Pierwszy dzień listopada, Dia de los Angelitos, poświęcony jest duszom dzieci, zaś drugi, Dia de los Muertos, pamięci dorosłych. Meksykanie wierzą, że w tych dniach zmarli ich odwiedzają.
J. Kucharczyk, 3b

Święto Corpus Christi, czyli Boże Ciało w Hiszpanii, czwartek po Najświętszej Trójcy, przypada w maju lub czerwcu. Odbywają się procesje religijne w wielu hiszpańskich miastach, którym towarzyszą platformy ze świętymi i maszerujący pokutnicy, najlepsze Corpus Cristi jest w Toledo, Walencji i Grenadzie. Również fiesta Patum, odbywająca się w hiszpańskiej Katalonii.
Kolejne święto. Feria de la Manzanilla. Fiesta promująca najsłynniejszą sherry w miejscowości Sanlucar de Barrameda. Jeden z najsłynniejszych trunków alkoholowych w całej Hiszpanii.
Przygoda Iza, 3a

Historia José Antonio Domíngueza Banderasa rozpoczęła się 10 sierpnia 1960 roku w hiszpańskiej Maladze, gdzie przyszedł na świat. Początkowo nic nie zapowiadało, że młody Antonio stanie się w przyszłości gwiazdą światowego kina i piosenkarzem. Chciał on bowiem zostać słynnym piłkarzem, niestety na przeszkodzie stanęła mu w wieku 14 lat poważna kontuzja. Nie ma jednak tego złego, co by na dobre nie wyszło. Banderas nie rozpaczał zbyt długo nad swoim losem, lecz już po roku za życiowy cel obrał sobie karierę aktorską, krótko po obejrzeniu musicalu Hair. Wstąpił do Szkoły Sztuk Teatralnych w Maladze, a następnie w 1980 roku zasłużył sobie na przyjęcie do madryckiego Teatru Narodowego. W międzyczasie podejmował się dodatkowych prac jako kelner, pracownik kina, model, a także sprzedawca w sklepie. Na swój debiut aktorski musiał czekać zaledwie rok, po czym wystąpił na deskach teatru w sztuce „Los Tarantos”. Ten moment był przełomem w życiu, gdyż jego talent wyłowił reżyser Pedro Almodóvar, który zaproponował mu debiutancki występ na dużym ekranie w produkcji filmowej „Labirynt Namiętności” (1982). Następnie obaj panowie kontynuowali owocną współpracę, czego efektem były występy Banderasa w thrillerze „Matador” (1986), filmie „Prawo Przyciągania” z 1987 roku, „Kobiety na skraju załamania nerwowego” (1988), a także kryminale „Zwiąż mnie” (1990). Najwięcej nagród przyniósł mu natomiast występ w filmie „Maska Zorro” (1988), za który otrzymał nagrodę publiczności Europejskiej Akademii Filmowej (1997), a także nominację do Złotego Globu w kategorii „Najlepszy aktor w komedii lub musicalu” (1999). Warto odnotować ponadto rolę dubbingową Antoniego Banderasa w filmie „Shrek 2” (2004), która zapewniła mu w 2005 roku nominację do nagrody MTV w kategorii „Najlepsza rola komediowa”.

21 maja 2015 roku Xavi oficjalnie potwierdził, że po sezonie 2014/2015 przenosi się do katarskiego Al Sadd.

Izabela Piasek kl. 3b

Marka Chupa Chups została utwo­rzo­na przez Hiszpana Enrica Bernata w roku 1958. Pro­du­ko­wał on i sprze­da­wał słodycze w Ka­ta­lo­nii. Dziś marka (i logo) należy do włoskiej kor­po­ra­cji Perfetti Van Melle, pro­du­cen­ta m.in. cu­kier­ków Mentos.

