Þar sem ég er með ansi ungan aldurshóp ákvað ég að taka ábendinguna úr öðrum leiðum úr sama kafla. Mér fannst það heillandi hugmynd og vildi framkvæma það á glugga þar sem börnin sæju út fyrir skólalóðina. Límdi bókaplast neðst í glugga þannig að límhliðin snúi að börnunum.

Ég var með körfu fulla af alls konar efniviði, til dæmis dúska, tvinna, blaðaúrklippur, fjöður, bómull og efnisbúta. Ég reyndi að velja efniviðinn litríkan svo hann yrði heillandi.

Væntingarnar voru þær að þau myndu taka sem flest og setja á, taka handfylli og reyna að setja á eða taka bara eitt og eitt og líma á.

Ég sagði strax við þau að við ætluðum að vinna með efnið upp úr körfunni, tók einn dúsk og setti á bókaplastið. Þau urðu hrifin, tóku fullt af efni upp úr körfunni og mér til mikillar furðu settu bara í gluggakistuna og skoðuðu, settu það upp við andlitið á sér, krömdu það inn í lófanum og voru þvílíkt að spá í áferðinni sem mér fannst frábært. Ég reyndi að sýna þeim aftur og þau reyndu, en um leið og efnið hélst á plastinu tóku þau það af og fóru að leika sér með það aftur. Eitthvað hélst á en mesti leikurinn fór í að setja á taka af og safna dótinu upp úr körfunni á gluggakistuna.

Ég valdi fyrst börnin af handahófi en síðan skipti ég út einu barni fyrir annað því það barn var alltaf að setja efnið í munninn og mér fannst það ekki öruggt.

Frágangurinn var mjög auðveldur. Ég tók restina af efniviðnum af plastinu og setti aftur í körfuna því mér hafði dottið í hug að nýta efniviðinn betur í annað verkefni. Ég tók bókaplastið úr glugganum og henti í ruslið.

Ég undirbjó borð inn á deild fyrir tvo stóla og dúk á borðið. Ég setti gula málningu, pensla, pappadiska, gular fjaðrir, klippti út 10 egg og gula tússliti líka á borðið svo börnin gætu skoðað efniviðinn með augunum þegar þau voru sett í stóla.

Ég vænti þess að þau myndu tússlita lítil egg eins og þau vildu, mála pappadiska gula og líma svo bæði fjaðrir og eggin á pappadiskinn.

Ég vildi að það myndi sjást að notaðar voru mismunandi tónlitir af gulum.

Í sumar væri ég til í að prófa upprunalega verkefnið með því að fara út með pappaspjald sem er með bókaplasti á svo hægt sé að líma blóm, gras, laufblöð og fleira sem þeim dettur í hug og finna.

Við settum eggin til hliðar og þau fengu pappadisk fyrir framan sig og pensil. Ég hellti smá málningu ofan í diskana hjá þeim og þau fóru strax að dreifa úr henni. Þegar þau voru búin að dreifa í smá stund ýtti ég til þeirra eggjunum aftur og fjöðrunum og sagði að þegar þau vildu mættu þau setja þetta á og það myndi límast við málninguna. Þau skildu mig ekki í fyrstu svo ég sýndi þeim með einu fjöðri. Þau áttuðu sig og fóru að gera eins. Einn bandaði disknum að mér þegar hann var búinn en vildi mála meira svo ég gaf honum annan pappadisk. Hin hélt áfram að mála ofan á eggin og fjaðrirnar sem ég leyfði í smá stund en bað hana síðan um að mála annan disk og sagði að ég skyldi geyma hinn.

Frágangurinn var auðveldur. Tuska til að þurrka fingurna og dúkinn. Ég var með bakka í seilingarfjarlægð þar sem ég setti penslana ofan í til að skola þá. Setti listaverkin á borð þar sem þau þornuðu fljótt.

Þau biðu róleg þangað til ég rétti þeim það sem var í boði hverju sinni og þau skildu nokkurn veginn alveg hvað ég var að ætlast til af þeim.

Ég hefði ekki viljað gera neitt öðruvísi nema þá kannski nýta gulan karton fyrir eggin og reyna að tússlita á þau og sjá hvernig það myndi sjást til að fá fleiri gula liti í verkið.

