลางความท้าทายจากการเปลี่ยนแปลงสังคมและวัฒนธรรม.

6501703 นาย.อาชานนท์ อัศววิบูรณ์

ประกอบด้วยเครื่องดนตรีที่ได้อิทธิพลมาจากมอญ เช่น ฆ้องมอญ ปี่มอญ ตะโพนมอญ และเปิงมางคอก ปัจจุบันวงปี่พาทย์มอญมี 3 ขนาด ได้แก่

1.วงปี่พาทย์มอญเครื่องห้า ประกอบด้วยปี่มอญ ระนาดเอก ฆ้องมอญ ตะโพนมอญ เปิงมางคอก และเครื่องกำกับจังหวะ ได้แก่ ฉิ่ง ฉาบ โหม่ง

2.วงปี่พาทย์มอญเครื่องคู่ มีลักษณะเดียวกับวงปี่พาทย์มอญเครื่องห้า แต่เพิ่มระนาดทุ้มและฆ้องมอญวงเล็ก

3.วงปี่พาทย์มอญเครื่องใหญ่ มีลักษณะเดียวกับวงปี่พาทย์มอญเครื่องคู่ แต่เพิ่มระนาดเอกเหล็กและระนาดทุ้มเหล็ก

ชาวมอญจะทำพิธีล้างเท้าพระช่วงออกพรรษา คือ แรม 1 ค่ำ เดือน 11 ตอนเช้าพากันเข้าวัดทำบุญตักบาตรตามปกติ ตอนบ่ายจะนำขันใส่น้ำสะอาดผสมน้ำอบ และโรยด้วยกลีบดอกไม้พร้อมด้วยดอกไม้หลายชนิดสาถาดแล้วมานั่งรอสองข้างทางที่พระจะเดินจากศาลาลงพระอุโบสถ ชาวบ้านที่มานั่งรอจะทำการปลดสไบและผ้าข้าวมาจากไหล่ ปเป็นทางให้พระได้เกินไปยังอุโบสถ เมื่อพระเดินผ่านชาวบ้านจะบรรจงราดน้ำที่เตรียมมาบนเท้าพระ ใส่ช่อดอกไม้ในย่ามหรือจีวรเปลที่พระสงฆ์ถือจากนั้นพระสงฆ์จะนำดอกไม้มารวมกันบูชาพระรัตนตรัย โดยเจ้าอาวาสจะเป็นผู้นำในการทำสังฆกรรมปวารณาตนออกพรรษาชาวมอญถือว่าการล้างเท้าพระช่วงเทศกาลออกพรรษาได้กุศลแรง เพราะช่วงเข้าพรรษา มีข้อห้ามมิให้พระสงฆ์ค้างแรมที่อื่น มีเวลาทบทวนพระธรรมวินัยการไม่ไปจาริกยังที่ต่างๆ เท่ากับตัดโอกาสเหยียมย้ำสัตว์เล็ก และพืชผลของชาวบ้าน การที่พระสงฆ์อยู่จำพรรษา 3 เดือน ได้สวดมนต์ภาวนาและทบทวนศีลทั้ง 227 ข้อให้ครบถ้วนสมบูรณ์ การทำบุญกับพระสงฆ์ที่ท่านรักษาศีลได้ครบถ้วนบริบูรณ์ย่อมได้กุศลมาก

ร้านอาหารไทยร้านอาหารมอญ ร้านอาหารบ้านรามัญ ช้าวแช่มอญที่ทำเอง แกงต่างๆที่ทำเอง มีขั้นตอนการทำที่พิถีพิถัน เป็นอาหารที่สืบทอดกันมานับร้อยปี

ชุมชนเตยงาม ตำบลบางเตย ที่มีเความเก่าแก่เป็นร้อยปี จะมีเมนูที่ขึ้นชื่อคือแกงกระเจี๊ยบ(ฟะฮะเจ่บ)

ชุมชนบางปรอก ต.บาปรอกก็จะมีอาหารที่แตกต่างกันออกไปของชุมชนบางปรอกจะเป็นแกงกล้วยดิบ(ฟะปราด)หรือแกงมะตาด(ฟะฮะเปร๊า)ชาวมอญในเมืองปทุมจะใช้วัตถุดิบตามฤดูกาลที่กินกันในครัวเรือนขยายไปยังคนนอกที่ไม่รู้จักได้ลองกับอาหารของแบบชาวมอญที่สืบทอดกันมานับร้อยปี

