Aslen bir boksör olan Cleanthes^[1], Zeno'nun derslerini dinleyerek felsefe yaptığı Atina'ya geldi. Geceleri su taşıyıcısı olarak çalışarak geçimini sağladı. Zeno'nun ölümünden sonra, 32 yıl boyunca okulun başkanı oldu. Cleanthes, Zeno'nun doktrinlerini başarıyla korudu ve geliştirdi. Stoa fiziğinde yeni fikirler ortaya atmış, materyalizm ve panteizm ilkelerine uygun olarak Stoacılığı geliştirmiştir. Cleanthes'in günümüze ulaşan yazılarından en büyüğü Zeus'a İlahidir. Öğrencisi, en önemli Stoacı düşünürlerden biri haline gelen Chrysippus'tu.

En ünlü eseri Prens'te, politik yazın tarihinde ilk kez iktidarın alınışı ve korunması gibi bir sorunu dinsel ya da ahlaki kaygıları dikkate almaksızın kendinde bir amaç olarak inceledi. Tüm yaşamı boyunca İtalya'nın birliği ideali için mücadele verdi.

Machiavelli, siyasal düşünüşün laikleştirilmesi ve bilimselleştirilmesi gerektiğini savunurdu. Ancak, her ne kadar kiliseye karşı olan Machiavelli, laikliği savunmuş biri olsa da hükümdarın gerektiği zaman dini de alet olarak kullanması gerektiğini belirtmiştir. Machiavelli, İtalyan birliğini kurmaya aday yöneticinin (dindar olsun ya da olmasın) son derece dindar görünmesini isterdi.^[3]

Kendini dünya olaylarını kader ile açıklayan dini görüşten tümüyle soyutlamıştır. Machiavelli, insan doğasını kötü ve bencil olarak tanımlardı. Ayrıca, başarıya ulaşmak için her yola, her araca başvurulması gerektiğini savunurdu.

Bir memurun oğluydu. Tübingen'de ilahiyat okuduktan sonra Bern ve Frankfurt'ta felsefe öğretmenliğine başladı. 1805'te Jena Üniversitesi'ne profesör oldu. Başlangıçta Schelling'in öznel idealizm felsefesine inanmış görünüyordu, sonradan kendine ayrı bir sistem kurup onun savunmasını yapmaya başladı. Kurduğu bu felsefe sistemini 'Phänomenologie des Geistes' adındaki eserinde anlatmıştır. Bir süre Nürnberg'de kaldıktan sonra Berlin ve Heidelberg Üniversitesinde profesörlük yaptı. Bu devrede yazdığı eserler arasında 'Mantık Bilimi' ve 'Felsefe Ansiklopedisi' dikkati çekti.

Hegel, Kant'ın felsefesine inanmakla beraber onun fikirlerini yetersiz buluyordu. Kant'ın aksine insanların her şeyi öğrenebileceklerine inanmıştı. Hegel'e göre dünya demek mantık demekti. İnsanlar mantığın sınırlarını çözdükleri anda beşerin sınırlarını da çözmüş olacaklardı. Hegel'e göre, biricik, canlı felsefe, çelişmelerin, daha doğrusu karşıtların-l, felsefesidir; çiçek, meyvenin ortaya çıkmasına yol açar, ama meyvenin ortaya çıkması için de, çiçeğin ortadan kalkması gereklidir. Demek ki üremenin gerçeği, hem çiçek hem meyve olmaktır. Ölüm hem ortadan kaldırmadır, hem yeniden doğuşu sağlayan koşuldur.

Hegel ömrünün son yıllarını Berlin'de geçirdi. 1831 yazı ve sonbaharı boyunca süren kolera salgınının son kurbanlarından biri oldu. 14 Kasım'da kısa süren bir hastalıktan sonra aniden ölmüştür.

Doğum tarihi: 24 Kasım 1632, Amsterdam, Hollanda

Ölüm tarihi ve yeri: 21 Şubat 1677, Lahey, Hollanda

Etkilendiği kişi: René Descartes, Platon, Thomas Hobbes, Aristoteles, Francis Bacon, Niccolò Machiavelli, Epikür, Diğer

Etkilenenler / Etkiledikleri: Immanuel Kant, G. W. Leibniz, John Locke, Albert Einstein, Friedrich Nietzsche, Diğer

Ebeveynleri: Miguel Spinoza, Ana Débora

Kardeşleri: Rebekah Spinoza, Gabriel Spinoza, Isaac Spinoza