Ég væri mikið til í að halda áfram með þessa hugmynd og gera blátt verkefni til dæmis í kringum sjómannadaginn því þá er fiskafjör í viku.

Eins og sést er á myndinni gerði ég allt klárt. Ég náði í rautt karton því að rauður er sterkur litur og ber mikið á, klippti út smá búta úr dagblaði, lím og pensla fyrir það, vatnsmálningu, pensla og vatn og setti allt á borðið.

Ég reyndi eftir fremsta megni að hafa allt klárt á borðinu en það var vaskur, tuskur og bréf innan seilingar.

Ég hafði litlar væntingar varðandi verkefnið, vildi aðallega bara sjá hvernig þetta myndi fara og hvernig verkið kæmi út.

Næst fengu þær blaðaúrklippurnar til að leggja á blaðið og það er eins með öll hin verkefnin, þær voru aðeins í því að setja á blaðið og reyna að taka úrklippurnar upp aftur. Með smá umræðu skildi þessi eldri aðeins betur og hætti þessu fyrir rest.

Næst fengu þær til sín pensil, vatnsmálningabakka og vatn til að mála blaðaúrklippurnar á kartoninu.

Það skref gekk vel, þær dunduðu við verkið og ég hjálpaði aðeins við að dýfa í vatnið og leiða pensilinn í málningarbakkann svo kartonið yrði ekki gegnblautt, því það kom upp smá misskilningur á því að nota vatnið sem málningu.

Frágangurinn var í meðallagi þar sem ég þurfti að þrífa dúkinn vel eftir límið og skola vatnsmálningabakkann þar sem börnin voru að blanda saman litunum í bakkanum. Annars var nóg að vera með tusku við hendina og ein stelpan var með sér tusku þar sem hún er dálítið klýgjugjörn.

Þar sem við vorum inn í listaskála var vaskur og allt innan seilingar svo penslar og annað sem þurfti að þrífa fóru beint þangað undir vatn. Verkin fóru inn í skáp þar sem eru þurrkgrindur og þornuðu þar.

Ég myndi vilja prófa að sjá eldri börn takast á við þetta verkefni þar sem litirnir verða meiri og vinnan kannski aðeins ýtarlegri.

Mér fannst fallegt að hafa sterkan lit af kartoni í bakgrunni svo ég væri til í að prófa þetta verkefni með fleiri liti. Úrklippurnar gætu verið minni þegar eldri börn gera verkefnið og þar af leiðandi gæti útkoman verið öðruvísi og skemmtileg.

Ég valdi að leyfa börnunum að nota rúllur og bakka með málningu að gagnstæðum lit og pappírinn. Ég notaði eitt stórt hvítt blað, svarta málningu í bakka og rúllur, ég vildi sjá hvernig börnin myndu vinna saman á blaðinu. Tvö svört minni blöð á hinum endanum með hvítri málningu í bakka og rúllur. Dúkur á borðið og stólar og alltaf tuska við hönd.

Væntingarnar fyrir þetta verkefni voru aðallega að sjá hvernig þetta kæmi allt saman út. Börnin eru það ung að þau eru ekki að gefa litavalinu neinn gaum. Ég vildi leyfa ferlinu bara að flæða sérstaklega því þau voru fjögur við þetta verkefni.

Ég byrjaði á því að setja börnin í stóla. Ég fékk athygli þeirra þegar ég tók upp önnur blöð en þau sem voru á borðinu og sýndi þeim muninn á svörtum og hvítum og að við ætluðum að mála með svartri og hvítri málningu með rúllum. Þau fengu að rúlla aðeins án málningar.

Þegar þau voru tilbúin hjálpaði ég þeim að setja málningu í rúllurnar og börnin gerðu það sem þau vildu á pappírinn, rúlla eða stimpla.

Allir unnu að þessu í nokkurn tíma. Ég fyllti nokkrum sinnum á bakkana og síðan datt mér í hug að leyfa þeim að blanda málningu og sjá hvort þau myndu blanda saman málningunni og hvort grár kæmi ekki í ljós.

Mér fannst hvíta blaðið heppnast mjög vel, það kom flottur grár á það blað en svarta málningin yfirgnæfði hvítalitinn á svarta pappírnum.