Maja Dyoniziak kl.3A

Słupy Her­ku­le­sa to skały za­my­ka­ją­ce Morze Śród­ziem­ne: Skała Gi­bral­tar­ska po stronie eu­ro­pej­skiej oraz Abyle w Ceucie po stronie afry­kań­skiej. Barwy flagi nie po­sia­da­ją ofi­cjal­nej in­ter­pre­ta­cji. Po­tocz­nie uważa się, że kolory sym­bo­li­zu­ją: czerwony - krew tor­re­ado­ra, a żółty - piasek areny.

Maja Dyoniziak kl.3A

Ten karnawał pokazuje skłonność ludzi do robienia żartów, kpienia z rzeczywistości czy demonstrowania samych siebie. Jego korzenie sięgają nawet XVI wieku. Oficjalnie trwa on ok. 10 dni jednak jego atmosfere czuć o wiele dłużej. Podczas tego karnawału są uliczne parady, przeróżne bale na których są wybierane królowe i królowie bali, niesamowite pokazy fajerwerków oraz koncerty. Momentem kulminacyjnym jest  ogromna plenerowa fiesta. Podczas niej tłumy, masy ludzi wręcz rozlewają się na ulicach i plażach.  Ten karnawał jest wpisany do UNESCO jako niematerialne dziedzictwo kultury hiszpanii. 

ur. w czerwcu 1989 w Sabadell hiszpańska snowboardzistka. Brała udział w zimowych igrzyskach olimpijskich 2006 oraz 2010 w Vancouver. W 2010 awansowała do finału jednak podczas treningu spotkała ją kontuzja i musiała zrezygnować z uczestnictwa. Pięciokrotnie zdobyła tytuł mistrzyni Hiszpanii w snowboardzie. 

ur. 10 sierpnia w Maladze aktor, reżyser, piosenkarz i model. Urodził się i dorastał w rodzinie rzymskokatolickiej. Jako nastolatek chciał zostać piłkarzem jednak złamał noge i marzenia legły w gruzach. W wieku 19lat opuścił  szkołę i pojechał do Madrytu by sięrozwijac jako aktor. Jego kariera zaczęła się na scenie w sztucie Los Tarantos. Później grał w wielu filmach i sztukach, udzielał głosu w filmach animowanych np. "Kot w butach" czy "Shrek". Żyje do teraz. 


Kamil Bilski

Torrijas to najbardziej klasyczna słodycz kojarzona z okresem Wielkiego Postu oraz Wielkiego Tygodnia (Semana Santa) w Hiszpanii. Jej wygląd obcokrajowcom przywodzi na myśl spopularyzowany w gastronomii anglosaskiejfrench toast. Są jednak dyskretne różnice między obydwoma przepisami, jak również istnieje znaczna różnorodność jeśli chodzi o sposoby przyrządzania tej słodkości na Półwyspie Iberyjskim. Torrijas z Hiszpanii przed pieczeniem w obfitej oliwie na patelni moczone są w mleku bądź w winie z dodatkiem miodu. Przepis, którego historia sięga czasów Imperium Rzymskiego jest wyjątkowo prosty. Efekt, pomimo mało zachęcającego wyglądu bez wątpienia jest wyśmienity, w szczególności w towarzystwie kieliszka deserowego wina.

Tradycja spożywania torrijas w obrębie terytorium Hiszpanii sięga przynajmniej do XV wieku, gdyż już wtedy średniowieczny poeta Juan del Encina opiewał walory tej słodkości. Wielkopostny charakter potrawy ma związek z wykluczeniem z diety katolików mięsa w tymże okresie. Idealnym remedium na głód stał się właśnie chleb,

a niezbędną kaloryczność tego posiłku zapewniało maczanie go w żółtkach jaj oraz mleku.Torrijaszwykle stanowią sycące śniadanie bądź spożywany w przeciągu całego dnia deser.

 

Można jeść torrijas na gorąco lub na zimno, posypane cukrem wymieszanym z cynamonem. Wyborne są w towarzystwie słodkiego bądź likierowego wina (np. muskat lub pedro ximénez).