สิ่งที่กระทำกันในวันเสกป่าช้าก็คือการนัดแนะกันในระหว่างญาติๆให้ไปรวมตัวกันที่สุสานของแต่ละแห่งที่มีบรรพบุรุษหรือญาติพี่น้องผู้ล่วงลับไปแล้วฝังอยู่จึงทำให้เป็นการ“รวมญาติ”ไปในตัวยิ่งถ้าเป็นช่วงตรุษจีนด้วยยิ่งคึกคักกันเป็นพิเศษเพราะมีอั่งเปาเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

กิจกรรมเสกป่าช้าเป็นการกระทำเพื่อระลึกถึงผู้ล่วงลับสวดภาวนาวอนขอพระเป็นเจ้าเพื่อรับดวงวิญญาณของผู้ล่วงลับให้ได้อยู่กับพระองค์ในสวรรค์

-น้ำพริกปลาร้า(ฮะร็อกอะเซีย)ทำช่วงหลังน้ำหลากเพราะปลากับกุ้งจะเยอะ

-ไข่ที่ใส่ในแกงข้าวตัง(ฟะเปิงดาว)เจียวแล้วหั่นเป็นชิ้นยาวๆ

-แกงกระเจี๊ยบ(ฟะฮะเจ่บ)แกงได้2แบบ ใส่กะทิเรียก แกงคั่ว(ฟะฮะเจ่บจุ๊ดกะเท่) อีกแบบคือแกงส้มกระเจี๊ยบ

-ชาวมอญอพยพมาปทุมธานีสมัยอยุธยาตอนปลาย

-แกงกล้วยดิบไก่บ้าน เรียกว่า ฟะปราด

-ฟะกราว คือ แกงบอน มี3รส หวานนำ เปรี้ยวจากส้มมะขาม น้ำปลาดี ประชายโขก น้ำปลาร้า

-ผู้ชายนิยมใส่ผ้าขาวม้า

-ผู้หญิงนิยมใส่สไบ

ในจังหวัดปทุมธานี การตักบาตรพระร้อยเป็นหน้าที่ของทางวัดที่ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาและลำคลอง แต่ถ้าวัดใดไม่จัดก็ได้ ส่วนมากจะจัดที่วัดใหญ่ๆ การตักบาตรพระร้อยมาจากการต้องใช้พระเป็นจำนวนมาก จึงเรียกว่าพระร้อย และความศรัทธาของพุทธศาสนิกชนเป็นจำนวนมาก จึงลุล่วงไปด้วยดี การตักบาตรพระร้อยเป็นงานบุญที่ยิ่งใหญ่ของชาวจังหวัดปทุมธานี วัดที่จัดตักบาตรพระร้อยต้องกำหนดวันที่เรียบร้อย ทายกวัดที่เป็นเจ้าภาพก็ไปนิมนต์พระวัดต่างๆ ตามจำนวนที่ต้องการ พร้อมกับแจ้งกำหนดงาน

กำหนดงาน ประเพณีตักบาตรพระร้อยเริ่มตั้งแต่เทศกาลออกพรรษา คือ วันขี้น 15 ค่ำเดือน 11 แต่วันที่มีการตักบาตรจะเริ่มตั้งแต่วันแรม 1 ค่ำ เดือน 11 และในเขตอำเภอเมืองและอำเภอสามโคก มีกำหนดงานและวัดที่จัดดังต่อไปนี้ วันแรม 1 ค่ำ วัดมะขาม และวัดเจดีย์ทอง วันแรม 2 ค่ำ วัดหงษ์ปทุมมาวดี วันแรม 3 ค่ำ วัดสำแล วันแรม 4 ค่ำ วัดบางหลวง วันแรม 5 ค่ำ วัดไผ่ล้อม และวัดโบสถ์ (อ.เมืองปทุมธานี) วันแรม 6 ค่ำ วัดไก่เตี้ย วันแรม 7 ค่ำ วัดบางนา วันแรม 8 ค่ำ วัดดาวเรือง วันแรม 9 ค่ำ วัดบางโพธิ์ วันแรม 10 ค่ำ วัดบ้านพร้าวใน วันแรม 11 ค่ำ วัดชัยสิทธาวาส และวัดบางขัน  วันแรม 14 ค่ำ วัดโพธิ์เลื่อน