Þegar fyrsta barnið var búið tók ég blauta tusku og þurrkaði lófa og fingur. Smá málning rataði í andlitið en það var líka þrifið með tusku. Öll börnin voru þrifin eins með tusku. Við vorum inn í listaskála þannig rúllur og bakkar fóru strax í vaskinn undir bunu af vatni. Verkin fóru inn í skáp þar sem eru þurrkgrindur og þornuðu þar.

Ég var ánægð með hvernig börnin könnuðu áferðina á svampinum og kreistu síðan lófann fullan af málningu og máluðu svo með fingrunum á blöðin.

Eins og oft áður voru væntingarnar þær efniviðurinn myndi límast á pappan með málningu. Efniviður eins og dúska, spotta, efnisbúta, blaðaúrklippur, fjöður og bómull.

Ég setti allt á borð og gerði klárt fyrir börnin inni á deild.

Ég sýndi þeim efniviðinn og sagði þeim að við ætluðum að líma hann ofan í málninguna þegar við værum búin að mála. Ég nota oft fyrst og svo frasann svo ég benti þeim á að fyrst myndum við mála og síðan setja dótið/efniviðinn á pappaspjaldið.

Þau fengu bæði sitthvora dolluna með sitthvorum litnum og pensil. Þau notuðu ýmist pensil eða fingurna. Það gekk vel að mála.

Þegar farið var að setja efniviðinn á fór þetta ekki beint eins og ég hafði í huga. Dúskar og dót fóru frekar á gólfið heldur en á pappann. Þau voru í því að dýfa dótinu í málninguna og henda síðan frá sér. Ég reyndi að stoppa þau af og sýna þeim að þetta væri kannski betra og setti dúska og spotta ofan í málninguna á pappanum en það gekk ekki eftir.

Þegar þau voru búin að fíflast aðeins með dótið stoppaði ég verkefnið og við þurrkuðum lófa og fingur.

Frágangurinn var í meðallagi þar sem að efniviðurinn var kominn út um allt gólf og skildi eftir sig málningu á gólfinu. Dúkurinn varð líka dálítið subbulegur. Málningin var fljót að þorna á pappanum svo verkin voru tilbúinn nánast strax. Penslar fóru strax í box og í vaskan inn á baði.

Þetta verkefni myndi ég ekki gera aftur með þessari málningu, hún er of þykk og fljót að þorna. Þekjumálning myndi sennilega ganga betur.

Ég var að vona að hrísgrjónin og haframjölið myndi setjast betur ofan í glossy málninguna og festast betur og haldast á.

Ég nýtti mér borð inn á deild, setti dúk á, valdi frekar þykkari pappír, glossy málningu (valdi grunnliti), pensla, dollur fyrir málningu, hrísgrjón og haframjöl í dollum.

Leyfa börnunum að mála á bleyjunni á stóru blaði þá með fingrum, höndum, tásum, og fótum og bara hvað eina sem þeim dettur í hug.

Ég setti stórt blað á gólfið og límdi með málningateipi. Þegar börnin komu inn á bleyjunni voru þau dáldið ringluð en ein stelpan sagði strax „vá!".

Ég tók myndband af þeim til að sýna foreldrum þegar ég setti málninguna á blaðið. Ég stóð og lét málninguna dropa á gólfið. Ég var með þrenns konar liti og setti á mismunandi staði á blaðinu og vonaðist eftir því að þau myndu blanda þeim saman. Við þetta verkefni notaði ég glossy málningu.

Ég var með fötu með vatni og tvær tuskur þar sem ég var nokkuð viss um að þetta yrði dáldið subbulegt.

Ég hafði engar sérstakar væntingar nema að þau myndu hafa alveg frjálsar hendur og nota sem flesta líkamsparta til að mála með, þá fingur, lófa, hæla, iljar, tásur og jafnvel olboga.

Ég sagði við þau að við myndum fyrst mála á pappírinn og síðan setja hrísgrjónin og haframjölið ofan í málninguna.