Carmen występowała w produkcjach francuskich, włoskich, amerykańskich i hiszpańskich. Były wśród nich takie obrazy jak nominowana do Oscara Zemsta z 1958 r., Miłość Don Juana z 1956 czy Król Królów z 1961. Na ekranie pojawiała się do końca lat 70., po czym skoncentrowała się na karierze estradowej. Później wystąpiła jeszcze w argentyńskiej telenoweli.

W 2004r. odebrała nagrodę Círculo de Escritores Cinematográficos za całokształt dorobku. Od 2012 r. cierpi na bardzo zaawansowane stadium Alzheimera. Obecnie ma 86 lat. 

Kinga Niewczas 3b

Swoja pierwszą piosenkę napisała w wieku 8 lat Tus Gafas Oscuras. Od tego czasu pisała i komponowała swoje piosenki. W wieku 10 lat wstąpiła do kościelnego chóru, z którego została jednak usunięta ze względu na zbyt mocny głos. Nie zrezygnowała jednak ze śpiewania, lecz zaczęła występować w programach dla młodszej publiczności. We wczesnych latach '90 zadebiutowała na scenie muzycznej Ameryki Łacińskiej. W szkole rozwinęła swój talent jako tancerka brzucha i piosenkarka, zadziwiając barwą głosu charakterystyczną dla rock and rolla, muzyki libańskiej i latynoskiej. Językiem ojczystym Shakiry jest hiszpański, mówi także płynnie po angielsku, portugalsku i włosku.

Dzięki znajomości z Cio Vargaza (pracownika Sony Colombia, który zorganizował jej koncert w Bogocie) podpisała kontrakt z Sony Music Columbia.

W 1991 powstał pierwszy album Shakiry zatytułowany Magia. Dwa lata później, wydano album Peligro. Oba albumy sprzedały się w około tysiącu egzemplarzy. W tym czasie Shakira zadebiutowała w kolumbijskiej telenoweli El Oasis, grając w nim główną rolę.

Martyna Kosiarska kl.3a

Tapas można jeść przy stoliku lub na stojąco przy barze. Spożywa się je zazwyczaj z alkoholem (np. czerwonym winem, sherry lub piwem). Jada się je najczęściej wczesnym wieczorem, czasem odwiedzając po kolei kilka barów z tapas. W niektórych barach istnieje zwyczaj zrzucania na wysypaną trocinami podłogę serwetek, które zostają po zjedzonych przekąskach.

W niektórych barach, szczególnie na północy Hiszpanii, po zjedzeniu tapas, należy pokazać obsłudze patyczki czy wykałaczki, które były wbite w przekąski lub talerzyki, na których znajdowało się jedzenie; na podstawie ich liczby ustalany jest rachunek.

Martyna Kosiarska kl.3a

12 Język hiszpański jest drugim na świecie najczęściej występującym językiem ojczystym (mówi nim 328 milionów osób w 44 krajach). 

13 Hiszpanie mają największą liczbę barów ze wszystkich krajów Unii Europejskiej (1 bar na 129 osób). 

14 Hiszpania nie brała udziału w pierwszej oraz w drugiej wojnie światowej. 

15 W kraju tym jest ponad 8 000 km plaż. 

16 Hiszpanie wymyślili mopa i beret. 

17 Produkuje się tam 44% światowej oliwy. 

18 Hiszpanie mają więcej samochodów niż telefonów komórkowych. 

19 Jest to jedyny kraj w Europie, który produkuje banany. 

20 Na Ibizie turyści wydają około 1,43 miliardów euro rocznie. 

21 Taksówki w Hiszpanii oznaczone są zielonym światłem na dachu. 

22 Gra na loterii jest narodowym hobby.
23 Nagość jest w pełni legalna. Istnieje wiele plaż nudystów. 

24 Niektóre rodzaje zup są serwowane na zimno. 

25 Hiszpania w dalszym ciągu jest Monarchią. 

26 Hiszpania była jedynym krajem Europy Zachodniej podbitym i kontrolowanym przez muzułmanów.
27 W kraju tym jest najwięcej w Europie gatunków ssaków, gadów i ptaków. 