6402333 ปพิชญา สง่าเพิ่มพูน

การก่อพระเจดีย์ทรายเป็นประเพณีที่ชาวไผ่ดำ อำเภอบางน้ำเปรี้ยว ได้กระทำสืบทอดกันมาแต่อดีตกาล วัตถุประสงค์เพื่อนำเอาทรายมาใช้ทำสาธารณประโยชน์ในวัด ส่วนการก่อพระทรายข้าวเปลือก เป็นการทำบุญอย่างหนึ่งของชาวไผ่ดำ ที่นำเอาผลผลิตจากอาชีพการทำนา คือ ข้าวเปลือก มาก่อเป็นเจดีย์แทนทรายการก่อพระทรายข้าวเปลือก เป็นการทำบุญศาสนาของชาวบ้านด้วยการนำผลิตผลทางการเกษตรที่สำคัญ มาร่วมกันบริจาคเพื่อให้ทางวัดได้นำไปใช้ให้เกิดประโยชน์ด้านการพัฒนา อีกทั้งสร้างนิสัยด้านการบริจาค ความสามัคคีแก่ผู้คนในชุมชน

โดยประเพณีงานบุญกลางบ้าน เป็นประเพณีไทยที่จัดภายนอกศาสนสถาน ชาวบ้านจะเลือกวันจัดที่เหมาะสม โดยจัดในบริเวณลานกว้างในหมู่บ้านที่เป็นสถานที่ที่เคยจัดกันมาเป็นประจำทุกปี เพื่อเป็นการชุมนุมชาวหมู่บ้านมาร่วมจัดงานประเพณีร่วมกัน โดยมีรายละเอียดการจัดแตกต่างกันไปในแต่ละท้องที่ โดยบางแห่งมีการก่อพระเจดีย์ทรายไว้เป็นเครื่องหมาย ซึ่งคติการก่อเจดีย์ทรายไว้กลางหมู่บ้านนี้มาจากเรื่องราวในธรรมบทเพื่อเป็นการสร้างกุศลก่อเจดีย์ถวายเป็นพุทธบูชาร่วมกัน^[3] และมีการทำกบาลใส่ดินปั้นผู้อาศัยในครัวเรือนของตน ๆ ไปวางไว้ตามทางสามแพร่งเพื่อสะเดาะเคราะห์อีกด้วย โดยมีการนิมนต์พระภิกษุสงฆ์ มาสวดพระปริตรพระพุทธมนต์ในเวลาค่ำ และนิมนต์พระภิกษุสงฆ์มาถวายภัตตาหารเช้าในวันรุ่งขึ้น เพื่อเป็นการบำเพ็ญกุศลเสริมสร้างสิริมงคลแก่หมู่บ้านและชุมชนนั้น ๆ

สิ่งสำคัญ คือ การจัดเตรียมกระจาดบูชาผี โดยจะสานไม้ไผ่ตาฉะเหลวโปร่ง ปากกระจาดสานเป็น กลีบบัว ประดับตกแต่งด้วยธงกระดาษสี ใส่ขนมกงมะพร้าวอ่อน กล้วย เด็ก ๑ คน ต้องจัดกระจาดไว้ ๕ ใบ ในวันงานแม่ผีจะประกอบพิธีเซ่นไหว้ แยกต่างหากกับพิธีสงฆ์ โดยปูผ้าหรือเสื่อห่างจากชายคาบ้านพร้อมของเซ่นไหว้ผี เช่น ไก่ต้ม หมูต้ม เหล้าขาว เรียกสำรับคาว ส่วนสำรับหวานมีขนมกง มะพร้าวอ่อน กล้วยพร้อมบายศรีปากชามและไข่ นำอาหารคาวที่เลี้ยงพระมาเป็นของเคียงอีกหนึ่งชุด เมื่อพร้อมแล้วแม่ผีจุดธูปกล่าวคำเซ่นไหว้ผีกระจาด

ส่วนบนบ้านพิธีสงฆ์ พระสงฆ์เจริญพระพุทธมนต์ พ่อแม่นำเด็กมาใส่บาตรและถวายภัตตาหารพระสงฆ์ จากนั้นนำเด็กถวายกระจาดแล้วรับพรพระ และทำพิธีกรวดน้ำ ส่วนลูกคนที่สองหรือสาม พ่อแม่จะจัดพิธีถวายธงต่อพ่อเฒ่าเจ้าของธงให้มารับธงและปกป้องคุ้มครองลูกหลานผีกระจาดโดยนำธงไปปักไว้หน้าโบสถ์หรือวิหารที่วัดใกล้บ้านให้อยู่ดีมีสุขตลอดไป

ร้านอาหารไทยร้านอาหารมอญ ร้านอาหารบ้านรามัญ ช้าวแช่มอญที่ทำเอง แกงต่างๆที่ทำเอง มีขั้นตอนการทำที่พิถีพิถัน เป็นอาหารที่สืบทอดกันมานับร้อยปี