Ég var með þrjá liti og hvert barn fékk sitthvorn litinn. Eftir smá stund fá þau annan pensil með öðrum lit. Ég vonaðist til að litirnir myndu blandast saman. Sum máluðu fingur og lófa og stimpluðu á blaðið, ásamt því að mála beint á blaðið. Ég rétti þeim box með haframjöli og hrísgrjónum áður en málningin þornaði og þau fengu að setja það að vild ofan í málninguna. Einn helti úr öllu boxinu ofan í málninguna en hin voru meira í því að taka handfylli og sleppa ofan í málninguna.

Þegar allt var komið þokkalega út um allt og þau búin að þekja það sem hægt var að þekja var verkinu lokið og ég þvoði þau með þvottastykki.

Frágangurinn var heldur mikill þar sem haframjöl og hrísgrjón fóru út um allt gólf og borðið var frekar subbulegt. Verkin fóru á annað borð til að þorna. Penslar og box fóru í bakka og beint í vaskinn inn á baði.

Ég hefði viljað sjá hrísgrjónin og haframjölið festast betur en ég trúi því að það hefði þurft meiri málningu eða hún hefði þurft að vera blautari. Haframjölið hélst betur á heldur en hrísgrjónin og mér fannst mjölið koma líka betur út.

Ég hugsa að ég myndi alveg gera þetta verkefni aftur og þá bara með haframjöli. Ég var líka ánægð með hvernig þau fóru mismunandi leiðir að því að setja hrísgrjónin og mjölið á, þau fengu alveg frjálsar hendur með það.

Þau voru tvö sem gerðu þetta verkefni með mér. Eins og kom fram áður þá setti ég þrjá liti, gulan, rauðan og bláan og setti á mismunandi staði á blaðið. Þau fengu að sulla með málninguna eins og þau vildu. Eitt barnið var skrýkjandi af kæti nánast allan tímann á meðan hitt settist á rassinn og makaði sig allan út í málningu og sullaði á blaðinu.

Þau dunduðu við þetta mjög lengi, það var orðið smá vesen þegar ilinn var orðinn öll út í málningu og þau fóru að ganga út fyrir blaðið. Þá varð allt subbulegt mjög fljótt. En það sem mestu máli skipti var að þeim fannst þetta gaman.

Þegar þau voru orðin útötuð og búin að fá nóg þvoði ég aðeins af iljum og lófum með blautri tusku áður en við fórum inn á bað.

Frágangurinn var mjög mikill fyrir eina manneskju. Ég fór með bæði börnin inn á bað og þau fengu að fara í vaskinn í smá bað á meðan ég reyndi að ná sem mestri málningunni af. Málningin var dálítið föst á þar sem hún hafði þornað verulega á þeim. Börnunum fannst ekkert leiðinlegra að fá að sulla aðeins í vaskinum.

Börnin voru alsæl og það var það sem skipti máli og lokaútkoman á verkinu varð mjög flott, blöndunin á litunum sést vel, glittir í fjólubláan og appelsínugulan.

Næst verð ég með tusku á skafti svo það verði auðveldara að taka upp af gólfinu áður en það þornar fast. Jafnvel líka vera með aðra örk af pappír svo það væri meira pláss. Ég gerði mér ekki fyllilega grein fyrir því hversu mikið pláss svona verkefni tekur, þau voru alltaf að leitast við að fara út af blaðinu og á gólfið.

Ég vinn á deild með 10 börnum og þurfti stundum að bjóða sömu börnunum 2-3 í verkefni og ég fann á þeim sem fengu að gera oftar að þau urðu spennt, þau vissu að þau væru að fara að mála eða sulla eitthvað.

Mér fannst gluggaverkefnið, páskaverkefnið, svarta og hvíta verkefnið og mála með líkamanum verkefnið skemmtilegast og líklegast að ég muni endurtaka þau.

Sum verkefni væri ég til í að prófa með eldri börnum til að sjá muninn. Myndu börn sem eru árinu eldri gera verkefnin þannig að málning þekur allt blaðið og þau myndu hafa meira að segja varðandi verkefnin. Það eina sem heyrðist í börnunum á minni deild var „vá!" sem er alveg lýsandi yfir viðbrögðum þeirra flestra.

Það sem ég hef í huga í framtíðinni er að það er alltaf betra að vera tveir fullorðnir til staðar þegar börn fara að skapa og föndra þar sem frágangur og yfirsýn er stundum of mikið fyrir einn.