28 Około 50 procent młodych ludzi w wieku poniżej 25 lat jest bezrobotnych. 

29 Madryt jest najbardziej zieloną stolicą Europy. 

30 W Barcelonie znajduje się kościół, który jest w budowie od ponad 100 lat. 

Martyna Kosiarska kl.3a

Po raz pierwszy wyścig ten zorganizowano w roku 1935, a nieprzerwanie jest on obecny w świecie kolarskim od 1955 roku. Impreza trwa trzy tygodnie i prowadzi po trasach Hiszpanii, jak i krajów ościennych. Przez wiele lat rozgrywano ten wyścig w okresie wiosennym, ale w latach 90. przeniesiono go na termin jesienny (początek września), aby Vuelta nie kolidowała z Giro d'Italia.

Pierwsza Vuelta gościła 50 kolarzy, którzy musieli pokonać 3411 km podzielonych na 14 etapów, średnio po 240 km na etap. Organizatorzy inspirowali się sukcesem Tour de France i Giro d'Italia oraz wzrostem obrotów wydawców gazet, którzy byli organizatorami tychże imprez (L'Auto oraz La Gazzetta dello Sport). Juan Pujol z dziennika Informaciones spowodował, że wyścig przyniósł wzrost obrotów jego gazety.

Trasa składa się zawsze z kilku płaskich etapów, faworyzujących umiejętności sprinterskie, kilku etapów średniej trudności, sprzyjających rozrywaniu grupy zasadniczej (peletonu) przez indywidualne lub grupowe ucieczki, oraz etapów górskich, na których rozstrzygają się zazwyczaj losy wyścigu. Ponadto mają jeszcze miejsce dwie czasówki. Ogólny profil trasy nie należy do najłatwiejszych i jest bardzo pofałdowany, co sprawia, że wyścig ten wygrywali przeważnie specjaliści od rowerowej wspinaczki. Meta Vuelty jest tradycyjnie umiejscowiona w centrum Madrytu.

W roku 1999 po raz pierwszy poprowadzono trasę wyścigu przez podjazd na Alto del Angliru w Asturii. Z powodu nachylenia sięgającego nawet 24% oraz często niesprzyjającej jesiennej pogody, należy on do najcięższych podjazdów w świecie kolarskim i staje się jednym z symboli Vuelty i jej miejsc kultowych, na podobieństwo Mont Ventoux w Tour de France.

Prowadzący w klasyfikacji generalnej (lider wyścigu) nosi od 2010 roku czerwoną koszulkę – hiszpański odpowiednik maillot jaune z Tour de France. Kolejnymi koszulkami nagradzani są: lider klasyfikacji górskiej (biała koszulka w niebieskie kropki) oraz prowadzący w klasyfikacji punktowej (zielona koszulka). Inaczej niż maillot vert na Tour de France, która trafia głównie do sprinterów, w tym wyścigu również kolarze innych specjalności mają szanse na jej uzyskanie z powodu profilu trasy, generalnie niesprzyjającego sprinterom.

Vuelta ma także białą koszulkę (do 2006 roku zielono-złotą koszulkę), którą dostaje najlepszy w klasyfikacji kombinowanej. W tej klasyfikacji bierze się pod uwagę sumę miejsc w klasyfikacji generalnej, górskiej i punktowej.

Trzema zwycięstwami w klasyfikacji generalnej może się poszczycić trzech kolarzy: Szwajcar Tony Rominger (1993-1995) Hiszpan Alberto Contador (2008,2012,2014) oraz Hiszpan Roberto Heras (2000, 2003, 2004), który wygrał wyścig po raz czwarty w roku 2005, jednak z powodu afery dopingowej odebrano mu zwycięstwo. Generalnie impreza zawsze była zdominowana przez kolarzy hiszpańskich, którzy wygrali 31 z 67 edycji Vuelty.

Aleksander Szczepański kl. III B